พื้นที่ดินถล่มนี้ตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำไซง่อน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทางน้ำภายในประเทศ ห่างจากสะพานฟู่หลง (เชื่อมระหว่างนครโฮจิมินห์กับจังหวัด บิ่ญเดือง ) ไปทางต้นน้ำประมาณ 2 กิโลเมตร (ตำบลแทงห์ล็อก อำเภอที่ 12)
รายงานระบุว่า ดินถล่มครั้งนี้กินพื้นที่ประมาณ 40 เมตรตามแนวริมฝั่งแม่น้ำ และลึกเข้าไปในแผ่นดินประมาณ 20 เมตร ในบริเวณที่ครอบครัวหนึ่งเปิดร้านกาแฟอยู่ ทันทีหลังจากเกิดดินถล่มเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม เจ้าของร้านกาแฟได้หยุดดำเนินกิจการ
นอกจากดินถล่มแล้ว บริเวณริมฝั่งแม่น้ำที่อยู่ห่างจากชายฝั่งประมาณ 16-20 เมตร ยังพบรอยแตกหลายแห่งที่มีความกว้างตั้งแต่ 6-10 เซนติเมตร และยาวประมาณ 30 เมตร ตลอดแนวแม่น้ำด้วย
ตัวแทนจากกรมการขนส่งนครโฮจิมินห์กล่าวว่า จุดเกิดดินถล่มแห่งนี้ไม่ได้อยู่ในรายชื่อพื้นที่เสี่ยงดินถล่มอันตรายเป็นพิเศษตามที่คณะกรรมการประชาชนนครโฮจิมินห์ประกาศเมื่อเดือนตุลาคม 2565 กรมฯ ได้ส่งเอกสารไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อจัดทำแผนงานด้านความปลอดภัยแล้ว
ตามรายงานของกรมการขนส่ง สาเหตุเบื้องต้นระบุว่าเป็นระดับน้ำขึ้นน้ำลงที่สูง กระแสน้ำแรง และดินอ่อน ไม่มีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ดินถล่มครั้งนี้ แต่ที่ดินบริเวณชายฝั่งและอุปกรณ์ของธุรกิจบางส่วนถูกน้ำพัดพาไป
ในช่วงปลายเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 นครโฮจิมินห์ได้ค้นพบดินถล่มบริเวณริมตลิ่งคลองแทงห์ดา ช่วงที่ 1.1 ในอำเภอบิ่ญแทงห์ ดินถล่มครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 168 เมตรตามแนวคันคลอง โดยมีความกว้าง 15 เมตรจากด้านบนของคันคลองเข้ามาด้านใน เหตุการณ์ดินถล่มครั้งนี้ไม่มีผู้เสียชีวิต แต่ส่งผลกระทบต่อบ้านเรือน 15 หลัง ซึ่งส่วนใหญ่มีผนังแตกร้าว ทรุดตัว และเอียงไปทางคลอง โดยมีความเป็นไปได้ที่จะเกิดดินถล่มเพิ่มเติมไปทางแม่น้ำ
กรมการขนส่งได้เสนอต่อคณะกรรมการประชาชนเมืองเพื่ออนุมัติแผนการก่อสร้างคันดินเสริมเหล็กยาว 478 เมตรตามแนวคลอง โดยพื้นที่การเวนคืนที่ดินของโครงการจะอยู่ห่างจากด้านบนของคันดินไปทางฝั่ง 10 เมตร และคาดการณ์งบประมาณการลงทุนรวมประมาณ 90,000 ล้านดง
เงินทุนดังกล่าวใช้สำหรับการก่อสร้างคันดินที่แข็งแรง ระบบระบายน้ำ และการจัดภูมิทัศน์ โดยไม่รวมค่าชดเชยและค่าปรับพื้นที่
[โฆษณา_2]
แหล่งที่มา
การแสดงความคิดเห็น (0)