Vietnam.vn - Nền tảng quảng bá Việt Nam

วาดภาพ "เหมือน" ของแม่ขึ้นมาใหม่

Việt NamViệt Nam11/05/2024

1. แม่ของฉันเป็นผู้หญิงที่ดื้อรั้นและอารมณ์ร้อน แทนที่จะอ่อนโยนและยิ้มแย้มเหมือนป้าลุงในละแวกบ้าน เธอมักจะโกรธและบ่นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ อยู่เสมอ ตัวอย่างเช่น ฉันไม่ชอบนอนกลางวัน ดังนั้นฉันจึงมักคิดหาวิธีที่ชาญฉลาด (ในความคิดของฉัน) เพื่อแอบออกไปนอนกลางวันเมื่อไหร่ก็ได้ น่าเสียดายที่ครั้งแล้วครั้งเล่า ถ้าเธอไม่เจอฉันที่ประตู เธอก็จะเจอฉันอยู่กลางแดดตอนเที่ยงวัน หัวโล้น กำลังจับตั๊กแตนและแมลงปออยู่ ผลก็คือทุกครั้งที่ฉันพาเธอกลับบ้าน เธอจะตีฉัน

ถึงแม้จะเป็นผู้หญิง แต่ฉันกลับมีบุคลิกเหมือนเด็กผู้ชายจริงๆ แทนที่จะเดินตามแม่ไปทุกที่เหมือน "เด็กผู้หญิง" คนอื่นๆ ในละแวกบ้าน ฉันมักจะท้าเด็กผู้ชายแข่งจักรยานหรือแข่งกันว่าใครจะปีนต้นไม้ได้เร็วกว่ากัน บางครั้งฉันก็ชนะ ทำให้เพื่อนๆ อิจฉา แต่ส่วนใหญ่ฉันก็แพ้ มือและเท้าเป็นแผลเลือดออก เสื้อผ้าเปื้อนโคลน และผลลัพธ์สุดท้ายก็คือแม่ลากฉันกลับบ้านโดยดึงหูฉันไว้ ในสภาพที่เต็มไปด้วยบาดแผล

วาดภาพ

แม่ของฉันไม่เคยเป็นห่วงหรือปลอบโยนฉันเหมือนแม่ๆ ในละครทีวีเลย สิ่งที่ฉันได้รับมีแต่การตีอย่างเจ็บปวดและการตะโกนด่าอย่างดังลั่น ครั้งหนึ่งฉันโกรธเธอมากจนถามว่าฉันเป็นลูกสาวแท้ๆ ของเธอจริงหรือเปล่า เธอมองฉันอย่างใจเย็นแล้วตอบว่า "ฉันไปเก็บเธอมาจากกองขยะ! กินข้าวเย็นให้เร็วๆ สิ จะได้ไปทำความสะอาดและทำงาน"

2. พ่อของฉันมักไม่อยู่บ้าน ดังนั้นวัยเด็กของฉันจึงเต็มไปด้วยแม่และฉันเป็นส่วนใหญ่ ทุกวัน แม่จะปลุกฉันในตอนเช้า ให้ฉันแต่งตัวและกินอาหารเช้าขณะที่ฉันยังงัวเงียอยู่ จากนั้นก็รีบพาฉันไปโรงเรียนก่อนจะไปทำงาน เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วเหมือนล้อจักรยานเก่าของแม่ และฉันก็เติบโตมาแบบนั้น การได้เห็นแม่ดิ้นรนกับงานบ้านมากมาย จัดการเรื่องต่างๆ ของครอบครัวทั้งสองฝ่ายด้วยตัวคนเดียวขณะที่พ่อไม่อยู่ ทำให้ฉันรู้สึกถึงความรักและความเมตตาต่อแม่เป็นอย่างมาก

ดังนั้น ฉันจึงเริ่มทำงานบ้านเพื่อแบ่งเบาภาระกับแม่ ที่จริงแล้ว การทำอาหารไม่ใช่เรื่องยากสำหรับฉันเลย หลังจากที่หุงข้าวไหม้ไปบ้าง ผัดผักไม่สุกไปบ้าง และย่างเนื้อไหม้ไปบ้าง ฉันก็สามารถทำอาหารอร่อยๆ ให้แม่ได้ แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นอาหารประเภทต้มก็ตาม

ครั้งแรกที่แม่ทานอาหารที่ฉันทำอย่างตั้งใจ น้ำตาของแม่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา และแม่พูดเบาๆ ว่า "ลูกสาวของแม่โตขึ้นแล้ว" นั่นเป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่ฉันเห็นแม่แสดงความอ่อนโยนและรักใคร่ต่อฉันเช่นนั้น ฉันเพิ่งเข้าใจในภายหลังว่าแม่ไม่ได้เป็นคนดื้อรั้นโดยเนื้อแท้ เพียงแต่บางครั้งอาจจะเข้มงวดไปบ้าง เพราะแม่รักฉัน แม่จึงทำงานหนักทุกวัน หวังว่าจะหาเงินได้มากพอที่จะมอบชีวิตที่ดีที่สุดและสะดวกสบายที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ให้ฉัน เมื่อฉันโตขึ้น ฉันก็ตระหนักว่าคำตักเตือนและการสั่งสอนของแม่ในวัยเด็กนั้นมีค่ามากเพียงใด เพราะมันช่วยให้ฉันเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เป็นอิสระ และเป็นคนที่มีความรับผิดชอบ

3. สุดสัปดาห์นี้ ฉันซื้อตั๋วไปดูหนังเรื่อง "Flip Face 7: One Wish" ผลงานกำกับของลี ไห่ ซึ่งกำลังเป็นที่นิยมในขณะนี้ หนังเล่าเรื่องราวของหญิงชราคนหนึ่งกับลูกๆ ทั้งห้าคนที่เธอรักมาก ในตอนท้ายของหนัง เสียงของนักร้องบุย อานห์ ตวน ทำให้ฉันน้ำตาซึม: "ตั้งแต่ฉันเกิดจนถึงวันนี้ แม่ของฉันดูแลฉันทุกอย่าง เธอให้ภาพที่งดงามแก่ฉัน ภาพที่ฉันไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ในวัยเด็ก ตอนนี้ฉันโตขึ้นแล้ว ฉันจะวาดภาพของตัวเอง..."

การดูหนังเรื่องนี้ทำให้ฉันนึกถึงแม่ แม่ต้องแบกรับความยากลำบากและอุปสรรคมากมายในชีวิตด้วยตัวคนเดียวมานานหลายปี แม้ว่าแม่จะบ่นอยู่บ่อยๆ แต่ฉันไม่เคยได้ยินแม่บ่นถึงความลำบากของตัวเองเลยสักครั้ง

ฉันเติบโตมากับการเรียนไกลบ้าน ดิ้นรนเพื่อไล่ตามความฝันและความทะเยอทะยานของตัวเอง จนยุ่งวุ่นวายไม่มีเวลาคิดถึงแม่เลย การโทรศัพท์คุยกันสั้นลงเรื่อยๆ และการกลับบ้านก็น้อยลงเรื่อยๆ หากไม่มีฉัน ไม่มีพ่อ แม่ก็จะนั่งกินข้าวคนเดียวที่โต๊ะอาหาร

เด็กที่เคยพูดว่า "สักวันหนูจะดูแลแม่" ตอนนี้กลับโบยบินไปสู่ขอบฟ้าอันไกลโพ้นตลอดกาล ฉันเติบโตมาอย่างบริสุทธิ์ไร้เดียงสา รับเอาสิ่งดีๆ ทุกอย่างที่แม่มอบให้ ฉันคิดว่าสิ่งดีๆ ทุกอย่างที่ฉันประสบความสำเร็จในวันนี้ เป็นผลมาจากความพยายามของฉันเอง 100% แต่ฉันไม่รู้เลยว่าแม่ของฉันได้แบกรับความยากลำบากและความทุกข์ยากทั้งหมดไว้บนบ่าอันบอบบางของท่านด้วยความเต็มใจ...

หลังจากหนังจบ ฉันรีบขึ้นรถและขับไปตามถนนที่คุ้นเคยกลับบ้าน ที่นั่น ฉันแน่ใจว่าแม่ของฉันยังคงยืนรอฉันอยู่ทุกวัน บางที เหมือนอย่างที่เพลงบอก ฉันอาจจะกลับไปวาดภาพและเติมสีสันให้กับภาพเหมือนของแม่ เพื่อเยียวยาความเจ็บปวดของเธอ

ฉันปรารถนาให้เวลาหยุดนิ่ง เพื่อที่ฉันจะได้อยู่เคียงข้างแม่ตลอดไป ฉันยืนอยู่ที่ประตูบานเดิมที่แม่เคยจับได้ว่าฉันแอบหนีจากการงีบหลับตอนบ่ายไปเล่น จ้องมองร่างผอมบางของแม่ ริมฝีปากของฉันขยับอยากจะเอ่ยคำว่า "ฉันรักแม่มาก" แต่ฉันก็พูดออกมาไม่ได้...

ตรุก ฟอง


แหล่งที่มา

การแสดงความคิดเห็น (0)

กรุณาแสดงความคิดเห็นเพื่อแบ่งปันความรู้สึกของคุณ!

หัวข้อเดียวกัน

หมวดหมู่เดียวกัน

ผู้เขียนเดียวกัน

มรดก

รูป

ธุรกิจ

ข่าวสารปัจจุบัน

ระบบการเมือง

ท้องถิ่น

ผลิตภัณฑ์

Happy Vietnam
พระอาทิตย์ตก

พระอาทิตย์ตก

คอนเสิร์ตระดับชาติ - 80 ปีแห่งเอกราช

คอนเสิร์ตระดับชาติ - 80 ปีแห่งเอกราช

เมืองฮอยอันยามค่ำคืน

เมืองฮอยอันยามค่ำคืน