"บ้านเกิดของฉัน ที่เต็มไปด้วยต้นมะพร้าวเขียวขจี ท้องฟ้าสีคราม และคลื่นทะเลอันอ่อนโยน"
โอ้ ท้องฟ้าสีครามในฤดูใบไม้ร่วง ผสานกับคลื่นสีฟ้าที่ระยิบระยับ...
ในความทรงจำวัยเด็กของฉัน ญาตรังเป็นทิวทัศน์ที่เขียวขจีราวกับเนื้อเพลง "ฉันปรารถนาจะเป็นคลื่น" ของนักแต่งเพลง โด ตรี ดุง
 |
ฉันเติบโตมาในหมู่บ้านจัดสรรสำหรับครอบครัวข้าราชการยากจน วัยเด็กของเราผูกพันกับต้นมะพร้าวเขียวชอุ่มเย็นสบายที่ทอดยาวจากปลายด้านหนึ่งของหมู่บ้านไปยังอีกด้านหนึ่ง ใต้ร่มเงาของต้นมะพร้าวในบ่ายวันฤดูร้อนที่อบอ้าว เรามักจะงดการนอนกลางวันและคิดค้นเกมต่างๆ ขึ้นมาเล่นกันเอง เช่น กระโดดเชือก ซ่อนหา และปาบอล เราจะเก็บใบมะพร้าวมาทำกังหันลม นาฬิกา และของเล่นอื่นๆ อีกมากมาย เด็กๆ ในสมัยนั้นสนุกสนานมาก พวกเขาคิดค้นเกมต่างๆ ขึ้นมาเองมากมาย ต่างจากเด็กๆ ในปัจจุบันที่เอาแต่ก้มหน้าเล่นสมาร์ทโฟนทุกครั้งที่มีเวลาว่าง
แน่นอนว่าวัยเด็กของเรานั้นผูกพันอย่างใกล้ชิดกับสีฟ้าของทะเล บ้านของเราอยู่ใกล้ทะเล ดังนั้นเมื่อใดก็ตามที่เรามีเวลา เราก็จะไปที่นั่น ทะเลคือที่ที่เราสามารถเพลิดเพลินกับการมองดูท้องฟ้าและมหาสมุทร ผ่อนคลายหลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการเรียน และเป็นที่ที่เราสามารถว่ายน้ำได้อย่างจุใจในฤดูร้อน แม้กระทั่งตอนนี้ ฉันก็ยังคงหลงใหลในสีฟ้าของท้องฟ้าและทะเล โดยเฉพาะในวันที่แดดจ้า เมื่อทะเลมีสีฟ้าที่สวยงามเป็นพิเศษ ความงามที่ฉันไม่มีคำพูดใดจะบรรยายได้อย่างครบถ้วน
แต่ทะเลญาจางในสมัยนั้นไม่ได้สวยงามแค่ในเวลากลางวันที่เป็นสีฟ้าสดใสเท่านั้น ในเวลากลางคืน ทะเลญาจางในอดีตก็งดงามตระการตาไม่แพ้กัน ระยิบระยับด้วยแสงดาว เหมือนกับเนื้อเพลงที่ ว่า "แสงดาวยามค่ำคืนระยิบระยับดุจดวงตาที่ยังคงรอคอย..." บางทีคนรุ่นหลังอาจนึกภาพไม่ออกว่า "แสงดาวระยิบระยับ" นั้นเป็นอย่างไร มันไม่ใช่แสงจ้าจากไฟถนนหรือไฟประดับจากตึกสูงเหมือนในปัจจุบัน มันคือแสงระยิบระยับจากดวงดาวบนท้องฟ้าในคืนที่ไร้แสงจันทร์ จากแสงไฟของเรือประมงที่อยู่ไกลออกไปในทะเล ทะเลทั้งผืนระยิบระยับเช่นนั้นในยามค่ำคืน ทำให้พวกเราในวัยเด็กต้องตะลึงด้วยความชื่นชม ทะเลในสมัยนั้นยังคงบริสุทธิ์ แต่สวยงามเพราะสิ่งต่างๆ เหล่านั้น
ญาตรัง บ้านเกิดของฉัน มีอายุครบ 100 ปีแล้ว หากญาตรังในอดีตเปรียบเสมือนหญิงสาวสวยอ่อนหวานและเรียบร้อย ญาตรังในปัจจุบันก็เปรียบเสมือนหญิงสาวที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่ มีชีวิตชีวา และกระฉับกระเฉง อย่างไรก็ตาม แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงมากมาย ญาตรังก็ยังคงรักษาความสงบและเสน่ห์อันน่าหลงใหลเอาไว้ได้เสมอ ทะเลญาตรังนั้นงดงามในสายตาของทุกคนเสมอ ทะเลคือความทรงจำ ปัจจุบัน และอนาคต ทุกครั้งที่ฉันไปทะเล ฉันก็เห็นภาพวัยเด็กของฉันที่นั่น ในพริบตาเดียว เพื่อนในวัยเด็กของฉันก็ผมขาวกันหมดแล้ว…
"ถึงแม้ฉันจะอยู่ไกลจากที่นี่ แต่หัวใจของฉันก็ยังคงได้ยินเสียงคลื่นกระทบจิตวิญญาณอยู่เสมอ"
คลื่นลูกเล็กๆ เหล่านั้นกล่อมให้หลับใหลราวกับเปลเด็กตลอดหลายปีที่ผ่านมา
ญาตรังที่รัก ฉันขอสาบานว่าจะอยู่เคียงข้างเธอตลอดไป
ญาตรัง เมืองอันเป็นที่รักยิ่งของเรา เราจึงขับขานบทเพลงสรรเสริญ
ฉันปรารถนาจะเป็นเหมือนคลื่นสีขาวที่ซัดสาดต่อเนื่องกันเข้าสู่ชายฝั่ง
"หัวใจของฉันยังคงรักคุณอย่างสุดซึ้ง..."
ใช่ค่ะ ฉันยังคงรัก และจะรักญาตรัง บ้านเกิดอันเป็นที่รักของฉันเสมอ
มายเวียด
แหล่งที่มา
การแสดงความคิดเห็น (0)