จากเพื่อนร่วมชั้นเรียนสู่เพื่อนร่วมงาน
เราเรียนโรงเรียนมัธยมเดียวกันและเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเพื่อนสนิทกลุ่มเดียวกัน เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลายคนอาจคิดว่ามันเป็นความรักวัยรุ่นทั่วไปที่ค่อยๆเบ่งบานเมื่อเวลาผ่านไป แต่ไม่ใช่เลย ความรักของเราไม่ได้เริ่มต้นขณะที่เรายังเรียนอยู่ที่โรงเรียน
หลังจากจบมัธยมปลาย โดยไม่ได้วางแผนหรือปรึกษาหารือกันล่วงหน้า เราทั้งคู่ต่างเลือกเรียนวารสารศาสตร์ ฉันเลือกเรียนในวิทยาลัย ส่วนเธอเลือกเรียนในมหาวิทยาลัยซึ่งใช้เวลานานกว่า เนื่องจากเราเรียนสาขาเดียวกัน การพูดคุยเกี่ยวกับงานที่ได้รับมอบหมายและการช่วยเหลือกันในช่วงกำหนดส่งงานจึงกลายเป็นเรื่องปกติ ความสัมพันธ์ของเราจึงแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น
ในวันรับปริญญาของฉัน คนๆ นั้นยังคงเป็นเพียงเพื่อนสนิทที่ยืนอยู่ข้างๆ ฉันและแสดงความยินดี
เนื่องจากผมเรียนจบมหาวิทยาลัยก่อนกำหนด ผมจึงเลือกทำงานที่สถานีวิทยุ โทรทัศน์ และหนังสือพิมพ์จังหวัด บิ่ญเฟือก ในตำแหน่งผู้ประกาศข่าว ซึ่งเป็นงานที่ผมรักมาก เมื่อเห็นว่าสภาพแวดล้อมเหมาะสมและพวกเขากำลังมองหาผู้ร่วมงาน ผมจึงเสนอให้พวกเขามาฝึกงานที่บิ่ญเฟือก พูดตามตรง ตอนนั้นผมแค่อยากช่วยเหลือเพื่อนสนิทเท่านั้น
ฉันจัดการเรื่องที่พักให้เธออย่างกระตือรือร้น ส่งเอกสารที่จำเป็นทั้งหมดให้เธอ และให้คำแนะนำอย่างละเอียด เพื่อให้เธอรู้สึกมั่นใจเกี่ยวกับการฝึกงานในฐานะนักข่าวที่บิ่ญเฟือก สิ่งนี้ทำให้เรามีโอกาสได้เจอกันบ่อยขึ้น นักข่าวฝึกงานให้คำติชมเกี่ยวกับทักษะการทำงานของฉัน และฉันก็เต็มใจที่จะอยู่ดึกกับเธอเพื่อช่วยเธอเขียนรายงานฝึกงานให้เสร็จ ค่อยๆ เราก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตและการทำงานของกันและกันโดยที่เราไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
เมื่อคุณทั้งสองตกหลุมรักและต่างก็รักในอาชีพของตนเอง
ตั้งแต่เราเริ่มคบกัน สิ่งที่ดีที่สุดอย่างหนึ่งก็คือเราทั้งคู่รักงานของตัวเองและทำงานในสายงานเดียวกัน การทำงานร่วมกันที่ BPTV ทำให้เราสนับสนุนซึ่งกันและกันในทุกข่าว ทุกรายงาน ทุกสารคดี และร่วมกันฝ่าฟันแรงกดดันจากการทำงาน วันที่เรารู้สึกตื่นเต้นกับหัวข้อข่าวและเริ่มลงมือทำทันที ช่วงเวลาที่นักข่าวช่วยฉันแก้ไขบท ช่วงเวลาที่เราไปถ่ายทำด้วยกัน ช่วงเวลาที่เราทำงานร่วมกันในสถานที่ถ่ายทำ... ทั้งหมดนี้ล้วนกลายเป็นความทรงจำที่แสนพิเศษ
เราไม่ใช่แค่คู่รัก แต่เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว BPTV
มีช่วงเวลาที่เหนื่อยล้า มีการโต้เถียง และแม้กระทั่งความโกรธ แต่สิ่งสำคัญที่สุดที่ทำให้เราอยู่ด้วยกันได้ นอกเหนือจากมิตรภาพแล้ว ก็คงเป็นความเคารพซึ่งกันและกันในงาน และความเต็มใจที่จะรับฟัง จากนั้น เราจึงเชื่อว่า ความรักและงานข่าว ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเส้นทางคู่ขนานกัน สามารถมาบรรจบกันได้ในที่ที่ง่ายที่สุด นั่นคือ หัวใจของนักข่าว หากมีความรัก ความเข้าใจ และวิสัยทัศน์ร่วมกันมากพอ
พนักงานที่สถานีมักพูดติดตลกว่า "สถานี BPTV มีคู่รักอีกคู่ที่สืบทอดประเพณีของสถานีแล้ว!" เพราะมีคู่สามีภรรยาหลายคู่ที่ทำงานร่วมกันและทุ่มเทให้กับอาชีพนี้ บางคู่ถึงกับเลี้ยงดูบุตรหลานให้มีใจรักในงานด้านวารสารศาสตร์เช่นเดียวกับพ่อแม่
จากผู้คนที่คอยสนับสนุนซึ่งกันและกันในที่ทำงาน… สู่ผู้คนที่พร้อมจะเดินเคียงข้างกันในทุกย่างก้าวของเส้นทางข้างหน้า
จากเพื่อนร่วมชั้นเรียน สู่เพื่อนสนิท จากนั้นเป็นเพื่อนร่วมงาน และในที่สุดก็เป็นคนรัก มันเป็นการเดินทางที่ไม่เร่งรีบและไม่เสแสร้ง แต่เต็มไปด้วยความจริงใจและมิตรภาพที่เงียบสงบ เรายังคงเขียนเรื่องราวนี้ต่อไปด้วยความรัก โดยใช้เวลาในยามเย็นเร่งทำงานให้ทันกำหนดส่ง ตรวจทานงานที่ได้รับมอบหมาย และแม้แต่ช่วงสุดสัปดาห์ก็ใช้เวลาเดินเล่นไปเรื่อยๆ เพื่อเติมพลังและเอาชนะความกดดันไปด้วยกัน
ตอนนี้ ทุกวันเราออกอากาศด้วยกัน ไปยังที่เกิดเหตุด้วยกัน และเขียนเรื่องราวความรักที่ทั้งครึกครื้นและเงียบสงบ...ในแบบฉบับของนักข่าว
ที่มา: https://baobinhphuoc.com.vn/news/636/173977/yeu-mot-nguoi-cung-lam-bao






การแสดงความคิดเห็น (0)