Με τις απλές αλλά ξεχωριστές πινελιές του, μετέτρεψε τη ζωγραφική σε ένα αιχμηρό όπλο προπαγάνδας, ενθαρρύνοντας τον πατριωτισμό, καταγγέλλοντας τα εγκλήματα των αποικιακών εισβολέων και αποκαλύπτοντας την αντιδραστική φύση των φεουδαρχών λακέδων.
Εικονογραφήσεις του Προέδρου Χο Τσι Μινχ στην εφημερίδα Le Paria.
Από τα σκίτσα στην εφημερίδα Le Paria
Τον Ιανουάριο του 1922, ο επαναστάτης Νγκουγιέν Άι Κουόκ και η Μόνιμη Επιτροπή της Αποικιακής Ένωσης αποφάσισαν να ιδρύσουν τον Σύνδεσμο για τον Συνεταιρισμό του Παρία και να εκδώσουν την εφημερίδα Le Paria (Ο Παρία) ως φερέφωνο του Συνδέσμου.
Την 1η Απριλίου 1922, η εφημερίδα Le Paria δημοσίευσε το πρώτο της τεύχος με επικεφαλίδα σε τρεις γλώσσες: γαλλικά, αραβικά και κινέζικα. Το γαλλικό κείμενο «Le Paria» ήταν εμφανώς τοποθετημένο στο κέντρο. Στα αριστερά υπήρχε μια μικρή, κομψή γραμμή αραβικού κειμένου και στα δεξιά υπήρχαν τρεις κινεζικοί χαρακτήρες που σήμαιναν «Εργατική Εφημερίδα». Από το τεύχος 1 έως το τεύχος 20, η εφημερίδα έφερε τον υπότιτλο: «Φόρουμ των Αποικιακών Λαών» (Tribune des Populations des colonies). Από το τεύχος 21 έως το τεύχος 35, ο υπότιτλος άλλαξε σε: «Φόρουμ του Αποικιακού Προλεταριάτου» (Tribune des Prolétariats coloni-aux). Τα τεύχη 36 και 37 χρησιμοποιούσαν τον υπότιτλο: «Όργανο των Καταπιεσμένων Λαών των Αποικιών» (Organe des Peuples Opprimés des colonies). Μέχρι το τεύχος 38, ο τίτλος είχε αλλάξει ξανά σε: «Όργανο της Αποικιακής Ένωσης» (Organe de l'Union Intercoloniale).
Το τεύχος 5 της Le Paria, με ημερομηνία 1η Αυγούστου 1922, δημοσίευσε αρκετά άρθρα της Nguyen Ai Quoc, συμπεριλαμβανομένων των "Civillisation assassine" (Ένας Πολιτισμός Φόνου), "Gouts spéciaux" (Ειδικές Γεύσεις) και "La Femme Annamite et la domination Francaise" (Η Γυναίκα Ανναμίτισσα και η Γαλλική Κυριαρχία). Επιπλέον, αυτό το τεύχος περιελάμβανε σκίτσα της Nguyen Ai Quoc που απεικόνιζαν την εκμετάλλευση της Βιετναμέζας εργατικής τάξης από τους Γάλλους αποικιοκράτες.
Ο πίνακας απεικονίζει έναν οδηγό ρίκσο με αδύνατο, αδυνατισμένο πρόσωπο, κουρελιασμένα ρούχα και ξυπόλυτα πόδια που αγωνίζεται να σύρει έναν μεγαλόσωμο, παχύσαρκο Γάλλο αξιωματούχο που είναι ξαπλωμένος ανάσκελα στο κάρο, κρατώντας ένα μπαστούνι και σταυρώνοντας τα πόδια του. Επιπλέον, ο αξιωματούχος ξεστομίζει συνεχώς αισχρότητες και φωνάζει προσβολές, παροτρύνοντας τον οδηγό να πάει πιο γρήγορα. Κάτω από τους τροχούς υπάρχουν σαρκαστικοί υπότιτλοι: «πολιτισμός», «πρόοδος», «φώτιση». Ο πίνακας αποδίδεται στον καλλιτέχνη Νγκουγιέν Α.Κ.
Η βάναυση εκμετάλλευση των καταπιεσμένων τάξεων από τους Γάλλους αποικιοκράτες, μαζί με την αγριότητα του πολέμου, συνεχίζει να απεικονίζεται με στοιχειωτικό τρόπο σε δύο σκίτσα που δημοσιεύθηκαν στην πρώτη σελίδα της Le Paria, τεύχος 6, Ιούνιος 1924.
Στην πρώτη σελίδα αυτού του τεύχους, υπάρχουν δύο σκίτσα. Το ένα απεικονίζει έναν αποικιακό στρατιώτη να μαστιγώνει αδιάκοπα έναν κουρελιασμένο άνδρα που βρίσκεται στο έδαφος. Ίσως η δύναμη των χτυπημάτων ήταν πολύ μεγάλη για να σηκωθεί ο άνδρας, αναγκάζοντάς τον να σφίξει τα δόντια του και να υπομείνει. Στο βάθος, ένα άλλο άτομο τρέχει. Η σκηνή είναι ζοφερή και ζοφερή, αντανακλώντας τη δεινή θέση όσων είναι φυλακισμένοι ανάμεσα σε καταφύγια και άγονη γη... Κάτω από το σκίτσο υπάρχει μια γαλλική λεζάντα: Des coups de triques sur le champ de misère (κατά προσέγγιση μετάφραση: Σχέδια του ανταγωνισμού στο πεδίο της δυστυχίας).
Ο δεύτερος πίνακας απεικονίζει μια σκηνή θανάτου στο πεδίο της μάχης με διάσπαρτα πτώματα. Στο κέντρο βρίσκεται ένας σοβαρά τραυματισμένος Γάλλος στρατιώτης ξαπλωμένος στο έδαφος, με τη στολή του κουρελιασμένη, το κράνος του στραβό, το πόδι του δεμένο με επίδεσμο, το πρόσωπό του παραμορφωμένο από τον πόνο και τα χέρια του σφιγμένα και υψωμένα σαν να ζητούν απεγνωσμένα βοήθεια. Στο βάθος, σμήνη κορακιών ορμούν κάτω, περιμένοντας να τραφούν με τα πτώματα. Κάτω από τον πίνακα υπάρχει η λεζάντα: Des balles sur le champ de bataille (κυριολεκτικά: Σφαίρες στο πεδίο της μάχης). Μέσα από αυτό, ο αναγνώστης μπορεί να κατανοήσει το υπονοούμενο νόημα: την αναπόφευκτη ήττα και την τραγική μοίρα των αποικιακών στρατιωτών.
Το άρθρο και το συνοδευτικό σκίτσο, «Οι Φάρσες, ή Βάρεν και Φαν Μπόι Τσάου», που δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα Le Paria, στα τεύχη 36-37, τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 1925, περιγράφουν το γεγονός της απαγωγής του Φαν Μπόι Τσάου στις 18 Ιουνίου 1925 στην Κίνα, τη μεταφορά του στις φυλακές Χόα Λο στο Ανόι και την επικείμενη δίκη του. Στο σκίτσο, ο πατριώτης Φαν Μπόι Τσάου, με έναν ζυγό γύρω από το λαιμό του, οδηγείται στη φυλακή, ακολουθούμενος από ένα μεγάλο πλήθος Βιετναμέζων που διαμαρτύρονται κατά της αποικιακής κυβέρνησης και απαιτούν την απελευθέρωσή του. Ωστόσο, οι αποικιοκράτες κατέστειλαν και ξυλοκόπησαν βάναυσα τους διαδηλωτές.
Με ζωντανές και απλές πινελιές, ο πίνακας αποτυπώνει με σαφήνεια τη συμπεριφορά και την προφορά του χαρακτήρα, μεταφέροντας το μήνυμα με απλό και εύκολα κατανοητό τρόπο. Ακόμα και όσοι δεν γνωρίζουν γαλλικά μπορούν να κατανοήσουν το περιεχόμενο και τα ζητήματα που θίγονται κοιτάζοντας τα σκίτσα του Nguyen Ai Quoc. Μέσω αυτής της μορφής εικονογράφησης, όχι μόνο κατήγγειλε τις απαράδεκτες συλλήψεις από τους Γάλλους αποικιοκράτες, αλλά και ενθάρρυνε επιδέξια τον αγώνα του βιετναμέζικου λαού για την απελευθέρωση του πατριώτη λόγιου Phan Boi Chau.
Μια απεικόνιση του Προέδρου Χο Τσι Μινχ σε γαλλική εφημερίδα.
Από σκίτσα και προπαγανδιστικές αφίσες στις εφημερίδες Thanh Nien και Vietnam Independence.
Στο τεύχος 68 της εφημερίδας Thanh Nien, της επίσημης έκδοσης του Συνδέσμου Επαναστατικών Νέων του Βιετνάμ, που ιδρύθηκε επίσης από τον Ηγέτη Nguyen Ai Quoc στην Γκουανγκζού της Κίνας, με ημερομηνία 7 Νοεμβρίου 1926, ένα ειδικό τεύχος προς τιμήν της 9ης επετείου της Ρωσικής Οκτωβριανής Επανάστασης, παρουσίαζε σε περίοπτη θέση ένα πορτρέτο του Ηγέτη Nguyen Ai Quoc, που έμοιαζε με προπαγανδιστική αφίσα που προωθούσε τον Μαρξισμό-Λενινισμό. Το αποκορύφωμα αυτού του τεύχους ήταν ένα σκίτσο του Λένιν, του ηγέτη του ρωσικού προλεταριακού επαναστατικού κινήματος και του παγκόσμιου προλεταριάτου, να στέκεται περήφανα πάνω σε μια υδρόγειο σφαίρα που έδειχνε προς ένα πεντάκτινο αστέρι. Στο κέντρο του αστεριού υπήρχε ένα σφυροδρέπανο (που αντιπροσώπευε τη συμμαχία εργατών-αγροτών). Κάτω από το αστέρι υπήρχαν δύο δίστιχα γραμμένα με κινεζικούς χαρακτήρες, το καθένα αποτελούμενο από δέκα χαρακτήρες, που υμνούσαν την προλεταριακή επανάσταση.
Μετά από πολλά χρόνια ταξιδιών σε ηπείρους και ωκεανούς αναζητώντας έναν τρόπο να σώσει τη χώρα, στις 28 Ιανουαρίου 1941, ο θείος Χο επέστρεψε στο Βιετνάμ και ίδρυσε μια βάση στο Πακ Μπο για να ηγηθεί άμεσα της βιετναμέζικης επανάστασης. Εκεί, εξέδωσε την εφημερίδα Vietnam Independence, το προπαγανδιστικό όργανο των Βιετ Μινχ στο Κάο Μπανγκ.
Το τεύχος 103, που δημοσιεύτηκε τον Αύγουστο του 1941, παρουσίαζε ένα πολύ ζωντανό, ευγενικό και κομψό σκίτσο του Προέδρου Χο Τσι Μινχ, γεμάτο όμως προπαγάνδα και εμπνευστικό μήνυμα. Απεικόνιζε ένα άτομο που έπαιζε τρομπέτα, αλλά το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ήταν ο τρόπος με τον οποίο το σχέδιο σχημάτιζε τη φράση «Ανεξαρτησία του Βιετνάμ» (μια πολύ ευφάνταστη, αρμονική και ισορροπημένη παρουσίαση των συνδυασμένων γραμμάτων), με την τρομπέτα να σχηματίζεται διακριτικά από το γράμμα D (Ανεξαρτησία). Ο τρομπετίστας προχωρούσε μπροστά με μεγάλο ενθουσιασμό, κρατώντας μια κόκκινη σημαία με ένα κίτρινο αστέρι. Κάτω από το σχέδιο υπήρχε ένα ενδεικτικό ποίημα: «Ανεξαρτησία του Βιετνάμ», παίζει η τρομπέτα / Καλώντας τον λαό μας, νέους και ηλικιωμένους / Να ενωθούν τόσο σταθερά όσο το σίδερο / Να σώσουν τη χώρα μας, το Βιετνάμ.
Μέσα από άρθρα και σκίτσα που δημοσιεύονται στην εφημερίδα Vietnam Independent, οι αναγνώστες μπορούν να αντιληφθούν ξεκάθαρα το όραμα του ηγέτη Νγκουγιέν Άι Κουόκ κατά την περίοδο που η επανάσταση εξακολουθούσε να λειτουργεί κρυφά. Αυτά τα έργα όχι μόνο καλούσαν τον λαό να ακολουθήσει την πορεία της προλεταριακής επανάστασης υπό το φως του Μαρξισμού-Λενινισμού και του Μετώπου Βιετμίνχ, αλλά κατέδειξαν επίσης μια βαθιά σύνδεση μεταξύ του βιετναμέζικου επαναστατικού κινήματος και του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος παγκοσμίως.
Τα παραδείγματα που αναφέρθηκαν παραπάνω είναι μόνο μερικά τυπικά παραδείγματα σκίτσων του Χο Τσι Μινχ σε εφημερίδες. Το ζωγραφικό του ύφος και η εικονογραφική του τέχνη παραμένουν ένας τομέας που απαιτεί βαθύτερη και πιο ολοκληρωμένη έρευνα σε εξειδικευμένα έργα. Ωστόσο, αυτό αρκεί για να αντικατοπτρίσει έντονα τον ακλόνητο πατριωτισμό, την οξεία διάνοια, το διορατικό όραμα και τη βαθιά ιδεολογία του Προέδρου Χο Τσι Μινχ. Ταυτόχρονα, καταδεικνύει τη συνέπεια στο δημοσιογραφικό ύφος του Χο Τσι Μινχ: άμεσο, απλό, εύκολο στην κατανόηση, αλλά βαθιά διορατικό, που δίνει πάντα έμφαση στην ουσία των γεγονότων και διαθέτει τεράστια δύναμη να εμπνέει τις μάζες.
Πηγή: https://hanoimoi.vn/bac-ho-ve-tranh-tren-bao-706295.html
![[Φωτογραφία] Ο Γενικός Γραμματέας και Πρόεδρος Το Λαμ προεδρεύει της συνεδρίασης για την έγκριση του σχεδίου έκθεσης σχετικά με τα αποτελέσματα της δεύτερης επιθεώρησης από το Πολιτικό Γραφείο της Μόνιμης Επιτροπής της Κομματικής Επιτροπής της Πόλης του Ανόι.](https://vphoto.vietnam.vn/thumb/1200x675/vietnam/resource/IMAGE/2026/05/26/1779789811432_a2-bnd-4430-9620-jpg.webp)
Σχόλιο (0)