Υπάρχει μια ποιητική οροσειρά Truong Son.

ΜΠΑΚ ΤΖΙΑΝΓΚ - Ο δρόμος Τρουόνγκ Σον, ο θρυλικός δρόμος που πήρε το όνομά του από τον αγαπημένο Πρόεδρο Χο Τσι Μινχ, αποτελεί σύμβολο του βιετναμέζικου επαναστατικού ηρωισμού στον πόλεμο αντίστασης ενάντια στις ΗΠΑ για τη σωτηρία της χώρας. Στην ιστορία του ανθρώπινου πολέμου, λίγοι δρόμοι κατέχουν τόσα «αρχεία» όσο ο δρόμος Τρουόνγκ Σον - μια στρατηγική διαδρομή μεταφοράς που παρέχει υποστήριξη στα πεδία των μαχών στο Νότο και στις τρεις ινδοκινεζικές χώρες. Και μοναδικά, από αυτόν τον ένδοξο, αιματοβαμμένο δρόμο, γεννήθηκε μια λογοτεχνική και καλλιτεχνική παράδοση, η οποία έγινε μια ανεκτίμητη πολιτιστική κληρονομιά του έθνους μας. Ανάμεσά τους, υπάρχει ένα σύνολο ποίησης του Τρουόνγκ Σον που συνδέεται με τα ονόματα πολλών συγγραφέων που είναι αντιπροσωπευτικοί συγγραφείς της σύγχρονης βιετναμέζικης λογοτεχνίας.

Πράγματι, κατά τα χρόνια που ολόκληρο το έθνος «διασχίζει τα Όρη Τρουόνγκ Σον για να σώσει τη χώρα», αυτό το μονοπάτι προσέλκυσε μια μεγάλη και ισχυρή ομάδα ποιητών που έγραψαν για τα Όρη Τρουόνγκ Σον. Από συγγραφείς του κινήματος της Νέας Ποίησης μέχρι προεπαναστατικούς ποιητές και τη γενιά ποιητών που πολέμησαν ενάντια στους Γάλλους, όπως οι Τσε Λαν Βιέν, Χούι Καν, Νγκουγιέν Ντιν Θι, Νγκουγιέν Σουάν Σαν, Σουάν Σατς, Τσιν Χου, Νονγκ Κουόκ Τσαν, Φαμ Νγκόκ Καν, Ταν Χάι, Τζιανγκ Ναμ... όλοι ήταν παρόντες στα Όρη Τρουόνγκ Σον και έγραψαν πολλά ποιήματα γι' αυτά.

Ο δρόμος Truong Son. Φωτογραφία αρχείου.

Επιπλέον, υπάρχει μια μεγάλη ομάδα ποιητών που ωρίμασαν κατά τη διάρκεια του πολέμου αντίστασης εναντίον των ΗΠΑ, πολλοί από τους οποίους συμμετείχαν άμεσα στις μάχες και υπηρέτησαν στα βουνά Τρονγκ Σον ή τουλάχιστον είχαν βαθιές εμπειρίες στις διαδρομές του Τρονγκ Σον. Όλοι τους άφησαν πίσω τους όμορφα ποιήματα για τον Trường Sơn, όπως: Hữu Thỉnh, Thu Bồn, Nguyễn Trọng Oánh, Nam Hà, Nguyễn Khoa Điềm, Hoàng Phỉng Tờƻƻỻ Mỹ, Trọng Khoát, Phạm Lê, Trịnh Quý, Hoàng Nhuận Cầm, Anh Ngọc, Nguyễn Đức Mậu, Vương Trọng, Dưtợong Trọng, Dượong Trậng Nguyễn Thị Hồng Ngát, Phạm Χο Πέμ…

Μόνο στην επαρχία Quang Binh , την «μετωπική γραμμή» του Στρατού Trường Sơn, όπου βρίσκονται πολυάριθμες τοποθεσίες που επιλέχθηκαν ως θέσεις διοίκησης σε διάφορες περιόδους και επίσης ο τόπος πολλών από τα πιο έντονα αμφισβητούμενα πεδία μάχης τόσο στην ανατολική όσο και στη δυτική οροσειρά Trường Sơn, μια γενιά ποιητών που γράφει για την Trơơn. Αυτοί οι συγγραφείς είτε μεγάλωσαν στο Trường Sơn είτε είχαν πολλά επιτυχημένα έργα για την περιοχή, όπως Xuân Hoàng, Trần Nhật Thu, Xích Bích, Lâm Thị Mỹ Dạ, Lê Thị Mây, Hoàng Vũ Thuật…

Ανάμεσα στους ποιητές των βουνών Τρουόνγκ Σον, ξεχωρίζει ο Φαμ Τιεν Ντουάτ. Ήταν ένας ποιητής που άνοιξε ένα νέο, ζωντανό, νεανικό και γεμάτο κύμα πραγματικότητας από το πεδίο της μάχης. Έφερε ολόκληρα τα βουνά Τρουόνγκ Σον στην ποίησή του. Δεν παρομοιάζεται μόνο με «τον αετό της ποίησης Τρουόνγκ Σον», αλλά τιμάται επίσης ως «η κορυφαία φυσιογνωμία της αντιαμερικανικής πολεμικής ποίησης». Τα ζωηρά, παθιασμένα ποιήματα του Φαμ Τιεν Ντουάτ, γεμάτα αισιοδοξία ανάμεσα στις βόμβες και τις σφαίρες των βουνών Τρουόνγκ Σον, όπως: «Σε σένα, νεαρέ εθελοντή», «Τρουόνγκ Σον Ανατολή - Τρουόνγκ Σον Δύση», «Φωτιά και Φως», «Η Ομάδα Οχημάτων Χωρίς Παρμπρίζ», «Θυμούμενος», «Ο Ήχος των Βομβών στο Σενγκ Φαν»... εξακολουθούν να ζουν με γενιές αναγνωστών.

Υπάρχει κάτι πολύ ξεχωριστό: Η οροσειρά Trường Sơn έχει επίσης αποτελέσει πηγή ποιητικής έμπνευσης για πολλούς ηγέτες του Κόμματος, του Κράτους και του στρατού. Ο σύντροφος Trường Chinh, κατά την επίσκεψή του στη Διοίκηση Trường Sơn στις αρχές του 1974, συγκινήθηκε και έγραψε το ποίημα "Προς τους Στρατιώτες Trường Sơn": "Τα οχήματά σας είναι βαριά με νόημα και στοργή / Κουβαλάτε μαζί σας τις νίκες / Trường Sơn Δύση, Trường Sơn Ανατολικά / Ψηλά περάσματα, βαθιά ρυάκια... ελπίζουμε, περιμένουμε..." Περίπου την ίδια εποχή, ο σύντροφος Lê Đức Thọ, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στο Trường Sơn, είδε: "Ποιος διασχίζει το πέρασμα Trường Sơn / Χωρίς να γευτεί τη σκόνη; / Με κάθε όχημα που περνάει / Η σκόνη ανεβαίνει σε σύννεφα..."

Τότε ο σύντροφος Ντανγκ Τινχ, πολιτικός επίτροπος του στρατού Τρουόνγκ Σον, μοιράστηκε με χιούμορ: «Χαιρετισμούς στους γενναίους στρατιώτες / Οδηγώντας στο Τρουόνγκ Σον / Νεαρά κεφάλια που γκριζάρουν / Λόγω στρωμάτων σκόνης στο δρόμο... » Και ο ποιητής Το Χουού, υψηλόβαθμος ηγέτης του Κόμματος, έγραψε στίχους για το Τρουόνγκ Σον που έχουν γίνει κλασικά: «Διασώνουμε το Τρουόνγκ Σον για να σώσουμε τη χώρα / Με καρδιές που ξεχειλίζουν από ελπίδα για το μέλλον ». Και: «Ανατολικά Τρουόνγκ Σον, ηλιόλουστα, Δύση βροχερά / Όποιος δεν έχει πάει εκεί, δεν γνωρίζει πραγματικά τον εαυτό του...»

Υπάρχει ένα άλλο εξίσου ενδιαφέρον σημείο: Μεταξύ των καλλιτεχνών και των συγγραφέων που συμμετείχαν στην «πορεία στα βουνά Τρουόνγκ Σον για να σώσουν τη χώρα», παράλληλα με τους «άνδρες» από διάφορες γενιές όπως περιγράφονται παραπάνω, υπήρχαν επίσης πολύ νέες «γυναίκες», συμπεριλαμβανομένων γυναικών ποιητριών των οποίων τα ονόματα παραμένουν αστέρια στον λογοτεχνικό κόσμο μέχρι σήμερα. Η ποιήτρια Λαμ Τι Μι Ντα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην κατεστραμμένη από τον πόλεμο γη Κουάνγκ Μπιν. Ήταν αφοσιωμένη δημοσιογράφος στο μονοπάτι του Τρουόνγκ Σον ακριβώς στην πόλη της.

Το ποίημά της «Ο Ουρανός - Κρατήρας Βόμβας», γραμμένο το 1972, θεωρείται ένα από τα καλύτερα ποιήματα της αντιαμερικανικής πολεμικής εποχής και συνεχίζει να συγκινεί γενιές αναγνωστών μέχρι σήμερα: «Η ιστορία λέει ότι εσύ, το κορίτσι που άνοιξες το δρόμο / Για να σώσεις τον δρόμο εκείνο το βράδυ από ζημιές / Για να φτάσει η νηοπομπή στο πεδίο της μάχης εγκαίρως / Χρησιμοποίησες την αγάπη σου για την Πατρίδα για να ανάψεις φωτιά / Για να αποσπάσεις την προσοχή του εχθρού και να απορροφήσεις τις εκρήξεις βομβών ...» Αυτό το έργο κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό ποίησης του 1973 της εφημερίδας Λογοτεχνία και Τέχνες. Η ποιήτρια Tran Thi Thang αποφοίτησε από τη Σχολή Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου του Ανόι το 1970.

Η λογοτεχνία του αντιαμερικανικού κινήματος αντίστασης γενικότερα, και η ποίηση και η πεζογραφία για τα Όρη Τρουόνγκ Σον ειδικότερα, αποτελούν μια πολιτιστική κληρονομιά πολύπλευρης αξίας, με πολλές εξέχουσες προσωπικότητες που υπήρξαν και εξακολουθούν να αποτελούν πυλώνες της σύγχρονης βιετναμέζικης λογοτεχνίας. Και η πραγματικότητα της σύγχρονης βιετναμέζικης λογοτεχνίας αποδεικνύει επίσης ότι τα Όρη Τρουόνγκ Σον του χθες και του σήμερα παραμένουν ένα πλούσιο και συναρπαστικό θέμα για τους συγγραφείς, ώστε να συνεχίσουν να εξερευνούν και να δημιουργούν πολύτιμα έργα λογοτεχνίας και τέχνης.

Το 1971, ετοίμασε το σακίδιό της και ταξίδεψε χιλιάδες χιλιόμετρα κατά μήκος της οροσειράς Τρουόνγκ Σον στα πεδία των μαχών της νοτιοανατολικής περιοχής, εργαζόμενη ως δημοσιογράφος και συγγραφέας στην πρώτη γραμμή. Μέχρι σήμερα, έχει δημοσιεύσει 15 συλλογές ποίησης, επικά ποιήματα, διηγήματα και μυθιστορήματα. Η Φαμ Χο Του επέλεξε επίσης το πεδίο της μάχης για να ζήσει και να γράψει μετά την αποφοίτησή της από το πανεπιστήμιο. Μέχρι σήμερα, έχει δημοσιεύσει 5 συλλογές ποίησης και έχει κερδίσει πολλά λογοτεχνικά βραβεία. Το 2017, το επικό της ποίημα για τη θρυλική οροσειρά Τρουόνγκ Σον κέρδισε το επίσημο βραβείο της Ένωσης Συγγραφέων του Βιετνάμ με την ευκαιρία της 70ής επετείου της Ημέρας των Αναπήρων Πολέμου και των Μαρτύρων...

Ανάμεσα στις γυναίκες ποιήτριες που αναδύθηκαν από τα κατεστραμμένα από τον πόλεμο βουνά Trường Sơn, η Nguyễn Thị Hồng Ngát και η Lê Thị Mây αποτελούν δύο μάλλον ξεχωριστές περιπτώσεις: Πήγαν στο πεδίο της μάχης αμέσως μετά την αποφοίτησή τους από το λύκειο, όχι για να εργαστούν στη δημοσιογραφία ή τη συγγραφή, αλλά για να... τραγουδήσουν και να επισκευάσουν δρόμους, γέφυρες και να γεμίσουν κρατήρες από βόμβες. Η Nguyễn Thị Hồng Ngát, όταν ήταν μια νεαρή και δυναμική καλλιτέχνιδα Trường Sơn, κέρδισε το Βραβείο Ενθάρρυνσης στον διαγωνισμό ποίησης της εφημερίδας Văn Nghệ (Λογοτεχνία και Τέχνες) την περίοδο 1973-1974. Μέχρι σήμερα, έχει δημοσιεύσει 7 ατομικές συλλογές και 2 κοινές συλλογές.

Η ποιήτρια Le Thi May είναι πρώην εθελόντρια νέων του Trường Sơn. Ανάμεσα στα εκατοντάδες ποιήματά της και τις εικόνες της σελήνης του Trường Sơn, μια σελήνη έχει γίνει χαρακτηριστική εικόνα στην ποίηση της Le Thi May: «Η χαρά μου είναι χλωμή / Σαν το φεγγάρι που ανατέλλει την ημέρα...» Και εδώ είναι η σελήνη στο «Σακίδιο Στρατιώτη» της: «Ο άνεμος στο ορεινό πέρασμα φυσάει δυνατά / Κουβαλάμε μια βαριά σελήνη στους ώμους μας / Μια βαριά σελήνη στους ώμους μας / Η ημισέληνος γέρνει για να στηρίξει τα σιωπηλά μας βήματα... » Και οι τρεις ποιήτριες, Lam Thi My Da, Nguyen Thi Hong Ngat και Le Thi May, έχουν λάβει το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας και Τέχνης.

Μάι Ναμ Θανγκ

Πηγή: https://baobacgiang.vn/co-mot-truong-son-thi-ca-postid416278.bbg