Η διατήρηση της μητρικής γλώσσας σε μια ξένη χώρα.

Οι Βιετναμέζοι που ζουν στο εξωτερικό ενδιαφέρονται βαθιά για τη διατήρηση της μητρικής τους γλώσσας για τα παιδιά και τις οικογένειές τους. Μακριά από την πατρίδα τους, εκτιμούν ακόμη περισσότερο την ομορφιά της βιετναμέζικης γλώσσας.

Ο Hugo Sanchez Barroso Nguyen παρουσίασε τη χριστουγεννιάτικη συναυλία στο Διεθνές Αεροδρόμιο Da Nang . Φωτογραφία: D.T.

Τα βιετναμέζικα δεν είναι απλώς προφορικές λέξεις ή μια γλώσσα. Είναι η ανάσα της πατρίδας μας, το νήμα που συνδέει τους απογόνους με τους προγόνους και τις ρίζες τους.

Διατηρώντας τους ήχους της πατρίδας σε μια ξένη γη.

Την άλλη μέρα, έλαβα ένα βιντεοσκοπημένο μήνυμα από μια στενή φίλη στις ΗΠΑ. Σε αυτό, η κόρη της, η Nhu Y (11 ετών), έπαιζε πιάνο και τραγουδούσε το "Mother's Dream" σε μια γιορτή Πρωτοχρονιάς που διοργάνωσε η βιετναμέζικη κοινότητα στη Φλόριντα. Γνωρίζω ότι πίσω από αυτό το βίντεο κρύβεται το μακρύ ταξίδι και οι προσπάθειες της ίδιας και της οικογένειάς της να διατηρήσουν τη βιετναμέζικη γλώσσα για το παιδί τους.

Η φίλη μου, Thuy Linh, μετακόμισε στις ΗΠΑ με τον σύζυγό της το 2010. Αρχικά, και οι δύο εργάστηκαν σκληρά για να μάθουν τη γλώσσα ώστε να ενταχθούν στην εργασία και τη ζωή τους εκεί. Ωστόσο, κάποια στιγμή, συνειδητοποίησαν ότι η δυσκολία δεν ήταν η ίδια η νέα γλώσσα, αλλά η διατήρηση και η μετάδοση της βιετναμέζικης γλώσσας στις μελλοντικές γενιές.

«Για πολλά Βιετναμέζα-Αμερικανάκια που γεννιούνται στις ΗΠΑ, τα βιετναμέζικα είναι απλώς μια ξένη γλώσσα κατά τις επισκέψεις τους στην πατρίδα κάθε λίγα χρόνια. Φοβάμαι πολύ ότι το παιδί μου θα βρεθεί στην ίδια κατάσταση και πάντα ανησυχώ και κάνω σιωπηλά ό,τι μπορώ για να διασφαλίσω ότι η μητρική μου γλώσσα εξακολουθεί να αντηχεί στα χείλη του παιδιού μου κάθε μέρα», εκμυστηρεύτηκε ο Thuy Linh.

Το ζευγάρι συμφώνησε σε έναν κανόνα: κάθε φορά που ήταν πίσω από κλειστές πόρτες, όλη η επικοινωνία θα γινόταν στα βιετναμέζικα. Από τη στιγμή που γεννήθηκε, η μικρή Nhu Y νανουριζόταν από τη μητέρα της να τραγουδάει βιετναμέζικα λαϊκά τραγούδια και άκουγε τη μητέρα της να της διαβάζει ποίηση και να λέει ιστορίες κάθε πρωί και βράδυ. Οι πρώτες της λέξεις ήταν «μπαμπάς», «μαμά», «παππούς» και «γιαγιά». Ωστόσο, καθώς μεγάλωνε, έφτασε σε σχολική ηλικία και ενσωματώθηκε στην κοινωνία, εκτέθηκε σε ένα πλήρως αγγλόφωνο περιβάλλον και άρχισε να δυσκολεύεται να μιλήσει βιετναμέζικα με τους γονείς της στο σπίτι.

«Το παιδί μας σταδιακά άρχισε να αντιστέκεται και να νιώθει άβολα που έπρεπε να μιλάει δύο γλώσσες ταυτόχρονα. Τότε συνειδητοποιήσαμε ότι δεν μπορούσαμε να την αναγκάσουμε ή να την πιέσουμε, αλλά χρειαζόμασταν ένα συγκεκριμένο σχέδιο για να τη βοηθήσουμε να ξεπεράσει τον «φόβο» της να μιλάει βιετναμέζικα. Κάθε Σαββατοκύριακο, ο σύζυγός μου κι εγώ προσπαθούμε να την πηγαίνουμε σε βιετναμέζικες αγορές και εστιατόρια και να συμμετέχουμε σε φεστιβάλ που διοργανώνει η βιετναμέζικη κοινότητα, ώστε να μπορεί να ακούει και να εξασκείται στα βιετναμέζικα και να βιώνει την κουλτούρα», αφηγήθηκε η Λιν.

Η Nhu Y εγγράφηκε επίσης από τη μητέρα της σε διαδικτυακά μαθήματα βιετναμέζικων και ομάδες δραστηριοτήτων για παιδιά από το Βιετνάμ, επιτρέποντάς της να μαθαίνει, να παίζει και να μιλάει βιετναμέζικα με φίλους σε ένα ανοιχτό και χαρούμενο περιβάλλον. Κάθε χρόνο, η γιαγιά της από την πλευρά της μητέρας της έρχεται επίσης για μερικούς μήνες για να περάσει χρόνο μαζί της. Με τη φροντίδα και την αγάπη της γιαγιάς της, η Nhu Y σταδιακά καταλαβαίνει ότι η βιετναμέζικη γλώσσα συνδέεται με όμορφα, ζεστά πράγματα, με τις ρίζες της, αν και μακρινές, αλλά πολύ κοντά στην καρδιά της.

Όταν η Νχου Γ. ήταν έξι ετών, καθώς αποχαιρετούσε τη γιαγιά της στο αεροδρόμιο καθώς επέστρεφε στο Βιετνάμ, την αγκάλιασε σφιχτά και της είπε: «Γιαγιά, θα μου λείψεις πολύ!» Τότε η γιαγιά της έκλαψε, η Νχου Γ. έκλαψε, οι γονείς της έκλαψαν και όλη η οικογένεια γέλασε. Σε αυτά τα λίγα λεπτά, η βιετναμέζικη γλώσσα έσπειρε μια άλλη όμορφη ανάμνηση, έναν ρυθμό αγάπης στην καρδιά της.

Μια γλυκιά επιστροφή στο σπίτι

Μια μέρα στα τέλη του 2025, είχα την ευκαιρία να συναντήσω τον Hugo Sanchez Barroso Nguyen στο Διεθνές Αεροδρόμιο Da Nang, όπου έπαιζε σε μια χριστουγεννιάτικη συναυλία. Ο νεαρός άνδρας μάγεψε το κοινό με τα κυματιστά, μικτής φυλής μαλλιά του και τα ζεστά, δυτικής όψης καστανά μάτια του. Η εμφάνισή του δυσκόλευε την αναγνώρισή του ως Βιετναμέζο μέχρι να μιλήσει.

Ο Ούγκο γεννήθηκε στην Ισπανία, με μικτή καταγωγή από τον Ισπανό πατέρα του και τη Βιετναμέζικη μητέρα του (με καταγωγή από το Ανόι ). Κατά τα πρώτα του χρόνια, η οικογένειά του ενθάρρυνε μια φυσική εξέλιξη διατηρώντας παράλληλα μια σύνδεση με τις ρίζες του, καλλιεργώντας τη μητρική του γλώσσα μέσω της καθημερινής επικοινωνίας και δραστηριοτήτων.

Στην ηλικία των τεσσάρων ετών, η οικογένεια του Ούγκο αποφάσισε να τον φέρει πίσω στο Βιετνάμ, αρχικά σχεδιάζοντας μόνο λίγα χρόνια, για να είναι κοντά στους παππούδες του από την πλευρά της μητέρας του, να μάθει βιετναμέζικα και να έρθει πιο κοντά στην πατρίδα της μητέρας του. Αλλά η πορεία της ζωής τον έχει κρατήσει στο Ντα Νανγκ μέχρι τώρα, σχεδόν δεκατρία χρόνια.

Η μητέρα του Χιούγκο αφηγήθηκε ότι όταν ήταν μικρός, θεωρούσε αυτό το μέρος ως ένα παράξενο μέρος για να ζει. Αλλά τότε, αόρατοι δεσμοί από την οικογένεια, την κοινότητα και τον τοπικό τρόπο ζωής τον έφεραν πιο κοντά. Ο Χιούγκο θέλει να τον αποκαλούν Βιετναμέζικο και λατρεύει επίσης να μαθαίνει και να μιλάει βιετναμέζικα.

Στα δεκαεπτά του χρόνια, ο Hugo είναι ένας ταλαντούχος πιανίστας, δίγλωσσος μουσικός και συντονιστής για μεγάλες μουσικές σκηνές σε όλη τη χώρα. Κάθε χρόνο, περιοδεύει και συμμετέχει σε κοινοτικά έργα σε όλο τον κόσμο, αλληλεπιδρώντας με διαφορετικούς πολιτισμούς και γλώσσες. Αυτό το ποικιλόμορφο περιβάλλον έχει κάνει τον Hugo να εκτιμήσει ακόμη περισσότερο τις παραδοσιακές πολιτιστικές αξίες και τον πλούτο της βιετναμέζικης γλώσσας. Αυτό που τον κάνει πιο χαρούμενο είναι το γεγονός ότι μπορεί να μοιράζεται για την πατρίδα του και τη βιετναμέζικη γλώσσα μέσω της μουσικής.

Κατά τη συμμετοχή του στο Survive Camp τον Οκτώβριο του 2025, ένα ταξίδι που οδήγησε παιδιά από τη Μογγολία στο Λάος, την Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ, ο Hugo υπηρέτησε ως καθηγητής Αγγλικών. Ωστόσο, οι πλούσιες γλωσσικές του δεξιότητες στη βιετναμέζικη γλώσσα και η κατανόηση του πολιτισμού της Ανατολικής Ασίας τον έκαναν «ήρωα» της ομάδας.

«Ως ο μόνος στην ομάδα που μπορούσε να μιλήσει βιετναμέζικα, παρουσίασα και μοιράστηκα με σιγουριά τις απόψεις μου με σαφήνεια όταν αντιμετώπισα δύσκολες καταστάσεις στο πέρασμα των συνόρων. Αργότερα, όταν αντιμετώπισα την ιστορική πλημμύρα στο Χόι Αν, χρησιμοποίησα επίσης τα βιετναμέζικα μου για να συλλέξω πληροφορίες, να ζητήσω άμεσα βοήθεια και να βοηθήσω τους ανθρώπους να ξεφύγουν», μοιράστηκε με υπερηφάνεια ο Χιούγκο.

Αυτοί οι νέοι είναι τόσο τυχεροί που έχουν τη μητρική τους γλώσσα ως βάση τους. Είτε επιλέξουν να μείνουν μακριά είτε να επιστρέψουν, η βιετναμέζικη γλώσσα θα παραμείνει και η ζεστασιά στις καρδιές τους θα παραμείνει.

Πηγή: https://baodanang.vn/giu-tieng-me-de-noi-xa-xu-3320537.html