Χαλαρή Συζήτηση: Η Μυρωδιά των Ηλικιωμένων

Τηλεφωνήσατε για να παραπονεθείτε ότι μετά την Πρωτοχρονιά, οι γονείς του συζύγου σας θα έρθουν επίσκεψη για λίγες μέρες. Ο σύζυγός σας και τα παιδιά είναι πολύ χαρούμενοι που θα μείνουν με τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους από την πλευρά του πατέρα τους.

Όλη η οικογένεια έτρωγε, γέλαγε, αστειευόταν και μιλούσε για κάθε είδους πράγματα. Ωστόσο, τα πεθερικά μου είχαν μια παράξενη, δυσάρεστη, μουχλιασμένη μυρωδιά... Ακούγοντάς το αυτό, γέλασα δυνατά. Είναι μια χαρακτηριστική μυρωδιά των γηρατειών. Καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, ο μεταβολισμός τους επιβραδύνεται. Τα σάκχαρα και τα λίπη είναι πιο δύσκολο να αποβληθούν και τείνουν να συσσωρεύονται στο σώμα, οδηγώντας σε αυτή την «περίεργη μυρωδιά». Αν το έχετε συνηθίσει, είναι φυσιολογικό. Αλλά επειδή δεν είχατε δει τα πεθερικά σας για πολύ καιρό, το βρήκατε δυσάρεστο.

Ξαφνικά, θυμήθηκα τη μυρωδιά της μητέρας και των γιαγιάδων μου από τα παλιά χρόνια. Ήμουν η μικρότερη σε μια οικογένεια με πάνω από δέκα μέλη, οπότε είχα το προνόμιο να κοιμάμαι με τη μητέρα μου μέχρι τα δεκαοκτώ μου και όταν πήγα στην Αμερική. Κάθε βράδυ έβαζα το κεφάλι μου στην αγκαλιά της μητέρας μου, ειδικά όταν η Νιν Χόα είχε θυελλώδη αέρα, αφήνοντας τη ζεστασιά του δέρματός της και το αχνό άρωμα στα ρούχα και τα μαλλιά της, πλυμένα με σαπούνι, να με νανουρίσουν σε έναν βαθύ ύπνο.

Η γιαγιά μου από την πλευρά της μητέρας μου και η θετή μου γιαγιά ζουν κοντά, ενώ η γιαγιά μου από την πλευρά του πατέρα μου περιστασιακά επισκέπτεται το Να Τρανγκ, διανυκτερεύοντας με τα παιδιά και τα εγγόνια της. Το κοινό στοιχείο και των τριών είναι ότι μασούν καρύδι βετέλ εδώ και δεκαετίες, έτσι τα δόντια, τα χέρια, τα πόδια και τα ρούχα τους είναι διαποτισμένα με το έντονο, ξινό και πικάντικο άρωμα του καρύδιου βετέλ, αναμεμειγμένο με το άρωμα του ελαίου Eagle Brand και του ελαίου ευκαλύπτου για να αποτρέψουν τους πονοκεφάλους και τους στομαχόπονους. Μου αρέσει να είμαι κοντά τους, να ακούω τις ιστορίες τους από τις παλιές μέρες και να λικνίζομαι στην αιώρα ενώ τραγουδούν παραδοσιακή βιετναμέζικη όπερα. Κάθε φορά που μας τελειώνουν τα καρύδια βετέλ ή τα καρύδια αρέκα, τρέχω στην αγορά για να αγοράσω μερικά και μετά τα ετοιμάζω και τα αλέθω για να τα απολαύσουν.

Είναι εύκολο, πραγματικά. Απλώς βουρτσίστε λίγο ροζ λάιμ πάνω σε ένα πράσινο φύλλο μπετέλ. Αλλά μην βουρτσίζετε πολύ, η υπερβολική ποσότητα θα κάψει τη γλώσσα σας. Στη συνέχεια, τυλίξτε το, προσθέστε ένα κομμάτι φρέσκου ή αποξηραμένου καρπού μπετέλ που έχετε μουλιάσει μέχρι να μαλακώσει, ένα κομμάτι φλοιού (φτιαγμένο από φλοιό δέντρου), στη συνέχεια βάλτε το σε έναν χάλκινο σωλήνα και χρησιμοποιήστε ένα μυτερό ραβδί για να το χτυπήσετε αργά μέχρι να μαλακώσει, επειδή τα δόντια των γυναικών είναι αδύναμα. Η γιαγιά και η προγιαγιά μου το έβαζαν όλο στο στόμα τους, μασούσαν αργά, μετά έπαιρναν λίγο καπνό για να τρίβουν τα δόντια τους και το έβαζαν στη μία πλευρά του στόματός τους για να δουν ευχαρίστηση. Μετά από λίγο, έφταναν για τον αλουμινένιο σωλήνα, έφτυναν μέσα λίγο χυμό κόκκινου μπετέλ και συνέχιζαν να μασούν χαλαρά. Το ένα λίρα μπετέλ μετά το άλλο, πολλές φορές ξεχνώντας να φάνε επειδή ήταν τόσο απορροφημένες στο μάσημα μπετέλ. Ρώτησα τη γιαγιά και την προγιαγιά μου αν τους άρεσε να μασούν μπετέλ. Είπαν ότι ήταν νόστιμο, ότι μεθούσαν αφού μασούσαν για λίγο και εθίζονταν. Μια μέρα ήμουν κι εγώ έξυπνος, ετοίμασα ένα κομμάτι και το έβαλα στο στόμα μου για να το μασήσω. Σας λέω, ήταν τόσο πικρό και πικάντικο που ένιωθα σαν να ήταν ο ουρανός και η γη στο τελείωμα.

Οι ηλικιωμένοι στις μέρες μας σπάνια μασούν καρύδι betel ή χρησιμοποιούν ισχυρά, πικάντικα φαρμακευτικά έλαια όπως ο ευκάλυπτος. Τα παιδιά έχουν επίσης λιγότερες ευκαιρίες να ζήσουν με τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους, οπότε όταν συναντιούνται, συχνά αντιπαθούν τη μυρωδιά των ηλικιωμένων. Η μητέρα μου πέθανε πριν από περισσότερα από είκοσι χρόνια. Οι γιαγιάδες μου από την πλευρά του πατέρα και της μητέρας μου, καθώς και η θετή μου γιαγιά, έχουν όλες φύγει από τη ζωή, αποτελώντας φιγούρες μνήμης. Μερικές φορές, μου λείπει η πόλη μου και οι άνθρωποι του παρελθόντος, και λαχταρώ να γυρίσω πίσω, να καθίσω δίπλα τους, να κρατήσω σφιχτά τα ζαρωμένα χέρια τους και να τα πιέσω στο μάγουλό μου, αλλά μπορώ να τους συναντήσω μόνο σε φευγαλέα όνειρα σε μια ξένη γη γεμάτη καταιγίδες και κακουχίες.

Έχω ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, έχω φάει πολλά εξωτικά και νόστιμα φαγητά, έχω μυρίσει αμέτρητα φρέσκα λουλούδια και ακριβά αρώματα, και μερικές φορές ξαφνικά λαχταρώ τη μυρωδιά ηλικιωμένων γυναικών που μασούν καρύδι betel, μια ελαφρώς έντονη, μούχλα, αλλά αρωματική με αναμνήσεις.

Πηγή: https://thanhnien.vn/nhan-dam-mui-cua-nguoi-gia-185260328173211733.htm