Σκορπισμένα παντού στο έδαφος (Μετάφραση από την Nguyen Thi Ai Tien, Εκδοτικός Οίκος Γυναικών, 2026) - Φωτογραφία: Εκδοτικός Οίκος του Βιετνάμ
Όλα τα όρια (ακόμα και αυτά που φαινομενικά είναι σταθερά και αμετάβλητα όπως το «έθνος») είναι θολά και δυσδιάκριτα.
Εκεί, η εθνικότητα και οι ταυτότητες ουσιαστικά παύουν να υπάρχουν ή είναι μη ανιχνεύσιμες. Είναι σαν μια τρομερή καταστροφή να έχει σαρώσει τον κόσμο, ανακινώντας τα πάντα, ανακατεύοντας τα όλα μαζί και σκορπίζοντάς τα προς όλες τις κατευθύνσεις.
Δεν υπάρχει κοινό έδαφος
Σε έναν μετα-αποκαλυπτικό κόσμο , οι άνθρωποι έχουν χάσει τα σπίτια τους, έχοντας απομείνει μόνο με τις αναμνήσεις μιας αόριστης, εξωπραγματικής πατρίδας. Σε αυτόν τον κόσμο, η γλώσσα γίνεται το μόνο πράγμα που τους υπενθυμίζει πού ανήκουν.
Ο Tawada ασχολήθηκε προηγουμένως με ένα παρόμοιο θέμα στο έργο του *Ο Πύργος της Βαβέλ: Ζώα*, το οποίο διαδραματίζεται μετά από έναν μεγάλο κατακλυσμό, όπου σκύλοι, γάτες, σκίουροι και αρκούδες συνομιλούν. Ένας σκίουρος δηλώνει: «Από τον 21ο αιώνα και μετά, όλοι οι άνθρωποι θα γίνουν σκλάβοι» (μετάφραση από τον Ai Tien).
Στο *Διασκορπισμένοι σε όλη τη Γη*, οι άνθρωποι μοιάζουν με μια μορφή δουλείας, παγιδευμένοι στον μηχανισμό της ζωής, μια μηχανή που συνεχίζει να λειτουργεί ανεξάρτητα από το τι υπομένουν.
Η γλώσσα όχι μόνο συνδέει τους ανθρώπους, αλλά διαμορφώνει και την ατομική ταυτότητα, αναδομεί τον πολιτισμό και τη μνήμη. Η γλώσσα είναι επίσης μια ισχυρή δύναμη που βαραίνει πολύ την ανθρώπινη ψυχή, συνδέοντας τους ανθρώπους με μια κοινότητα. Αλλά αυτή η κοινότητα είναι μια παράξενη, κατακερματισμένη συλλογή.
Στο Scattered Across the Earth, ένας χαρακτήρας, αναζητώντας την προσωπική ελευθερία, δημιουργεί τη δική του μοναδική γλώσσα. Ένας άλλος χαρακτήρας, απορρίπτοντας την ιδέα ότι η γλώσσα πρέπει να συνδέεται με την ομιλία, επιλέγει τη γλώσσα της σιωπής, αλλά καταφέρνει να μεταφέρει το μήνυμά του.
Έχασα τον εαυτό μου
Η σύνθεση σε δύο γλώσσες επιτρέπει στον Tawada να μιλάει ως μέρος μιας ποικιλόμορφης κουλτούρας και να ασπάζεται ολοένα και περισσότερο την παγκοσμιοποιημένη αφήγηση.
Η γλώσσα είναι το αντικείμενο που ο Tawada θέλει να εξερευνήσει και να παίξει με αυτό. Στο *The Lamp Messenger*, πρόκειται για ένα παιχνίδι με λέξεις βασισμένο στα ομόφωνα ή σχεδόν ομόφωνα των λέξεων. Στο *Scattered Across the Earth*, η γλώσσα γίνεται σχεδόν η μόνη κληρονομιά που μπορεί να κρατήσει ένα άτομο μετά τις αντιξοότητες του χρόνου.
Ο Tawada ρίχνει τον αναγνώστη σε έναν προκαθορισμένο κόσμο. Οι άνθρωποι ζουν εκεί χωρίς δεύτερη σκέψη για το τι έχει συμβεί. Επίσης, δεν γνωρίζουμε ποια ήταν η «καταστροφή» που έβγαλε την ανθρωπότητα από αυτή την φυσιολογική ζωή.
Η παγκοσμιοποίηση, ένα σύνθημα που βρίσκεται στα χείλη των πολιτών όλου του κόσμου εδώ και πολλά χρόνια, απεικονίζεται σε αυτό το μυθιστόρημα ως ένας μετα-αποκαλυπτικός κόσμος.
Μια καταστροφή που ούτε η ανθρωπότητα αναγνωρίζει. Μια μη αναστρέψιμη απώλεια της κανονικότητας. Μια καταστροφή που εκτυλίσσεται αργά, διαβρώνοντας σταδιακά όρια και χαρακτηριστικά. Κάποια στιγμή, η ανθρωπότητα θα υπάρχει μόνο ως σύμβολο στο παγκοσμιοποιημένο μωσαϊκό της αλλαγής.
Η ευφυΐα του Tawada έγκειται στην παρουσίαση ενός κρίσιμου και σύνθετου ζητήματος με ένα αδιάφορο ύφος. Αυτός ο προφανώς χαοτικός κόσμος είναι σαν ένας κυρτός καθρέφτης σε ένα σπίτι γέλιου, αντανακλώντας τον ίδιο τον κόσμο στον οποίο ζούμε.
Η Ταουάντα εκμεταλλεύτηκε παράδοξες καταστάσεις, βρίσκοντας σε αυτές κωμικοτραγικά γεγονότα που της έφερναν δάκρυα στα μάτια.
Στο «Φανάρι της Ελπίδας», ο κόσμος, αν και με την πρώτη ματιά φαίνεται να πεθαίνει, συνεχίζει να προχωρά μπροστά και, πάνω απ' όλα, συνεχίζει να ελπίζει. Γιατί υπάρχουν ακόμα εκείνα τα «ανώνυμα» παιδιά, άτυχα αλλά γεμάτα αυτοπεποίθηση, που κουβαλούν μέσα τους ολόκληρο τον κόσμο, κουβαλώντας μέσα τους τον εύθραυστο σπόρο της ζωής.
Στο Scattered Across the Earth, η ανθρωπότητα βρίσκεται σε κρίση ταυτότητας και σκοπού, κι όμως αυτά τα άτομα συνεχίζουν να εξερευνούν τις δυνατότητες της γλώσσας, που σημαίνει εξερεύνηση των δυνατοτήτων της ίδιας της ύπαρξης. Συνεχίζουν το ταξίδι τους για να ανακαλύψουν ξανά τα θραύσματα της ανθρωπότητας.
Το μυθιστόρημα «Σκόρπα σε όλη τη Γη» γεννήθηκε κάτω από τη σκιά του μυθικού δέντρου στην αλληγορία του Πύργου της Βαβέλ. Είναι μια ιστορία δημιουργίας, ή μάλλον: της αναδημιουργίας του κόσμου. Η αποκάλυψη έχει συμβεί, η ανθρωπότητα δεν έχει χαθεί, δεν γνωρίζουν καν ότι ζουν σε μια αποκάλυψη.
Είναι μια ιστορία για την ανθρωπότητα που αναζητά την ανθρωπότητα. Μέσα σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο. Μέσα σε έναν κόσμο όπου οι άνθρωποι είναι χαμένοι και διασκορπισμένοι σε όλη τη γη.
Ταουάντα Γιόκο
Η Γιόκο Ταουάντα γεννήθηκε στην Ιαπωνία και ζει σήμερα στη Γερμανία. Γράφει τόσο στα γερμανικά όσο και στα ιαπωνικά, ταλαντευόμενη μεταξύ ανατολικών και δυτικών πολιτισμών. Στο έργο της, οι αναγνώστες μπορούν εύκολα να αναγνωρίσουν μια αίσθηση λαχτάρας για περιπλάνηση. Το μυθιστόρημά της, *Scattered All Over the Earth*, τονίζει περαιτέρω αυτό το συναίσθημα.
Η Γιόκο Ταουάντα έγινε γνωστή για πρώτη φορά στους Βιετναμέζους αναγνώστες μέσω του μυθιστορήματός της *Γυμνά Μάτια*. Τα τελευταία χρόνια, πολλά από τα έργα της έχουν μεταφραστεί και παρουσιαστεί στο Βιετνάμ, όπως *Ο Αγγελιοφόρος των Φαναριών*, *Το Σκυλόπαιδο* και *Ο Λευκός Γερανός που Απλώνει τα Φτερά του*. Μέσα από κάθε έργο της, οι Βιετναμέζοι αναγνώστες αποκτούν σταδιακά μια εικόνα για τη λογοτεχνική καριέρα μιας από τις πιο εξαιρετικές σύγχρονες συγγραφείς στην Ιαπωνία και τον κόσμο.
Πηγή: https://tuoitre.vn/rai-rac-khap-noi-tren-mat-dat-2026050410364793.htm
Σχόλιο (0)