Γραμμένο στους πρόποδες του ιερού βουνού

Με πάνω από 400 σελίδες, ακόμα και μετά το κλείσιμο του βιβλίου, η εικόνα του ιερού βουνού και οι παρασυρόμενες ζωές των ανθρώπων εξακολουθούν να με στοιχειώνουν. Έτσι ένιωσα αφού διάβασα το μυθιστόρημα «Η ομιχλώδης περιοχή, οι βαθιές σήραγγες και τα έρημα νησιά» του Χο Ταν Βου, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τον εκδοτικό οίκο Ντα Νανγκ.

Εξώφυλλο του μυθιστορήματος «Η ομιχλώδης περιοχή, οι βαθιές σήραγγες και τα έρημα νησιά» του Χο Ταν Βου (Φωτογραφία: XH)

Αν και είχα διαβάσει προηγουμένως τα διηγήματα του Χο Ταν Βου που είναι διάσπαρτα σε εφημερίδες όπως οι Tuoi Tre, Tien Phong και Lao Dong, αυτό το μυθιστόρημα ήταν που πραγματικά με εξέπληξε με το πάθος και τη συγγραφική του δεινότητα.

Μετατρέποντας τις αναμνήσεις σε χρυσό

Ως δημοσιογράφος της εφημερίδας Tuoi Tre, επωμιζόμενος τις ευθύνες του περιφερειακού γραφείου αντιπροσωπείας της εφημερίδας, ο Ho Tan Vu εξακολουθεί να υφαίνει επιμελώς λέξεις σε λευκό χαρτί. Σχεδόν 14.000 λέξεις για ένα πρώτο μυθιστόρημα δεν είναι εύκολη υπόθεση, ακόμη και για έναν επαγγελματία συγγραφέα. Κι όμως, ο Vu το έγραψε και μπορεί να ειπωθεί ότι έχει σημειώσει αρχική επιτυχία.

Ο Χο Ταν Βου γεννήθηκε το 1978 και αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο με πτυχίο στα οικονομικά , αλλά το πάθος του για τη συγγραφή τον οδήγησε στη δημοσιογραφία. Καταγόταν από το Νονγκ Σον και τα φτωχά του νιάτα συνδέθηκαν στενά με το θρυλικό όρος Κα Τανγκ.

Πάλευε με επίπονες δουλειές όπως η εκτροφή βουβαλιών, η γεωργία και η χρυσωρυχία για να βγάλει τα προς το ζην, πριν φύγει από την πόλη του για την πόλη. Αυτή η εμπειρία ζωής επέτρεψε στον Χο Ταν Βου να αναλογιστεί και να αναγνωρίσει τα «αγροτικά μαθήματα» (Νγκουγιέν Χούι Θιπ), ενσωματώνοντάς τα στα βιβλία του ως μια απτή αντανάκλαση της προσωπικής του ζωής.

Ολόκληρο το μυθιστόρημα είναι μια σειρά από γεγονότα και χαρακτήρες που αναδύονται από το χωριό Χα, συνυφασμένα με τα ομιχλώδη ορεινά δάση, τα χρυσωρυχεία, τους δρόμους της πόλης και τον ωκεανό. Οι χαρακτήρες είναι τόσο οικείοι που ο αναγνώστης μπορεί να νομίζει ότι τους έχει ξαναδεί κάπου και ότι τους έχει ήδη καταλάβει πλήρως, αλλά αποδεικνύεται ότι υπάρχουν κρυφές σκέψεις και στοχασμοί που θα τον τρομάξουν.

Δεν γνωρίζω και δεν είμαι φίλος με τον Χο Ταν Βου για πολύ καιρό, αλλά αρκετό καιρό για να συνειδητοποιήσω ότι είναι ένας πολυτάλαντος και πολύπλευρος άνθρωπος. Δεν έχουμε έρθει ακόμα πολύ κοντά, αλλά είναι αρκετό για να δούμε ότι ο Βου κυνηγάει τα πάθη του, είτε πρόκειται για το ταξίδι του στη λογοτεχνία είτε στη μουσική .

Πάνω απ' όλα, ο Βου ήταν πάντα βαθιά δεμένος με το φτωχό χωριό του, την οικογένειά του, τους συγγενείς του και τους γείτονές του όπου γεννήθηκε. Γι' αυτό, όπου κι αν βρισκόταν, ο Βου έγειρε πάντα την ψυχή του προς τις αναμνήσεις, έτοιμος να θυσιαστεί και να μετατρέψει αυτές τις αναμνήσεις σε χρυσό για τον εαυτό του.

Ο θρυλικός Λιν Σον

Κλείνοντας την τελευταία σελίδα του πρώτου μυθιστορήματος του Χο Ταν Βου, «Η ομιχλώδης περιοχή, οι βαθιές σήραγγες και τα έρημα νησιά», είχα σχεδόν ξεχάσει τα πάντα. Δεν θυμόμουν πια τις επικίνδυνες θάλασσες και λίμνες, τα βαθιά δάση και τα βουνά ή τον απέραντο ωκεανό· ούτε θυμόμουν πολλά για τη ζωή του Ταν -του πρωταγωνιστή- που πάλεψε στα νιάτα του πριν απελευθερωθεί, ούτε τις παράξενες μοίρες και τους στοιχειωτικούς θανάτους του κυρίου Λιεν, του κυρίου Χιπ και του γέρου Ναν...

Συγγραφέας Χο Ταν Βου

Καλύπτοντας διάφορους χώρους και χρόνους στις ενότητες: Wind Through Ha Village (8 κεφάλαια), Dance in the Deep Tunnel (19 κεφάλαια) και The Lost Archipelago (5 κεφάλαια), κατάφερα μόνο να διακρίνω τις ανθρώπινες μορφές πολλών ανθρώπων με την προφανή και παράλογη ύπαρξή τους, παγιδευμένους ανάμεσα στην ύπαρξη και την επιθυμία, ανάμεσα στη γύμνια και τον πολιτισμό, ανάμεσα στην ευκολία και τον κίνδυνο.

Μέσα από το παιχνίδι και την κατανόηση, πιστεύω ότι ο κύριος χαρακτήρας του μυθιστορήματος, που ονομάζεται Ταν, είναι στην πραγματικότητα ο Βου (μέρος του ψευδωνύμου Χο Ταν Βου). Τότε θα θυμάμαι αυτόν τον χαρακτήρα ως Βου, γεννημένος στο χωριό στους πρόποδες του όρους Τσούα, όπου κοίταξε ψηλά στην κορυφή του βουνού για να δει: Το χωριό είναι πάντα ξεχασμένο, ανεξάρτητα από το ποιος το κυβερνά.

Ο Λιν Σον είναι ταυτόχρονα πραγματικός και μια ψευδαίσθηση (για να χρησιμοποιήσουμε τα λόγια του συγγραφέα Χοάνγκ Φου Νγκοκ Τουόνγκ) επειδή συμβολίζει αυτό που είναι ιερό και αδύνατο, γεμάτο επιθυμίες που τελικά οδηγούν στην απώλεια του αληθινού του νοήματος.

Το να βλέπεις και να αναζητάς το ιερό βουνό είναι ένα ταξίδι στη ζωή, που οδηγεί στη συνειδητοποίηση ότι, όπως το δάσος από το οποίο περνάει, υπάρχουν καταπράσινες εκτάσεις και περιοχές με ύφεση. Υπάρχουν πολύτιμα φαρμακευτικά φυτά, αλλά και δηλητηριώδη είδη που συνυπάρχουν. Υπάρχουν ήπια ζώα, αλλά υπάρχουν και άγρια. Φίδια και οχιές ζουν δίπλα σε παγώνια και ωδίνες. Η ζωή είναι έτσι! (Απόσπασμα από μυθιστόρημα).

Το πρώτο, τελευταίο και μοναδικό ερώτημα του μυθιστορήματος είναι γιατί ο πρωταγωνιστής, και μάλιστα εμείς, δεν μπορούμε να βρούμε το θρυλικό ιερό βουνό της ζωής μας.

Ο Χο Ταν Βου έχει πει πολλά, αφηγούμενος μια ιστορία εκατοντάδων σελίδων. Αλλά για μένα, ο συγγραφέας απαντά αόριστα στο τέλος αυτού του βιβλίου, που είναι η ομίχλη της άγνοιας: Ένα όμορφο χωριό φωλιασμένο δίπλα στο ποτάμι, όπου αρωματικά χωράφια ρυζιού εκτείνονται κατά μήκος και αγκαλιάζουν τις ψηλές, καλυμμένες από σύννεφα βουνοκορφές. Λογικά, οι ψυχές εκεί θα έπρεπε να είναι τόσο ανέμελες όσο η ομίχλη του βουνού και τόσο απαλές όσο το άρωμα του ρυζιού, αλλά γιατί; Γιατί τα βήματα εδώ είναι πάντα τόσο αργά;

Μήπως επειδή οι ψυχές τους αγνοούν τα βήματα που διασχίζουν τον χρόνο; «Τα μάτια των χωρικών κοιτάζουν πάντα την ψηλή, καλυμμένη με ομίχλη βουνοκορφή. Ναι, όλα οφείλονται στην ομίχλη. Εξαιτίας αυτής της μακρινής, μυστηριώδους βουνοκορφής. Αυτή είναι η ένοχη και κανένας άλλος. Είναι η αιτία όλων των συμφορών που έχουν πλήξει αυτή τη γη. Όλα οφείλονται στην ομίχλη. Ναι, εξαιτίας της ομιχλώδους βουνοκορφής...» (Απόσπασμα από μυθιστόρημα).

Είχα την τύχη να επισκεφτώ την πόλη καταγωγής του συγγραφέα Χο Ταν Βου. Σηκώνοντας ένα ποτήρι κρασί στο χέρι μου, κοίταξα τον ποταμό Θου ανάντη, με τους βαθιούς, ιερούς βραχώδεις σχηματισμούς Χον Κεμ Ντα Ντουνγκ, και μετά κοίταξα ψηλά για να δω την ομίχλη να τυλίγει τα δάση και τα λευκά σύννεφα να στροβιλίζονται πάνω από την κορυφή του βουνού Κα Τανγκ, με την καρδιά μου γεμάτη συγκίνηση. Η εικόνα του ιερού βουνού αντανακλούσε στο κρασί στο χέρι μου.

Οτιδήποτε περισσότερο θα ήταν περιττό. Πιστεύω ότι όταν ο Χο Ταν Βου ξέρει πώς να αναλύει τη ζωή σύμφωνα με τα επίπεδα του ανθρώπινου νοήματός της, βασισμένος στις δικές του εμπειρίες, το πρώτο του μυθιστόρημα «Η ομιχλώδης περιοχή, οι βαθιές σήραγγες και τα έρημα νησιά» αξίζει να ελπίζουμε και να προσδοκούμε, μια ισχυρή δύναμη στο είδος της κοινωνικά σχετικής λογοτεχνίας.

Πηγή: https://baoquangnam.vn/viet-duoi-chan-linh-son-3154520.html