«آوردن دانش به خانه برای تت»: دیدار با شعله خاموشِ آتش‌افروزان فکری.

در میان شلوغی و هیاهوی زندگی مدرن، کتاب‌ها گاهی اوقات به عنوان نقطه توقف، لحظه‌ای برای تأمل آرام ظاهر می‌شوند. یکی از این کتاب‌ها «روشنفکرانی که «کلمات را حمل می‌کنند» تا کتاب بسازند (جلد ۲)» نوشته‌ی نویسنده‌ی له هوی هوا است که توسط انتشارات ادبیات در اوایل سال ۲۰۲۶ منتشر شده است.

یک نکته‌ی کوچک وجود دارد، اما به نظر من، ارزش این کتاب را به خوبی نشان می‌دهد. در مقاله‌ای درباره‌ی نویسنده و مترجم نگوین چی هوان، نویسنده‌ی له هوی هوا می‌پرسد: «آیا «خواننده‌ی» نکته‌سنج به تدریج به نوعی «افسانه» تبدیل می‌شود؟» این سوال تا حدودی حسرت‌بار بود، اما پس از بستن کتاب، احساسم برعکس شد: افرادی که تازه ملاقات کردیم، «روشنفکرانی که کلمات را حمل می‌کنند» که پرتره‌هایشان تازه زنده شده است، «افسانه‌های» زیبا و واقعی در میانه‌ی زندگی روزمره هستند.

سفر «حمل کلام مکتوب» که نویسنده «له هوی هوا» با دقت به تصویر می‌کشد، صرفاً سفر کسانی نیست که کتاب می‌نویسند و منتشر می‌کنند. این سفر، سفر افرادی است که زندگی خود را وقف حفظ، انتقال و روشن کردن ارزش‌های معنوی ملت می‌کنند. آنها از مناطق و زمینه‌های مختلفی می‌آیند، اما در یک نقطه مشترک به هم می‌رسند: عشقی سوزان، فداکاری‌ای نادر و میلی بی‌وقفه برای مشارکت در کلام مکتوب.

این کتاب با معرفی نویسنده دیو آن آغاز می‌شود، کسی که با بیش از ۸۰ سال سن، هنوز هم با پشتکار مانند یک «باغبان سخت‌کوش» کار می‌کند و تاریخ را از طریق نوشته‌هایش درباره برجسته‌ترین چهره‌های کشور به «گل‌های» جاودانه تبدیل می‌کند. سپس، با دو تی هونگ کوک، روزنامه‌نگار و شاعری آشنا می‌شویم که دائماً با این سوال دست و پنجه نرم می‌کند: چگونه می‌توان هر کلمه را با صداقت نوشت، به طوری که «کاشت عشق در کلمات به مردم اجازه دهد بهشت ​​را همین جا روی زمین پیدا کنند»؟

ما دوباره ملاقات می‌کنیم، دانشیار، دکترای علوم، نویسنده هوو دات - مردی که همیشه دو بار سنگین را بر دوش خود حمل می‌کند: حرفه‌اش در تحقیقات زبان‌شناسی دانشگاهی و اشتیاقش به خلق آثار ادبی. و همچنین روزنامه‌نگار و عکاس هوانگ کیم دانگ - سرباز سابق کوهستان ترونگ سون - با این جمله ساده اما تزلزل‌ناپذیرش: «تا زمانی که زنده‌ام، کتاب منتشر خواهم کرد.»

نویسنده، لو هوی هوآ، با سفر از شمال به جنوب، از کسانی که در مدیریت و تحقیقات دانشگاهی کار می‌کنند گرفته تا نویسندگان، شاعران، مترجمان و ناشران کتاب، تصویری جامع از نیروی کار فکری ویتنام ترسیم کرده است. این شامل نگوین تی هان، دانشیار و دکترای آموزش و پرورش می‌شود که زندگی‌اش را وقف آموزش زبان ویتنامی در مدارس کرده و همواره دغدغه برابری آموزشی برای کودکان در مناطق کوهستانی را داشته است.

این لو هوی هوا (خود نویسنده، اما از منظری متفاوت به تصویر کشیده شده) است - مردی که از آسمان بر صفحات کتاب «فرود» آمد، و با ترجمه‌ها و آثار «دایره‌المعارفی» پرشورش (به عنوان ویراستار) بی‌سروصدا «تمام زندگی‌اش را در قلمرو کتاب‌ها از دست داد».

نکته قابل توجه این است که این کتاب صفحات عمیقاً تأثیرگذاری را به ادای احترام به معلمان، کسانی که زندگی خود را وقف آوردن دانش به کلاس درس کرده‌اند، اختصاص داده است.

به طور خاص، این کتاب با معرفی افراد غیر ویتنامی که «بار دانش را به دوش می‌کشند»، فضای وسیع‌تری را می‌گشاید. شری بوکانان، یک زن آمریکایی، بیش از دو دهه را صرف سفر در سراسر ویتنام کرده است تا طرح‌های ارزشمند میدان نبرد را جمع‌آوری، حفظ و به جهانیان ارائه دهد، سفری برای «حمل میراث» که از مرزها و تعصبات تاریخی فراتر می‌رود.

من به ویژه تحت تأثیر تصویر مربی، دکتر باخ ون هوپ قرار گرفتم - نویسنده لو هوی هوآ او را به عنوان «مربی الهام‌بخش با حرفه ای اختصاص داده شده به پرورش نسل های آینده» به تصویر می کشد.

و سپس، غیرممکن است که از «پدیده‌ای» که کتاب مستند کرده است، نامی نبریم: انتشار فیلم و تجدید چاپ رکوردشکن رمان باران سرخ نوشته‌ی نویسنده چو لای.

خوانندگان با خواندن «روشنفکرانی که کلمات را برای ساختن کتاب حمل می‌کنند»، نه تنها با شخصیت‌های بزرگی روبرو می‌شوند، بلکه خود را در فضای داستان‌های تأثیرگذار درباره زندگی و کار غرق می‌کنند.

بیش از ۲۰ پرتره، هر کدام منحصر به فرد، اما همگی با غروری خاموش می‌درخشند. آنها پرسروصدا یا متظاهر نیستند، اما مشارکت‌هایشان در سکوت، فرهنگ و آموزش ملت را پرورش داده و همچنان پرورش می‌دهد.

نویسنده، نویسنده لو هوی هوا، با تجربه غنی زندگی خود به عنوان خلبان، مدیر، مترجم و ویراستار سابق، واقعاً به هر صفحه از نوشته‌هایش زندگی بخشیده است.

می‌توان گفت که «روشنفکرانی که کلمات را برای ساختن کتاب حمل می‌کنند» چیزی بیش از یک کتاب است. این یک موزه مینیاتوری از مردمی است که در سکوت «روح» ملت را حفظ کرده‌اند. این یک ادای احترام عمیق به کسانی است که این کار آرام اما شریف را انجام می‌دهند. و مهمتر از همه، این یک هدیه معنوی بی‌قیمت برای کسانی است که کتاب‌ها را گرامی می‌دارند و از مردم واقعی ویتنام قدردانی می‌کنند.

ما خوشحالیم که کتاب «روشنفکرانی که دانش را به انتشارات می‌برند» را به خوانندگان خود معرفی کنیم!

ون بین

منبع: https://www.sggp.org.vn/cong-chu-ve-lam-tet-gap-nhung-nguoi-thap-lua-tri-thuc-tham-lang-post839007.html