حفظ میراث برو-وان کیو در میان جنگل وسیع.

کیوتو - در رشته‌کوه باشکوه ترونگ سون، جایی که صدای جویبارها با طنین صدای گنگ‌ها در هم می‌آمیزد، قوم برو-وان کیو هنوز هم با پشتکار گنجینه‌های فرهنگی به جا مانده از اجدادشان را حفظ می‌کنند. در میان شلوغی و هیاهوی زندگی مدرن، آنها بی‌صدا و خستگی‌ناپذیر آوازها، رقص‌ها و صداهای گنگ خود را به عنوان گنجینه‌های گرانبها، روح جنگل وسیع، حفظ می‌کنند.

هر عصر، در هملت ۶، کمون خه سان، صداهای ساده اما آشنای کلاس آواز محلی برو-وان کیو طنین‌انداز می‌شود. در میان این فضا، تصویر آقای هو وان مانگ - مردی شصت و چند ساله، اما با چشمانی که همیشه هنگام آواز خواندن می‌درخشند - خودنمایی می‌کند. بر چهره آفتاب‌سوخته‌اش، هر سطر از آهنگ‌های تا اوآی و خا نات به وضوح و گیرایی طنین‌انداز می‌شود.

آقای مانگ بیش از 10 سال است که با عشق و فداکاری، ترانه‌ها و رقص‌های محلی باستانی را جمع‌آوری، تحقیق و به بسیاری از جوانان منطقه آموزش می‌دهد. برای او، این بزرگترین خوشبختی است که بداند میراث فرهنگی قومی‌اش در قلب نسل جوان احیا می‌شود. «از اینکه ترانه‌های محلی برو-وان کیو از بین بروند، نگرانم، می‌خواهم آنها را احیا کنم و تا حد امکان به فرزندان و نوه‌هایم آموزش دهم، تا Ta Oai، Xa Not... بتوانند در کوه‌ها و جنگل‌ها طنین‌انداز شوند و میراث فرهنگی مردم من را حفظ و منتقل کنند.»

ملودی‌های عامیانه‌ی ساده اما تأثیرگذاری که زمانی در کنار شومینه، در جشن‌های برداشت محصول یا در شب‌های مهتابی روستاها طنین‌انداز می‌شدند، اکنون به لطف شور و شوق آقای مانگ، احیا شده و در زندگی معاصر طنین‌انداز شده‌اند.

از طریق تحقیقاتمان، متوجه شدیم که آقای مانگ در بیش از ۲۰ رویداد فرهنگی در داخل و خارج از استان شرکت کرده و مستقیماً به نزدیک به ۲۰۰ دانش‌آموز در کلاس‌های آواز محلی در مناطق هونگ هوا، وین لین و جیو لین آموزش داده است. برای او، لذت ساده دیدن کودکانی است که با اعتماد به نفس آوازهای محلی سرزمین خود را می‌خوانند و چشمانشان از غرور برق می‌زند. و به این ترتیب، ملودی‌های محلی باستانی گروه قومی برو-وان کیو در سراسر روستاها پخش می‌شود و برای همیشه در کوه‌های وسیع طنین‌انداز می‌شود.

آقای هو ون مانگ آهنگ‌های محلی سنتی گروه قومی برو-وان کیو را تدریس می‌کند - عکس: TN

در میان کوه‌های هونگ پونگ، گم شده بودیم و به روستای چنه ونه رسیدیم، مکانی پوشیده از ابرها، جنگل‌های سرسبز و انبوه و طنین‌انداز فلوت‌های سنتی. در آنجا، آقای هو وان لی، صنعتگری که بیش از نیمی از عمر خود را وقف سازهای موسیقی سنتی کرده است، هنوز با شور و شوق روی سازهای تین تونگ و پو لوا خود کار می‌کرد، سازهایی که به نظر می‌رسید فقط در خاطره‌ها وجود دارند. هر ضربه چاقوی حکاکی، هر آزمایش صدا، نشان‌دهنده فداکاری صمیمانه او بود. او گفت که ساخت سازهای موسیقی حرفه، اشتیاق و همچنین راهی برای "صحبت" با جنگل است. سازهایی که او می‌سازد نه تنها در جشنواره‌ها استفاده می‌شوند، بلکه در برنامه‌های تبادل فرهنگی نیز اجرا می‌شوند و گردشگرانی را که از این منطقه بازدید می‌کنند، سرگرم می‌کنند.

آقای هو ون لی گفت: «من به هویت فرهنگی برو-وان کیو با سازهای تین تونگ و پو لوا افتخار می‌کنم، اما آنها به تدریج در حال ناپدید شدن هستند. بنابراین، می‌خواهم آنها را احیا کنم تا نسل جوان بتواند سازهای موسیقی گروه قومی ما را درک و حفظ کند.»

آقای لی علاوه بر ساخت آلات موسیقی، نوازنده ماهری در سازهای مختلف نیز هست و ملودی‌های Ta Oai و Xa Not را می‌نوازد و در جشنواره‌ها رقص‌های محلی پرشوری اجرا می‌کند. در شب‌های آرام جنگل، نور خانه کوچکش هنوز می‌درخشد و صدای فلوت بامبویش در باد می‌پیچد - یادآوری اینکه فرهنگ Bru-Van Kieu هنوز زنده است و مردم کوهستان‌های وسیع با عشق از آن محافظت می‌کنند.

اگر اشعار، صدای روح باشند، پس صدای گنگ‌ها، نفس کوه‌ها و جنگل‌ها است. در کمون لیا، صدای گنگ‌ها هنوز هم در هر جشنواره و جشن روستایی طنین‌انداز می‌شود و با صدای جویبارها، باد و صدای قدم‌های پر جنب و جوش روستاییان در رقص سنتی شوآن در هم می‌آمیزد. باشگاه گنگ لیا که از سه تیم گنگ با ۳۲ عضو تشکیل شده است، به "هسته" حفظ و ترویج هویت فرهنگی مردم برو-وان کیو تبدیل شده است.

این صحنه، بزرگان روستا را در حال تنظیم دقیق ریتم نشان می‌دهد، در حالی که جوانان خم می‌شوند و با ریتمی یکنواخت و موزون، ناقوس‌ها را به صدا در می‌آورند. صداها بالا و پایین می‌روند، گاهی پر جنب و جوش مانند صدای پای یک جشنواره، و گاهی طولانی و عمیق مانند دعایی که به درگاه خدایان فرستاده می‌شود...

به گفته‌ی هو وان نها، بزرگ روستا از باشگاه لیا گونگ: «فرهنگ گونگ برای مردم وان کیو و پا کو اهمیت زیادی دارد. برای حفظ سنت فرهنگ گونگ برای نسل‌های آینده، باید در آموزش آن تلاش کنیم. باید راه‌هایی برای حفظ آلات موسیقی پیدا کنیم تا مردان و زنان جوان بدانند چگونه طبل بنوازند، در شیپور بنوازند و گونگ بنوازند و از محو شدن فرهنگ گروه قومی ما جلوگیری کنند.»

می‌توان گفت که از آموزش ملودی‌های فولک باستانی Ta Oai و Xa Not توسط آقای هو ون مانگ گرفته تا سازهای Tin Tong و Po Lua آقای هو ون لی و ریتم‌های طنین‌انداز گنگ که در کوهستان‌های وسیع طنین‌انداز می‌شوند، همه در حال هماهنگی در یک سمفونی هستند که با عشق و مسئولیت خوانده می‌شود. حفظ میراث فقط مربوط به حفاظت نیست، بلکه به دانستن چگونگی انتقال و محافظت از روح یک ملت نیز مربوط می‌شود، با سفری مداوم که در رشته کوه‌های ترونگ سون طنین‌انداز می‌شود.

تان نگوین - روزنامه آن

منبع: https://baoquangtri.vn/van-hoa/202512/giu-hon-di-san-bru-van-kieu-giua-dai-ngan-25d07ef/