به یاد مادر در جشنواره وو لان

نویسنده، ترین بیچ نگان، مادر مرحومش را به یاد می‌آورد، اما به نظر می‌رسد که مادرش هنوز از طریق موج نامرئی عشق خانوادگی که دو قلمرو زندگان و مردگان را به هم متصل می‌کند ، به زندگی خود ادامه می‌دهد: «اگرچه والدین در آن سوی آسمان، از هم جدا هستند، امواج زندگان و مردگان هنوز با ریتمی سرشار از عشق می‌کوبند.» نویسنده، لو تیو نون، مادرش را به عنوان درِ خانه‌ای که هرگز بسته نمی‌شود، به یاد می‌آورد، در انتظار بازگشت فرزندش، گرم‌ترین و امن‌ترین مکان: «آن در در برابر همه بدبختی‌ها و مشکلات مقاومت می‌کند، زیرا قلب مادرم آخرین مانع است.»

هفتمین ماه قمری هر سال، فصل وو لان، زمانی برای بزرگداشت احترام به فرزندان نیز هست. روزنامه سایگون گیای فونگ اشعار «امواج یین-یانگ» اثر ترین بیچ نگان و «درِ باز » اثر له تیو نون را معرفی می‌کند.

امواج یین و یانگ

اولین تولد

مادرم دیگر در این دنیا نیست.

من تنها هستم.

بشین و گریه کن

***

قطره قطره

یتیم

بی صدا

قلبم تند تند می زند.

***

روبروی من