کارت‌های تبریک سنتی سال نو

دهه‌ها پیش، وقتی تت (سال نو ویتنامی) از راه می‌رسید، بسیاری از مردم از دریافت هدیه‌ای از دوستان و اقوام خوشحال می‌شدند. این هدیه یک کارت تبریک کوچک بود.

برخی از کارت‌ها شامل پیام‌های اضافی برای آرزوی سلامتی و رفاه برای اقوام هستند. این کارت‌های تبریک سال نو که برای دوستان و اقوام ارسال می‌شوند، قدردانی و محبت صمیمانه را منتقل می‌کنند. دوستانی که دور از شما زندگی می‌کنند می‌توانند کارت‌ها را از طریق اداره پست دریافت کنند و در هزینه‌های پستی صرفه‌جویی کنند. گیرندگان نیز از این کارت‌ها خوشحال می‌شوند و آنها را به عنوان یادگاری‌های زیبا گرامی می‌دارند.

من یکی از دوستان دبیرستانم را به یاد دارم که هر سال نو قمری، با زحمت کاغذ روکی می‌خرید و حدود ۵۰ کارت تبریک کوچک می‌برید. او روی هر کارت تبریک سال نو را با دست می‌نوشت، گاهی به انگلیسی. سپس، آنها را با دقت در پاکت‌های کوچکی که خودش درست کرده بود، قرار می‌داد و برای معلمان و همکلاسی‌هایش می‌فرستاد.

یک بار از دوستم پرسیدم چرا این همه زحمت برای درست کردن کارت تبریک خودش کشیده، در حالی که می‌تواند یک کارت تبریک از پیش چاپ شده از کتابفروشی بخرد. او پاسخ داد که درست کردن کارت تبریک خودش لذت‌بخش‌تر است و می‌تواند تبریک‌های شخصی‌سازی‌شده بنویسد و احساساتش را عمیق‌تر بیان کند. مخصوصاً از آنجایی که یک کارت دست‌ساز را نمی‌توان از روی یک کارت از پیش چاپ شده کپی کرد، دوستان، معلمان و اقوام آن را با کارت شخص دیگری اشتباه نمی‌گیرند. او همچنین می‌تواند بسته به الهام و گیرنده، طرح، فونت و اثر هنری را تغییر دهد تا منعکس‌کننده بهار باشد.

تصویرسازی: مدفوع آویزان

سپس بسیاری از دانش‌آموزان دیگر نیز شروع به ساخت کارت‌های تبریک برای ارسال به یکدیگر کردند، گاهی اوقات از صفحات دفترچه‌های مدرسه خود به عنوان مواد اولیه و از خودکارهای نوک نمدی به عنوان قلم‌مو برای تزئین آنها مانند درس‌های روزانه خود استفاده می‌کردند. پاکت‌ها نیز از کاغذ بازیافتی ساخته می‌شدند.

و من همچنین برای اقوام و دوستانم تبریک سال نو می‌نوشتم. از دریافت چنین کارت‌هایی نیز بسیار خوشحال می‌شدم. هر سال، با نزدیک شدن به تت (سال نو قمری)، مشتاقانه منتظر کارت‌های تبریک سال نو بودم. به نظر می‌رسید پستچی نزدیک خانه‌ام احساسات مرا درک می‌کند، بنابراین هر وقت نامه‌ای بود، برای تحویل آن به خانه‌ام می‌آمد. آن کارت‌ها همیشه پر از محبت بودند.

من عمویی دارم که در دهه ۱۹۶۰ از مدرسه هنرهای زیبای گیا دین (که اکنون دانشگاه هنرهای زیبای شهر هوشی مین است ) فارغ‌التحصیل شد. حقوق ناچیز او، بزرگ کردن و آموزش فرزندانش در سایگون را به کاری دشوار تبدیل کرده بود. او که می‌دانست بسیاری از مردم برای یکدیگر کارت تبریک سال نو می‌فرستند، ایده‌ای به ذهنش رسید.

عمویم کاغذ ضخیم و مداد شمعی خرید تا پاکت درست کند. این کارت‌های تبریک معمولاً نصف یا یک چهارم اندازه صفحه دفتر یک دانش‌آموز بودند. روی پس‌زمینه کارت‌ها، شاخه‌هایی از شکوفه‌های زرد زردآلو، هندوانه‌های قرمز و چند کیک برنجی چسبناک می‌کشید. روی بعضی از کارت‌ها ترقه و پسر کوچکی با ردای بلند و دست به سینه در کنار یک دوبیتی که سال نو را جشن می‌گرفت، وجود داشت... روی جلد کارت‌ها معمولاً عبارت «سال نو مبارک» نوشته شده بود و فرستنده می‌توانست در صفحه پشت، تبریک مناسبی برای گیرنده بنویسد. آرزوهایی مانند «صلح و رفاه»، «ثروت و خوشبختی»، «شانس خوب»، «صلح و امنیت»، «موفقیت و شهرت» و «شادی خانواده» از مضامین رایج روی کارت‌ها بودند.

او همچنین فراموش نکرد که تعدادی از این کارت‌های تبریک سال نو را به عنوان هدیه‌ای بهاری برای اقوامش در خانه بفرستد تا آنها بتوانند روی آنها پیام‌هایی بنویسند و برای دوستانشان بفرستند. ساخت این کارت‌های تبریک سال نو سال‌ها ادامه یافت و برای خانواده درآمد ایجاد کرد. مهارت‌های نقاشی او به طور فزاینده‌ای اصلاح و تحسین شد.

امروزه، برای تبریک سال نو به کسی، مردم به سادگی یک پیام از پیش نوشته شده را از اینترنت کپی می‌کنند، یک ایموجی اضافه می‌کنند و آن را به یک لیست ارسال می‌کنند. این کار فوق‌العاده راحت است، اما به نظر می‌رسد که کمی از گرما و روح بهار کم دارد.

در طول سال‌های تدریسم، تبریک‌های بی‌شماری برای سال نو از دانش‌آموزانم دریافت کرده‌ام. بعضی از کارت‌ها از کتابفروشی‌ها خریداری شده بودند، بعضی دیگر دست‌ساز بودند. بعضی‌ها دست‌خط زیبایی داشتند، در حالی که کارت‌های بعضی دیگر به آن بی‌نقصی نبودند، اما می‌توانستم محبتشان را حس کنم. آرزوهایشان برای اینکه در حرفه تدریسم در امان، سالم و شاد باشم، عمیقاً مرا تحت تأثیر قرار داد، به‌خصوص آرزوهای دانش‌آموزان سابقم.

از آخرین باری که کارت تبریک سال نو را در دست گرفتم، مدت زیادی می‌گذرد. ​​فناوری پیشرفت کرده و روش‌های ابراز احساسات مردم تغییر کرده است. با این حال، من هنوز به رویای سال نو پر از شادی، آرامش و خوشبختی اعتقاد دارم، همانطور که در پیام‌ها و ایمیل‌هایی که از راه دور توسط دوستان، اقوام و دانش‌آموزانی که زمانی می‌شناختم ارسال می‌شود، بیان شده است...

نگوین هو نهان

منبع: https://baodaklak.vn/van-hoa-xa-hoi/van-hoa/202602/thiep-tet-xua-8e81ed0/