We zullen je altijd herinneren.

Ter gelegenheid van de 136e verjaardag van de geboorte van president Ho Chi Minh (19 mei 1890 - 19 mei 2026) deelde dichter Tran The Tuyen mee dat hij "nog steeds dezelfde gevoelens koestert als een soldaat van Oom Ho" uit de jaren dat hij het Truong Son-gebergte doorkruiste om het land te redden.

Dat zijn dierbare herinneringen aan het horen van de stem van oom Ho die nieuwjaarsgroeten uitsprak, als "een zacht briesje dat de stappen van de troepen verlicht". Ondertussen beschreef auteur Nguyen Phung Ky, "na zoveel jaren van verlangen", ook de diepe emoties die hij voelde toen hij voor het eerst het mausoleum van oom Ho bezocht: "Even naast hem / voelde ik alsof ik in de schaduw van een reusachtige boom stond."

Bij deze gelegenheid presenteert de krant SGGP met genoegen twee werken over president Ho Chi Minh van twee dichters.

Gedichten opgedragen aan oom Ho

Hoe vaak heb ik al gedichten geschreven om aan oom Ho aan te bieden?

De emoties van een soldaat uit het leger van oom Ho blijven intact.

De geschiedenis van het Trường Sơn-gebergte en zijn stroomversnellingen.

En de regio Đồng Tháp Mười is gevuld met de heerlijke geur van lotusbloemen.

***

Ik herinner me die warme, vertrouwde stem nog steeds.

Elk jaar op oudejaarsavond horen we de nieuwjaarsgroet van Boeddha.

Het was geen donderslag uit de hemel, maar de oprechte woorden van God.

Een zacht briesje gaf de marcherende troepen extra gewicht.

***

Oom is al zevenenvijftig jaar geleden overleden.

Maar de warmte is gebleven zoals die vroeger was.

In Zijn voetsporen tredend, steken wij het vuur aan.

Moge het land vredig en glorieus zijn, zoals het land van de Draak en de Onsterfelijke.

Tran The Tuyen

---

Het was mijn eerste bezoek aan het mausoleum van Ho Chi Minh.

Mijn hart heeft hier al zo veel jaren naar verlangd.

Ik wil naar het noorden om het mausoleum van president Ho Chi Minh te bezoeken.

Ik ben terug in de hoofdstad.

Ik wil een kortere weg nemen om Hem te ontmoeten.

***

Oom! Ik heb je al eens ontmoet!

Alsof er geen scheiding was door honderd heuvels en duizend rivieren.

Kijk eens omhoog naar dat enorme voorhoofd.

Het straalt een schitterende roze gloed uit in alle richtingen.

Ook verkrijgbaar: sneeuwkussens, vorstdekens.

Bamboescheuten en maïspap zullen me voor altijd bijblijven.

***

Ik zie oom Ho glimlachen.

En ik heb honderd adviezen van oom Ho gehoord.

Luister naar de instructies van oom Ho om de Onafhankelijkheidsverklaring te lezen.

De echo's ervan weerklinken tot ver in de arme dorpen en gehuchten.

Zelfs bij stormachtig weer blijft de roeier standvastig.

Ik zal al die daden van vriendelijkheid en mededogen altijd blijven herinneren.

***

Mijn hart zal voor altijd de draden van oprechtheid weven.

Hoe meer ontberingen we doorstaan, hoe sterker onze liefde voor de mensen wordt.

Even een paar momenten met jou

Het voelt alsof ik in de schaduw van een gigantische boom sta.

Oom, ik hou heel veel van je.

Hartverscheurende pijn, de tranen stromen over mijn gezicht!

Nguyen Phung Ky

DAN

Bron: https://www.sggp.org.vn/mai-nho-nguoi-post853010.html