Verspreid over de hele grond

Scattered Across the Earth, voor het eerst gepubliceerd in 2018, opent de deur naar een wereld waarin veel is verdwenen.

Overal verspreid op de grond (Vertaald door Nguyen Thi Ai Tien, Vrouwenuitgeverij, 2026) - Foto: Uitgeverij van Vietnam

Alle grenzen (zelfs die ogenschijnlijk solide en onveranderlijk zijn, zoals 'nationaliteit') zijn vervaagd en onduidelijk.

Daar bestaan ​​nationaliteit en identiteitsbewijzen praktisch niet meer, of zijn ze onvindbaar. Het is alsof een vreselijke catastrofe over de hele wereld is geraasd, alles door elkaar heeft gegooid, vermengd en in alle richtingen heeft verspreid.

Geen gemeenschappelijke basis

In een post-apocalyptische wereld zijn mensen hun thuis kwijtgeraakt en rest hen slechts herinneringen aan een vaag, onwerkelijk thuisland. In die wereld is taal het enige dat hen eraan herinnert waar ze thuishoren.

Tawada behandelde eerder een soortgelijk thema in zijn toneelstuk *De Toren van Babel: Dieren*, dat zich afspeelt na een grote overstroming, waarin honden, katten, eekhoorns en beren met elkaar praten. Een eekhoorn verklaart: "Vanaf de 21e eeuw zullen alle mensen slaven worden" (vertaald door Ai Tien).

In *Scattered Across the Earth* lijken de mensen een vorm van slavernij te zijn, gevangen in de machinerie van het leven, een machine die blijft functioneren ongeacht wat ze doorstaan.

Taal verbindt niet alleen mensen, maar geeft ook vorm aan de individuele identiteit, reconstrueert cultuur en herinnering. Taal is tevens een krachtige kracht die zwaar drukt op de menselijke ziel en mensen bindt aan een gemeenschap. Maar die gemeenschap is een vreemde, gefragmenteerde verzameling.

In Scattered Across the Earth creëert een personage, op zoek naar persoonlijke vrijheid, een eigen, unieke taal. Een ander personage, dat het idee verwerpt dat taal aan spraak gebonden moet zijn, kiest voor de taal van de stilte, maar slaagt er desondanks in zijn boodschap over te brengen.

Ik ben mezelf kwijtgeraakt.

Door in twee talen te componeren, kan Tawada zich uitdrukken als onderdeel van een diverse cultuur en steeds meer het geglobaliseerde narratief omarmen.

Taal is het object waarmee Tawada wil experimenteren en spelen. In *The Lamp Messenger* draait het om woordspelingen gebaseerd op homofonen of bijna-homofonen van woorden. In *Scattered Across the Earth* wordt taal bijna de enige erfenis waaraan een persoon zich kan vastklampen na de wisselvalligheden van de tijd.

Tawada dompelt de lezer onder in een vooraf bepaalde wereld. Mensen leven daar zonder ook maar een moment stil te staan ​​bij wat er is gebeurd. We weten ook niet wat de 'catastrofe' was die de mensheid uit dat normale leven heeft gerukt.

Globalisering, een slogan die al jarenlang door mensen over de hele wereld wordt gebruikt, wordt in deze roman afgeschilderd als niets meer dan een post-apocalyptische wereld.

Een catastrofe die zelfs de mensheid niet herkent. Een onomkeerbaar verlies van normaliteit. Een catastrofe die zich langzaam ontvouwt en geleidelijk grenzen en kenmerken uitholt. Op een gegeven moment zal de mensheid slechts bestaan ​​als een symbool in het geglobaliseerde tapijt van verandering.

De genialiteit van Tawada schuilt in de nonchalante manier waarop hij een cruciaal en complex onderwerp presenteert. Die ogenschijnlijk chaotische wereld is als een gebogen spiegel in een huis vol gelach, die de wereld waarin we leven weerspiegelt.

Tawada maakte gebruik van paradoxale situaties en vond daarin tragikomische gebeurtenissen die haar tot tranen toe bewogen.

In De Lamp der Hoop lijkt de wereld, hoewel op het eerste gezicht stervende, toch vooruit te gaan en bovenal te blijven hopen. Want er zijn nog steeds die "anonieme" kinderen, noodlottig maar vol vertrouwen, die de hele wereld in zich dragen, die het fragiele zaadje van het leven in zich dragen.

In Scattered Across the Earth verkeert de mensheid in een identiteits- en doelcrisis. Toch blijven deze individuen de mogelijkheden van taal onderzoeken, wat neerkomt op het verkennen van de mogelijkheden van het bestaan ​​zelf. Ze zetten hun reis voort om de fragmenten van de mensheid te herontdekken.

De roman Verspreid over de Aarde is ontstaan ​​in de schaduw van de mythische boom in de allegorie van de Toren van Babel. Het is een verhaal over de schepping, of liever: de heropbouw van de wereld. De apocalyps heeft plaatsgevonden, de mensheid is niet ten onder gegaan, ze weten zelfs niet dat ze in een apocalyps leven.

Het is een verhaal over de mensheid die op zoek is naar menselijkheid. Temidden van een geglobaliseerde wereld. Temidden van een wereld waarin mensen verdwaald en verspreid over de aarde zijn.

Tawada Yoko

Yoko Tawada is geboren in Japan en woont momenteel in Duitsland. Ze schrijft in zowel het Duits als het Japans en beweegt zich daarbij tussen oosterse en westerse culturen. In haar werk is een gevoel van reislust duidelijk te herkennen. Haar roman *Verspreid over de hele wereld* versterkt dit gevoel nog eens.

Yoko Tawada werd bij het Vietnamese publiek voor het eerst bekend door haar roman *Naked Eyes*. In de afgelopen jaren zijn veel van haar werken vertaald en in Vietnam geïntroduceerd, zoals *The Lantern Messenger*, *The Dog Boy* en *White Crane Spreading Its Wings*. Via elk van haar werken krijgen Vietnamese lezers geleidelijk aan inzicht in de literaire carrière van een van de meest vooraanstaande hedendaagse auteurs in Japan en de wereld.

Terug naar het onderwerp

HUYNH TRONG KHANG

Bron: https://tuoitre.vn/rai-rac-khap-noi-tren-mat-dat-2026050410364793.htm