Tajemnicza, ognista „Brama Piekła” w Turkmenistanie

„Brama Piekła” znajduje się cztery godziny jazdy na północ od stolicy Turkmenistanu, Aszchabadu.

Rzadko się zdarza, aby wypadek przemysłowy stał się główną atrakcją turystyczną , ale właśnie to stało się z kraterem gazowym Darvaza w Turkmenistanie. Znany również jako „Brama Piekła” lub „Światło Karakum”, krater ten płonie od ponad 50 lat, stając się jednym z najbardziej urzekających miejsc w tym środkowoazjatyckim kraju.

Krater gazowy Darvaza powstał w latach 70. XX wieku, gdy radziecka ekspedycja poszukiwała gazu ziemnego. Wypadek spowodował zapadnięcie się gruntu, tworząc ogromny krater o średnicy około 70 metrów i głębokości 30 metrów. Aby zapobiec uwolnieniu toksycznego metanu, naukowcy postanowili go podpalić, mając nadzieję, że płomienie zgasną po kilku tygodniach. Jednak nigdy do tego nie doszło. Krater gazowy Darvaza płonie nieprzerwanie od tamtej pory, stając się spektakularnym i tajemniczym widokiem.

Płomienie metanu wydobywające się z otworów wentylacyjnych wzdłuż krawędzi krateru wytwarzają intensywne ciepło, które zwiedzający mogą poczuć stojąc w pobliżu. Widok staje się jeszcze bardziej imponujący nocą, gdy te „języki ognia” płoną pod rozgwieżdżonym niebem, tworząc dziwaczną scenę rodem z legendy.

Pomimo tego, że „Brama Piekieł” jest położona wśród wydm i skalistych urwisk odległej pustyni Kara-kum, co roku przyciąga tysiące turystów. Początkowo nie oferowała żadnych usług ani udogodnień dla turystów, zmuszając ich do zabierania ze sobą wszystkiego, czego potrzebowali, aby przenocować. Obecnie istnieją trzy stałe obozy z namiotami, w których można przenocować, a także posiłki i transport dla tych, którzy nie chcą iść pieszo.

Tajemnicze pochodzenie

Pochodzenie krateru Darvaza pozostaje tajemnicą. Raporty z czasów ZSRR, zarówno niekompletne, jak i tajne, nie pozostawiają nikogo z całkowitą pewnością co do dokładnego czasu powstania krateru. Najpopularniejsza teoria głosi, że powstał on w 1971 roku i wkrótce potem zaczął płonąć. Jednak niektórzy geolodzy sugerują, że krater powstał w latach 60. XX wieku i zaczął płonąć w latach 80. XX wieku.

Sposób, w jaki wybuchł pożar, również owiany jest legendą. Niektórzy twierdzą, że został on wzniecony zapałką, a nawet granatem. Inne teorie sugerują, że ogień miał na celu zapobieżenie rozprzestrzenianiu się nieprzyjemnych zapachów i toksycznych oparów na pobliską wioskę. Niezależnie od jego pochodzenia, ogień z krateru płonie nieprzerwanie od dziesięcioleci.

Krater gazowy Darvaza stał się atrakcją turystyczną.

Dziwna atrakcyjność i niepewna przyszłość.

Krater gazowy Darvaza przyciąga nie tylko turystów, ale także naukowców i odkrywców. George Kourounis, kanadyjski badacz, jest jedyną znaną osobą, która w 2013 roku zstąpiła na dno krateru z misją naukową. Zebrał próbki gleby, aby zbadać unikalne formy życia, które mogą przetrwać w tych trudnych warunkach, dostarczając wskazówek na temat możliwości istnienia życia na innych planetach.

Pomimo swojego uroku, przyszłość „Bramy Piekieł” jest zagrożona. Rząd Turkmenistanu wielokrotnie wyrażał zamiar ugaszenia pożaru, zaniepokojony wpływem na środowisko i zdrowie oraz marnotrawstwem zasobów. Jednak oficjalna decyzja nie zapadła. Mieszkańcy, przyzwyczajeni do napływu turystów, którzy przyjeżdżają podziwiać ten cud, martwią się o potencjalną utratę dochodów.

Krater gazowy Darvaza nadal płonie, stanowiąc unikalny symbol wzajemnego oddziaływania natury i katastrof spowodowanych przez człowieka. To widowisko jest nie tylko oszałamiające wizualnie, ale także dobitnie przypomina o potędze natury i nierozwiązanych tajemnicach otaczającego nas świata. Ze swoim „niesamowitym i osobliwym” pięknem, turkmeńska „Brama Piekieł” niewątpliwie będzie nadal przyciągać i fascynować turystów z całego świata, przynajmniej dopóki płomienie nie zgasną.

Siedziba główna (według News Report)

Źródło: https://baohaiduong.vn/cong-dia-nguc-ruc-lua-bi-an-o-turkmenistan-391933.html