Razem podtrzymujmy nasze marzenia.

(GLO) - Począwszy od małej kuchni w domu, przez salę wykładową, aż po wielkie sceny kulinarne, pan Pham Le Anh Vu (35 lat) i jego żona, pani Nguyen Thanh Le (31 lat), mieszkający w okręgu Quy Nhon Tay, zawsze szli ręka w rękę w swojej podróży ku karierze kucharza.

Właśnie wrócili z rekordowego wydarzenia kulinarnego w Ho Chi Minh City i są dumni z bycia młodymi ludźmi, którzy odważnie marzą, odważnie się uczą i wspólnie podtrzymują płomień pasji.

Twój małżonek jest również kolegą z klasy lub kolegą ze studiów.

Po niedawnym uczestnictwie w wydarzeniu prezentującym i prezentującym dania z największej liczby gatunków ryb w Wietnamie (100 gatunków ryb) – programie uznanym przez VietKings za rekord 23 października – Vu i Le wciąż wspominają wzruszające chwile, gdy oglądali swoje misternie rzeźbione eksponaty rybne w tętniącej życiem atmosferze stworzonej przez setki szefów kuchni z Wietnamu i zagranicy. Zaproszeni do dołączenia do zespołu dekoratorów, nazwali to „niezapomnianym doświadczeniem”, kamieniem milowym, który zawsze będą wspominać z perspektywy swojej podróży.

Pham Le Anh Vu i Nguyen Thanh Le, małżeństwo, podczas zajęć z przetwarzania i krojenia żywności w Quy Nhon College of Technology. Zdjęcie: Nguyen Muoi.

Zanim stanęli na tej wielkiej scenie, obaj współpracowali przy licznych dużych wydarzeniach kulinarnych na szczeblu prowincjonalnym i regionalnym: Kwintesencja Ziemi i Morza Binh Dinh (2024), Pyszne dania z Ziemi i Morza Bazaltowego (2025), pierwszy (2024) i drugi (2025) Festiwal Kulinarny Prowincji…

Programy te nie tylko dają im możliwość sprawdzenia swoich umiejętności, ale także zapewniają środowisko nauki pod okiem doświadczonych szefów kuchni. Najbardziej imponuje im duch pracy zespołowej i profesjonalizm, zarówno w organizacji, jak i w procesie gotowania, co z każdym udziałem pogłębia ich pasję.

Ich drogi do zostania szefami kuchni były różne. Nguyen Thanh Le pasję do zawodu odziedziczyła po rodzinie: jej ojciec był utalentowanym szefem kuchni, matka świetną kucharką, a kuchnia zawsze była pełna ciepła i domowych smaków. Le od najmłodszych lat uwielbiała rzeźbić i dekorować, wierząc, że jedzenie musi być piękne, zanim będzie dobrze smakować.

Pham Le Anh Vu z kolei rozpoczął karierę kulinarną po ślubie. Podczas poszukiwań informacji o sztuce kulinarnej w internecie natknął się na Quy Nhon College of Technology. Postanowili studiować razem, oboje studiując sztuki kulinarne od 16. roku studiów na poziomie średnio zaawansowanym do 18. roku studiów na poziomie zaawansowanym w Quy Nhon College of Technology. Rozpoczęli od podstawowych lekcji z zakresu posługiwania się nożem, krojenia i przycinania, przygotowywania dań kuchni wietnamskiej, azjatyckiej i europejskiej, pieczenia i prezentacji potraw.

Od tamtej pory dom, sala wykładowa i kuchnia stały się trzema „punktami styku”, łączącymi ich podróż. Były nocne zajęcia, nocne sesje ćwiczeń z krojenia i dekorowania, a także chwile, gdy presja była wyczerpująca, ale zawsze mogli się nawzajem wspierać. „Dla nas gotowanie to nie tylko praca, ale także «druga nić» łącząca nas dwoje po ślubie. To właśnie sprawia, że ​​zawsze cenimy tę podróż” – powiedział Vu.

Każdy ma swój własny gust.

Kiedy Twój partner jest jednocześnie kolegą z klasy i kolegą z pracy, życie staje się o wiele ciekawsze. Od rodzinnych posiłków po zakupy spożywcze, zawsze możecie porozmawiać o potrawach, przepisach i ich prezentacji. Czasami gotowanie zamienia się nawet w... praktyczny trening.

Pomimo wspólnej pasji, ich style tworzą dwa odrębne „smaki”. Le jest skrupulatny, dokładny i ceni subtelność w każdym detalu dekoracyjnym. Vu natomiast jest bystry, praktyczny i ma talent do organizacji. Ta różnica nie tworzy luki, a wręcz przeciwnie, pozwala im się wzajemnie uzupełniać. „Każdy ma swój własny, niepowtarzalny styl, więc nic się nie nudzi” – żartuje Vu.

Vu i Le (w środku) otrzymali certyfikaty za udział w niedawnym wydarzeniu, podczas którego prezentowano i przygotowywano jednocześnie najróżniejsze dania rybne w Wietnamie. Zdjęcie: udostępnione przez osobę udzielającą wywiadu.

Zawód kucharza bywa bardzo wymagający, zwłaszcza w czasie świąt i festiwali, kiedy muszą stać w kuchni godzinami. Ale ponieważ pracują w tym samym zawodzie, rozumieją nawzajem swoje presje, wiedząc, kiedy druga osoba potrzebuje wsparcia, a kiedy przerwy. Dla nich to cenny atut, którego nie posiada każda para.

Wśród niezliczonych dań, które przygotowali, jedno jest szczególnie głęboko związane z ich miłością do jedzenia: słodko-kwaśne marynowane uszy wieprzowe. To była pierwsza potrawa, którą wspólnie przygotowali, aby podarować ją rodzinie i przyjaciołom podczas Tet (Księżycowego Nowego Roku) i spotkała się z tak dużym uznaniem, że musieli zrobić więcej, aby ją sprzedać. Nawet teraz, w okresie Tet, ich kuchnie płoną tym daniem, zarówno na sprzedaż, jak i dla pielęgnowania wspomnień. „Jeśli nie zrobimy tego dania, czujemy się, jakby Tet przeminął” – śmieje się Le.

Le porównał Vu do słonej, stabilnej i niezawodnej przyprawy. Vu z kolei nazwał Le słodką przyprawą, delikatną i rozgrzewającą. „Bez jednej z nich życie byłoby mdłe. Miłość i gotowanie wymagają cierpliwości i skrupulatnej dbałości o szczegóły. Potrzebne są uczucia, szczerość i umiejętność podtrzymywania „ognia” nie tylko w kuchni, ale i w życiu” – powiedzieli.

Obecnie para pracuje jako freelancerzy w branży kulinarnej: przygotowują tradycyjne dania sezonowe, oferują usługi carvingu i dekoracji potraw na imprezy oraz stale doskonalą swoje umiejętności w zakresie kuchni wietnamskiej i dekoracji potraw. Wytyczają sobie nowy kierunek: dzielenie się i promowanie lokalnych potraw w bardziej intymny i przystępny sposób, tak aby każde danie było nie tylko pyszne, ale także opowiadało historię ich ojczyzny.

Już w bardzo młodym wieku Pham Le Anh Vu i Nguyen Thanh Le przyczyniają się do kreowania nowego wizerunku osób pracujących w branży kulinarnej: pełnych pasji, poważnych, postępowych i zawsze pragnących szerzyć wietnamską kulturę kulinarną w najbardziej kreatywny i szczery sposób.

Źródło: https://baogialai.com.vn/cung-nhau-giu-am-uoc-mo-post572328.html