W samym sercu Rio de Janeiro usłyszałem...

Podróż Wujka Ho po Rio de Janeiro to opowieść o patriotyzmie, wytrwałości i wizji wyprzedzającej swoje czasy...

Premier Pham Minh Chinh i jego żona wzięli udział w ceremonii odsłonięcia tablicy pamiątkowej upamiętniającej podróż prezydenta Ho Chi Minha do Rio de Janeiro z okazji ich wizyty w Brazylii na szczycie G20 w listopadzie 2024 r. (Zdjęcie: Nguyen Hong)

Jako ambasador Wietnamu w Brazylii czuję się zaszczycony, że mogę kontynuować ten duch, opowiadając o podróży młodego patrioty Nguyen Tat Thanh do Rio de Janeiro w 1912 roku – podróży przepełnionej pragnieniem ratowania kraju, z wizją międzynarodową i ściśle związanej z procesem weryfikacji lokalizacji i odsłonięcia tam tablicy pamiątkowej ku jego czci.

Wyjątkowy prezent i wycieczka

Po przyjeździe do Brazylii w celach służbowych otrzymałem wyjątkowy prezent od przyjaciela z Brazylijskiej Partii Komunistycznej – książkę o Brazylijskiej Partii Komunistycznej (PCdoB) wraz z artykułem o młodym, patriotycznym człowieku Nguyen Ai Quoc, który uczestniczył w Międzynarodowej Konferencji Komunistycznej w Moskwie w 1922 roku. W artykule wspomniano, że opowiedział on swoją historię członkowi Brazylijskiej Partii Komunistycznej w 1912 roku w Rio de Janeiro. Te proste słowa zainspirowały mnie do poszukiwania historycznych śladów.

Rok 2024 ma szczególne znaczenie, ponieważ przypada 50. rocznica wejścia w życie ostatniej woli i testamentu prezydenta Ho Chi Minha, 35. rocznica nawiązania stosunków dyplomatycznych między Wietnamem a Brazylią oraz 134. rocznica jego urodzin. Otrzymałem sugestie wzniesienia pomników, wzniesienia pomników lub namalowania murali poświęconych jego osobie. Postanowiłem wybrać się w podróż w teren, aby zweryfikować te informacje, zarówno po to, by zebrać więcej materiałów, jak i przygotować się do działań związanych z wizytą premiera Pham Minh Chinha w Brazylii na szczycie G20. Początkowo nie miałem konkretnego pomysłu; chciałem po prostu zrobić coś znaczącego. Co ważniejsze, chciałem pojechać, by znaleźć, poczuć i zrozumieć.

W 1911 roku, gdy młody Nguyen Tat Thanh, z palącym pragnieniem znalezienia sposobu na ocalenie swojego kraju, wsiadł na statek L'Amiral Latouche-Tréville jako pomoc kuchenna. Od tętniących życiem portów, takich jak Oran, Dakar, Aleksandria, Boston, po Nowy Jork, był świadkiem różnorodności świata , ale także dostrzegał głęboką niesprawiedliwość społeczeństwa kolonialnego. Wyobrażam sobie, że w tamtych dniach na morzu wzrok Nguyen Tat Thanha był zawsze utkwiony w ojczyźnie z intensywnym pragnieniem wyzwolenia narodowego. A potem, to właśnie w Rio de Janeiro, niespodziewanym postoju, głęboki ślad odcisnął się na jego rewolucyjnej ideologii.

W 1912 roku, z powodu przepracowania na statku, stan zdrowia Nguyena Tat Thanha uległ poważnemu pogorszeniu i musiał zejść na ląd w Rio de Janeiro na leczenie. Niemal wyobrażam sobie tego młodego mężczyznę, szukającego schronienia w prostej gospodzie w zadrzewionej dzielnicy Santa Teresa. To właśnie tam, w ciągu zaledwie czterech miesięcy, nie tylko odzyskał zdrowie, ale także poszerzył swoje horyzonty. Pracując w restauracji w dzielnicy Lapa, miejscu spotkań klasy wyższej, a jednocześnie żyjąc wśród biednych robotników Santa Teresa, Nguyen Tat Thanh dostrzegł wyraźny podział społeczny między bogatymi a biednymi w Brazylii. Region Mangue, z jego trudnym życiem robotników-imigrantów, skłonił go do głębokich refleksji na temat niesprawiedliwości i wyzysku.

Tutaj Nguyen Tat Thanh spotkał José Leandro da Silvę, czarnoskórego przywódcę związkowego, który niestrudzenie walczył o prawa klasy robotniczej. Rozmowy z José da Silvą wzmocniły i pogłębiły jego poglądy na temat solidarności klasowej i ruchu robotniczego. Miałem wrażenie, że słyszę ich ożywione dialogi o sile solidarności w walce z uciskiem. Doświadczenia te zostały opisane w jego artykule „Solidarité de Classe” (Solidarność Klasy) w „Le Paria” w 1924 roku, z sugestywnymi opisami walki robotników w porcie Rio de Janeiro, co świadczy o jego głębokim związku z międzynarodowym ruchem rewolucyjnym.

Pod koniec marca 2024 roku przybyłem do Rio de Janeiro z dumą i poczuciem odpowiedzialności za odkrycie historycznych śladów prezydenta Ho Chi Minha. Towarzyszyli mi mój attaché, Nguyen Minh Tai, oraz oddani brazylijscy przyjaciele: pan Pedro de Oliveira, członek Partii Komunistycznej, brazylijski historyk i sekretarz generalny Stowarzyszenia Przyjaźni Brazylijsko-Wietnamskiej; pani Marcelle Okuno, urodzona i wychowana w Rio de Janeiro, kandydatka na konsula honorowego Wietnamu w Rio de Janeiro; oraz pan Pedro Gomes Rajão, który poświęcił swoje życie badaniu podróży prezydenta Ho Chi Minha. Podczas naszej trzydniowej podróży odwiedziliśmy dzielnice Lapa i Santa Teresa, gdzie mieszkał i pracował prezydent Ho Chi Minh. Chociaż czas zatarł konkretne ślady, wciąż czułem oddech historii w każdej ulicy i każdym zakątku.

Co pozostało w ziemi Brazylii, ziemi wdzięczności.

Najbardziej poruszył mnie szacunek i podziw, jakim lokalne władze obdarzyły prezydenta Ho Chi Minha. Pan Lucas Padilha, przewodniczący Komitetu G20 miasta, opowiedział nam o filmie „O Rio de Janeiro de Ho Chi Minh” (2010), dziele, które w sugestywny sposób odtwarza jego podróż. Ponadto, zastępca burmistrza miasta, Nilton Caldeira, obiecał wesprzeć Ambasadę w koordynacji działań upamiętniających, aby historia Wujka Ho nadal rozprzestrzeniała się w tym południowoamerykańskim kraju.

Nie było wcześniejszego planu, ale po weryfikacji na miejscu i konsultacjach z personelem ambasady jednogłośnie podjęliśmy decyzję o umieszczeniu tablicy upamiętniającej podróż prezydenta Ho Chi Minha do Rio de Janeiro. Wybór lokalizacji, projektu i realizacji był procesem starannego rozważenia, lobbingu i koordynacji. Po złożeniu raportu do Wietnamu, uzupełnieniu projektu i konsultacjach z lokalnymi władzami, wybraliśmy stację kolejową w dzielnicy Santa Teresa – gdzie kiedyś mieszkał prezydent Ho Chi Minh – ruchliwą okolicę, gdzie stare drzewa dają cień za tablicą.

Podczas wizyty premiera Pham Minh Chinha w Rio de Janeiro na Szczycie G20 (listopad 2024 r.), Ambasada, we współpracy z odpowiednimi władzami, zorganizowała odsłonięcie tablicy upamiętniającej podróż prezydenta Ho Chi Minha do Rio, jako symbolu solidarności i bliskich więzi między oboma narodami. Wydarzenie to jest częścią cyklu wydarzeń z okazji Dnia Wietnamu za Granicą.

W następnym roku, aby uczcić 135. rocznicę urodzin prezydenta Ho Chi Minha, ambasada zorganizowała ceremonię ofiarowania kadzidła na plaży upamiętniającej tę rocznicę podczas wizyty premiera Pham Minh Chinha na szczycie BRICS (lipiec 2025 r.).

Można powiedzieć, że wizyta prezydenta Ho Chi Minha w Rio de Janeiro była nie tylko osobistym kamieniem milowym, ale także położyła podwaliny pod dzisiejsze przyjazne stosunki między Wietnamem a Brazylią. Na bazie tych historycznych więzi oba kraje zbudowały silną przyjaźń, której znakiem rozpoznawczym jest podniesienie poziomu ich relacji do poziomu strategicznego partnerstwa.

Patrząc wstecz na 80 lat budowy i rozwoju, wietnamski sektor dyplomatyczny jest coraz bardziej dumny z wartości, które prezydent Ho Chi Minh położył podwaliny. Od młodzieńczego patriotyzmu, który spędził 30 lat podróżując za granicę w poszukiwaniu sposobu na ratowanie kraju, zasiał ziarno pokoju, solidarności i współpracy międzynarodowej. Dziś jedno z tych ziaren wydało owoce, czego dowodem są coraz głębsze relacje między Wietnamem a Brazylią w dziedzinie gospodarki, handlu, nauki i technologii, kultury, sportu, turystyki i kontaktów międzyludzkich.

Podróż prezydenta Ho Chi Minha do Rio de Janeiro to historia patriotyzmu, niezłomnej woli i wizjonerskiej dalekowzroczności. Z okazji 80. rocznicy wietnamskiej służby dyplomatycznej i 135. rocznicy urodzin prezydenta Ho Chi Minha, Ambasada Wietnamu w Brazylii jest zdecydowana kontynuować szerzenie tych wartości, aby historia prezydenta Ho Chi Minha była nie tylko źródłem dumy narodowej, ale także inspiracją dla przyjaciół z całego świata, zwłaszcza w gościnnej Brazylii.

Obecność prezydenta Ho Chi Minha w Rio de Janeiro jest również żywym świadectwem ducha proaktywnej, kreatywnej dyplomacji, odwagi do myślenia i działania. Czasami mały pomysł, pielęgnowany z jednością, wytrwałością i uporem, może przynieść wielkie osiągnięcia. Dla każdego dyplomaty ważne jest, aby umieć badać, uczyć się i wsłuchiwać w nawet najdrobniejsze szczegóły, aby przekształcić je w konkretne, praktyczne i dalekosiężne rezultaty. W ten sposób nadal podążamy za rewolucyjnym światłem, które prezydent Ho Chi Minh rozpalił ponad wiek temu, nie tylko w naszej ojczyźnie, Wietnamie, ale także w dalekiej krainie, Rio de Janeiro.

Source: https://baoquocte.vn/giua-rio-de-janeiro-toi-nghe-thay-324384.html