Kiedy FIFA nie potrzebowała VAR, aby odgwizdać faul na Malezji.

To już nie była plotka. Kiedy FIFA opublikowała 19-stronicowy raport 7 października, całe Kuala Lumpur wstrzymało oddech.

Siedmiu piłkarzy – niegdyś uznawanych za symbole integracji i ambicji – zostało zdemaskowanych jako ofiara jawnego oszustwa związanego z uzyskaniem obywatelstwa. Tym razem malezyjska piłka nożna nie może temu zaprzeczyć: „Oszustwo, czyste oszustwo”, jak stwierdziła sama FIFA.

Od dumy z dziedzictwa do honorowego szoku

Malezyjska piłka nożna przez wiele lat kultywowała wizerunek „hybrydowej” drużyny, łączącej lokalne talenty z zawodnikami z Ameryki Południowej i Europy. Nazywają to swoim „dziedzictwem”, co jest świadectwem ich otwartości i globalnej wizji. FIFA jednak dostrzega coś innego – spisek mający na celu legitymizację zagranicznych zawodników za pomocą sfałszowanych dokumentów.

Siedem nazwisk – Gabriel Arrocha, Facundo Garces, Rodrigo Holgado, Imanol Machuca, Joao Figueiredo, Jon Irazabal i Hector Hevel – urodziło się w Brazylii, Argentynie, Hiszpanii i Holandii. Malezja twierdziła, że ​​ich przodkowie pochodzili z Penang, Johor lub Malakki, poprzez dziadków. Jednak po kilku sprawdzeniach FIFA odkryła, że ​​żaden z nich nie miał malezyjskich przodków.

Wymówki o „błędzie administracyjnym” natychmiast upadły. W swoim raporcie FIFA podkreśliła: „Przesyłanie sfałszowanych dokumentów w celu legitymizacji kwalifikacji jest oszustwem – czystym oszustwem – i nie może być tolerowane”.

Opinię publiczną jeszcze bardziej oburzyła rola malezyjskich władz administracyjnych. Raport FIFA wyraźnie stwierdzał, że Krajowy Urząd Rejestracji (NRD) wydał nowe akty urodzenia bez oryginałów, opierając się na „informacjach wtórnych i dokumentach zagranicznych” z Argentyny, Brazylii i Hiszpanii. Innymi słowy, dokumenty potwierdzające „malezyjskie pochodzenie” tych siedmiu piłkarzy nie istniały w Malezji, lecz zostały „odtworzone” na podstawie danych zagranicznych.

Malezyjski Związek Piłki Nożnej spotyka się z krytyką.

Minister spraw wewnętrznych Saifuddin Nasution nadal jednak oświadczył, że wszystkie procedury były „ważne i przejrzyste”. Zapewnił, że dyrektor generalny NRD, Badrul Hisham Alias, „osobiście zbadał” akta. Jego stwierdzenie, że „powinniśmy się martwić tylko wtedy, gdy jest coś do ukrycia”, stało się iskrą, która wywołała publiczne oburzenie – ponieważ to, co należało ukryć, najwyraźniej zostało ujawnione.

FAM - Słaba odpowiedź w oku cyklonu.

W obliczu publicznego oburzenia, Malezyjski Związek Piłki Nożnej (FAM) wydał oświadczenie, w którym stwierdził, że „oskarżenia FIFA są bezpodstawne i niesprawiedliwe”. FAM zapowiedział odwołanie się do najwyższego szczebla. Jednak ten opór brzmiał bardziej jak reakcja obronna niż poważna strategia prawna.

Tymczasem argentyński piłkarz Facundo Garces próbował ratować swój wizerunek, zamieszczając aktualizację statusu na Instagramie: „Jestem Malezyjczykiem z krwi i kości i jestem dumny, że noszę koszulkę reprezentacji narodowej”.

Emocjonalne oświadczenie – ale takie, które jeszcze bardziej uraziło malezyjskich fanów. Bo jeśli na tym polega „duma”, to na sfałszowanych dokumentach i kłamstwach.

To już nie jest tylko sprawa futbolu. Działacz prawny Eric Paulsen nazywa to „raną dla całego malezyjskiego systemu obywatelstwa”. Zastanawia się, jak jeden wniosek mógł przejść przez tak wiele etapów kontroli bez współudziału lub przynajmniej celowego przymykania oka.

„Ci na odpowiedzialnych stanowiskach – ci, którzy powinni wiedzieć lepiej – pozwolili, by sprawy się posypały i przynieśli wstyd krajowi. Teraz reputacja Malezji została nieodwracalnie nadszarpnięta” – napisał Paulsen.

Wezwał do powołania niezależnej komisji śledczej, stwierdzając, że „niedopuszczalne jest, aby osoby, które dopuściły się przestępstwa, same przeprowadzały dochodzenie”.

Naturalizowani gracze reprezentacji Malezji mają kłopoty.

Malezja mogła się odwołać, obwinić „regionalnych rywali”, a nawet oskarżyć ich o „spisek polityczny ”. Jednak to, co ogłosiła FIFA, nie było jedynie plotką – to były legalne, weryfikowalne dowody z czterech krajów.

W mediach społecznościowych tysiące Malezyjczyków używało hashtagów takich jak #FAMShame, #CleanFootballMY i #WeDeserveTheTruth. Nie byli wściekli z powodu porażki. Byli wściekli, ponieważ ich duma narodowa została wykorzystana, a piłka nożna – która kiedyś jednoczyła naród – stała się oszustwem.

Jeśli FAM ma jeszcze resztki szacunku do samej siebie, musi spojrzeć prawdzie w oczy: to nie jest tylko porażka procedur administracyjnych, ale upadek moralny.

FIFA nie potrzebowała skomplikowanego śledztwa. Nie wyprodukowali szczepionki; po prostu porównali zapisy – i prawda wyszła na jaw. Ostatnie pytanie do FAM – i tych w systemie, którzy im pomagali – brzmi: Kogo myślicie, że da się oszukać? Świat czy samych Malezyjczyków?

Source: https://znews.vn/khi-fifa-khong-can-var-de-bat-loi-malaysia-post1591640.html