Ironia ratuje Arsenal

Arsenal uniknął katastrofy na London Stadium dzięki kontrowersyjnej decyzji VAR, wykonując tym samym duży krok w kierunku zdobycia tytułu Premier League.

Arsenal jest coraz bliżej zdobycia tytułu Premier League po zwycięstwie 1-0 nad West Ham.

Kiedy Chris Kavanagh podszedł do ekranu VAR w 94. minucie meczu West Ham - Arsenal 10 maja, cały sezon Premier League zdawał się być ściśnięty na kilku metrach kwadratowych przed boksem technicznym. Nie było już taktyki, presji, skomplikowanych sekwencji podań. Jedynym czynnikiem decydującym o walce o tytuł w tym momencie była ręka położona na ramieniu bramkarza Davida Rayi.

Współczesna piłka nożna bywa okrutna w bardzo dziwny sposób. West Ham myślał, że zdobył cenny punkt pod koniec meczu po strzale Calluma Wilsona z bliskiej odległości. Stadion w Londynie eksplodował. Ale wtedy interweniował VAR. Chris Kavanagh stał bez ruchu przed ekranem przez ponad dwie i pół minuty, wielokrotnie analizując zderzenie Pabla z Rayą, zanim nie uznał gola.

Arsenal przetrwał. A w walce o tytuł, czasem najważniejsze jest przetrwanie.

Arteta sam sobie utrudnia życie.

Patrząc tylko na wynik końcowy, można by pomyśleć, że Arsenal właśnie zapewnił sobie kolejne zwycięstwo w stylu mistrza. To prawda, ale to nie wszystko. Zespół Mikela Artety nie powinien był znosić tak trzymającego w napięciu finału.

Przez pierwsze 20 minut meczu Arsenal całkowicie zdusił West Ham. Oddali osiem strzałów, zdominowali posiadanie piłki i praktycznie uniemożliwili gospodarzom przedarcie się przez własną połowę. Declan Rice grał znakomicie na pozycji środkowego pomocnika, a Martin Odegaard konsekwentnie znajdował przestrzeń między liniami.

Arsenal miał szczęście, że uniknął porażki z West Ham.

Wszystko potoczyło się zgodnie ze znanym scenariuszem Arsenalu w tym sezonie: kontrola, duszenie przeciwnika, a następnie zakończenie meczu z nieustającą presją. Jednak punkt zwrotny nastąpił po kontuzji Bena White'a.

Arteta przesunął Rice'a na prawą obronę, a Mylesa Lewisa-Skelly'ego pozostawił w pomocy. Ta decyzja natychmiast zachwiała równowagą w formacji Arsenalu. Rice nie był już obecny w kluczowych strefach pomocy, a West Ham zaczął łatwiej kontrolować posiadanie piłki. Arsenal przeszedł z dominującej pozycji do stanu chaosu.

West Ham nie stworzył wielu klarownych sytuacji, ale zagrożenie tkwiło w poczuciu, że gra się zmienia. Kibice gospodarzy zaczęli odżywać. Wyzwania stawały się coraz bardziej intensywne. Arsenal stopniowo tracił kontrolę nad tempem. To właśnie największy problem zespołu Artety w okresach wzmożonej presji: czasami popadają w chaos.

Na szczęście dla Arsenalu, Arteta zdołał naprawić swoje błędy po przerwie. Cristhian Mosquera wszedł na boisko, a Rice wrócił na środek pomocy. Arsenal natychmiast stał się bardziej stabilny. Odzyskali inicjatywę i ponownie zaczęli naciskać.

Kiedy Leandro Trossard strzelił gola w 83. minucie po akcji Rice'a i Ødegaarda, Arteta świętował, jakby uwolnił się od presji, która narastała przez ostatnie 80 minut. Nie chodziło tylko o radość ze strzelonego gola, ale także o uwolnienie się od meczu, który sam sobie skomplikował.

Zdobycie tytułu mistrzowskiego zawsze wymaga takich momentów.

To, co uczyniło ten mecz wyjątkowym, to ironia. Arsenal jest często krytykowany za brutalne wślizgi przy stałych fragmentach gry. Znani są z wymagającego fizycznie stylu gry w polu karnym. Tym razem jednak Arsenal został uratowany przez decyzję, która uznała taki wślizg za faul. Futbol zawsze lubi takie paradoksy.

Arsenal Mikela Artety jedną ręką jest w posiadaniu tytułu mistrza Premier League.

Kontrowersje wokół incydentu Pabla z Rayą niewątpliwie będą trwać. Niektórzy twierdzą, że to była zwykła kolizja. Inni uważają, że ramię piłkarza West Hamu uniemożliwiło bramkarzowi Arsenalu oddanie celnego strzału.

Ale co jeszcze bardziej godne uwagi, to sposób, w jaki obecnie działa Premier League. Cały wyścig o tytuł, wart setki milionów funtów, ostatecznie rozstrzygają ujęcia w zwolnionym tempie, nagrania w zwolnionym tempie i zaledwie kilka centymetrów bliskiego kontaktu.

VAR został stworzony, aby ograniczyć kontrowersje. Jednak w miarę upływu sezonu piłka nożna zaczęła przypominać bardziej salę sądową niż mecz. Jednak Arsenal już się tym nie przejmuje.

Po porażce z Manchesterem City zespół Artety znacząco się zmienił. Stał się bardziej pragmatyczny, bardziej odporny i wiedział, jak wygrywać, nawet gdy nie grał wyjątkowo dobrze. To cechy, które muszą posiadać prawdziwi mistrzowie.

W zeszłym sezonie Arsenal tracił punkty w kluczowych momentach z powodu braku doświadczenia. Grali pięknie, ale brakowało im mentalnej siły, by przezwyciężyć chaos w meczach. Teraz jednak drużyna zaczyna uczyć się, jak radzić sobie z presją.

Declan Rice jest doskonałym przykładem tej transformacji. Kibice West Hamu wygwizdali go przez cały mecz, zmuszali do gry na trzech różnych pozycjach i byli pod ogromną presją w meczu, który mógł zadecydować o losach całego sezonu. Ostatecznie jednak to Rice zaliczył asystę przy jedynej bramce. Dlatego Arsenal wydał na niego ponad 100 milionów funtów.

Mistrzostwo jest już bardzo blisko Emirates. Arsenal jest o krok od mety. Ale zwycięstwo nad West Ham pokazało również, że droga do zwycięstwa nigdy nie będzie łatwa.

Zespoły Championship zawsze potrzebują takiej chwili wytchnienia. A Arsenal właśnie ją miał w najważniejszym momencie sezonu.

Źródło: https://znews.vn/su-tro-treu-cuu-arsenal-post1650415.html