คุณแทมวางไม้ค้ำลงบนบันได แล้วเอื้อมมือไปปลดคลิปไม้ที่ยึดแผ่นพลาสติกขนาดใหญ่ไว้รอบไม้ค้ำ เพื่อป้องกันน้ำฝนกระเด็นเข้ามา ทุกๆ ช่วงปิดเทอมฤดูร้อน คุณแทมจะออกไปขายขนมแป้งข้าวและลูกอมในช่วงบ่าย เพื่อหารายได้เสริมมาเลี้ยงดูครอบครัว
ปลายด้านหนึ่งของไม้แบกมีอ่างอะลูมิเนียมบรรจุลูกอมมอลต์ที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ โรยหน้าด้วยงาหอม ปลายอีกด้านหนึ่งมีถาดใส่กระดาษข้าว อ่างมะพร้าวขูด และกระป๋องอะลูมิเนียม Guigoz (แบบที่ใช้ใส่นมผง) บรรจุถั่วลิสงคั่ว น้ำตาลที่ป้าแทมใช้ทำลูกอมเป็นน้ำตาลทรายเม็ดสีเหลืองรูปไข่ธรรมดาที่หาซื้อได้ในสมัยนั้น แต่ไม่รู้ทำไม เมื่อเทลูกอมลงในอ่างแล้ว มันกลับมีสีเหลืองทองสวยงามเป็นประกาย และมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ชวนให้ลิ้มลอง แค่เห็นก็อยากกินแล้ว
ส่วนประกอบ: ลูกอมมอลต์, งา, มะพร้าวขูด, ถั่วลิสงบด
ขนมแป้งข้าวของโค่ ตัม มีสองแบบ แบบแรกคือแป้งข้าวพองสอดไส้กะทิ อีกแบบคือแป้งข้าวโรยงาดำ โค่ ตัมจะนำแป้งข้าวไปจุ่มลงในชามขนมหวาน แล้วใช้มือค่อยๆ ดึงขนมหวานสีทองออกมาเคลือบแป้งข้าวอีกด้านอย่างพลิ้วไหว แต่ละชั้นของขนมหวานจะคลี่ออกโดยไม่ขาด เหมือนเส้นไหมที่พาดอยู่บนริบบิ้น จากนั้นจะโรยด้วยมะพร้าวขูดฝอยที่เตรียมด้วยอุปกรณ์ทำเอง คือฝาขวดเบียร์ที่ติดกับด้ามไม้ สุดท้ายโรยด้วยถั่วลิสงคั่วบดก่อนจะพับแป้งข้าวกลับเข้าหากันหรือปล่อยไว้เป็นแผ่นตามต้องการ
การได้ลิ้มรสข้าวเกรียบหวานๆ สักชิ้นหลังฝนตกเป็นประสบการณ์ที่น่ารื่นรมย์จริงๆ...
ขนมกระดาษข้าว
สายฝนทำให้ฉันนึกถึงเสียงกรุบกรอบของข้าวเกรียบที่เข้าปาก รสหวานของลูกอมมอลต์ที่กระจายไปทั่วลิ้น แล้วค่อยๆ จางหายไปพร้อมกับรสชาติเข้มข้นของมะพร้าวและถั่วลิสงคั่ว... นั่นแหละคือฤดูร้อนในแบบที่พวกเราเด็กๆ เป็นในสมัยนั้น ไม่ใช่แค่เสียงจิ้งหรีดร้องและดอกไม้สีแดงสดใสของต้นไม้สูงตระหง่านเท่านั้น...
[โฆษณา_2]
ลิงก์แหล่งที่มา
การแสดงความคิดเห็น (0)