วิธีคำนวณเงินเดือนสำหรับวันลาพักร้อนที่ไม่ได้ใช้ หากพนักงานไม่ได้ใช้วันลาพักร้อนทั้งหมด

ระเบียบกำหนดว่าจำนวนวันลาพักร้อนประจำปีที่พนักงานมีสิทธิ์ได้รับจะเพิ่มขึ้นตามอายุงาน หากพนักงานลาออกจากงานโดยไม่ได้ใช้สิทธิ์ลาพักร้อนทั้งหมด นายจ้างต้องจ่ายเงินเดือนส่วนที่เหลือให้พนักงานเต็มจำนวน

พนักงานมีสิทธิ์ได้รับวันลาพักร้อนประจำปี 12-16 วัน โดยจะเพิ่มขึ้นตามอายุงาน ภาพ: ไห่ เหงียน

จำนวนวันลาพักร้อนประจำปี

ตามวรรค 1 มาตรา 113 แห่งประมวลกฎหมายแรงงาน พ.ศ. 2562 จำนวนวันลาพักร้อนประจำปีกำหนดไว้ดังนี้:

สำหรับพนักงานที่ทำงานให้กับนายจ้างครบ 12 เดือน พวกเขามีสิทธิ์ได้รับวันลาพักร้อนพร้อมค่าจ้างเต็มจำนวนตามที่ระบุไว้ในสัญญาจ้างงาน ดังนี้:

- 12 วันทำการสำหรับผู้ที่ทำงานภายใต้เงื่อนไขปกติ;

- 14 วันทำการสำหรับแรงงานที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ แรงงานพิการ และผู้ที่ทำงานในอาชีพที่ต้องใช้แรงงานหนัก เสี่ยงอันตราย หรือมีความเสี่ยงสูง

- 16 วันทำการ สำหรับผู้ที่ประกอบอาชีพหรืองานที่ต้องใช้แรงงานหนัก เสี่ยงอันตราย หรือมีความเสี่ยงสูงเป็นพิเศษ

หากพนักงานทำงานกับนายจ้างมาน้อยกว่า 12 เดือน จำนวนวันลาพักร้อนจะคำนวณตามสัดส่วนของจำนวนเดือนที่ทำงาน

ในกรณีที่พนักงานลาออกหรือถูกเลิกจ้าง โดยที่ยังไม่ได้ใช้สิทธิ์ลาพักร้อนประจำปี หรือยังไม่ได้ใช้สิทธิ์ลาพักร้อนครบตามจำนวนวันทั้งหมด นายจ้างมีสิทธิ์จ่ายค่าจ้างให้แก่พนักงานสำหรับวันลาพักร้อนที่ยังไม่ได้ใช้

นายจ้างมีหน้าที่กำหนดตารางวันลาพักร้อนประจำปีหลังจากปรึกษาหารือกับลูกจ้าง และต้องแจ้งให้ลูกจ้างทราบล่วงหน้า ลูกจ้างอาจตกลงกับนายจ้างที่จะใช้วันลาพักร้อนเป็นงวดๆ หรือสะสมวันลาได้สูงสุดถึงสามปีในคราวเดียว

เมื่อพนักงานลาพักร้อนก่อนวันจ่ายเงินเดือนตามกำหนด พนักงานมีสิทธิได้รับเงินค่าจ้างล่วงหน้าตามที่ระบุไว้ในวรรค 3 มาตรา 101 แห่งประมวลกฎหมายนี้

เมื่อพนักงานใช้สิทธิ์ลาพักร้อน หากเดินทางโดยรถยนต์ รถไฟ หรือทางน้ำ และระยะเวลาเดินทางรวม (ไป-กลับ) เกินสองวัน ระยะเวลาเดินทางตั้งแต่วันที่สามเป็นต้นไปจะถูกนับรวมในจำนวนวันลาพักร้อน และจะนับได้เพียงหนึ่งครั้งต่อปีเท่านั้น

เพิ่มวันลาพักร้อนประจำปีตามจำนวนปีที่ทำงาน

มาตรา 114 แห่งประมวลกฎหมายแรงงาน พ.ศ. 2562 กำหนดวันลาพักร้อนเพิ่มเติมตามลำดับอาวุโส โดยมีรายละเอียดดังนี้:

จำนวนวันลาพักร้อนจะเพิ่มขึ้นตามจำนวนปีที่ทำงาน

เมื่อลูกจ้างทำงานกับนายจ้างครบห้าปี สิทธิในการลาพักร้อนประจำปีตามที่ระบุไว้ในวรรค 1 ข้อ 113 แห่งประมวลกฎหมายแรงงานนี้ จะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งวัน

ดังนั้น ระเบียบใหม่ล่าสุดสำหรับการคำนวณจำนวนวันลาพักร้อนประจำปีมีดังนี้:

สำหรับพนักงานที่ทำงานให้กับนายจ้างครบ 12 เดือน พวกเขามีสิทธิ์ได้รับวันลาพักร้อนพร้อมค่าจ้างเต็มจำนวนตามที่ระบุไว้ในสัญญาจ้างงาน ดังนี้:

- 12 วันทำการสำหรับผู้ที่ทำงานภายใต้เงื่อนไขปกติ;

- 14 วันทำการสำหรับแรงงานที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ แรงงานพิการ และผู้ที่ทำงานในอาชีพที่ต้องใช้แรงงานหนัก เสี่ยงอันตราย หรือมีความเสี่ยงสูง

- 16 วันทำการ สำหรับผู้ที่ประกอบอาชีพหรืองานที่ต้องใช้แรงงานหนัก เสี่ยงอันตราย หรือมีความเสี่ยงสูงเป็นพิเศษ

- พนักงานที่ทำงานกับนายจ้างมาน้อยกว่า 12 เดือน มีสิทธิ์ได้รับวันลาพักร้อนตามสัดส่วนจำนวนเดือนที่ทำงาน

วิธีคำนวณวันลาพักร้อนที่เหลืออยู่

วรรค 3 มาตรา 67 แห่งพระราชกฤษฎีกา 145/2020/ND-CP กำหนดว่า เงินเดือนที่ใช้เป็นฐานในการจ่ายเงินให้แก่พนักงานสำหรับวันลาพักร้อนที่ไม่ได้ใช้ หรือวันลาพักร้อนที่ไม่ได้ใช้ตามวรรค 3 มาตรา 113 แห่งประมวลกฎหมายแรงงาน คือ เงินเดือนตามสัญญาจ้างงานของเดือนก่อนหน้าเดือนที่พนักงานสิ้นสุดการจ้างงานหรือถูกเลิกจ้าง

ดังนั้น เงินเดือนสำหรับวันลาพักร้อนที่เหลือจะคำนวณโดยใช้สูตรดังต่อไปนี้:

ค่าตอบแทนวันลาพักร้อนสำหรับวันลาที่ไม่ได้ใช้หรือใช้ไปบางส่วน = เงินเดือนตามสัญญาของเดือนก่อนหน้า / จำนวนวันทำงานปกติของเดือนก่อนหน้า x จำนวนวันลาพักร้อนที่ไม่ได้ใช้หรือใช้ไปบางส่วน

ตามรายงานของหนังสือพิมพ์แรงงาน

ที่มา: https://baotuyenquang.com.vn/thoi-su-chinh-polit/202512/cach-tinh-tien-luong-so-ngay-nghi-phep-nam-neu-nguoi-lao-dong-khong-su-dung-het-1e01331/