การดูแลผู้ป่วยที่เป็นโรคปอดอักเสบจากไวรัส

SKĐS - โรคปอดอักเสบจากไวรัสเป็นภาวะที่เนื้อเยื่อปอดได้รับผลกระทบ ซึ่งเกิดจากไวรัส โรคนี้ส่งผลต่อการทำงานของปอดในระดับที่แตกต่างกัน ตั้งแต่เล็กน้อยไปจนถึงรุนแรง ขึ้นอยู่กับแต่ละกรณี

ไวรัสสามารถแพร่กระจายได้อย่างรวดเร็วผ่านละอองฝอยเมื่อผู้ติดเชื้อไอ จาม หรือพูดคุยโดยตรงกับผู้ที่ไม่ติดเชื้อ นอกจากนี้ การสัมผัสโดยอ้อม เช่น การจับมือ การสัมผัสปุ่มลิฟต์ ลูกบิดประตู ฯลฯ ก็มีความเสี่ยงต่อการติดเชื้อเช่นกัน หากเรามักสัมผัสจมูกหรือปากของเราเป็นประจำ

เนื้อหา

• 1. อาการของโรคปอดอักเสบจากไวรัสมีอะไรบ้าง?
• 2. การดูแลผู้ป่วยโรคปอดอักเสบจากไวรัส
• - เกี่ยวกับเรื่องอาหาร
• - ตรวจวัดอุณหภูมิร่างกายและดื่มน้ำมากๆ
• - ให้ความสำคัญกับสุขอนามัย
• 3. การป้องกันโรคปอดอักเสบจากไวรัส

ไวรัสหลายชนิดก่อให้เกิดโรคในมนุษย์ โดยมีความรุนแรงแตกต่างกันไป อย่างไรก็ตาม ไวรัสที่มักก่อให้เกิดโรคปอดบวม ได้แก่ ไวรัสหลักๆ ดังต่อไปนี้:

• RSV (ไวรัสระบบทางเดินหายใจ): มักก่อให้เกิดโรคปอดบวมในเด็กเล็ก
• ไวรัสไข้หวัดใหญ่ชนิด A และ B: เป็นสาเหตุหลักของโรคปอดบวมในผู้ใหญ่
• ไวรัสชนิดอื่นๆ ได้แก่ ไวรัสพาราอินฟลูเอนซา ไวรัสโคโรนา อะเดโนไวรัส... ไวรัสบางชนิดก่อให้เกิดโรคปอดบวมได้น้อยมาก เช่น ไวรัสเริม ไวรัสอีสุกอีใส ไวรัสโรคหัด...

1. อาการของโรคปอดอักเสบจากไวรัสมีอะไรบ้าง?

ไวรัสที่ก่อให้เกิดโรคปอดบวมแพร่กระจายได้ง่ายจากคนสู่คนผ่านละอองฝอยเมื่อผู้ติดเชื้อไอหรือจาม ละอองฝอยเหล่านี้ที่มีไวรัสสามารถเข้าสู่ร่างกายของคนที่มีสุขภาพดีได้ทางจมูกหรือปาก นอกจากนี้ ไวรัสยังแพร่กระจายได้ง่ายผ่านทางมือเมื่อสัมผัสสิ่งของที่อาจมีไวรัสอยู่ เช่น ลูกบิดประตูและปุ่มลิฟต์ จากนั้นไวรัสจะเข้าสู่ร่างกายผ่านทางมือเมื่อสัมผัสปากหรือจมูก

ดังนั้น เมื่อป่วยเป็นปอดอักเสบจากไวรัส ผู้ป่วยมักมีอาการต่างๆ เช่น มีไข้ ไอ หนาวสั่น ปวดศีรษะ หายใจถี่ เจ็บหน้าอก อ่อนเพลีย เบื่ออาหาร อาเจียน หรือคลื่นไส้...

จุดสำคัญที่ควรทราบคือ ผู้ป่วยมักมีอาการไอแห้งหรือไอมีเสมหะใส มีไข้ต่ำ ร่วมกับปวดศีรษะและอ่อนเพลีย ภาพถ่ายรังสีทรวงอกอาจแสดงให้เห็นหลอดลมหนาขึ้น ความทึบแสงรอบหลอดลม เส้นริ้วรอบขั้วปอด และก้อนเนื้อจางๆ กระจายทั่วปอด

ไวรัสที่ก่อให้เกิดโรคปอดบวมติดต่อจากคนสู่คนผ่านละอองฝอยเมื่อผู้ติดเชื้อไอหรือจาม

ในความเป็นจริงแล้ว ใครๆ ก็สามารถเป็นโรคปอดอักเสบจากไวรัสได้ แต่กลุ่มที่พบได้บ่อยที่สุด ได้แก่ ผู้สูงอายุ เด็ก ผู้ที่มีระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอ และผู้ที่เป็นโรคเรื้อรัง เช่น โรคตับ โรคปอด โรคไต โรคมะเร็ง โรคเบาหวาน และโรคมะเร็งเม็ดเลือด นอกจากนี้ ผู้ป่วยที่ใช้ยาที่กดภูมิคุ้มกันในระยะยาวก็มีความเสี่ยงสูงที่จะเป็นโรคปอดอักเสบจากไวรัสด้วย

ผู้ป่วยควรไปพบแพทย์ที่สถาน พยาบาล ที่มีชื่อเสียงทันทีหากมีอาการดังต่อไปนี้:

หายใจลำบาก หายใจเร็ว หายใจถี่ รู้สึกหายใจไม่ออก ไอมีเสมหะหรือเลือดปน เจ็บหน้าอก รู้สึกแน่นหน้าอกหรือหายใจลำบาก มีไข้สูงและหนาวสั่น

2. การดูแลผู้ป่วยโรคปอดอักเสบจากไวรัส

โรคปอดอักเสบจากไวรัสบางครั้งอาจไม่มีอาการที่ชัดเจนและอาจหายได้เองหลังจากสัมผัสกับเชื้อโรคไม่กี่วัน อย่างไรก็ตาม เมื่อผู้ป่วยแสดงอาการทางคลินิก เช่น มีไข้ ไอ และหายใจถี่ แพทย์จะทำการตรวจร่างกายเพื่อฟังเสียงผิดปกติและนับอัตราการหายใจ ขึ้นอยู่กับผลการตรวจร่างกาย แพทย์จะสั่งตรวจทางห้องปฏิบัติการเพิ่มเติมเพื่อกำหนดแผนการรักษาที่เหมาะสม

นอกจากนี้ แพทย์อาจแนะนำให้ผู้ป่วยใช้ยาต่างๆ เช่น ยาเสริมเกลือแร่ ยาขยายหลอดลม ยาแก้ปวด ยาลดไข้ เป็นต้น

เพื่อให้ฟื้นตัวได้เร็วและป้องกันภาวะแทรกซ้อน จำเป็นต้องได้รับการดูแลอย่างเอาใจใส่และครอบคลุม ซึ่งรวมถึง:

- เกี่ยวกับเรื่องอาหาร

ผู้ที่เป็นโรคปอดบวมควรรับประทานอาหารที่อุดมไปด้วยโปรตีน เนื่องจากโปรตีนช่วยซ่อมแซมปอดที่เสียหายและเสริมสร้างภูมิคุ้มกัน ควรเลือกแหล่งโปรตีนที่ย่อยง่าย เช่น เนื้อสัตว์ไม่ติดมัน ปลา ไข่ เต้าหู้ นม และโยเกิร์ต

นอกจากนี้ ผักและผลไม้สีเขียวยังให้วิตามินซี เอ และอี ซึ่งช่วยเสริมสร้างภูมิคุ้มกันและลดการอักเสบ ได้แก่ ส้ม เกรปฟรุต กีวี ฝรั่ง มะละกอ แครอท ฟักทอง คะน้า บรอกโคลี ผักโขม เป็นต้น

ควรเตรียมอาหารให้มีความอ่อนนุ่มและกลืนง่าย เนื่องจากผู้ป่วยโรคปอดบวมมักอ่อนเพลียและไอมาก อาหารที่เหมาะสมได้แก่ โจ๊ก ซุป น้ำซุป บะหมี่นุ่ม สมูทตี้ และนมบำรุงสุขภาพ

อาหารที่ควรจำกัด: เมื่อเป็นโรคปอดบวม ผู้ป่วยควรหลีกเลี่ยงแอลกอฮอล์ กาแฟ อาหารมัน อาหารรสจัด อาหารทอด และเครื่องดื่มเย็นจัด อาหารเหล่านี้อาจทำให้ไอมากขึ้น ระคายเคืองปอด และทำให้ร่างกายขาดน้ำได้

- ตรวจวัดอุณหภูมิร่างกายและดื่มน้ำมากๆ

ผู้ป่วยจำเป็นต้องดื่มน้ำมากๆ เพื่อช่วยให้เสมหะเจือจางลง ทำให้ไอขับเสมหะได้ง่ายขึ้น ควรตรวจวัดอุณหภูมิร่างกายอย่างสม่ำเสมอ และหากมีไข้สูง ควรใช้ยาลดไข้ตามที่แพทย์สั่ง

เพื่อลดความเสี่ยงต่อภาวะขาดน้ำ ผู้ป่วยควรดื่มน้ำประมาณ 2–2.5 ลิตรต่อวัน (ยกเว้นผู้ที่มีโรคหัวใจหรือโรคไต) ของเหลวที่เหมาะสม ได้แก่ น้ำเปล่า น้ำอุ่น น้ำส้มหรือน้ำมะนาวเจือจาง และสารละลายเกลือแร่สำหรับดื่ม (ORS) ที่เตรียมอย่างถูกต้อง

หลังจากไข้ลดลงแล้ว ผู้ป่วยควรค่อยๆ เพิ่มกิจกรรมทางกาย การหายใจลึกๆ และการไออย่างมีประสิทธิภาพจะช่วยให้ทางเดินหายใจโล่งขึ้นและปอดขยายตัวได้ดีขึ้น

ผู้ป่วยควรได้รับการตรวจติดตามผลและเอกซเรย์ทรวงอกประมาณสี่สัปดาห์หลังออกจากโรงพยาบาล ห้ามสูบบุหรี่อย่างเด็ดขาด เนื่องจากยาสูบทำลายการทำงานของขนอ่อนในทางเดินหายใจ ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญในการทำความสะอาดอากาศที่เราหายใจเข้าไป การสูบบุหรี่ยังกระตุ้นการหลั่งเมือกในหลอดลมและยับยั้งการทำงานของแมโครฟาจในถุงลมปอดด้วย

- ให้ความสำคัญกับสุขอนามัย

ทำความสะอาดจมูกและปากให้สะอาดด้วยกระดาษทิชชู่เนื้อนุ่ม เช็ดน้ำมูกและน้ำลายออก แล้วทิ้งทันทีหลังใช้ หากใช้ผ้าขนหนู ให้ซักและเช็ดให้แห้งสนิทหลังการใช้ทุกครั้ง หลีกเลี่ยงการใช้ผ้าขนหนูที่ปนเปื้อนซ้ำ เพราะอาจทำให้เกิดสภาวะที่แบคทีเรียและไวรัสกลับเข้าสู่ร่างกายได้

ทำความสะอาดบ้าน ของเล่น และสิ่งของของผู้ป่วยอย่างสม่ำเสมอ ผู้ดูแลควรล้างมือให้สะอาดก่อนและหลังการดูแลผู้ป่วยและการเตรียมอาหาร และสวมหน้ากากอนามัยเพื่อป้องกันการติดเชื้อ

หากผู้ป่วยมีอาการเจ็บป่วยทรุดลง เช่น สับสน หายใจเร็ว ความดันโลหิตต่ำ หายใจถี่ เจ็บหน้าอก หรือมีไข้สูงต่อเนื่อง 39 องศาเซลเซียสขึ้นไป ควรนำผู้ป่วยส่งโรงพยาบาลทันทีเพื่อตรวจวินิจฉัยและรักษาอย่างทันท่วงที การวินิจฉัยและการรักษาตั้งแต่เนิ่นๆ จะช่วยลดภาวะแทรกซ้อน ลดความเสี่ยงต่อการลุกลามของโรคอย่างรุนแรง และทำให้ระยะเวลาการฟื้นตัวสั้นลง

3. การป้องกันโรคปอดอักเสบจากไวรัส

โรคปอดอักเสบจากไวรัสแพร่กระจายทางอากาศและการสัมผัส ทำให้ยากที่จะป้องกันได้อย่างสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม มีมาตรการบางอย่างที่สามารถช่วยลดความเสี่ยงในการติดเชื้อได้:

• ควรล้างมือด้วยสบู่ก่อนรับประทานอาหารและหลังใช้ห้องน้ำเป็นประจำ และอย่าใช้ของใช้ส่วนตัวร่วมกับผู้อื่น
• ฉีดวัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่เป็นประจำ
• สวมหน้ากากอนามัยเมื่อไปสถานที่แอ crowded หรือโรงพยาบาล หลีกเลี่ยงการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ที่ไอหรือจาม
• เลิกสูบบุหรี่ ดื่มแอลกอฮอล์ และใช้สารกระตุ้นทุกชนิด
• การเสริมด้วยสารอาหารรองที่จำเป็นช่วยเสริมสร้างระบบภูมิคุ้มกันและเพิ่มความต้านทานต่อโรค
• การรับประทานอาหารที่มีประโยชน์และมีคุณค่าทางโภชนาการ รวมถึงการพักผ่อนอย่างเพียงพอ เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการปรับปรุงสภาพร่างกายและป้องกันโรคได้อย่างมีประสิทธิภาพ

โดยสรุป: โรคปอดอักเสบจากไวรัสไม่ใช่แค่เรื่องของการรักษาด้วยยาเท่านั้น แต่เป็นกระบวนการดูแลแบบครบวงจร ตั้งแต่การช่วยหายใจและการให้สารอาหารที่เพียงพอ ไปจนถึงการติดตามภาวะแทรกซ้อนและการให้การสนับสนุนทางจิตใจ แต่ละขั้นตอนล้วนส่งผลโดยตรงต่อการอยู่รอดและการฟื้นตัวของผู้ป่วย

หากได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม ผู้ป่วยส่วนใหญ่สามารถหายเป็นปกติได้ ในทางกลับกัน หากละเลยหรือได้รับการดูแลที่ไม่เหมาะสม โรคอาจลุกลามอย่างรวดเร็วและส่งผลร้ายแรงตามมาได้

แหล่งที่มา: https://suckhoedoisong.vn/cham-care-benh-nhan-viem-phoi-do-virus-169260114152930243.htm