เด็กๆ ยืนอยู่ใกล้ๆ อย่างตื่นเต้น หวังว่าจะเจอเศษไม้ไผ่เหลือๆ เพื่อขอจากพ่อไปทำโครงว่าว กลางลานบ้าน แม่ของพวกเขากำลังง่วนอยู่กับการแกะถั่วลิสงกองใหญ่ เปลือกถั่วกรุบกรอบในแสงแดด เมล็ดถั่วแต่ละเมล็ดแห้งและม้วนงอ แสงแดดยามบ่ายสาดส่องเป็นสีทอง ประสานความทรงจำของฤดูร้อนอันสงบสุขเข้าด้วยกัน
ฉันมักรู้สึกว่าช่วงบ่ายของฤดูร้อนนั้นผ่านไปช้ากว่าปกติเสมอ แสงแดดอ่อนๆ ที่ส่องลงมาอย่างช้าๆ ทำให้เด็กๆ ที่นั่งอยู่แต่ในบ้านเริ่มกระสับกระส่าย พวกเขาอยากให้พระอาทิตย์ตกดินเสียทีจะได้รีบวิ่งออกไปที่ทุ่งนาและริมตลิ่งเพื่อเล่นฟุตบอลและเล่นว่าว ส่วนอารมณ์ของฉันนั้นมักจะเต็มไปด้วยความตื่นเต้นรอคอยโทรศัพท์จากเพื่อนๆ ที่คุ้นเคยอยู่เสมอ
สำหรับฉันและเพื่อนๆ ในวัยเด็ก ช่วงบ่ายของฤดูร้อนเหล่านั้นช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนวิเศษจริงๆ ในสมัยนั้น อินเทอร์เน็ตและสมาร์ทโฟนยังไม่แพร่หลาย ดังนั้นจึงไม่มีใครรู้จักเทคโนโลยีอะไรมากมาย เด็กๆ เพียงแค่ผูกมิตรกับธรรมชาติและพืชพรรณต่างๆ
ฉันนับไม่ถ้วนเลยว่าเท้าเปล่าของฉันได้เดินเล่นอย่างสบายๆ ไปตามคันดินที่เขียวชอุ่มกี่ครั้งแล้ว และฉันก็ไม่อาจนับจำนวนครั้งที่ฉันเดินข้ามทุ่งนาแห้งแล้งหลังการเก็บเกี่ยวได้เช่นกัน โคลนติดเท้าฉัน แต่รอยยิ้มก็ปรากฏอยู่บนใบหน้าของฉันเสมอ
เกมในวัยเด็ก เช่น การเล่นว่าว การปลูกดอกไม้ การเล่นลูกแก้ว และเกมดั้งเดิมอื่นๆ ล้วนเป็นสิ่งที่น่าสนใจเสมอ และเราเล่นเกมเหล่านี้ทุกบ่าย เด็กๆ ที่มีจิตใจดีเหล่านี้ฝากความฝันของพวกเขาไว้กับว่าวกระดาษ โดยหวังว่าเมื่อพวกเขาเติบโตขึ้น ว่าวเหล่านั้นจะได้โบยบินไปไกลแสนไกล
บ่ายวันฤดูร้อนในชนบทบางครั้งก็เต็มไปด้วยเสียงดังอึกทึกของจักจั่นที่ร้องอยู่บนต้นไม้ เสียงเห่าไม่หยุดของสุนัข และเสียงร้องของไก่ที่เรียกหาลูกไก่ บางคืนฉันนอนไม่หลับ พลิกตัวไปมาเพราะถูกรบกวนจากเสียงเหล่านั้น มองออกไปนอกหน้าต่าง ฉันเห็นแม่กำลังก้มลงตักน้ำด้วยถังเพื่อรดน้ำต้นไม้
ในช่วงเวลาเหล่านั้น ฉันมักปรารถนาให้ฝนตก เพื่อที่แม่จะได้ไม่ต้องทำงานหนัก และต้นไม้จะได้เขียวชอุ่มอีกครั้ง พร้อมออกผลไม้แสนอร่อย บางครั้ง เสียงดังมาจากอ่างล้างจานเก่าๆ ของคนที่นำมาแลกกับไอศกรีม เศษโลหะ อ่างล้างจาน และรองเท้าแตะพลาสติกที่แตกหัก กลายเป็นสมบัติล้ำค่าที่ใช้แลกกับไอศกรีมแสนสดชื่น
ทุกครั้งที่ฉันนึกถึงช่วงเวลาเหล่านั้น นั่งสบายๆ บนระเบียงบ้าน ถือไอศกรีมโคนเย็นๆ สักอัน ฉันก็รู้สึกถึงความหวานชื่นในวัยเด็กท่ามกลางช่วงบ่ายของฤดูร้อนที่แสนอบอุ่น…
ในบ่ายวันฤดูร้อน ฉันจำได้ถึงวันที่ไฟฟ้าดับ แม่จะเร่งให้ฉันและน้องสาวรีบอาบน้ำให้เสร็จเร็วๆ เพื่อจะได้ทานอาหารเย็นกัน ตอนนั้นบ่อน้ำลึกมาก การก้มตัวลงไปตักน้ำใส่ถังจึงเหนื่อยมาก การราดน้ำเย็นๆ ลงบนตัวทำให้เรารู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว
บางครั้งเราจะนำเสื้อผ้าไปซักที่บ่อน้ำในหมู่บ้าน สระผม และพูดคุยกับทุกคน ช่วงเวลาเหล่านั้นเป็นช่วงเวลาที่ฉันอยากจะหวนรำลึกถึงอีกครั้ง แม้เพียงครั้งเดียวในชีวิต บ่อน้ำนั้นถูกถมไปนานแล้ว ถูกแทนที่ด้วยน้ำประปาและน้ำจากบ่อน้ำบาดาลที่สูบตรงไปยังถังเก็บน้ำ
ฉันจำได้ว่าเคยนั่งกินอาหารใต้แสงตะเกียงน้ำมันที่ริบหรี่ เหงื่อไหลหยดลงแผ่นหลังเปลือยเปล่า และหวังว่าช่วงบ่ายของฤดูร้อนจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว...
หลังจากผ่านไปหลายปีของการเติบโตและการไตร่ตรอง ฉันได้ตระหนักว่าช่วงบ่ายของฤดูร้อนนั้นเติมเต็มหัวใจของฉันด้วยความรู้สึกผสมผสานระหว่างความตื่นเต้นและความโหยหา มันเป็นสถานที่ที่ความรักและความสงบสุขเรียบง่ายแทรกซึมเข้าไปในจิตวิญญาณของผู้คนที่อยู่ห่างไกลจากบ้าน
ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน เมืองหรือชนบท ช่วงบ่ายของฤดูร้อนสำหรับฉันและสำหรับคุณ ล้วนเป็นช่วงเวลาอันล้ำค่าแห่งการอยู่ร่วมกันและการพบปะสังสรรค์
ที่มา: https://baophuyen.vn/van-nghe/202506/chieu-mua-ha-25b0379/






การแสดงความคิดเห็น (0)