ตลาดโชลอน: ทั้งคุ้นเคยและไม่คุ้นเคย

นักข่าว ฟาม คอง ลวน กล่าวว่า การเขียนเกี่ยวกับโชลอนนั้นไม่ง่ายเหมือนการเขียนเกี่ยวกับไซ่ง่อนหรือเจียดินห์ เขาใช้เวลาเจ็ดปีในการเขียนหนังสือ "กาลครั้งหนึ่งในโชลอน" ซึ่งเต็มไปด้วยความทรงจำของชาวจีนหลายรุ่นที่ผูกพันกับดินแดนแห่งนี้

หนังสือ "กาลครั้งหนึ่งในโชลอน" - ภาพ: โฮ ลัม

แต่ละหน้าถ่ายทอดบรรยากาศที่คึกคักของโชลอนได้อย่างชัดเจน ทั้งตรอกซอยที่ซับซ้อน ร้านค้าข้างทาง ร้านอาหารที่ส่งกลิ่นหอมอบอวล และชุมชนทั้งหมดที่หล่อหลอมจิตวิญญาณทางวัฒนธรรมของพื้นที่แห่งนี้

โชลอน เป็นย่านเมืองที่น่าดึงดูดใจ

สำหรับฟาม คอง ลวนแล้ว โชลอนเป็นย่านเมืองที่น่าสนใจมาโดยตลอด ทั้งคุ้นเคยและไม่คุ้นเคยไปพร้อมๆ กัน:

"ป้ายต่างๆ มีทั้งอักษรเวียดนามและอักษรจีน ถนนไม่แออัดมากนัก และมีคนเดินเท้าไม่เยอะเท่าในใจกลางเมืองไซง่อน"

เมื่อเดินไปตามถนนเหงียนไตรและถนนเจิ่นฮุงดาว คุณจะพบกับศาลาประชาคม วัด หรือศาลเจ้าอยู่เป็นระยะๆ

บางถนนยังมีต้นไม้สูงใหญ่ให้ร่มเงามากมาย ร้านอาหารก็แน่นขนัด และมีเสียงดังอึกทึก...

บทสนทนาที่จริงใจและสนิทสนมระหว่างผู้อยู่อาศัยในโชลอนแสดงให้เห็นว่าชาวเวียดนามและชาวจีนมีหลายสิ่งหลายอย่างที่คล้ายคลึงกัน พวกเขาอาศัยอยู่ร่วมกันในเมืองนี้ และได้แบ่งปันเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับบ้านเกิดและจิตวิญญาณของชุมชน

ในหนังสือเล่มนี้ ผู้เขียนได้ชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างทางวัฒนธรรมระหว่างกลุ่มชาวจีนต่างๆ อย่างชัดเจน เช่น ชาวกวางตุ้ง ชาวแต้จิ๋ว ชาวฝูเจี้ยน ชาวไหหลำ และชาวฮักกา ซึ่งช่วยให้ผู้อ่านมีความเข้าใจวัฒนธรรมโชลอนได้อย่างครอบคลุมมากขึ้น

สถานที่ที่วัฒนธรรมเวียดนามและจีนมาบรรจบกัน

นอกจากนี้ ฟาม คอง ลวน ยังโชคดีที่ได้ค้นพบเบาะแสเกี่ยวกับบุคคลสำคัญในอดีตของโชลอน เช่น นักกิจกรรมชุมชนที่ทุ่มเงินจำนวนมากสร้างโรงพยาบาล โรงเรียน และสวนสาธารณะ นักวิชาการที่เขียนหนังสือเผยแพร่วัฒนธรรมเวียดนามให้แก่ชุมชนชาวจีน และศิลปิน ช่างฝีมือ พ่อครัว และปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ที่พยายามรักษาเอกลักษณ์จีนดั้งเดิมเอาไว้

ฟาม คอง ลวน ชี้ให้เห็นถึงความเหมือนและความแตกต่างในวัฒนธรรมของชุมชนชาวเวียดนามและชาวจีนได้อย่างชาญฉลาด โดยเน้นย้ำถึงความเคารพซึ่งกันและกันและการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน

นักข่าว ฟาม คอง ลวน เซ็นลายเซ็นให้ผู้อ่าน - ภาพ: FBNV

ในบท "คำลอยตัว" เขาโต้แย้งว่าการพูดว่า "ไอ้อ้วน" ยังดีกว่าการเรียกเขาว่า "อวบ" หรือ "อ้วน" และคำว่า "เงาวับ" ฟังดูน่าดึงดูดใจกว่า

ตามที่ฟาม คอง ลวน กล่าวไว้ คำที่ใช้เรียกอาหาร เช่น "ผาเหลา" "ฮาเกา" "ฮว่านถัน" และ "ซีควาช" ไม่สามารถแทนที่ด้วยคำภาษาเวียดนามอื่นใดได้ เพราะคำเหล่านี้ได้ถูกผนวกเข้ากับภาษาเวียดนามแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภาษาพูดของชาวเวียดนามใต้ เมื่อพูดถึงคำเหล่านี้ ไม่มีใครคิดว่าพวกเขากำลังพูดภาษาจีน

อาหารของย่านโชลอนนั้นเต็มไปด้วยความทรงจำ

อาหารของโชลอนเป็นส่วนสำคัญที่ขาดไม่ได้ของภูมิทัศน์ทางวัฒนธรรมของภูมิภาคนี้ หนังสือของฟาม คอง ลวนยังได้อุทิศบทความมากมายเพื่อแนะนำอาหารที่มีเอกลักษณ์และโดดเด่นของโชลอนอีกด้วย

ตั้งแต่ ของกิน ริมทางธรรมดาๆ อย่างปาท่องโก๋ ขนมกุยช่าย และซุปหวาน... ไปจนถึงอาหารรสเลิศที่ประณีตในร้านอาหารหรูอย่าง Ai Hue De Nhat Tuu Lau และ Bach Hi ผู้เขียนบรรยายทุกอย่างอย่างละเอียด ทำให้ผู้อ่านรู้สึกสนใจและอยากอ่าน

"หลายคนคิดว่าชาวจีนใช้แต่ซีอิ๊ว แต่ความจริงแล้วพวกเขายังใช้น้ำปลาอยู่ด้วย อย่างไรก็ตาม น้ำปลาของพวกเขานั้นไม่ได้เจือจางด้วยมะนาวและมีกลิ่นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แพนเค้กต้นหอมเสิร์ฟพร้อมน้ำปลา ไม่ใช่ซีอิ๊ว" - ฟาม คอง ลวน เขียนเกี่ยวกับน้ำปลาของชาวจีน

กลับสู่หัวข้อเดิม

ทะเลสาบแลม

ที่มา: https://tuoitre.vn/cho-lon-gan-gui-va-xa-la-20250519092624652.htm