เขาเป็นพี่คนโตในบรรดาพี่น้องสองคน น้องชายของฉันอายุน้อยกว่าฉัน 5 ปี ตัวเล็ก ซุกซน และผูกพันกับพ่อมาก บ้านของฉันเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเสมอ - เมื่อฉันและพี่ชายเล่นด้วยกันและตะโกนว่า "พ่อ!" คุณพ่อคิดว่ารถคันนี้ใช้งานได้มั้ย? พ่อครับ ใครเล่นฟุตบอลเก่งกว่ากัน ระหว่าง ผม หรือ พี่ชาย? แต่ยังเป็นการเรียกร้องหาพ่อด้วยเมื่อเด็กทั้งสองทะเลาะกันเพื่อแย่งของเล่น ทะเลาะกันเพื่อแย่งเค้กหรือขนม พ่อคือผู้ตัดสินและเป็น "ผู้รักษา" ปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในวัยเด็กอันไร้เดียงสาของเรา
มีอยู่วันนึงที่พ่อไม่อยู่บ้านเพราะต้องไปทำธุระ ฉันมักจะถามพ่อว่า “ทำไมพ่อไม่อยู่นานจัง พ่อกลับบ้านหรือยัง” แล้วตอนกลางคืนเขาก็วิ่งเข้าไปในห้อง ขึ้นไปบนเตียงของพ่อ และกระซิบว่า “ฉันจะนอนที่นี่และรอพ่อกลับบ้าน…” ทุกครั้งที่ฉันโทรหา เขาจะวิ่งมาชน เอาหูแนบโทรศัพท์ และพูดก่อนว่า "พ่อ พรุ่งนี้กลับมารับหนูไปโรงเรียนนะ!"
และยังมีความทรงจำดี ๆ ที่น่าจดจำอีกด้วย วันนั้นเป็นวันที่ฉันกับน้องสาวเล่นกันอยู่ที่ทางเข้าหมู่บ้านจนลืมพาเธอไปกินข้าวเที่ยงที่บ้าน เมื่อฉันกลับถึงบ้าน ฉันพบพ่อของฉันยืนรออยู่พร้อมแส้ ฉันเห็นความโกรธและความกังวลในดวงตาของพ่อ ฉันอุ้มเธอไว้แล้วคิดกับตัวเองว่า “ถ้าฉันถูกทำโทษ ฉันคงเป็นคนเดียวที่ต้องทนทุกข์ เพราะเธอยังเด็กอยู่” ความทรงจำที่เรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความรัก เพราะในช่วงเวลาที่ถูกดุ เราก็เรียนรู้ถึงความเป็นพี่น้อง และยิ่งไปกว่านั้น คือความกังวลเงียบๆ ของพ่อ
มีอยู่ครั้งหนึ่งที่ฉันทำผิดแล้วพ่อก็เตือนสติฉันอย่างเข้มงวด ฉันเสียใจจึงเข้ามาใกล้และถามว่า “พ่อยังรักฉันอยู่ไหม” พ่อไม่ได้ตอบทันที แต่ดึงฉันเข้าไปกอดแล้วพูดเบาๆ “พ่อดุหนูเพราะรักหนู พ่อไม่ได้ตีหนูเพราะเกลียดหนู แต่เพราะอยากให้หนูเติบโตเป็นคนดี เมื่อหนูเป็นพ่อ หนูจะเข้าใจ…”
และตอนนี้เมื่อฉันโตขึ้น มีครอบครัวเล็กๆ ของตัวเอง มีลูกๆ เรียกฉันว่าพ่อ ฉันเข้าใจบทเรียนในปีนั้นจริงๆ เด็ก ๆ ในอดีตรู้จักเพียงการเรียก "พ่อ" เท่านั้น! ทุกครั้งที่ฉันสะดุด หิว หรืออยากเล่น ฉันก็จะทำเช่นเดียวกันกับลูกๆ ของฉันอีกครั้ง และเพิ่งตระหนักได้ดังสุภาษิตที่ว่า “คุณจะรู้ว่ากลางคืนยาวนานเพียงใดก็ต่อเมื่อคุณตื่นอยู่ตลอดคืน และคุณจะรู้ถึงความดีความชอบของความเป็นแม่และครูก็ต่อเมื่อคุณเลี้ยงดูลูก”
ฉันเข้าใจว่าการนอนไม่หลับและเป็นกังวลเมื่อลูกป่วยเป็นอย่างไร ฉันเข้าใจความรู้สึกเมื่อต้องรอลูกกลับบ้านดึกที่หน้าประตู ฉันเข้าใจความกังวลที่ไม่เปิดเผยเกี่ยวกับอนาคตของเด็กๆ... และยิ่งฉันเข้าใจมากขึ้น ฉันก็ยิ่งรู้สึกขอบคุณมากขึ้น ผมรู้สึกขอบคุณสำหรับหลายปีที่ผ่านมาที่พ่อได้เสียสละอย่างเงียบๆ และขอบคุณสำหรับช่วงเวลาที่เขาดุผมเพื่อสอนให้ผมเป็นคนดี ตอนนี้พ่อของฉันอายุมากแล้ว. ผมที่เคยเป็นสีดำสนิทตอนนี้กลับเป็นสีเทา แต่สายตาของพ่อ การนั่งอันเงียบสงบ และความรักของท่านยังคงเหมือนเดิมเหมือนตอนที่ฉันยังเป็นเด็กเล็ก ไม่ว่าฉันจะไปอยู่ไกลแค่ไหน ไม่ว่าฉันจะยุ่งแค่ไหน ฉันก็รู้ว่ายังมีใครสักคนรอฉันกลับบ้านเสมอ ไม่จำเป็นต้องมีดอกไม้ ของขวัญ ไม่จำเป็นต้องมีอะไรใหญ่โต แค่ต้องการได้ยินเสียงลูกเรียก "พ่อ หนูกลับมาแล้ว!"
ขอบคุณพ่อ - ครูคนแรกของฉัน ฮีโร่ผู้เงียบงันของชีวิตฉัน!
สวัสดีความรัก ซีซั่น 4 ธีม "พ่อ" เปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 ธันวาคม 2567 บนสื่อสิ่งพิมพ์ 4 ประเภทและโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลของวิทยุ-โทรทัศน์และหนังสือพิมพ์ บิ่ญเฟื้อก (BPTV) สัญญาว่าจะนำคุณค่ามหัศจรรย์ของความรักอันศักดิ์สิทธิ์และสูงส่งของพ่อมาสู่ประชาชน |
ที่มา: https://baobinhphuoc.com.vn/news/19/172354/เมื่อเด็กเข้าใจบ่อชา
การแสดงความคิดเห็น (0)