เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน อีกไม่กี่วันก็จะครบสามปีแล้วที่พ่อจาก โลก นี้ไป และก็ครบ 1,095 วันแล้วที่เรากลายเป็น "เด็กกำพร้าที่ไม่มีพ่อ" ก่อนหน้านี้ ทุกครั้งที่ฉันเห็นความเจ็บปวดและความโศกเศร้าของคนอื่นจากการสูญเสียคนที่รัก ฉันคิดว่าไม่มีใครหนีพ้นวัฏจักรแห่งการเกิด แก่ เจ็บ และตายได้ ทุกคนต้องจากโลกนี้ไปตามธรรมชาติ ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม แต่หลังจากที่พ่อจากไป ฉันก็เข้าใจความเจ็บปวดนี้ลึกซึ้งกว่าที่เคย แม้กระทั่งตอนนี้ ฉันก็ยังรับมันไม่ได้ การสูญเสียครั้งนี้มันมากเกินไปสำหรับฉัน ความเจ็บปวดจากการสูญเสียแม่ยังไม่ทันจางหายไปเลย ก็ต้องตกใจกับการสูญเสียพ่อตอนอายุ 30 ปีอีกครั้ง
ทุกครั้งที่ฉันได้ยินใครพูดคำว่า "เด็กกำพร้า" หัวใจฉันก็เต้นแรง ความเจ็บปวดแสนสาหัสแทงทะลุจิตวิญญาณ ไม่ว่าเราจะโตแค่ไหน เราก็ยังคงเป็นเด็กน้อยในอ้อมแขนของพ่อแม่เสมอ โหยหาความสมบูรณ์ โหยหาการอยู่เคียงข้างและการปกป้องของพ่อแม่ วันที่ฉันได้ยินว่าพ่อเป็นมะเร็งร้ายแรง – โรคที่ก่อนหน้านี้รักษาไม่หาย – โลกทั้งใบดูเหมือนจะพังทลายลง มันรู้สึกเหมือนมีมีดนับพันเล่มแทงทะลุร่างกาย ความเจ็บปวดนั้นเหลือทน พ่อ
พ่อสอนพวกเราทุกอย่าง แต่ท่านไม่ได้สอนพวกเราว่าจะใช้ชีวิตอย่างไรหากไม่มีท่าน คุณรู้ไหม วันที่คุณจากพวกเราไปและกลับคืนสู่ผืนดินนั้น เป็นวันที่ฉันไม่มีวันลืม ฉันเป็นคนสุดท้ายที่กลับไปหาคุณ ขณะที่ยืนอยู่ข้างเตียงของคุณ ฉันทำได้เพียงจ้องมองใบหน้าที่เหี่ยวย่นและอ่อนแอของชายผู้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นที่พึ่งพิงอันมั่นคงของฉันอย่างเงียบๆ เมื่อเห็นฉัน น้ำตาของคุณก็ไหลอาบแก้ม คุณกระซิบ พยายามจะพูด แต่คุณไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออยู่แล้ว ลมหายใจของคุณเร็วขึ้นและค่อยๆ อ่อนลง
ฉันนั่งอยู่ตรงนั้น จับมือที่เย็นเฉียบและหยาบกร้านของพ่อ ซึ่งเต็มไปด้วยเส้นเลือดที่ปูดโปน และลูบแก้มของฉันเบาๆ ในขณะนั้น ทุกสิ่งในชีวิตดูไร้ความหมายไปหมด น้ำตาพรากครึ้มจนมองอะไรไม่เห็น และความรู้สึกสิ้นหวังอย่างรุนแรงก็เข้าครอบงำ ฉันเรียกหาเขาจนเสียงแหบแห้ง แต่เขาก็ยังคงนอนนิ่ง ไม่ตอบสนอง ในอ้อมแขนของฉัน เขาค่อยๆ หลับใหลไปอย่างยาวนาน ไม่ตื่นขึ้นมาอีกเลย
ลูกสาวของฉันรักพ่อมาก และเสียใจกับการจากไปอย่างกะทันหันของเขา เขาจากไปอย่างกระทันหันก่อนที่เราจะได้ทำอะไรเพื่อตอบแทนความเมตตาและความรักที่เขาให้เรา เมื่อตอนที่ฉันยังเด็ก ฉันอยากให้เขาพาฉันไปทุกที่ เพื่อ สำรวจ สิ่งใหม่ๆ เมื่อฉันโตขึ้น ฉันอยากพาเขาไปในที่ที่เขาไม่เคยไป กินอาหารอร่อยๆ ที่เขาไม่เคยลิ้มลอง...แต่เขามีชีวิตอยู่ไม่นานพอ นั่นจะเป็นความเสียใจและความว่างเปล่าที่ฉันไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต
สามปีผ่านไปแล้ว โลกของพ่อเป็นอย่างไรบ้างตอนนี้ พ่อสบายดีไหม คิดถึงหนูไหม ส่วนหนูนั้น คิดถึงพ่อตลอดเวลา คิดถึงเสียงของพ่อ คิดถึงหน้าตาของพ่อ คิดถึงความทรงจำที่เรามีร่วมกัน... ท่านอาจารย์ธิช นัท ฮันห์ เคยกล่าวไว้ว่า "ในความเป็นจริง แม้คนที่เรารักจะจากไปแล้ว พวกเขาก็ยังอยู่กับเราในรูปแบบที่แตกต่างออกไป" และพ่อคะ หนูเชื่ออย่างนั้น หนูรู้สึกว่ามีสายใยที่มองไม่เห็นเชื่อมโยงเราเข้าด้วยกัน และในความฝัน หนูมักจะเห็นพ่อ ภาพนั้นสมจริงมากเลยค่ะพ่อ – ความฝันที่ไร้ขอบเขต ทำให้หนูได้เห็นการกลับมาของพ่อและได้พูดคุยกับพ่อ
ขอบคุณค่ะพ่อ... ที่เป็นพ่อของเรา! เรารู้สึกโชคดีที่ได้เติบโตมาท่ามกลางความรักอันเงียบสงบและลึกซึ้งของพ่อ พ่อเป็นคนธรรมดา แต่เป็นคนดีอย่างเหลือเชื่อ แม่จากไปตั้งแต่ยังเล็ก และพ่อก็ไม่แต่งงานใหม่ พ่อทำหน้าที่แทนแม่ในการดูแล สั่งสอน และรักเราในแบบฉบับของพ่อเอง ชีวิตทั้งชีวิตของพ่อเต็มไปด้วยการทำงานหนักและการเสียสละ เพื่อมอบทุกสิ่งที่เราไม่เคยมีให้แก่เรา พี่สาวและน้องสาวของฉันอาจไม่ได้ร่ำรวยเหมือนคนอื่นๆ แต่เราก็ภูมิใจเสมอว่า แม้จะไม่ร่ำรวย แต่เราก็มีความสุขที่มีพ่อที่แสนวิเศษเช่นนี้
สวัสดีค่ะ ท่านผู้ชมที่รัก! ซีซั่นที่ 4 ในธีม "คุณพ่อ" จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 ธันวาคม 2567 ผ่านทางแพลตฟอร์มสื่อและโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลทั้งสี่ของสถานีวิทยุโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์ จังหวัดบิ่ญเฟือก (BPTV) โดยสัญญาว่าจะนำเสนอคุณค่าอันงดงามของความรักอันศักดิ์สิทธิ์และสวยงามของพ่อสู่สาธารณชน |
ที่มา: https://baobinhphuoc.com.vn/news/19/171413/ngay-con-mat-bo






การแสดงความคิดเห็น (0)