ตะเกียงส่องสว่างปลุกฤดูกาลแห่งการพบปะสังสรรค์

เมื่อมองแสงไฟสีเหลืองอบอุ่นจากเสาไฟริมถนนในยามค่ำคืน ฉันก็รู้สึกถึงกลิ่นอายของฤดูใบไม้ผลิเก่าๆ ราวกับมือแห่งความทรงจำที่ค่อยๆ วางลงบนไหล่ของฉัน ท่ามกลางเมืองใหญ่ที่กว้างใหญ่ แสงนั้นได้ปลุกสิ่งต่างๆ ที่ฉันคิดว่าหลับใหลมานานแล้วให้ตื่นขึ้น

นี่คือผลไม้ประเภทต่างๆ ที่นิยมนำมาถวายบรรพบุรุษในช่วงเทศกาลตรุษจีน - ภาพประกอบ: โฮไอ ฟอง

ปีที่วุ่นวายกำลังจะสิ้นสุดลง เหมือนผิวน้ำที่ลดหลั่นหลังลมแรง เศรษฐกิจ ชะลอตัว และภัยพิบัติทางธรรมชาติได้พัดถล่มพื้นที่ชนบท ทำให้ผู้คนรู้สึกหนักใจ ในงานด้านการสื่อสารของฉัน ฉันติดอยู่ในวังวนของกำหนดส่งงานและค่าใช้จ่าย และยิ่งฉันเร่งรีบมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งรู้สึกเหมือนติดอยู่ในวังวนที่มองไม่เห็นมากขึ้นเท่านั้น

เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา ตอนที่ฉันส่งแผนงานฉบับสุดท้ายนั้น เป็นเวลาเกือบตีหนึ่งแล้ว เมืองทั้งเมืองดูเบาบางราวกับลมหายใจ ฉันจึงออกไปเดินเล่นเพื่อผ่อนคลายจิตใจ ลมยามเช้าพัดพาเอาทั้งกลิ่นดินชื้นและกลิ่นดอกไม้สุดท้ายของฤดูกาลที่ยังคงหลงเหลืออยู่บนต้นไม้

แสงไฟถนนสีเหลืองอ่อนสาดส่องลงบนทางเท้าที่ปกคลุมด้วยน้ำค้าง ทำให้เงาของฉันทอดยาวราวกับภาพร่างโดดเดี่ยว เป็นเวลานานแล้วที่ฉันไม่ได้หวนนึกถึงความเงียบสงบของแสงไฟถนน เพื่อนร่วมทางอันเงียบงันของเมืองนี้

พวกเขายืนนิ่งอย่างอดทนและแน่วแน่ รักษาพื้นที่แห่งความสงบไว้สำหรับผู้ที่เหนื่อยล้าจากการเดินทาง ฟังดูธรรมดา แต่บางทีความเงียบสงบนั่นเองที่อาจเป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงผู้คนได้มากที่สุด

ฉันไม่รู้ว่ามันเริ่มเมื่อไหร่ แต่ทุกครั้งที่ฉันรู้สึกเหนื่อยล้า ฉันจะหันไปหาแสงสีเหลืองเล็กๆ นั้นโดยสัญชาตญาณ และในขณะนั้นเอง ความทรงจำจากอดีตอันยาวนานก็หลั่งไหลกลับมา ฉันจำโคมไฟเก่าๆ ที่อยู่หน้าบ้านของฉันได้

สมัยนั้นครอบครัวผมยากจน พ่อตอกไม้คานเล็กๆ หน้าเฉลียงเพื่อแขวนหลอดไฟสีเหลืองนวลดวงหนึ่ง แสงสว่างนั้นส่องได้แค่เพียงส่วนเล็กๆ ของสนามหญ้า แต่สำหรับเด็กอย่างผม มันคือ โลก ทั้งใบ ฝุ่นละอองที่เกาะอยู่บนพื้นดินสีแดงส่องประกายระยิบระยับภายใต้แสงสีทองเรียบง่ายนั้น

กลิ่นพริกไทยแห้งที่ลอยมาจากหน้าบ้าน ผสมผสานกับกลิ่นควันจากครัวของเพื่อนบ้าน ทำให้ลมมรสุมชายแดนรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด

ทุกเย็นหลังอาหารค่ำ ผมและเด็กๆ ในละแวกบ้านจะมารวมตัวกันใต้ชายคาบ้าน บางคนอ่านหนังสือการ์ตูน บางคนเล่นลูกบอลยาง และบางคนก็พับเครื่องบินกระดาษอย่างขะมักเขม้นแล้วปล่อยลอยขึ้นไปในอากาศ ปีกของมันกระพือปีก เสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วสนาม

พ่อของฉันมักจะนั่งอยู่บนบันไดหน้าบ้าน พิงเสาบ้าน ซ่อมมอเตอร์ไซค์เก่าอย่างพิถีพิถัน เพื่อที่จะได้ไปทำงานในทุ่งนาในเช้าวันรุ่งขึ้น ส่วนแม่ของฉันจะคัดแยกพริกไทยที่เพิ่งตากแห้ง มือของเธอค่อยๆ คัดเมล็ดเล็กๆ แต่ละเมล็ดอย่างตั้งใจภายใต้แสงไฟ ในช่วงก่อนวันตรุษจีน แสงไฟจะถูกจุดขึ้นเร็วกว่าปกติเนื่องจากการค้าขายคึกคัก แสงสีเหลืองส่องลงบนกิ่งก้านของต้นแอปริคอตที่ปกคลุมไปด้วยน้ำค้าง เผยให้เห็นดอกตูมกลมๆ อวบอิ่มราวกับดวงตาของเด็ก ทำให้ฉันตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ

แสงนั้นโอบล้อมวัยเด็กของฉัน สว่างพอที่จะมองเห็นคนที่ฉันรัก แต่ก็สลัวพอที่จะเก็บซ่อนความลับอันอ่อนโยนของความทรงจำไว้ เมื่อโตขึ้น ฉันคิดว่าตัวเองโตพอที่จะไม่สนใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เหล่านั้นแล้ว แต่เมื่อยืนอยู่ในเมืองใหญ่ภายใต้แสงไฟที่ไม่คุ้นเคยเหล่านั้น ฉันก็พบว่าตัวเองไม่ต่างจากเด็กคนนั้นเลย ที่กำลังมองหาแสงสว่างเล็กๆ นั้นเพื่อลดความกลัวต่อความมืดลง

ช่วงเวลาก่อนถึงเทศกาลตรุษจีน (ปีใหม่ตามปฏิทินจันทรคติ) ทิ้งความทรงจำมากมายไว้ในใจของทุกคน - ภาพประกอบ: ชิ คอง

ผู้ใหญ่ใช้ชีวิตประจำวันอย่างหนักอึ้งไปด้วยความกังวลใจต่างๆ ทั้งเรื่องการเงิน การประชุมไม่รู้จบ สุขภาพที่เสื่อมถอย และความเปลี่ยนแปลงที่ไม่แน่นอนในหัวใจ แต่ความทรงจำยังคงอ่อนโยน บ้านไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหนหรือแค่เดินทางไปไม่ไกล ก็ยังคงเป็นที่พึ่งที่มองไม่เห็น คอยวางมือลงบนหลังเราอย่างอ่อนโยนทุกครั้งที่เราเหนื่อยล้า

ฉันยืนอยู่ใต้โคมไฟอยู่นาน จนกระทั่งรู้ตัวว่าดวงตาเริ่มชุ่มไปด้วยน้ำตา ไม่ใช่เพราะความเศร้า แต่เพราะหัวใจรู้สึกเบาลงอย่างกะทันหัน ความกังวลทั้งหมดของฉันยังคงอยู่ แต่ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้อยู่คนเดียวอย่างสิ้นเชิง ท่ามกลางความทรงจำมากมาย โคมไฟบนระเบียงยังคงส่องสว่าง เพียงแต่ว่าฉันไม่ได้หันกลับไปมองมันนานเกินไปแล้ว

คืนนั้น ฉันตัดสินใจว่าเทศกาลตรุษจีนปีนี้ ฉันจะกลับบ้านเกิดเร็วกว่าปกติ ฉันจะนั่งอยู่บนระเบียงบ้านกับพ่อแม่ ฟังเสียงแมลงและเสียงลมพัดผ่านต้นไม้ในสวน

ฉันจะตื่นแต่เช้าเพื่อไปตลาด ฟังเสียงผู้คนร้องเรียกอย่างคึกคัก ฉันจะบอกพ่อแม่ว่าฉันสบายดี ไม่ใช่เพราะชีวิตราบรื่น แต่เพราะฉันยังมีที่ให้กลับไป

วันสุดท้ายของปีผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทุกครั้งที่รถจอดส่งฉันที่ขอบหมู่บ้าน มันก็เริ่มมืดแล้ว จากระยะไกล ฉันมองเห็นตะเกียงหน้าบ้านยังคงส่องสว่าง แสงสีเหลืองคุ้นเคยบ่งบอกว่าฤดูกาลแห่งการรวมญาติกำลังใกล้เข้ามา พ่อเปิดประตู แม่เดินตามมา เสียงเรียก "ลูกกลับมาแล้วเหรอ?" ดังก้องไปตามสายลมเย็นๆ พัดพาเอาทั้งกลิ่นดอกไม้ป่าและควันจากทุ่งดอกไม้ที่เพิ่งจุดไฟใหม่ของใครบางคน

ฉันยืนนิ่งเงียบ แสงส่องกระทบใบหน้าของพ่อแม่ ทำให้ริ้วรอยแห่งกาลเวลาเด่นชัดขึ้น แต่ก็ทำให้ดวงตาของพวกท่านเปล่งประกายด้วยความสุขที่ฉันไม่เคยมีโอกาสได้เห็นอย่างชัดเจนมาก่อน ฉันเข้าใจแล้วว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นภายนอก ก็จะมีแสงสว่างอบอุ่นรอฉันอยู่ที่นี่เสมอ

ฉันก้าวออกไปที่ระเบียงบ้าน หัวใจรู้สึกเบาหวิว และฉันรู้ว่านับจากนี้ไป เมื่อใดก็ตามที่ฉันเห็นโคมไฟในยามค่ำคืน ฉันจะไม่รู้สึกหลงทางอีกต่อไป เพราะลึกๆ แล้วในตัวของแต่ละคน มักจะมีโคมไฟดวงเล็กๆ ที่ส่องสว่างนำทางเรา และนำทางของทุกคนที่ต้องการแสงสว่างเพื่อกลับไปหาหนทาง

เราขอเชิญชวนผู้อ่านเข้าร่วมการ ประกวดเขียน เรื่องสั้น "บ้านในฤดูใบไม้ผลิ"

ในฐานะแหล่งบำรุงจิตใจในช่วงเทศกาลตรุษจีน หนังสือพิมพ์ ความเยาว์ ร่วมกับพันธมิตรของเรา บริษัท INSEE Cement Company เรายังคงเชิญชวนผู้อ่านเข้าร่วมการประกวดเขียนเรื่องสั้น "บ้านในฤดูใบไม้ผลิ" เพื่อแบ่งปันและแนะนำบ้านของคุณ – สถานที่พักผ่อนอันอบอุ่นและน่าอยู่ของคุณ คุณสมบัติต่างๆ และความทรงจำที่ยากจะลืมเลือน

บ้านที่ปู่ย่าตายาย พ่อแม่ และคุณเกิดและเติบโต บ้านที่คุณสร้างด้วยตัวเอง บ้านที่คุณฉลองเทศกาลตรุษจีนครั้งแรกกับครอบครัวเล็กๆ ของคุณ... ทั้งหมดนี้สามารถส่งเข้าร่วมการประกวดเพื่อแนะนำให้ผู้อ่านทั่วประเทศได้รู้จัก

บทความเรื่อง "บ้านอันอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิ" ต้องไม่เคยเข้าร่วมการประกวดเขียนหรือเผยแพร่ในสื่อหรือเครือข่ายสังคมออนไลน์ใด ๆ มาก่อน ผู้เขียนเป็นผู้รับผิดชอบลิขสิทธิ์ และคณะกรรมการจัดงานมีสิทธิ์ในการแก้ไขบทความเมื่อคัดเลือกเพื่อตีพิมพ์ ความเยาว์ พวกเขาจะได้รับค่าลิขสิทธิ์

การแข่งขันจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม 2568 ถึง 15 มกราคม 2569 และชาวเวียดนามทุกคนไม่ว่าอายุหรืออาชีพใดก็สามารถเข้าร่วมได้

บทความเรื่อง "บ้านอันอบอุ่นในวันฤดูใบไม้ผลิ" ในภาษาเวียดนาม ควรมีความยาวไม่เกิน 1,000 คำ แนะนำให้แนบรูปภาพและวิดีโอประกอบ (รูปภาพและวิดีโอที่นำมาจากโซเชียลมีเดียโดยไม่มีลิขสิทธิ์จะไม่ได้รับการพิจารณา) รับเฉพาะการส่งผลงานทางอีเมลเท่านั้น ไม่รับการ ส่งทางไปรษณีย์ เพื่อป้องกันการสูญหาย

ส่งผลงานเข้าประกวดได้ที่อีเมล maiamngayxuan@tuoitre.com.vn

ผู้เขียนต้องแจ้งที่อยู่ หมายเลขโทรศัพท์ อีเมล หมายเลขบัญชีธนาคาร และหมายเลขประจำตัวประชาชน เพื่อให้ผู้จัดงานสามารถติดต่อและส่งค่าลิขสิทธิ์หรือรางวัลได้

เจ้าหน้าที่หนังสือพิมพ์ ความเยาว์ สมาชิกในครอบครัวสามารถเข้าร่วมการประกวดเขียนเรื่องสั้น "ความอบอุ่นในฤดูใบไม้ผลิ" ได้ แต่จะไม่มีสิทธิ์ได้รับรางวัล การตัดสินของคณะกรรมการจัดงานถือเป็นที่สิ้นสุด

พิธีมอบรางวัล Springtime Shelter Award และการเปิดตัวนิตยสาร Youth Spring Special Edition

คณะกรรมการตัดสินประกอบด้วยนักข่าวชื่อดัง บุคคลสำคัญในวงการวัฒนธรรม และตัวแทนจากสื่อมวลชน ความเยาว์ คณะกรรมการตัดสินจะพิจารณาผลงานที่ผ่านรอบคัดเลือกเบื้องต้นและคัดเลือกผู้ชนะ

พิธีมอบรางวัลและการเปิดตัวนิตยสารต้วยเตร ฉบับพิเศษฤดูใบไม้ผลิ มีกำหนดจัดขึ้นที่ถนนหนังสือเหงียนวันบินห์ นครโฮจิมินห์ ปลายเดือนมกราคม พ.ศ. 2569

รางวัล:

รางวัลที่ 1: เงิน 10 ล้านดอง + ใบประกาศนียบัตร ฉบับฤดูใบไม้ผลิของต้วยเตร

รางวัลที่ 2: 7 ล้านดอง + ใบประกาศนียบัตร ฉบับฤดูใบไม้ผลิของต้วยเตร

รางวัลที่ 3: เงินสด 5 ล้านดอง + ใบประกาศนียบัตร ฉบับฤดูใบไม้ผลิของต้วยเตร

รางวัลชมเชย 5 รางวัล: รางวัลละ 2 ล้านดอง พร้อมใบประกาศนียบัตร ฉบับฤดูใบไม้ผลิจากสำนักพิมพ์ต้วยเตร

รางวัล Readers' Choice Awards 10 รางวัล: รางวัลละ 1 ล้านดง + ใบประกาศเกียรติคุณ, นิตยสาร Tuoi Tre ฉบับฤดูใบไม้ผลิ

คะแนนโหวตจะคำนวณจากปฏิสัมพันธ์กับโพสต์ โดย 1 ดาว = 15 คะแนน, 1 หัวใจ = 3 คะแนน และ 1 ไลค์ = 2 คะแนน

กลับสู่หัวข้อเดิม

ทราน ถิ ฟอง

ที่มา: https://tuoitre.vn/ngon-den-danh-thuc-mua-doan-vien-20260110171256117.htm