ชื่อสถานที่ ป๋อเหียน ซึ่งตั้งอยู่ในตำบลไฮเซิน (เมืองหม่งไก) นั้นมีความพิเศษมาก เนื่องจากเป็นที่รู้จักในฐานะสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ของสงครามป้องกันชายแดน ป๋อเหียนยิ่งมีชื่อเสียงมากขึ้นไปอีกเพราะมีผลงานวรรณกรรมและศิลปะมากมายที่เขียนเกี่ยวกับดินแดนแห่งนี้เพื่อเป็นการยกย่องการเสียสละของวีรบุรุษผู้พลีชีพ
ที่โดดเด่นที่สุด คือ ผลงานดนตรี ถือเป็นความสำเร็จที่สำคัญ ในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1979 ศิลปินได้รับคำแนะนำว่า นอกจากการแสดงเพื่อสรรเสริญส่วนรวมและหน่วยทหารผู้กล้าหาญที่ต่อสู้ปกป้องแผ่นดินเกิดแล้ว พวกเขายังควรเฉลิมฉลองวีรบุรุษผู้เสียสละชีวิตเพื่อประเทศชาติและประชาชนด้วยการเผชิญหน้ากับศัตรู ตัวอย่างของหวง ถิ ฮง เจียม ที่ชายแดนกวางนิงเป็นตัวอย่างที่สำคัญ ด้วยความรับผิดชอบต่อสังคม ความรักชาติ และความชื่นชมต่อการเสียสละของวีรชน นักดนตรีจึงรีบแต่งเพลงขึ้นมา ในจำนวนนั้น ฟาม ตูเยน แต่งเพลง "ต่อสู้เพื่อเอกราชและเสรีภาพ" อย่างรวดเร็ว นักดนตรีโฮ บัค แต่งเพลง "กุหลาบที่จุดสนับสนุน" เสร็จก่อนกำหนด และนักดนตรีเต๋อ ซง แต่งเพลง "เพลงบนยอดเขาโป๋เหยิน"...
ในวันต่อๆ มาก็มีการนำเสนอเพลงต่างๆ เช่น "Singing About My Homeland" โดยนักแต่งเพลง Huu Xuan, "Eyes Shaped Like Bullets" โดยนักแต่งเพลง Tran Tien, "Farewell Words Before Setting Off" โดยนักแต่งเพลง Vu Trong Hoi, "Borderland Sim Flowers" โดยนักแต่งเพลง Minh Quang, "40 Centuries Going to War Together" โดยนักแต่งเพลง Hong Dang…
วีรชนฮวางถิฮงเจียมมักถูกกล่าวถึงในบทเพลงที่มีชื่อเสียงของนักประพันธ์เพลงหลายท่าน เช่น ฟาม ตูเยน, ดัน ฮุย, เต๋อ ซ่ง, ตรัน มินห์ และอื่นๆ ซึ่งรวมถึงเพลงต่างๆ เช่น "มีดอกฮงเจียม" โดยฟาม ตูเยน; "เพลงบนยอดเขาโป๋เหยิน" โดยเต๋อ ซ่ง ขับร้องโดยศิลปินแห่งชาติ เลอ ดุง; "ดอกฮงเจียม" โดยดัน ฮุย ขับร้องโดยศิลปินผู้ทรงคุณวุฒิ เกียว ฮุง; และ "หญิงสาวบนยอดเขาโป๋เหยิน" โดยตรัน มินห์ ขับร้องโดยนักร้อง ตูยัต นุง... ผลงานเหล่านี้ล้วนเป็นเพลงที่รวบรวมไว้ในหนังสือรวมเพลง "เพลงที่อยู่กับกาลเวลา"...
นักแต่งเพลง ตัน ฮุยน์ ได้ประพันธ์เพลง "กุหลาบแห่งเจียม" โดยใช้ดนตรีพื้นบ้านจากเขตภูเขาทางภาคเหนือ เพื่อสรรเสริญวีรสตรีผู้พลีชีพแห่งจังหวัด กว๋างนิง อันเป็นที่รัก โดยมีเนื้อหาท่อนหนึ่งว่า "เคียงข้างดอกโป๊ยกั๊กและดอกอบเชยหอมกรุ่นแห่งป่าชายแดน" เช่นเดียวกัน ในเพลง "มีกุหลาบแห่งเจียม" นักแต่งเพลง ฟาม ตวน ได้ประพันธ์ไว้ว่า "...มีดอกไม้ที่อ่อนโยน ไม่ฉูดฉาด แต่กลิ่นหอมของมันยังคงอยู่ชั่วนิรันดร์ มีชีวิตที่เรียบง่ายแต่บริสุทธิ์ที่สร้างแรงบันดาลใจให้เราด้วยวิถีชีวิตที่งดงาม..."
แม้ว่าเขาจะไม่ได้เกิดและเติบโตในจังหวัดกวางนิง แต่ผู้ประพันธ์เพลง เท ซง ก็มีความผูกพันอย่างลึกซึ้งกับจังหวัดกวางนิงมาโดยตลอด ถือเป็นบ้านหลังที่สองของเขา เขาแต่งเพลง "เพลงบนยอดเขาโป๋เหวิน" เกี่ยวกับจิตวิญญาณการต่อสู้ที่กล้าหาญของทหารรักษาชายแดนของกวางนิงและนางหวงถิหงเจียม แม่ค้าหญิง เพลงนี้ได้รับการขับร้องโดยนักร้องผู้มีชื่อเสียงหลายท่าน เช่น เลอ ดุง ศิลปินแห่งชาติ และทันห์ เวียด ศิลปินจากเขตเหมืองแร่
"เพลงบนยอดเขาโป๋เอิน" และ "บนเกาะอันห่างไกล" ต่างก็เป็นเพลงที่เกี่ยวกับจังหวัดกวางนิง และเป็นชุดเพลงที่ช่วยให้เขาได้รับรางวัลศิลปะและวัฒนธรรมแห่งรัฐ ครั้งที่ 4 ในปี 2017 เนื้อเพลงมีเนื้อหาว่า: "มีกุหลาบเจียมที่งดงาม/ ภายใต้แสงสีทอง มันเผยความงามในหมู่บ้าน/ กุหลาบนั้นคือชื่อ/ และกลิ่นหอมของมันจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์/ หญิงสาวผู้แน่วแน่/ ชีวิตของเธอเป็นแบบอย่าง/ แบกรับจิตวิญญาณวีรบุรุษของจุงเวืองไว้ในตัว/ งดงามและอ่อนโยนแต่แข็งแกร่ง/ เพื่อประเทศชาติ/ เธอได้กลายเป็นนักรบผู้กล้าหาญ/ เป็นตัวอย่างของการเอาชนะศัตรูและปกป้องแผ่นดินกวางนิง"
ประเพณีการประพันธ์เพลงเกี่ยวกับภูเขาป๋อเจิ้นยังคงสืบทอดมาจนถึงทุกวันนี้และจะสืบทอดต่อไปในอนาคต นักประพันธ์เพลง เหงียน ซวน เญียต สมาชิกสมาคมนักดนตรีเวียดนาม ได้ประพันธ์เพลง "ป๋อเจิ้น" โดยใช้บทกวีของเกา เจี้ยน เหงียน เป็นทำนอง เพื่อเป็นการยกย่องวีรชนผู้เสียสละเพื่อเอกราชและเสรีภาพของปิตุภูมิ พันโทหญิง วู ถิ ฮวียน ง็อก เจ้าหน้าที่ฝ่ายวัฒนธรรมของกรมการ เมือง กองบัญชาการรักษาชายแดนเวียดนาม ได้ประพันธ์เพลง "รักบนยอดเขาป๋อเจิ้น" เกี่ยวกับการเสียสละอันกล้าหาญของวีรชนหญิง ฮว่าง ถิ ฮ่อง เจียม และเหล่าทหารในสงครามปกป้องชายแดนทางเหนือ
ในด้านศิลปะ ก็มีผลงานศิลปะมากมายที่สร้างขึ้นเกี่ยวกับโป๋เจิ้น ที่โดดเด่นที่สุดคือชุดภาพวาดของศิลปิน เหงียน ดวง ที่บอกเล่าเรื่องราวของหวง ถิ ฮ่อง เจียม ในนิตยสาร Vietnam Photo News ปี 1979 ชุดภาพวาดนี้ยังถูกนำไปใช้โดยสตูดิโอภาพยนตร์เวียดนามในการฉายภาพยนตร์เพื่อผู้ชมในช่วงปีนั้นด้วย ต่อมา จิตรกรและประติมากรจำนวนมากจากทั้งในและนอกจังหวัดได้เข้ามาสร้างสรรค์ผลงานเกี่ยวกับโป๋เจิ้น
ในระหว่างช่วงชีวิตของเขา ประติมากร ลี ซวน ตรวง ยังได้สร้างอนุสาวรีย์เพื่อรำลึกถึงวีรชนหญิง ฮวาง ถิ ฮง เจียม ซึ่งยังคงจัดแสดงอยู่ในลานโรงเรียนมัธยมปลายในเมืองมงไก บ้านเกิดของเธอ รูปปั้นนั้นเรียบง่ายและอ่อนโยน สะท้อนถึงบุคลิกของเธอ แต่ก็ยังคงแสดงออกถึงจิตวิญญาณแห่ง "ความกล้าหาญและไม่ย่อท้อ" ของสตรีเวียดนาม ในทำนองเดียวกัน จิตรกร เหงียม วินห์ สมาชิกของสมาคมวรรณกรรมและศิลปะแห่งกวางนิง ได้สร้างกลุ่มอนุสาวรีย์ที่อุทิศให้กับทหารรักษาชายแดนที่โปเฮนและชาวบ้านที่ปกป้องชายแดน ซึ่งปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่อนุสรณ์สถานและพื้นที่ต้อนรับผู้มาเยือน ณ อนุสาวรีย์วีรชนโปเฮน
ในวงการวรรณกรรม มีหนังสือที่เขียนเกี่ยวกับโป๋เจิ้นอยู่บ้าง แต่มีจำนวนน้อยมากและไม่ได้สะท้อนถึงการเสียสละของวีรชนอย่างเพียงพอ ผู้เขียนผู้ล่วงลับ ต็อง คัก ไห่ ได้เขียนบันทึกความทรงจำตีพิมพ์เป็นหนังสือชื่อ "หวง ถิ ฮ่อง เจียม" ส่วนนายหวง เญียว ลี อดีตเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนประจำสถานีตำรวจติดอาวุธโป๋เจิ้น 209 (ปัจจุบันคือสถานีรักษาชายแดนโป๋เจิ้น กองบัญชาการรักษาชายแดนจังหวัดกว๋างนิง) ตั้งแต่ปี 1972 ถึง 1979 ได้เขียนหนังสือชื่อ "โป๋เจิ้นยืนหยัด - ความทรงจำคงอยู่ชั่วนิรันดร์" ซึ่งตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สมาคมนักเขียนเวียดนามในปี 2019
[โฆษณา_2]
แหล่งที่มา
การแสดงความคิดเห็น (0)