อีกวิธีหนึ่งในการให้เกียรติอักษรนอม

กวีเชอ หลาน เวียน ในหนังสือ *คิดถึงเหงียนมากขึ้น* เขียนไว้ว่า “เขาได้สร้างคุณูปการให้แก่ภาษานั้น/ (...)/ เพื่อที่ว่าในอีกพันปีข้างหน้า ดวงจันทร์แห่งภาษาเวียดนามจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์” “ภาษานั้น” คืออักษรโนม และ “ดวงจันทร์แห่งภาษาเวียดนาม” ที่เชอ หลาน เวียน กล่าวถึงคือ *ตรวนเกียว* ผลงานชิ้นเอกของกวีผู้ยิ่งใหญ่ เหงียน ตู ความภาคภูมิใจของวรรณกรรมเวียดนามในเวทีวรรณกรรมระดับนานาชาติ

ขอแสดงความยินดี ภาพวาดหมึก ผลงานของศิลปิน โว ตรินห์ เบียน

อย่างที่ทุกคนทราบกันดี บรรพบุรุษของเราต้องการยุติการยืมอักษรจีน จึงได้สร้างระบบการเขียนเพื่อแสดงเสียงของภาษาเวียดนาม เรียกว่า ชุญญอม (chữ Nôm) โดยใช้ตัวอักษรจีนเป็นคำนำหน้าเพื่อสร้างชุญญอม ซึ่งเป็นอักษรเสียงของภาษาเวียดนาม อย่างไรก็ตาม เนื่องจากภาษาเวียดนามเป็นภาษาที่มีหลายพยางค์ ตัวอักษรจีนตัวเดียวจึงไม่สามารถแทนพยางค์ทั้งหมดได้ บรรพบุรุษของเราจึงได้นำตัวอักษรจีนสองตัวมารวมกันอย่างยืดหยุ่นเพื่อสร้างอักษรชุญญอมตัวใหม่ อักษรชุญญอมตัวใหม่นี้แทนทั้งเสียงและความหมาย นอกจากนี้ ในบางกรณี บรรพบุรุษของเรายังใช้ตัวอักษรจีนหลายตัวเพื่อแทนเสียงชุญญอมเพียงเสียงเดียว การวิเคราะห์ข้างต้นแสดงให้เห็นว่า ชุญญอมได้รับการพัฒนาโดยบรรพบุรุษของเราบนพื้นฐานของตัวอักษรจีน ตัวอักษรจีนเป็นเพียงเปลือกนอกของชุญญอม เพื่อให้อักษรชือหนอมสามารถแสดงเนื้อหาภายในได้ จำเป็นต้องมีอักษรจีนเป็นเปลือกนอกอย่างแน่นอน นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมคนรุ่นหลังจึงจัดให้อักษรจีนและอักษรชือหนอมอยู่ในกลุ่มเดียวกัน เพราะหากละทิ้งอักษรจีน (เปลือกนอก) ก็จะไม่สามารถมองเห็นเนื้อหาภายในอักษรชือหนอมได้ กล่าวอีกนัยหนึ่ง อักษรชือหนอมไม่สามารถมีความหมายได้หากปราศจากอักษรจีนที่เป็นเปลือกนอกเพื่อแสดงความหมายนั้น

แม้ว่าการพัฒนาของอักษรนอมจะยังไม่สมบูรณ์และยังคงพึ่งพาอักษรจีนอยู่ แต่ครั้งหนึ่งอักษรนอมได้สร้างชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ของเวียดนามในฐานะภาษาประจำชาติ – อักษรของภาษาเวียดนาม ซึ่งเป็นสถานะที่อักษรจีนไม่เคยได้รับในประเทศของเรา วรรณกรรมนอมยังได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเหนือกว่าวรรณกรรมจีนอีกด้วย ประเพณีวรรณกรรมของ Nôm ได้ก่อให้เกิดนักเขียนที่โดดเด่นหลายคน เช่น Nguyễn TrÃi, Nguyễn Bỉnh Khiêm, Đoàn Thị Diểm, Nguyễn Gia Thiều, Nguyễn Du, Hồ Xuân Hỡng... โดยมีผลงานที่ยอดเยี่ยมมากมาย: Nguyễn TrÃi's Quốc âm thi tซุปp, Nguyễn Bỉnh Khiêm's Bách Vân Quốc ngữ thi tếp, Đoàn Thị Điểm's Chinh phụ ngâm (คำแปลของ Chinh phụ ngâm), Nguyễn เกีย Cung oán ngâm khúc ของ Thiều, Truyến Kiều ของ Nguyễn Du, Hồ Xuân Hương's Xuân Hỡng thi tếp...

ความเจริญรุ่งเรืองของวรรณกรรมอักษรโนม ทั้งในแง่ของเนื้อหาทางอุดมการณ์และคุณค่าทางศิลปะ เป็นการแสดงออกถึงความภาคภูมิใจในชาติอย่างทรงพลัง และเป็นหลักฐานที่ชัดเจนที่สุดของความปรารถนาของบรรพบุรุษของเราในการสร้างอารยธรรมที่เป็นอิสระ ผ่านผลงานชิ้นเอกของบทกวีโนมที่กล่าวมาข้างต้น อักษรโนมซึ่งเป็น "อักษรของภาษาของเรา" ได้รับการยกย่องให้มีสถานะสูงส่งโดยนักปราชญ์เวียดนาม มันไม่ใช่เพียงอักษร "หยาบกระด้าง อ่านไม่ออก" อีกต่อไป อักษรโนมได้กลายเป็นเครื่องมือในการสร้างสรรค์วรรณกรรม วรรณกรรมโนมหลายชิ้นได้บรรลุถึงจุดสูงสุดของศิลปะทางภาษา เป็นแหล่งความภาคภูมิใจของวรรณกรรมชาติเรา

ด้วยความตระหนักถึงความแตกต่างระหว่างอักษรจีน-เวียดนามและอักษรเวียดนาม ศิลปินโว ตรินห์ เบียน ในเมืองดาลัด ได้แสดงความรักที่มีต่อ "อักษรภาษาเวียดนาม" โดยการเปลี่ยนอักษรเวียดนามให้กลายเป็นงานศิลปะที่งดงามและเปี่ยมด้วยฝีมือ บนแผ่นกระดาษโรกีขนาดใหญ่ โดยใช้เพียงปลายนิ้วและหมึก ภาพวาดลายเส้นเหล่านี้ปรากฏขึ้นทีละภาพอย่างน่าหลงใหล นี่คืออักษร "แม่" ซึ่งประกอบด้วยรากศัพท์ "ผู้หญิง" และอักษร "ความงาม" "แม่" ในอักษรเวียดนามเป็นอักษรภาพ หมายความว่า "แม่" หมายถึงผู้หญิงที่สวยงาม และนี่คืออักษร "ความรัก" บรรพบุรุษของเราใช้อักษร "อ่อนแอ" (yếu) ด้านบน ซ่อนไว้ด้วยรากศัพท์ "เพศหญิง" และอักษร "ผู้หญิง" ด้านล่างเพื่อแสดง "ความรัก" "ความรัก" ในอักษรเวียดนามเป็นทั้งอักษรเสียงและอักษรภาพ "ความรัก" คืออารมณ์ที่ผู้หญิงเก็บซ่อนไว้ในใจ บรรพบุรุษของเราได้สร้างอักษรจีนสำหรับคำว่า "เฉลิมฉลอง" ซึ่งมีความหมายหลายอย่าง คำว่า "Mừng" (ยินดี/เฉลิมฉลอง) ประกอบด้วยอักษร "tâm" (หัวใจ/จิตใจ) และอักษร "minh" (สว่างไสว) หมายความว่าควรยินดีเมื่อจิตใจของใครบางคนบริสุทธิ์และสว่างไสว ควรยินดีเมื่อใครบางคนมีปัญญาที่รู้แจ้ง ควรยินดีเมื่อประเทศชาติมีผู้ปกครองที่ชาญฉลาด...

ตามที่ศิลปิน โว ตรินห์ เบียน กล่าว การวาดตัวอักษรโนมแต่ละตัวดังที่กล่าวมาข้างต้นนั้นเป็นการซ้อมสำหรับโครงการระยะยาวในอนาคตอันใกล้ นั่นคือการวาดภาพนิทานเรื่องเกียวฉบับสมบูรณ์ ซึ่งเป็นผลงานชิ้นเอกของกวีเอก เหงียน ตู นิทานเรื่องเกียวเป็นบทกวีบรรยายเรื่องราวในอักษรโนม ประกอบด้วย 3,254 บท (หกแปดบท) ไม่เพียงแต่เป็น "หนังสือบทกวี" ของชาวเวียดนามเท่านั้น แต่ยังเป็นการยืนยันเอกลักษณ์ของชาวเวียดนามผ่านอักษรโนมของเหงียน ตู ซึ่งเป็นอักษรที่แสดงออกถึงความปรารถนาของบรรพบุรุษของเราในการเป็นอิสระทางภาษา ผ่านอักษรโนม บรรพบุรุษของเราได้ยืนยันอีกครั้งว่านี่คืออักษรของภาษาเวียดนาม ภูมิปัญญาของชาวเวียดนาม

ที่มา: https://baolamdong.vn/van-hoa-nghe-thuat/202505/them-cach-ton-vinh-chu-nom-72b0af9/