นิสัยของพ่อ

BPO - ฉันเคยคิดว่านิสัยเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่ทำซ้ำๆ กันทุกวัน แทบไม่มีใครสังเกตเห็น แต่เมื่อฉันโตขึ้นและย้ายออกไปไกลจากบ้าน ฉันก็ตระหนักว่า สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ดูเหมือนไม่มีความสำคัญเหล่านี้เองที่เชื่อมโยงฉันกับคนๆ หนึ่ง โลกแห่งความทรงจำ บุคคลที่ฉันจะรักตลอดไป

พ่อของผมมีนิสัยตื่นเช้ามาก เวลา 4:30 น. ในขณะที่ทุกคนในครอบครัวยังนอนหลับอยู่ พ่อก็จะขยับตัวและลุกขึ้น ไม่ต้องใช้นาฬิกาปลุกเลย ทุกเช้าพ่อก็ทำแบบนี้ ไม่ว่าอากาศจะหนาวจัดหรือฝนตกปรอยๆ พ่อก็จะสวมเสื้อกันลม หมวกฟาง และรองเท้า แล้วออกจากบ้านไปออกกำลังกายเสมอ

ในอดีต ก่อนยุคสมาร์ทโฟน พ่อของฉันพกวิทยุเครื่องเล็กๆ ติดตัวไปด้วย ฉันยังจำวิทยุสีเงินเทาขนาดเท่าฝ่ามือผู้ใหญ่ที่มีสายผ้าใบเก่าๆ ได้อย่างชัดเจน พ่อจะเดินไปฟังเพลงหรือข่าวไปด้วย เสียงนั้นอยู่กับฉันตลอดช่วงวัยเด็ก ผสมผสานกับเสียงไก่ขันและเสียงต้นปาล์มพลิ้วไหวตามลม... ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ พ่อเปลี่ยนมาใช้โทรศัพท์ ทุกเช้าพ่อจะเปิดพอดแคสต์ฟังช่องต่างๆ เกี่ยวกับสุขภาพ ความเป็นอยู่ที่ดี ทักษะชีวิต หรือเรื่องราวเชิงบวก บางครั้งระหว่างรับประทานอาหารเย็น พ่อจะเล่าให้ทั้งครอบครัวฟังเกี่ยวกับการฝึกหายใจลึกๆ เพื่อเสริมสร้างปอด วิธีการรับประทานอาหารที่สมดุล หรือเกี่ยวกับคุณหมอสูงอายุผู้ทุ่มเทคนหนึ่งในภาคกลางของเวียดนาม เราฟังและหัวเราะกับความกระตือรือร้นของเขา แต่ลึกๆ แล้วเราทุกคนรู้สึกอบอุ่นและชื่นชม เพราะแม้จะอายุหกสิบปีแล้ว เขาก็ยังคงเรียนรู้และรักษานิสัยที่ดีต่อสุขภาพอยู่เสมอ

พ่อของผมเคยพูดว่า "ถ้าไม่ออกกำลังกาย คุณก็จะไม่มีเรี่ยวแรงที่จะใช้ชีวิตอย่างมีสุขภาพดี ถ้าตอนอายุสี่สิบแล้วคุณยังบ่นเรื่องปวดเข่าปวดหลังอยู่เลย แล้วตอนอายุหกสิบหรือเจ็ดสิบคุณจะมีอะไรเหลือไว้ให้สนุกกับชีวิตล่ะ?" ผมได้ยินคำพูดที่ดูเหมือนจะเบาๆ นี้หลายครั้งในวัยเด็ก แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก จนกระทั่งผมเริ่มทำงานและร่างกายเริ่ม "ส่งสัญญาณเตือน" ทุกครั้งที่อากาศเปลี่ยนแปลง ผมถึงได้นึกถึงคำพูดของพ่อขึ้นมาได้ ปรากฏว่าสุขภาพไม่ใช่สิ่งที่คุณได้มาเองตามธรรมชาติ แต่มันเป็นสิ่งที่ต้องบำรุงรักษาด้วยการใช้ชีวิตอย่างสมดุลในทุกๆ วัน

ครั้งหนึ่ง ตอนที่ฉันกลับไปบ้านเกิด ฝนตกติดต่อกันหลายวัน เช้าตรู่ ขณะที่ฉันยังนอนขดตัวอยู่บนเตียง ฉันเห็นร่างของพ่ออยู่ในสนาม ถือร่ม เดินช้าๆ ออกไปที่ประตู ฉันเรียกเขาว่า "พ่อคะ พ่อยังออกกำลังกายในสายฝนแบบนี้อีกเหรอคะ?" เขายิ้มแล้วพูดว่า "ยิ่งโตขึ้น ลูกก็ยิ่งต้องออกกำลังกายให้สม่ำเสมอ ถ้าวันหนึ่งลูกขี้เกียจ อีกวันก็จะเฉื่อยชา"

บางครั้งฉันก็คิดว่าบางทีนิสัยนั้นอาจเป็นวิธีที่พ่อแสดงความรักต่อครอบครัว ความรักที่ไม่โอ้อวดหรือฉูดฉาด แต่เป็นความรักที่ยั่งยืนและมั่นคง พ่อไม่ค่อยพูดมากและไม่เก่งในการแสดงความรู้สึก แต่ด้วยการดูแลสุขภาพ การใช้ชีวิตอย่างพอประมาณและมองโลกในแง่ดี ท่านก็แบกรับความรับผิดชอบในบ้านอย่างเงียบๆ เหมือนเสาหลักที่เงียบแต่ไม่สั่นคลอน

วันหนึ่ง ฉันนอนไม่หลับและตื่นแต่เช้า ยังไม่สว่างดีนัก และสนามหญ้ายังปกคลุมไปด้วยน้ำค้าง ฉันมองออกไปนอกหน้าต่างเห็นพ่อ เขายืนอยู่ในสนามหญ้า ยืดแขน หายใจเข้าลึกๆ แล้วเดินเล่นไปรอบๆ สนามหญ้าอย่างสบายๆ ราวกับกำลังเดินเล่นอยู่ในพื้นที่ส่วนตัวของเขาเอง ไม่มีแสงไฟ ไม่มีเสียงใดๆ มีเพียงชายคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ในเช้าวันอันสงบสุข ฉันเงียบไป เป็นครั้งแรกที่ฉันไม่มองว่ามันเป็นเพียงนิสัยอีกต่อไป แต่เป็นความงดงาม ความงดงามที่เกิดจากความสม่ำเสมอ จากจิตวิญญาณที่กระตือรือร้นในการดูแลตัวเองและคนที่เขารัก

นับจากวันนั้นเป็นต้นมา ฉันก็พยายามตื่นนอนให้เร็วกว่าเดิม เพื่อสร้างนิสัยให้ตัวเอง บางครั้งฉันก็จะออกไปเดินเล่นสักสองสามก้าว บางครั้งก็นั่งอ่านหนังสือบนระเบียงบ้านสักสองสามหน้า มองดูแสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องลงมาที่ผนัง และสูดดมกลิ่นหอมของต้นไม้หลังฝนตก เป็นนิสัยเล็กๆ น้อยๆ แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ฉันนึกถึงพ่อทุกเช้า

นิสัยของพ่อค่อยๆ แพร่กระจายไปยังคนในครอบครัว แม่ก็ตื่นเช้ามาชงชาและไปเดินเล่นกับพ่อบ้าง ส่วนฉันและน้องสาวก็เริ่มใส่ใจเรื่องการกิน การฝึกหายใจ และการเข้านอนเร็วขึ้น โดยที่ไม่มีใครบอก เราปรับตัวได้โดยสัญชาตญาณ บางทีอาจเป็นความมุ่งมั่นที่ไม่ย่อท้อของพ่อที่สร้างแรงบันดาลใจให้เราอย่างเงียบๆ แต่ทรงพลัง

นิสัยที่พ่อของฉันทำมาหลายปีนั้น จู่ๆ ก็กลายเป็นความทรงจำอันล้ำค่าในหัวใจของลูกๆ และฉันรู้ว่าสักวันหนึ่ง เมื่อฉันไม่ได้ยินเสียงประตูเปิดเบาๆ ทุกเช้าอีกต่อไป ไม่ได้เห็นฝีเท้าช้าๆ ของพ่อในสวนอีกแล้ว หัวใจของฉันจะเจ็บปวดด้วยความโหยหาอย่างสุดซึ้ง แต่ในตอนนี้ ขณะที่เขายังอยู่กับเราด้วยนิสัยประจำวันเรียบง่ายเหล่านั้น เรารู้สึกมีความสุขและโชคดีอย่างเหลือเชื่อ เพราะเขาได้สอนเราให้ใช้ชีวิตอย่างเข้มแข็ง อดทน และรักตัวเอง

สวัสดีค่ะ ท่านผู้ชมที่รัก! ซีซั่นที่ 4 ในธีม "คุณพ่อ" จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 ธันวาคม 2567 ผ่านทางแพลตฟอร์มสื่อและโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลทั้งสี่ของสถานีวิทยุโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์ จังหวัดบิ่ญเฟือก (BPTV) โดยสัญญาว่าจะนำเสนอคุณค่าอันงดงามของความรักอันศักดิ์สิทธิ์และสวยงามของพ่อสู่สาธารณชน
โปรดส่งเรื่องราวซึ้งๆ เกี่ยวกับคุณพ่อมายัง BPTV โดยการเขียนบทความ บันทึกส่วนตัว บทกวี เรียงความ คลิป วิดีโอ เพลง (พร้อมบันทึกเสียง) ฯลฯ ทางอีเมลไปที่ chaonheyeuthuongbptv@gmail.com กองบรรณาธิการ สถานีวิทยุโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์บิ่ญเฟือก 228 ถนนเจิ่นฮุงดาว แขวงตันฟู เมืองดงซอย จังหวัดบิ่ญเฟือก โทรศัพท์: 0271.3870403 กำหนดส่งภายในวันที่ 30 สิงหาคม 2568
บทความคุณภาพสูงจะได้รับการตีพิมพ์และเผยแพร่อย่างกว้างขวาง พร้อมทั้งมีการจ่ายค่าตอบแทน และจะมีการมอบรางวัลเมื่อโครงการเสร็จสมบูรณ์ ซึ่งรวมถึงรางวัลใหญ่ 1 รางวัล และรางวัลดีเด่นอีก 10 รางวัล
มาสานต่อเรื่องราวของเหล่าคุณพ่อในซีซั่น 4 ของ "Hello, My Love" กันเถอะ เพื่อให้เรื่องราวเกี่ยวกับคุณพ่อได้แพร่กระจายและสัมผัสหัวใจของทุกคน!

ที่มา: https://baobinhphuoc.com.vn/news/19/171573/thoi-quen-cua-ba