ความโหยหาชนบท

ในเดือนมิถุนายน แสงแดดแผดเผาอย่างร้อนระอุตลอดการเดินทางไกลไปเยี่ยมแม่ เมื่อผ่านเนินคันดินที่ต้นไม้เก่าแก่ต้นหนึ่งออกดอกสีแดงสดใส ฉันก็เห็นทุ่งนาข้าวอันกว้างใหญ่ไพศาลทอดยาวอยู่เบื้องหน้า ระยิบระยับด้วยสีทองอร่ามของข้าวสุก เป็นช่วงเวลาที่บ้านเกิดของฉันคึกคักไปด้วยกิจกรรมต่างๆ เพราะฤดูเก็บเกี่ยวเริ่มต้นขึ้นแล้ว กลิ่นหอมอ่อนๆ ของข้าวสุกอบอวลไปทั่ว ทำให้ทุกคนที่เดินผ่านไปมาต้องหยุดและสูดหายใจเข้าลึกๆ

วัยเด็กของฉันผูกพันกับทุ่งนาข้าวอันกว้างใหญ่ไพศาลที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ทุ่งนาอบอวลไปด้วยกลิ่นฟาง ฉันจำได้ว่าในยามเช้าตรู่ ขณะที่พี่น้องและฉันยังหลับสนิท พ่อแม่ของเราจะลุกขึ้นมาเตรียมอาหาร หยิบเคียว แล้วมุ่งหน้าไปยังทุ่งนาเพื่อเก็บเกี่ยวข้าว ไม่นานนัก พวกเราก็จะตื่นขึ้นมาด้วยเสียงอึกทึกของฤดูเก็บเกี่ยว เด็กๆ เดินไปตามทางดินขรุขระ สองข้างทางยังชื้นแฉะด้วยน้ำค้าง พวกเขาสนุกสนานกับพื้นที่โล่งกว้างของธรรมชาติ ท่ามกลางทุ่งนาอันไร้ขอบเขต เสียงเคียวเกี่ยวข้าวผสมผสานกับเสียงหัวเราะและเสียงพูดคุยอย่างสนุกสนาน เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นสูงขึ้น แสงแดดเจิดจ้าทำให้เหงื่อไหลลงมาตามใบหน้าสีแทนของพ่อ และทำให้เสื้อเชิ้ตสีน้ำตาลซีดของแม่เปียกชุ่ม แม้จะทำงานหนัก แต่ทุกคนก็มีความสุข เพราะหลังจากดูแลทุ่งนามาหลายเดือน ข้าวก็ให้ผลตอบแทนแก่ชาวนาด้วยผลผลิตที่อุดมสมบูรณ์

ในช่วงฤดูเก็บเกี่ยว เด็กๆ ในหมู่บ้านของฉันมักจะตามปู่ย่าตายายและพ่อแม่ไปที่ทุ่งนา ทั้งเพื่อช่วยงานบ้านและเพื่อเล่นสนุกกัน เราจะวิ่งและกระโดดโลดเต้นในทุ่งนาที่เพิ่งเก็บเกี่ยวเสร็จใหม่ๆ ตะโกนและไล่จับตั๊กแตนและจิ้งหรีด แย่งกันเก็บรวงข้าวที่เหลืออยู่ บางครั้งเราก็ไปที่คูน้ำชลประทานข้างทุ่งนาเพื่อจับปลา หน้าและมือของเราเปื้อนโคลน บางครั้งเราก็จะนั่งอยู่ริมทุ่งนา ถอนวัชพืชและชนไก่กัน เมื่อเราเหนื่อยจากการเล่น เราก็จะนอนลงบนพื้นหญ้าใต้ต้นไทรกลางทุ่งนา รับลมเย็นๆ มองดูเมฆ และร้องเพลง สิ่งที่ฉันชอบที่สุดคือตอนที่เราทำว่าวตัวใหญ่ด้วยตัวเอง โดยใช้ไม้ไผ่บางๆ เป็นโครง และกระดาษสมุดเก่าๆ มาติดเป็นปีก แล้วเราก็จะปล่อยว่าวเล่นบนพื้นหญ้าใกล้ๆ ทุ่งนา เราจะวิ่งข้ามทุ่งนา ลมแรงพัดฟางแห้งปลิวว่อนไปทั่ว ด้วยฝีเท้าที่เร่งรีบและหัวใจที่เต้นแรงด้วยความตื่นเต้น ว่าวก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าในที่สุด ล่องลอยและพลิ้วไหวไปในอากาศท่ามกลางความสุขล้นเหลือ แสงแดดเจิดจ้าสาดส่องประกายสีทองราวกับน้ำผึ้งลงบนว่าวที่ปลิวไปตามลม พัดพาความฝันที่จะบินสูงและไกลออกไปสู่ดินแดนใหม่… เมื่อสิ้นสุดฤดูเก็บเกี่ยว เด็กๆ วิ่งไล่ตามเกวียนที่บรรทุกข้าวสีทองอร่ามอย่างมีความสุข มือของพวกเขามีเบ็ดตกปลา ปู หรือตั๊กแตนสีเขียวอวบอ้วนเป็นประกายห้อยอยู่ ความทรงจำในวัยเด็กเหล่านี้ที่เชื่อมโยงกับทุ่งนาข้าว ยังคงบริสุทธิ์และไร้เดียงสาเหมือนดอกข้าวอ่อนๆ ที่ผลิบานท่ามกลางแสงแดด

ฉันจากบ้านเกิดมาสร้างอาชีพในเมืองใหญ่เมื่อนานมาแล้ว และกลิ่นดินจากนาข้าวก็ไม่แตะเท้าฉันอีกแล้ว แต่ลึกๆ ในใจ ฉันยังคงคิดถึงบ้านเกิดเสมอ ทุกฤดูเก็บเกี่ยว ขณะที่ฉันเดินผ่านทุ่งนา ฉันนึกถึงภาพแม่ที่ทำงานหนักและเหน็ดเหนื่อยเมื่อหลายปีก่อน และในความฝัน ฉันยังคงได้ยินเสียงลมพัดเบาๆ ผ่านทุ่งนา พัดพาเอาทั้งกลิ่นหอมของข้าวสุกและฟางมาด้วย กลิ่นหอมหวานลึกซึ้ง

ลัม ฮง

ที่มา: https://baonamdinh.vn/van-hoa-nghe-thuat/202506/thuong-nho-dong-que-6e425c2/