เสียงจิ้งหรีดร้องเป็นสัญญาณบอกถึงการมาถึงของฤดูร้อน

[โฆษณา_1]

ตอนที่ฉันยังเป็นนักเรียน ฉันรู้สึกกดดันอย่างมากทุกครั้งที่ฤดูร้อนใกล้เข้ามา เพราะเป็นช่วงเวลาที่พวกเรานักเรียนต่างยุ่งกับการอ่านหนังสือเตรียมสอบปลายภาค ถึงอย่างนั้น ฉันก็ยังสนุกกับเสียงจิ้งหรีดร้องระงมในต้นไม้ ซึ่งทำให้ฉันคิดว่าฉันต้องตั้งใจเรียนให้หนักเพื่อจะได้มีฤดูร้อนที่มีความหมาย วัยเด็กของฉันผ่านไปนานแล้ว และฉันก็เคยได้สัมผัสกับฤดูร้อนที่เต็มไปด้วยเสียงจิ้งหรีดร้องระงมเช่นกัน เมื่อฤดูร้อนมาถึง ฉันรู้สึกตื่นเต้นและอยากกลับไปสู่ช่วงเวลาเรียนหนังสือ เก็บหนังสือและสมุดไว้ แล้วไปเล่นสนุกกับเพื่อนๆ บนถนนชนบท โดยไม่ต้องกังวลเรื่องการเรียนหรือการสอบ ในตอนกลางวัน ฉันก็จะเล่นกับเพื่อนๆ อย่างอิสระ และในตอนกลางคืน ฉันก็จะนอนหลับสนิทจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้น

ภาพประกอบ. ที่มา: อินเทอร์เน็ต.

สมัยนั้น ผมกับเพื่อนๆ ชอบไปจับจักจั่นกัน ไม่ว่าจะอยู่ริมถนนในชนบท หรือแม้แต่ในบ้าน จักจั่นก็จะร้องจี๊ดๆ ไม่หยุดบนกิ่งไม้ จนเราแทบหูหนวก แต่เสียงนั้นกลับทำให้เราหาจักจั่นได้ง่ายขึ้น ตอนเที่ยงไม่มีใครนอน เราจึงนัดเจอกันในสวน แล้วแอบขึ้นไปบนต้นไม้เพื่อจับพวกมัน เราใช้ไม้ไผ่ยาวๆ ตัดและดัดให้เป็นรูปทรง แล้วติดตาข่ายผ้าไว้เพื่อดักจับ ท่ามกลางแสงแดดร้อนจัดตอนกลางวัน เสียงร้องของจักจั่นดังก้องไปทั่วสวนราวกับงานเลี้ยง ดนตรี ฤดูร้อน ถึงอย่างนั้น ทุกคนก็ยังนอนหลับสนิท เพราะชินกับเสียงนั้นแล้ว เราจะเอาจักจั่นที่จับได้ใส่กระป๋อง ปิดด้วยตาข่าย แล้วฟังเสียงพวกมัน บางครั้งเราก็จะเอาออกมาดูจนกว่าจะเบื่อ แล้วปล่อยพวกมันไป บางครั้งเราก็จะเปรียบเทียบจักจั่น ตัดสินว่าตัวไหนเป็นตัวเมีย ตัวไหนเป็นสามี หรือจักจั่นตัวไหนใหญ่กว่ากัน แล้วก็เอาไปแลกของต่างๆ นานา การนึกถึงช่วงเวลาเหล่านั้นทำให้หวนนึกถึงความสุขมากมาย

หลายคนบอกว่าเสียงจักจั่นไม่ใช่เรื่องพิเศษอะไร มันดังเกินไปและทำให้ปวดหัว แต่สำหรับฉัน มันคือเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของฤดูร้อน สัญลักษณ์แห่งวัยเด็ก บางครั้งฉันคิดว่าถ้าไม่มีเสียงจักจั่น วันในฤดูร้อนคงน่าเบื่อมาก ใต้ต้นไม้เขียวขจี เสียงจักจั่นยังคงดังก้องอยู่ในหูฉัน ฉันและเพื่อนๆ เล่นซ่อนหา เกมมังกรงู เกมลูกแก้ว... เมื่อเราเบื่อเกมหนึ่ง เราก็เปลี่ยนไปเล่นเกมอื่น เล่นไปพลางฟังเสียงจักจั่นที่ผสมผสานไปกับชนบทที่เงียบสงบ สร้างความรู้สึกที่สนุกสนานอย่างเหลือเชื่อ เสียงร้องของจักจั่นเหมือนเป็นกำลังใจให้ฉันและเพื่อนๆ ทำให้เรากระตือรือร้นที่จะเล่นมากขึ้น เราเล่นกันจนลืมความเหนื่อยล้า และลืมเวลาที่จะกลับบ้านไปกินข้าวเย็น ทำให้พ่อแม่ต้องตามหาเราไปทั่ว

หลายครั้งที่ฉันรู้สึกว่าเสียงของจักจั่นเปรียบเสมือนเพลงรักที่ปลอบประโลมความเศร้าของฉัน เมื่อใดก็ตามที่ฉันเศร้าหรือโกรธ ฉันมักจะนั่งใต้ต้นไม้เพื่อรับลมเย็นๆ และฟังเสียงจักจั่นขับขานบทเพลง เสียงจะค่อยๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ ราวกับต้องการขับไล่ความเหนื่อยล้าและความกังวลของผู้คน จักจั่น! ร้องต่อไป ร้องต่อไป กระจายเสียงแห่งฤดูร้อนไปทั่วชนบท เพื่อที่ในภายหลังไม่ว่าใครจะไปไกลแค่ไหน พวกเขาก็จะจดจำเสียงของจักจั่น สัญลักษณ์แห่งฤดูร้อนได้

เสียงจิ้งหรีด เสียงเรียกของฤดูร้อน เสียงเรียกของความทรงจำในวัยเด็ก แม้ว่าฉันจะไม่ได้ไปจับจิ้งหรีด ไม่ได้เล่นเกมเด็กๆ ในอดีตอีกแล้ว แต่เสียงจิ้งหรีดยังคงดังก้องอยู่ในใจฉัน ผ่านเสียงจิ้งหรีด ฉันได้สัมผัสถึงการผ่านไปของเวลา การเติบโตและเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ความรู้สึกที่ยากจะลืมเลือน ทำให้ฉันยิ่งหวงแหนความทรงจำที่สวยงามเหล่านั้นมากขึ้นไปอีก

[โฆษณา_2]
แหล่งที่มา