«Το χώμα θρέφει ευωδιαστές σταγόνες» για όσους συνθέτουν στίχους lục bát.

«Η Γη που Θρέφει Αρωματικές Σταγόνες» είναι η τελευταία ποιητική συλλογή της ποιήτριας Τριέου Κιμ Λόαν, μιας μορφής της βιετναμέζικης ποίησης που σταδιακά γίνεται οικεία στο λογοτεχνικό κοινό σε όλη τη χώρα.

Το «Η Γη που Θρέφει Αρωματικές Σταγόνες» είναι το έκτο έργο της ποιήτριας Τριέου Κιμ Λόαν, μετά τις ποιητικές συλλογές «Σιωπή», «Βραδινές Σκέψεις», «Πράσινες Φιλοδοξίες», «Νυχτερινός Διάλογος» και «Λέξεις που Καλούν την Εποχή του Φεγγαριού». Η ποιήτρια Τριέου Κιμ Λόαν, της οποίας το πραγματικό όνομα είναι Τριέου Τι Λόαν, έχει μια μικρότερη αδερφή, την Τριέου Τι Χουέ, η οποία γράφει επίσης ποίηση με το ψευδώνυμο Χουέ Τριέου. Και οι δύο αδερφές είναι μέλη της Ένωσης Συγγραφέων του Βιετνάμ και ζουν και γράφουν στην πόλη Χο Τσι Μινχ.

Η ποιήτρια Trieu Kim Loan. Φωτογραφία: Παραχωρήθηκε από τον συγγραφέα.

Η ποιήτρια Τριέου Κιμ Λόαν επέλεξε τη διδασκαλία ως αποστολή της ζωής της. Οι χαρές και οι λύπες που συνδέονταν με την τάξη διαμόρφωσαν την ευγενική και ονειρική προσωπικότητά της, οδηγώντας την στον κόσμο της ποίησης. Επομένως, η ποίηση της Τριέου Κιμ Λόαν δεν διαθέτει τον τραχύ και αιχμηρό τόνο, αλλά τείνει προς ένα απαλό και φροντιστικό ύφος. Είναι επίσης κατανοητή η προτίμησή της να γράφει στο μέτρο lục bát (εξά-οκτώ συλλαβές), με τα πολλά ανάλαφρα μηνύματα που προσφέρει.

Στη συλλογή ποιημάτων της, «Η Γη που Διατηρεί Αρωματικές Σταγόνες», οι στίχοι των έξι στίχων της Trieu Kim Loan είναι διαποτισμένοι με νοσταλγία, καθώς η ίδια κατέχει μια τεράστια έκταση αναμνήσεων: «Το σχέδιο μαθήματος ανοίγει με ειλικρίνεια / Τόσα πολλά πρόσωπα, τόσο κοντά όσο και μακριά». Ωστόσο, οι εμπειρίες της, «Έχοντας αγγίξει την κοίτη του ποταμού, έχοντας κάποτε γείρει το πορθμείο», τη βοηθούν να αντιμετωπίσει με ηρεμία τις αγωνίες του «Οι μέρες της ομιχλώδους βροχής τελείωσαν», που οδηγούν σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας σε έναν πιο βασανισμένο και χαοτικό πνευματικό κόσμο : «Μόνη μου ψάχνω τον εαυτό μου / Οι στίχοι είναι βουτηγμένοι στην πικρή γεύση των σταγόνων που πέφτουν το βράδυ».

Κάθε ποιητική μορφή απαιτεί μια μοναδική ιδιοσυγκρασία από τον συγγραφέα. Η μορφή των έξι οκτώ στίχων, φαινομενικά εύκολη, είναι στην πραγματικότητα δύσκολη. Είναι εύκολο να τραγουδηθεί και να ομοιοκαταληξία, αλλά δύσκολο να αφήσει τις σκέψεις να κατακαθίσουν σε βαθιά περισυλλογή. Αν ο συγγραφέας απορροφηθεί πολύ στη ρυθμική ροή, οι ιδέες θα παρασυρθούν άσκοπα στο τίποτα. Επομένως, η συγγραφή έξι οκτώ στίχων απαιτεί επιδέξιο παιχνίδι με τις λέξεις και καθαρή σκέψη για να συλλέξει συναισθήματα. Από την άλλη πλευρά, οι έξι οκτώ στίχοι προσφέρουν ένα φαινομενικά σοβαρό και πειθαρχημένο πλαίσιο για να αμφισβητήσουν την ικανότητα επέκτασης του εύρους των αισθητικών δονήσεων σε κάθε ζεύγος έξι οκτώ μέσα στους δεκατέσσερις ζωηρούς χαρακτήρες. Η τολμηρή απόφαση να εκδοθεί ολόκληρη η συλλογή έξι οκτώ στίχων, "Earth Nurturing Fragrant Drops", είναι ένα αξιέπαινο επίτευγμα της ποιήτριας Trieu Kim Loan.

Στο «Η Γη που Διατηρεί Αρωματικές Σταγόνες», πού βρίσκεται η δύναμη του εξοκτάμετρου της ποιήτριας Τριέ Κιμ Λοάν; Χωρίς περίτεχνα διαλείμματα προτάσεων ή περίπλοκους διαχωρισμούς γραμμών, οδηγεί την ποίησή της με χαλαρά, αβίαστα βήματα, άλλοτε αναπολώντας την μακρινή πατρίδα της («Ο ήλιος της μεσογείου πνίγει τη βροχή και τις καταιγίδες / Επιστρέφω, η καρδιά μου πονάει από δανεική θλίψη»), άλλοτε θρηνώντας την απώλεια κάποιου μακριά («Μια σταγόνα θυμιάματος πέφτει μέσα στην ομίχλη / Η καρδιά μου, σαν πικρό φύλλο, χύνεται στη νύχτα»), και άλλοτε νιώθοντας σκεπτική στη μοναξιά («Η νύχτα κουμπώνει απαλά το φόρεμά μου / Το αραιό παράθυρο κοιτάζει ντροπαλά προς αυτή την κατεύθυνση»).

Πολλοί συγγραφείς, στην προθυμία τους να καινοτομήσουν στη μορφή των έξι οκτώ στίχων με τα συνεχώς μεταβαλλόμενα, ελικοειδή στυλ της, συχνά ξεχνούν ότι η αληθινή γοητεία αυτής της μορφής έγκειται στη στενή της σύνδεση μεταξύ της ανθρωπότητας και της φύσης, σαν την ανάσα των εποχών, σαν το ραντεβού ενός εραστή. Η μορφή των έξι οκτώ στίχων, ήδη εκτεταμένη, πρέπει να συμπυκνωθεί για να καταλάβει τον χώρο όπου τα αφράτα σύννεφα παρασύρονται στο βασίλειο της λαχτάρας. Η ποιήτρια Trieu Kim Loan είχε την τύχη να συναντήσει αυτές τις τρεμάμενες στιγμές, με αποτέλεσμα ενδιαφέροντα και υποβλητικά δίστιχα έξι οκτώ, που αντανακλούν την αναταραχή του «Ένα φύλλο ψαχουλεύει στο κατώφλι / Η πανσέληνος δεν έχει ακόμη ανατείλει, αλλά η νυχτερινή ομίχλη έχει ήδη θολώσει» ή το σοκ του «Η πλαγιά της ζωής γλιστράει επισφαλώς / Η αυγή μόλις ξεκίνησε, αλλά η βραδινή καταιγίδα έχει ήδη φτάσει».

Οι πολυπλοκότητες και οι εμπλοκές της γυναικείας φύσης επιτρέπουν στην ποιητική ροή του έργου "Earth Retaining Aromatic Drops" της Trieu Kim Loan να μετατοπίζεται μεταξύ της επίμονης στοργής και της αγωνιώδους λύπης. Από την ιδιωτική, στοχαστική στιγμή, "Είμαι τώρα σαν ένα ξεθωριασμένο εγώ / Τα θλιμμένα κύματα σκάνε, είσαι ευτυχισμένη;", προσεύχεται σιωπηλά για μια κοινή κατανόηση της άμπωτης και της ροής της ζωής: "Η ζωή είναι άδεια - προσκολλώμαι στην ποίηση / Σε παρακαλώ, ουρανέ, δώσε μου περισσότερες εποχές με απαλό αεράκι." Επομένως, στην ποίησή της, η απώλεια καταπραΰνεται, "Κουβαλώντας βάρη στο τέλος της όχθης του ποταμού / Ένα λεπτό αδιάβροχο, φύλλα που τα φυσάει ο χειμωνιάτικος άνεμος", ενώ το βάσανο παρηγορείται επίσης, "Η παλιά αποβάθρα είναι μισοκρυμμένη από τη βάρκα / Αγαπημένη μου, περιμένεις να ανατείλει το φεγγάρι ενώ πλένεις τα ρούχα σου;"

Η ποιητική συλλογή "Earth Nurturing Gragrant Drops" εκδόθηκε από τον Εκδοτικό Οίκο της Ένωσης Συγγραφέων του Βιετνάμ. Φωτογραφία: Εκδοτικός Οίκος.

Κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί από την ποίηση. Το πορτρέτο της ποιήτριας Trieu Kim Loan αποκαλύπτεται πλήρως στο ποίημά της «Η Γη Θρέφει Αρωματικές Σταγόνες», που ξεχειλίζει από αρμονία και αισιοδοξία: «Μακάρι να μπορούσα να διατηρήσω το άρωμα των καρπών του μπετέλ / Για να επιστρέψει ο παλιός πράσινος δίσκος του μπετέλ με το αλμυρό λάιμ». Αν και συχνά αφελής και γεμάτη εμπιστοσύνη, και άλλες φορές στοχαστική και στοχαστική, η ποίηση εξακολουθεί να της παρέχει μια γαλήνια άγκυρα για να κατανοήσει τη ζωή μέσα από τις εύθραυστες αλλά διαρκείς αποχρώσεις της: «Οδηγώντας τη βροχή στον ελικοειδή δρόμο / Ευχαριστώντας τη ζωή που ανταμείβει τις μέρες».

Πηγή: https://nongnghiepmoitruong.vn/dat-u-giot-thom-cho-nguoi-gieo-van-luc-bat-d812238.html