Ποίηση στο Όρος Καμ

Καθώς ο ήλιος δύει, άνθρωποι από πολλά μέρη ακολουθούν τα ελικοειδή μονοπάτια μέχρι το όρος Καμ, στην κοινότητα Νούι Καμ, για να απολαύσουν το τοπίο και να ακούσουν ποίηση την πρώτη νύχτα με πανσέληνο του χρόνου.

Νύχτα Φεστιβάλ Φαναριών στην κορυφή του όρους Thien Cam. Φωτογραφία: TRAN HUYNH

Το απαλό αεράκι του βουνού μεταφέρει το άρωμα του δάσους και τη μοναδική δροσιά ενός υψομέτρου άνω των 700 μέτρων. Καθώς η πανσέληνος ανατέλλει σταδιακά στον καθαρό ουρανό, ο χώρος μοιάζει να γίνεται ένα φυσικό σκηνικό για την ποίηση. Για πολύ καιρό, το όρος Καμ (Thien Cam Son) θεωρείται η «στέγη» του Δέλτα του Μεκόνγκ. Αυτό το πανύψηλο βουνό, φωλιασμένο ανάμεσα στο απέραντο δέλτα, όχι μόνο διαθέτει τη μαγευτική ομορφιά της φύσης, αλλά και πολλά στρώματα ιστορικών και πολιτιστικών ιζημάτων. Επομένως, όταν η βραδιά ποίησης του Φεστιβάλ Φαναριών πραγματοποιείται στην κορυφή του βουνού, ο χώρος αποκτά ένα πολύ ιδιαίτερο νόημα. Οι στίχοι, που αντηχούν στο αεράκι του βουνού, φαίνεται να αντηχούν περισσότερο, αγγίζοντας τα βαθύτερα βάθη της ψυχής του ακροατή.

Η βραδιά ποίησης και μουσικής του Φεστιβάλ Φαναριών για τη Χρονιά του Αλόγου 2026 πραγματοποιήθηκε σε μια ατμόσφαιρα που ήταν ταυτόχρονα επίσημη και ζεστή. Μια μικρή σκηνή είχε στηθεί μέσα σε έναν τεράστιο ανοιχτό χώρο. Στο βάθος, τα φώτα στους πρόποδες της οροσειράς Thất Sơn έλαμπαν σαν μια λωρίδα από αστέρια μέσα στη νύχτα. Όταν ξεκίνησε η εναρκτήρια παράσταση με τα ζωηρά τραγούδια και τους χορούς της άνοιξης, ολόκληρος ο χώρος φάνηκε να φωτίζεται. Όταν απαγγέλθηκαν οι πρώτοι στίχοι ποίησης, η βραδιά του Φεστιβάλ Φαναριών ξεκίνησε πραγματικά. Ήταν μια νύχτα όπου η ποίηση έγινε ένα νήμα που συνέδεε τους ανθρώπους με τη φύση και, πάνω απ' όλα, ένωσε αδελφές ψυχές.

Κατά τη διάρκεια του προγράμματος, το ποίημα του Προέδρου Χο Τσι Μινχ «Nguyen Tieu» (Γιορτή Φαναριών) αντηχούσε κάτω από την πανσέληνο του πρώτου σεληνιακού μήνα. Αυτό το διάσημο ποίημα γράφτηκε κατά τη διάρκεια των δύσκολων χρόνων του πολέμου της αντίστασης, ωστόσο εξακολουθεί να είναι γεμάτο πίστη και αισιοδοξία. Όταν απαγγέλλονται στην γαλήνια ατμόσφαιρα των βουνών και των δασών, οι στίχοι φαίνεται να αποκτούν ένα νέο βάθος, επιτρέποντας στους ακροατές να εκτιμήσουν καλύτερα την ομορφιά της παραδοσιακής ποίησης και το αδάμαστο πνεύμα του έθνους.

Από αυτό το συναισθηματικό νήμα, η βραδιά ποίησης συνέχισε να ξεδιπλώνει ιστορίες για την πατρίδα και τον λαό του An Giang . Μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές ήταν όταν απαγγέλθηκε το ποίημα «Η μέρα που ο θείος Χο επέστρεψε» του ποιητή Ho Thanh Dien. Το ποίημα θύμισε την εικόνα του Προέδρου Ton Duc Thang να επιστρέφει στην πατρίδα του, το My Hoa Hung, μετά από πολλά χρόνια χωρισμού. Οι απλοί αλλά συγκινητικοί και βαθυστόχαστοι στίχοι έκαναν πολλούς ανθρώπους να σκεφτούν σιωπηλά, επειδή περιείχαν όχι μόνο την ιστορία ενός υποδειγματικού ηγέτη αλλά και την υπερηφάνεια μιας γης που γέννησε έναν εξαιρετικό γιο του έθνους.

Η βραδιά ποίησης αφιέρωσε επίσης πολλές ήσυχες στιγμές στα καθημερινά συναισθήματα. Το ποίημα «By the Canal» της ποιήτριας Pham Nguyen Thach αφηγείται την ιστορία μιας μητέρας από την επαρχία, για απλά γεύματα γεμάτα αγάπη. Αυτοί οι απλοί αλλά βαθυστόχαστοι στίχοι άγγιξαν τις αναμνήσεις πολλών. Ακόμα και μετά το τέλος του ποιήματος, πολλοί στο κοινό παρέμειναν σκεπτικοί. Ίσως, μέσα σε αυτή την ξεχειλίζουσα αγάπη, να είδαν την εικόνα των δικών τους μητέρων.

Κατά τη διάρκεια αυτής της ανάγνωσης ποίησης, πολλοί συγκινήθηκαν από το ποίημα «Στα θεμέλια του παλιού σπιτιού» του ποιητή Tran Sang. Οι στίχοι ξύπνησαν αναμνήσεις από το παλιό σπίτι, τους γονείς και την παιδική ηλικία. Η εικόνα των θεμελίων του παλιού σπιτιού στο ποίημα δεν είναι απλώς ένας φυσικός χώρος, αλλά και ένα σύμβολο πατρίδας και ριζών. Ακούγοντας το ποίημα μέσα στη νύχτα του βουνού, οι άνθρωποι ξαφνικά συνειδητοποίησαν ότι όπου κι αν πάνε, κουβαλούν πάντα μέσα στην καρδιά τους ένα ανεξίτηλο βασίλειο αναμνήσεων.

Μια μοναδική πτυχή της βραδιάς του Φεστιβάλ Φαναριών στο όρος Thien Cam είναι ο αρμονικός συνδυασμός ποίησης και μουσικής. Ποιήματα μελοποιημένα υψώνονται ανάμεσα στα σύννεφα, δημιουργώντας έναν πολύ ιδιαίτερο καλλιτεχνικό χώρο. Το τραγούδι "Climbing the Mountain" του συνθέτη Dang Khoa, βασισμένο στο ομώνυμο ποίημα του Cao Le Hong Rang, αντηχεί απαλά σαν βήματα διαλογισμού στα γαλήνια βουνά. Το τραγούδι υψώνεται στον απέραντο χώρο, φέρνοντας μια σπάνια αίσθηση γαλήνης, σαν οι άνθρωποι να αφήνουν προσωρινά στην άκρη τη φασαρία της ζωής για να ακούσουν τον εαυτό τους.

Το όρος Thien Cam Son δεν είναι μόνο ένα διάσημο τουριστικό αξιοθέατο, αλλά και ένας μοναδικός πολιτιστικός χώρος στην περιοχή Bay Nui. Συνδέεται με πολλούς θρύλους, ιστορικά ίχνη και την πνευματική ζωή των κατοίκων του δέλτα. Επομένως, η διοργάνωση μιας βραδιάς ποίησης στην κορυφή του βουνού δεν έχει μόνο καλλιτεχνική σημασία, αλλά συμβάλλει και στην ανάδειξη της πολιτιστικής ομορφιάς αυτής της γης.

Ο σεναριογράφος Phan Thanh Vu, Αντιπρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνικών και Τεχνικών Συλλόγων της επαρχίας, τόνισε ότι η ποίηση αποτελεί από καιρό αναπόσπαστο κομμάτι της πνευματικής ζωής του έθνους. Από απλά λαϊκά τραγούδια μέχρι σύγχρονα έργα, η ποίηση συνόδευε πάντα την ιστορία και τη ζωή της χώρας. Και σε χώρους όπως η βραδιά του Φεστιβάλ Φαναριών στην κορυφή του βουνού Thien Cam Son, μπορεί κανείς να νιώσει ακόμη πιο καθαρά τη διαρκή ζωντάνια της ποίησης.

Στην ιερή κορυφή του βουνού, ανάμεσα στην απέραντη έκταση του ουρανού και της γης, η ποίηση για άλλη μια φορά δείχνει τη δύναμή της: ζεσταίνει τις καρδιές και αφυπνίζει το καλό στην ψυχή. Στο αεράκι του βουνού της νύχτας με την πανσέληνο, ο ήχος της ποίησης φαίνεται να παραμένει σαν μια υπόσχεση για τις μελλοντικές ανοιξιάτικες περιόδους, όταν οι λάτρεις της ποίησης θα επιστρέψουν στο Thien Cam Son.

ΤΡΑΝ ΧΟΥΙΝ

Πηγή: https://baoangiang.com.vn/tieng-tho-tren-nui-cam-a478514.html