آهنگی درباره «سرزمین‌های عشق»

QTO - در سال ۲۰۱۹، نویسنده دانگ هیو دان بی‌سروصدا «اولین فرزند» خود - مجموعه شعر «رنگ‌ها و عطر گل‌ها» - را منتشر کرد. همانطور که نگوین هو کوی، شاعر و رئیس شعبه انجمن نویسندگان ویتنام در استان کوانگ تری، آن را «یک روح شاعرانه ساده، بی‌تکلف و سرراست، اما به هیچ وجه سطحی یا بی‌مزه» توصیف کرد، با گل‌ها به عنوان موضوع شعر، پیامی در مورد زندگی منتقل می‌کند و افکار و اضطراب‌های بسیاری را در خود جای می‌دهد. پس از نزدیک به ۷ سال، در روزهای آغازین بهار ۲۰۲۶، «عاشق گل» با «مناطق محبوب» بازگشت - مجموعه شعری که به «قطاری» تشبیه شده است که خاطرات، نوستالژی دوران کودکی و روحی عمیقاً متصل به طبیعت را از طریق هر مکان در سرزمین محبوب S شکل ویتنام حمل می‌کند.

«ایجاد پیوند» با شعر

شاعر دانگ هیو دان (متولد ۱۹۸۲، از کمون مای توی، منطقه له توی، استان سابق کوانگ بین، که اکنون کمون تان می، استان کوانگ تری است)، در حال حاضر در شهر دا نانگ مشغول به کار است. دوران کودکی او در کنار رودخانه کین گیانگ، غرق در لایه‌های فرهنگی، و "خون" شاعرانه‌ای که در نسل‌های خانواده‌اش جاری است، روح شاعرانه منحصر به فرد دانگ هیو دان را شکل داده است. او می‌گوید که به شدت تحت تأثیر پدرش، یک سرباز، بوده است، با این حال روح او همیشه حساس، بصیر و عمیقاً عاشق طبیعت و شعر بوده است. او همچنین از مادرش الهام گرفته است که سه مجموعه شعر منتشر کرده است.

سپس، اینکه آیا شعر او را پیدا کرد یا او به سمت شعر «گمراه» شد، هنوز توضیحش دشوار است. او فقط احساسی را به یاد می‌آورد که هر وقت شعر خوبی در تابلوی اعلانات مدرسه در آن زمان منتشر می‌شد، به او دست می‌داد، احساسی که روزها او را سرشار از شادی می‌کرد. در آن زمان، او جرات استفاده از نام واقعی خود را نداشت، فقط از نام‌های مستعار استفاده می‌کرد. یک بار، پس از جلسه اولیا و مربیان، پدرش مدام از شعری در تابلوی اعلانات پسر کوچکترش با نام نویسنده‌ای بسیار غیرمعمول تعریف می‌کرد. آن خاطره به آرامی و سادگی عشق به شعر را در قلب پسر مدرسه‌ای روستا پرورش داد، کمی حس «غرور» نسبت به پدرش.

بعدها، با وجود اینکه در صنعت راه‌آهن مشغول به کار شد، ظاهراً هیچ ارتباطی با شعر نداشت، عشق او به شعر هرگز کمرنگ نشد. او با پشتکار به همکاری با شاعران دیگر ادامه داد و احساسات منحصر به فرد خود را در مورد طبیعت و گیاهان به اشتراک گذاشت. در سال ۲۰۱۹، او اولین مجموعه شعر خود را با عنوان «رنگ‌ها و عطر گل‌ها» منتشر کرد. این مجموعه همچنین پلی بود که او را به شاعر نگوین هو کوی، شخصی که نویسندگان جوان را بسیار گرامی می‌دارد، متصل کرد.

مجموعه شعر «مناطق عشق» - عکس: تان سون

شاعر نگوین هو کوی با یادآوری خاطراتش گفت: «وقتی دوست صمیمی‌ام، شاعر فقید تران کوانگ دائو، سردبیر سابق روزنامه کودکان و همچنین اهل کوانگ بین ، نسخه خطی «رنگ‌ها و عطرهای گل» اثر نویسنده جوان دانگ هیو دان - یک «فرد فنی» که شعر هم می‌سراید - را به من معرفی کرد، بسیار شگفت‌زده شدم. زیرا اشعار هیو دان بسیار ساده، معصوم و ناب هستند، اما زیبایی ساده‌ای دارند. به خصوص در سراسر مجموعه، افکار مربوط به گل‌های مختلف از طریق ابیات ساده و اصیل، اما بدون سطحی‌نگری، منتقل می‌شوند. پس از آن، با وجود اینکه هرگز دانگ هیو دان را ندیده بودم، موافقت کردم که مقدمه مجموعه شعر را بنویسم. و دوستی ما، علیرغم اختلافات دیرینه‌مان، و ارتباط ما با شعر ادامه یافت. اخیراً فرصتی پیش آمد تا هیو دان را ملاقات کنم و پس از دوره‌ای که «قطار کمی بیش از حد در ایستگاه توقف می‌کرد»، از یک مجموعه شعر جدید صحبت کردم.» هیو دن فوراً پاسخ داد و بدین ترتیب «مناطق عشق» متولد شد...»

شاعر دانگ هیو دان به طور محرمانه اعلام کرد که در ابتدا قصد داشت نام مجموعه شعر را «اعترافات به سرزمین محبوب» بگذارد، اما بعدها، شاعر نگوین هو کوی نام «سرزمین‌های محبوب» را پیشنهاد داد - به عنوان جریانی پیوسته که از «عطر گل‌ها» به مناطق مختلف خاطره و نوستالژی جاری می‌شود و خود را در عشق به گل‌ها، گیاهان، زمین و مردم تثبیت می‌کند. این مجموعه که در زمانی منتشر شد که کشور در حال ورود به دوران جدیدی بود، به «کتابچه‌ای» کوچک از اشعار تشبیه شده است، نه تنها در مورد سرزمین و مردم کوانگ تری ، بلکه در مورد بسیاری از مکان‌های چشمگیر دیگر در ویتنام. و شاید «سرزمین‌های محبوب» کتابی مناسب برای کسانی باشد که بین ویتنام شمالی و جنوبی در رفت و آمد هستند؟

یادآوری «مناطق عشق»

درست از مقدمه‌ی «مناطق عشق» - «گل‌ها رد پای کسانی را که به یاد می‌آورند دنبال می‌کنند» - شاعر هو سی بین، معاون مدیر شعبه‌ی ارتفاعات مرکزی-غربی انتشارات انجمن نویسندگان ویتنام، اظهار داشت: «خوانندگان با قدم زدن در امتداد «مناطق عشق»، همیشه با غم، فقدان و پشیمانی زیادی از ترک سرزمین مادری خود، همراه با زمان خطی، خاطرات شیرین، مواجه می‌شوند، اما نه آنقدر مالیخولیایی، رنجیده یا بدبینانه که ممکن است باشند. در عوض، آنها همیشه عشق به زندگی و دلسوزی برای دیگران را با صدایی شاعرانه، مثبت و عاشقانه در خود بیدار می‌کنند.»

شاعر Dang Hieu Dan و شاعر Nguyen Huu Quy - عکس: MN

به گفته شاعر نگوین هو کوی، آنچه در مجموعه شعر «عطر گل‌ها» ثبت شده است، هنوز در «مناطق عشق» حفظ شده است، اما صدای شاعرانه استوارتر، ماندگارتر و به شیوه‌ای ظریف‌تر بیان شده است. شاعر از کار هنری و آفرینش ادبی خود آگاه شده است. در این مجموعه، عشق دانگ هیو دان به گل‌ها بدون تغییر باقی مانده است، عشق به طبیعت، عشق به گیاهان و درختان. گل‌ها به نمادی از زیبایی زندگی طبیعی، خاطره، حسرت و عشق به میهن و کشورش تبدیل شده‌اند.

همانطور که او از گل‌های یاس نام می‌برد، خاطرات کودکی‌اش، معطر و حسرت‌بار، به یادش می‌آیند: «یک روز ظهر، در برابر باد پرسه می‌زدم / از خواب پنهان می‌شدم تا اولین گل‌های یاس فصل را پیدا کنم» (عطر دوران پهناور)؛ یا در مورد گل یاس قرمز، نویسنده سال‌های جنگ و سختی‌هایی را که پدرش از سر گذرانده به یاد می‌آورد: «عجیب است که هم در جنوب و هم در شمال / هیچ سنگری نیست که گل یاس نداشته باشد» (گل یاس قرمز). یاس قرمز صرفاً یک گل نیست، بلکه به نمادی از یک دوره غم‌انگیز در تاریخ ملت تبدیل شده است که عزیزانش در آن حضور داشتند. و بسیاری از گل‌های دیگر، مانند گل یاس زرد در قله سون ترا، گل نیلوفر آبی، گل نان...، هر گل با سایه و عطر خاص خود، اما همه عشق نویسنده را به کشور، میهن، مردم و زندگی منعکس می‌کنند. عشقی که پایدار و در عین حال ساده است. عنوان مجموعه شعر، خود گویای عشق نهفته در هر کلمه و هر قافیه است.

نوآوری در شعر دانگ هیو دان نه در نوآوری‌های فرمی، بلکه در کشف چیزهای جدید پنهان در واقعیت‌های زندگی نهفته است. نویسنده از گل‌های ساده، درخشش آنچه را که متعلق به بشریت است، در آنها می‌بیند. او از گل‌ها صحبت می‌کند، اما نه فقط گل‌ها؛ او از زندگی، از شور و شوق قلبش هنگام ایستادن در برابر کشورش، میهنش و بالاتر از همه، از عشقش به کشورش می‌گوید.

نگوین هو کوی، شاعر، می‌گوید: «در این «قطار»، ریتم قطارهایی را می‌شنوم که سرزمینی را به سرزمین دیگر، وطنی را به وطن دیگر متصل می‌کنند و مردم را به مکان‌های عشق می‌برند. به نظر می‌رسد ریتم روح با ریتم قطاری که در طول کشور حرکت می‌کند، در هم آمیخته و مناطق روستایی، سرزمین‌ها و حتی روح‌ها و مردم را به هم پیوند می‌دهد. همه اینها به سادگی و به طور طبیعی در «مناطق عشق» بیان شده است.»

شاعر دانگ هیو دان گفت: «اولین عشق من زادگاهم، له توی است - جایی که در آن متولد و بزرگ شدم، مکانی که خاطرات ناب، ساده و گرامی را در خود جای داده است و هر چه بیشتر پیش می‌روم، این خاطرات در من طنین‌انداز می‌شوند. با دنبال کردن احساساتم، اشتیاق به وجود می‌آید و من آن را در شعر ثبت می‌کنم. علاوه بر این، وقتی از مکان‌های مختلف بازدید می‌کنم، هر احساس را نیز ثبت می‌کنم و آنها را در شعر تعریف می‌کنم و بدین ترتیب عشق خود را به سرزمین و مردمش به خوانندگان دور و نزدیک می‌رسانم.»

پس از «مناطق عشق»، شاعر دانگ هیو دان، در حالی که همچنان به دنبال کردن اشتیاق خود به شعر ادامه می‌دهد، جسورانه در نوشتن مقاله‌هایی درباره سرزمین مادری و کشورش و خاطرات دوران کودکی‌اش تلاش خواهد کرد. در عین حال، او به پالایش، سرمایه‌گذاری و خلق آثار بیشتر در زبان خود ادامه خواهد داد، تصاویر جدیدی می‌سازد و از تکرار کلیشه‌ها اجتناب می‌کند.

مای نهان

منبع: https://baoquangtri.vn/van-hoa/202602/khuc-ca-ve-nhung-mien-thuong-4d42223/