روش‌های خلاقانه برای روایت داستان فرهنگ ویتنام جنوبی.

خانم سیسیل نگوک سونگ پردو، زن جوانی با اصالت فرانسوی و ویتنامی است که در منطقه جنوب غربی دلتای مکونگ در ویتنام بزرگ شده است. پس از سال‌ها تحصیل در خارج از کشور، به زادگاهش بازگشت تا پروژه‌هایی را با هدف ترویج و حفظ زیبایی فرهنگی سرزمین مادری‌اش انجام دهد.

گروه Lộn Xộn که توسط خانم سیسیل نگوک سونگ پردو تأسیس شده است، با انرژی جوانی و حمایت اعضای خود، فعالیت‌های خلاقانه بسیاری را بر اساس ویژگی‌های فرهنگی انجام داده و به جامعه و گردشگران کمک کرده است تا زیبایی‌های دلتای مکونگ را به طور خاص و ویتنام را به طور کلی بیشتر درک کنند.

خانم Cécile Ngọc Sương Perdu.

آنها تمام راه را تا غرب رفتند و سپس به غرب بازگشتند و دردسر ایجاد کردند.»

• آیا دلتای مکونگ و شیوه زندگی و فرهنگ آن همیشه تأثیر عمیقی بر او می‌گذارد، حتی اگر زادگاهش در واقع آنجا نباشد؟

پدرم فرانسوی و مادرم اهل ویتنام شمالی است و من در منطقه دلتای مکونگ در کان تو متولد و بزرگ شدم. پدرم در دوران دانشجویی کتاب‌ها و اسنادی در مورد فرهنگ ویتنامی می‌خواند و مجذوب این کشور جذاب شد. بعدها برای کار و زندگی به ویتنام آمد و با مادرم آشنا شد. والدینم یک کشتی باری در روستای قایق‌سازی خلیج نگا خریدند، آن را به یک قایق توریستی تبدیل کردند و از آن هم برای تجارت و هم برای گشت و گذار در استان‌های دلتای مکونگ استفاده کردند. از سنین پایین، پدرم مرا به همه جای منطقه می‌برد، بنابراین سبک زندگی و فرهنگ مردم محلی عمیقاً با زندگی من در هم تنیده شده است.

در دوران کودکی و نوجوانی، به مدت شش سال برای تحصیل به انگلستان رفتم و در رشته فناوری و طراحی تخصص گرفتم. اما در طول اقامتم در انگلستان بود که واقعاً قدر سرزمین مادری‌ام را دانستم و می‌خواستم کاری برای منطقه دلتای مکونگ انجام دهم. وقتی مدت زیادی در یک مکان زندگی می‌کنید، گاهی اوقات همه چیز عادی به نظر می‌رسد و ارزش‌های اطراف را بدیهی می‌شمارید. اما وقتی در معرض ارزش‌های فرهنگ‌های دیگر قرار می‌گیرید و آنها را با هم مقایسه می‌کنید، متوجه می‌شوید که چه چیزهای منحصر به فردی دارید. به همین دلیل است که باید به دوردست‌ها سفر کنید و سپس برگردید.

• می‌توانید درباره چگونگی شکل‌گیری پروژه Mess و اعضای تیمتان بیشتر توضیح دهید؟

- می‌خواستم یک جامعه طراحی در کان تو تأسیس کنم؛ این ایده در ذهنم بود و اغلب به پیامدهای آن فکر می‌کردم. در طول دوره فاصله‌گذاری اجتماعی به دلیل بیماری همه‌گیر کووید-۱۹، با دیدن دانش‌آموزانی که به صورت آنلاین از قایق‌های روی رودخانه آموزش می‌بینند، ناگهان فکر کردم که باید دانشی را که در انگلستان آموخته‌ام با فرهنگ محلی ترکیب کنم تا طرح‌هایی خلق کنم که واقعاً منعکس‌کننده دلتای مکونگ باشند. ما محصولات طراحی گرافیکی را از دانش‌آموزان متخصص در طراحی جمع‌آوری کردیم تا به جشنواره طراحی خلاق ویتنام ارسال کنیم و از آنها بسیار استقبال شد. از آنجا، گروه لون شون متولد شد. لون شون قصد دارد فرهنگ دلتای مکونگ را به روشی منحصر به فرد توسط جوانان متخصص در فناوری به نمایش بگذارد.

• چرا اسم «لون شون» (هرج و مرج/بی‌نظمی) - خانم، خیلی عجیب به نظر می‌رسد؟

- «آشوب» به این دلیل نامگذاری شده است که تلفیق فرهنگی فوق‌العاده متنوع دلتای مکونگ را به تصویر می‌کشد، در عین حال که منعکس کننده طرح‌های خودجوش و رنگارنگ پروژه نیز هست. این محصولات که حول محور فرهنگ دلتای مکونگ هستند، با استفاده از ریسوگراف چاپ می‌شوند - یک تکنیک چاپ دست‌ساز و سازگار با محیط زیست که من هنگام تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد معماری یاد گرفتم. ما استودیویی برای طراحی محصولاتی که به شدت منعکس کننده فرهنگ محلی دلتای جنوب غربی مکونگ هستند، مانند تقویم، پوستر، کارت پستال، دفترچه یادداشت و مجله (که جزئی از کلمه "مجله" است) تأسیس کردیم. از آنجا، ما این محصولات را به طور گسترده در داخل و خارج از کشور تبلیغ می‌کنیم.

نه تنها در نمایشگاه‌های هنری داخلی ظاهر می‌شوند، بلکه مجلات استودیوی لون شون نسخه‌های انگلیسی نیز دارند و با گردشگران به کشورهایی مانند بریتانیا، استرالیا، فرانسه و ایالات متحده سفر کرده‌اند... به لطف این، زیبایی دلتای مکونگ به طور خاص و ویتنام به طور کلی، برای دوستان بین‌المللی بیشتر شناخته شده است.

خانم سیسیل نگوک سونگ پردو اولین فردی است که در پروژه «کتابخانه مردمی - مردم ویتنام جنوبی داستان می‌گویند» معرفی شده است.

خلاقیت یعنی کاری کنیم که جوانان فرهنگ سرزمین مادری‌شان را بیشتر دوست داشته باشند.

• فرهنگ منطقه دلتای مکونگ در برداشت شما چگونه بیان می شود؟ شما و اعضای تیمتان از چه روش هایی برای دریافت و انتقال آن از طریق محصولاتتان استفاده می کنید؟

- عناصر فرهنگی منطقه جنوب غربی ویتنام به صورت جداگانه وجود ندارند، بلکه نتیجه لایه‌های مختلف نفوذ، از سبک زندگی و زبان گرفته تا معماری و آداب و رسوم هستند. اگر فقط یک ساعت فرصت داشتم تا در مورد مهمترین چیز در تجربه زندگی‌ام صحبت کنم، آن چیز این بود که چگونه به جوامع اطرافم، به ویژه در منطقه جنوب غربی، گوش دهم و از آنها یاد بگیرم. مهمترین راه برای یادگیری من رفتن به منطقه محلی، ملاقات با صنعتگران و متخصصان برای شنیدن داستان‌های آنها از نزدیک است.

برای ما، نزدیک شدن به فرهنگ از طریق تجربه میدانی، به جای تکیه صرف بر اسناد یا تحقیقات موجود، بسیار مهم است. بنابراین، بازدید مستقیم از مناطق محلی، ملاقات با صنعتگران، متخصصان و افراد محلی به اعضای ما این امکان را می‌دهد که به لایه‌هایی از اطلاعات دست یابند که در کتاب‌ها یافت نمی‌شوند. این امر ما را قادر می‌سازد تا آثار پر جنب و جوشی خلق کنیم که منعکس کننده سبک اصیل مردم دلتای مکونگ باشد.

• جوانان چقدر به پروژه هایی که اخیراً روی آنها کار می کنید علاقه نشان می دهند؟

- لون شون جوانانی را که به تولید محتوای دیجیتال، به ویژه در مورد فرهنگ محلی، علاقه‌مند هستند، به هم متصل می‌کند. در طول کارمان، با افرادی آشنا شدیم که در ابتدا مطالب فرهنگی زادگاه خود را "قدیمی" و معمولی می‌دانستند. با این حال، وقتی با سوالاتی مانند "چرا اینطور فکر می‌کنید؟" مواجه شدند و فرصتی برای بحث پیدا کردند، به تدریج در مورد آنها تجدید نظر کردند و جنبه‌های منحصر به فردی را کشف کردند که فقط در سرزمین مادری خودشان یافت می‌شود.

خانم سیسیل نگوک سونگ پردو اولین فردی است که در پروژه «کتابخانه مردمی - مردم ویتنام جنوبی داستان می‌گویند» که توسط بنیاد لوتوس سازماندهی شده است، حضور دارد. این پروژه به دلیل رویکرد نوآورانه‌اش منحصر به فرد است: به جای خواندن کتاب، شرکت‌کنندگان مردم را «می‌خوانند» - «کتاب‌های زنده» که داستان‌ها، تجربیات و دانش خود را برای به اشتراک گذاشتن حمل می‌کنند. این به عنوان راهی برای غنی‌سازی مدل‌های توسعه فرهنگ مطالعه در زمینه تحول دیجیتال در نظر گرفته می‌شود.

امروزه، با توسعه فناوری، یادگیری در مورد مسائل پیرامون سرزمین مادری‌مان، از جمله فرهنگ، آداب و رسوم و سنت‌های آن، آسان‌تر شده است. در نتیجه، بسیاری از مردم شروع به کاوش در دیدگاه‌های محلی در آثار خود کرده‌اند. من همیشه تأکید می‌کنم که هیچ‌کس نمی‌تواند داستانی در مورد یک فرهنگ بهتر از کسی که در آن جامعه زندگی می‌کند، روایت کند و این پایه و اساس خلاقیت عمیق است. جوانان از طریق مشارکت ما، توانایی‌های خود را از زوایای مختلف توسعه می‌دهند. بر این اساس، برخی به سراغ راه‌اندازی پروژه‌های جدید می‌روند که همگی با هدف حفظ، نگهداری و ترویج فرهنگ محلی انجام می‌شوند.

• حفظ فرهنگ کار یک روز و دو روز نیست و به تنهایی هم نمی توان به سرانجام رساند. آیا پیامی برای جوانانی که می خواهند برای حفظ زیبایی های فرهنگی سرزمین خود کاری انجام دهند، دارید؟

- زمانی بود که فکر می‌کردم می‌توانم همه کارها را به تنهایی انجام دهم. هدف اولیه پروژه‌ها برای گروهی از جوانان بود، اما اکنون، با گذشت سال‌ها، نتایج مثبت‌تر شده، تیم بزرگتر شده و درک ما تغییر کرده است. ما درک می‌کنیم که حفظ فرهنگ کار دست‌های بسیاری است که با هم کار می‌کنند، به خصوص جوانان. جوانان به ارتباط بهتر جامعه کمک می‌کنند و ما توسط افراد زیادی، متخصصان زیادی نه تنها در داخل کشور، بلکه در سطح بین‌المللی نیز متصل و پشتیبانی می‌شویم.

جوانان باید علایق خود را دنبال کنند و به علایق خود گوش دهند. البته، دنبال کردن علایق مهم است، اما همیشه باید ذهن خود را روشن نگه دارید و بدانید چه چیزی را می‌دانید و چه چیزی را نمی‌دانید. این به شما کمک می‌کند تا بدانید به چه کسی گوش دهید و به چه کسی باید گوش دهید. وقتی اشتیاق دارید و آن را دنبال می‌کنید؛ وقتی صداقت و صبر کافی دارید، به تدریج جامعه خود را پیدا خواهید کرد و به جوانان کمک می‌کنید تا خود و پروژه‌هایی را که دنبال می‌کنند، توسعه دهند.

خیلی ممنون ، خانم!

(اجرا شده توسط وونگ دِ )

منبع: https://baodongnai.com.vn/dong-nai-cuoi-tuan/202604/sang-taode-ke-cau-chuyen-van-hoa-nam-bo-5c9141f/