«مسابقه» علیه مرگ

آخر شب بود، خیلی‌ها خواب بودند که ناگهان صدای آژیر آمبولانس بلند شد و آمبولانس با سرعت در دل شب ناپدید شد. داخل آمبولانس، یک بیمار بدحال باید فوراً به بیمارستان منتقل می‌شد. راننده فقط یک راننده ساده نبود، بلکه کسی بود که با زمان مسابقه می‌داد.

آقای دائو ترونگ کین، راننده آمبولانس در بیمارستان عمومی استان کا مائو، بیش از ۱۵ سال است که به این کار مشغول است. کار او ساعت مشخصی ندارد؛ هر وقت تلفن زنگ می‌خورد، او فوراً سر کار حاضر می‌شود.

کین گفت: «شب‌هایی هست که به محض دریافت یک تماس، باید فوراً آنجا را ترک کنم. گاهی ساعت ۲ یا ۳ بامداد است، گاهی باران می‌بارد یا باد می‌وزد، جاده‌ها لغزنده هستند، اما من هنوز باید با تمام سرعت رانندگی کنم تا بیمار را به موقع به بیمارستان برسانم. حتی چند دقیقه تأخیر گاهی اوقات می‌تواند بر زندگی بیمار تأثیر بگذارد.»

کین، هر بار که پشت فرمان آمبولانس می‌نشیند، همیشه به خودش یادآوری می‌کند که کاملاً تمرکز کند و ایمنی را تضمین کند، زیرا پشت فرمان، جان یک انسان است.

بسیاری از سفرهای او شامل پیمودن ده‌ها و حتی صدها کیلومتر برای انتقال بیماران به بیمارستان‌های سطح بالاتر بود. در داخل وسیله نقلیه، صدای دستگاه‌های تنفس مصنوعی، تبادل اطلاعات کادر پزشکی و بستگان نگران، فضا را پر از تنش طاقت‌فرسا کرده بود.

کین گفت: « من که سال‌ها راننده آمبولانس بوده‌ام، به دیدن موقعیت‌های مرگ و زندگی عادت دارم، اما وقتی شاهد لحظه‌ای هستم که یکی از اعضای خانواده بیمار از شدت درماندگی اشک می‌ریزد، نمی‌توانم جلوی احساس غم و اندوهم را بگیرم . »