ក្តីបារម្ភអំពីការបង្ខូចទ្រង់ទ្រាយ និងការងាកចេញពីភាសាវៀតណាម។

គម្រោង​ធ្វើ​ឲ្យ​ភាសា​អង់គ្លេស​ក្លាយ​ជា​ភាសា​ទីពីរ​នៅ​តាម​សាលារៀន​កំពុង​ទទួល​បាន​ការ​ចាប់​អារម្មណ៍។ ក្រៅពី​រឿងរ៉ាវ​នៃ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ភាសា​អង់គ្លេស​មាន​ប្រជាប្រិយភាព ក៏​មាន​ការពិត​គួរ​ឲ្យ​ព្រួយបារម្ភ​មួយ​ដែរ​គឺ ភាសា​វៀតណាម​កំពុង​តែ​មាន​ការ​បង្ខូច​ទ្រង់ទ្រាយ និង​ងាក​ចេញ​ពី​ការ​បញ្ចេញ​សំឡេង​ស្តង់ដារ​ក្នុង​ចំណោម​យុវជន​មួយ​ចំនួន។

ការរក្សាភាពបរិសុទ្ធនៃភាសាវៀតណាម រួមជាមួយនឹងការអភិវឌ្ឍជំនាញភាសាបរទេសក៏ជាបញ្ហាមួយដែលសាលារៀន និងគ្រួសារត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ផងដែរ។

«ម៉ាក់ ខ្ញុំបានប្រាប់ម៉ាក់ហើយ ម៉ាក់ត្រូវរកវា នៅលើ Google »

អ្នកស្រី ហួង ដែលជាឪពុកម្តាយដែលមានកូនថ្នាក់ទី៤ រស់នៅក្នុងសង្កាត់ Xom Chieu ទីក្រុងហូជីមិញ បានរៀបរាប់ប្រាប់មិត្តរួមការងាររបស់គាត់នៅថ្ងៃមួយថា “កូនស្រីរបស់ខ្ញុំត្រឡប់មកផ្ទះវិញ ហើយនិទានរឿង ប៉ុន្តែនាងបន្ថែមពាក្យ និងឃ្លាចម្លែកៗជាច្រើន។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើនាងឃើញនរណាម្នាក់ដែលឆ្លាត ស្រស់ស្អាត និងនិយាយភាសាអង់គ្លេសបានល្អ នាងនឹងនិយាយថា ‘ក្មេងស្រីនោះពិតជាអស្ចារ្យណាស់’។ ឬពេលខ្លះនាងនិយាយឃ្លាដែលគ្មានន័យដូចជា ‘tung tung tung sahur’, ‘tralalero tralala’... ខ្ញុំត្រូវស្វែងរកនៅក្នុង Google ដើម្បីស្វែងរកអត្ថន័យនៃឃ្លាទាំងនោះ និងកន្លែងដែលវាមកពីណា”។

សិស្សសាលាបឋមសិក្សាកំពុងសិក្សាភាសាវៀតណាម។ សិស្សត្រូវការបង្រៀនឱ្យប្រើប្រាស់ និងរក្សាភាពបរិសុទ្ធនៃភាសាវៀតណាមតាំងពីកម្រិតអប់រំដំបូង។

រូបថត៖ ធុយ ហេង

អ្នកស្រី ហួង មានការព្រួយបារម្ភអំពីសមត្ថភាពរបស់កូនគាត់ក្នុងការបញ្ចេញមតិជាភាសាវៀតណាម។ ក្នុងស្ថានភាពខាងលើ វាច្បាស់ណាស់ថា ភាសាវៀតណាមមានពាក្យដែលអាចបង្ហាញពីអារម្មណ៍ និងស្ថានភាពចិត្តរបស់កូនគាត់យ៉ាងល្អឥតខ្ចោះ ប៉ុន្តែកូនរបស់គាត់មិនបានប្រើវាទេ។ អ្នកស្រី ហួង បាននិយាយថា “ពេលខ្ញុំសួរគាត់ គាត់បាននិយាយថា វាគ្រាន់តែជាការធ្វើតាមនិន្នាការប៉ុណ្ណោះ ដែលមិត្តរួមថ្នាក់ទាំងអស់របស់គាត់ប្រើវា ហើយប្រសិនបើគាត់មិនធ្វើទេ មិត្តភក្តិរបស់គាត់នឹងសើចចំអកឱ្យគាត់ចំពោះការមិនយល់”។

របៀបដែលយុវជនសព្វថ្ងៃប្រើប្រាស់ ភាសាវៀតណាម

ង្វៀន តាន់ តៃ ជានិស្សិតឆ្នាំទីបួននៅសាកលវិទ្យាល័យវ៉ាន់ហៀន (ទីក្រុងហូជីមិញ) បាននិយាយថា សព្វថ្ងៃនេះ វាជារឿងធម្មតាណាស់សម្រាប់យុវវ័យក្នុងការផ្ញើសារទៅគ្នាទៅវិញទៅមកដោយប្រើពាក្យ "teencode"។ ជាឧទាហរណ៍ តាន់ តៃ បានបង្ហាញឧទាហរណ៍មួយចំនួននៃពាក្យ "teencode"។ ពាក្យអង់គ្លេសជាច្រើនត្រូវបានគេប្រើជាទូទៅជំនួសឱ្យការបកប្រែទៅជាភាសាវៀតណាម ឬត្រូវបានបំលែងទៅជាពាក្យថ្មីដែលពាក់កណ្តាលជាភាសាអង់គ្លេស និងពាក់កណ្តាលជាភាសាវៀតណាម។ ឧទាហរណ៍ ជំនួសឱ្យការសរសេរ "xem" (មើល) ពួកគេប្រើពាក្យ "seen"; ជំនួសឱ្យការសរសេរ "gọi" (ហៅ) ពួកគេប្រើពាក្យ "call"; ជំនួសឱ្យការសួររកទំនុកច្រៀងនៃបទចម្រៀងនេះ ពួកគេសួរថា "cho xin lyrics" (សូមផ្តល់ឱ្យខ្ញុំនូវទំនុកច្រៀង); "wall" មានន័យថា "ទំព័រផ្ទាល់ខ្លួន" និង "cap mh" មានន័យថា "រូបថតអេក្រង់"...

លោក វូ ឌឹក មិញ ជាសិស្សនៅវិទ្យាល័យង្វៀនធីមិញខៃ (សង្កាត់សួនហ័រ ទីក្រុងហូជីមិញ) បានបង្ហាញថា លោក និងមិត្តភក្ដិរបស់លោកប្រើប្រាស់ភាសាវៀតណាម «ប្រកបដោយភាពបត់បែន» អាស្រ័យលើមនុស្សដែលពួកគេកំពុងទំនាក់ទំនងជាមួយ។ ឧទាហរណ៍ ជាមួយគ្រូបង្រៀន និងឪពុកម្តាយ ពួកគេប្រើទម្រង់នៃការនិយាយដោយគោរព ដូចជា «បាទ/ចាស៎ លោក/អ្នកស្រី» និង «អរគុណ»។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ជាមួយមិត្តភក្តិ លោក មិញ មានចរិតស្ងប់ស្ងាត់ ហើយតែងតែប្រើពាក្យស្លោកតាមអ៊ីនធឺណិតដើម្បីលេងសើចជាមួយគ្នា។

ស្រដៀងគ្នានេះដែរ ង្វៀន ថៃហុងង៉ុក ជាសិស្សនៅវិទ្យាល័យភូញូវអាន (សង្កាត់ភូញូវអាន ទីក្រុងហូជីមិញ) បាននិយាយថា នាងប្រើតែពាក្យស្លោក ពាក្យ «ប្លែកៗ» ឬឃ្លាភាសាអង់គ្លេសនៅពេលនិយាយជាមួយមិត្តភក្តិ ភាគច្រើនជាឃ្លាពេញនិយមនៅលើ TikTok។ លើសពីនេះ យុវវ័យដូចជាង៉ុកក៏ចូលចិត្តប្រើពាក្យភាសាអង់គ្លេសដូចជា deadline, chill, vibe, crush, feedback, drama ជាដើម។

ង៉ុក បាននិយាយថា «ដោយសារតែខ្ញុំប្រើភាសាអង់គ្លេសញឹកញាប់ ពេលខ្លះខ្ញុំភ្លេចអត្ថន័យនៃពាក្យមួយជាភាសាវៀតណាម ហើយមានពេលខ្លះដែលខ្ញុំច្រឡំវេយ្យាករណ៍ភាសាវៀតណាម និងភាសាអង់គ្លេស»។ «ពេលរៀបចំសម្រាប់ការប្រឡងសមត្ថភាព ខ្ញុំក៏បានដឹងដែរថាមានបញ្ហាអក្ខរាវិរុទ្ធភាសាវៀតណាមជាច្រើនដែលខ្ញុំនៅតែមិនប្រាកដអំពី ដូចជាពាក្យ 'xán lạn' ជំនួសឲ្យពាក្យ 'sáng lạng' និងពាក្យ 'viển vông' ជំនួសឲ្យពាក្យ 'viễn vông'។ បទពិសោធន៍នេះបានធ្វើឲ្យខ្ញុំយល់កាន់តែច្បាស់អំពីតម្រូវការក្នុងការកែលម្អជំនាញភាសាវៀតណាមរបស់ខ្ញុំបន្ថែមទៀត ជំនួសឱ្យការរៀនតែមូលដ្ឋានគ្រឹះ»។

ទន្ទឹមនឹងនេះដែរ លោក Ho Anh Tuan និស្សិតនៅសាកលវិទ្យាល័យ វិទ្យាសាស្ត្រ សង្គម និងមនុស្សសាស្ត្រ នៃសាកលវិទ្យាល័យជាតិវៀតណាម ទីក្រុងហូជីមិញ ជឿជាក់ថា យុវជនប្រើពាក្យ «teencode» ឬពាក្យស្លោកដោយផ្អែកលើភាពរសើប និងសមត្ថភាពរបស់ពួកគេក្នុងការយល់ដឹងអំពីបរិយាកាសទំនាក់ទំនង។ លោក Tuan បានសង្កត់ធ្ងន់បន្ថែមទៀតថា ឃ្លាភាសាអង់គ្លេសជាច្រើនមិនអាចបកប្រែបានពេញលេញទៅជាភាសាវៀតណាមទេ ដូចជា «slay» (ត្រជាក់) «wellbeing» (សុវត្ថិភាព សុខភាព) ជាដើម ដែលបង្ខំឱ្យយុវជនប្រើភាសាអង់គ្លេសដើម្បីសម្រួលដល់ការទំនាក់ទំនង។

ហួង អាញ ជានិស្សិតឆ្នាំទី៤ នៅសាកលវិទ្យាល័យវ៉ាន់ហៀន (ទីក្រុងហូជីមិញ) ជឿជាក់ថា ការប្រើប្រាស់ពាក្យស្លោក ការប្រែប្រួល និងការបញ្ចេញមតិកំប្លែងទាំងក្នុងភាសាសរសេរ និងភាសានិយាយ មិនមែនជាបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរនោះទេ។ និស្សិតរូបនេះនិយាយថា យុវជនត្រូវបានបែងចែកជាពីរជំរំ៖ ម្ខាងចូលចិត្តប្រើភាសាទាន់សម័យ ដើម្បីបង្កើតបរិយាកាសកំប្លែង និងសប្បាយរីករាយសម្រាប់អ្នកនៅជុំវិញខ្លួន។ ម្ខាងទៀតមើលឃើញនិន្នាការនេះថាគ្មានន័យ និងធ្វើឱ្យខូចដល់ភាពបរិសុទ្ធនៃភាសាវៀតណាម។

នៅក្នុងមេរៀនភាសាវៀតណាម សិស្សអនុវត្តការនិយាយ និងការឆ្លើយតបទៅនឹងការសួរសុខទុក្ខ។

រូបថត៖ ធុយ ហាំង

ជំនាញខ្សោយក្នុងការបញ្ចេញអារម្មណ៍តាមរយៈប្រយោគ និងកថាខណ្ឌ។

អ្នកស្រី ង្វៀន ធី ភឿង ដាយ គ្រូបង្រៀនថ្នាក់ទី១ ថ្នាក់ទី៥/២ នៅសាលាបឋមសិក្សា ត្រឹន ខាញ់ ឌូ សង្កាត់ តឹន ឌីញ ទីក្រុងហូជីមិញ ជឿជាក់ថា ការប្រើប្រាស់ភាសាវៀតណាមខុសប្រក្រតី ឬសូម្បីតែមិនស្តង់ដារដោយសិស្សបឋមសិក្សា គឺមានគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងណាស់។ ដូច្នេះវាទាមទារឱ្យមនុស្សពេញវ័យ និងគ្រូបង្រៀនបង្រៀន និងណែនាំកុមារឱ្យបានត្រឹមត្រូវពីក្នុងបរិយាកាសគ្រួសារ និងសាលារៀន។

«ចាប់ពីពេលដែលសិស្សចូលរៀនថ្នាក់ទីមួយ គ្រូបង្រៀនត្រូវណែនាំពួកគេអំពីរបៀបហៅមិត្តភក្តិ គ្រូបង្រៀន និងឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេឲ្យបានត្រឹមត្រូវ។ ឧទាហរណ៍ ជាមួយមិត្តភក្តិ ពួកគេអាចប្រើពាក្យ «អ្នក - ខ្ញុំ» «អ្នក - ខ្ញុំ» ឬប្រើឈ្មោះរបស់ពួកគេ។ ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ សិស្សសាលាបឋមសិក្សាជាច្រើនហៅគ្នាទៅវិញទៅមកថា «ឆេ» ឬ «នី»។ នៅពេលមើលដំបូង វាហាក់ដូចជាសប្បាយ និងកំប្លែង ប៉ុន្តែយូរៗទៅ វាក្លាយជាទម្លាប់ ហើយកុមារភ្លេចពាក្យទូទៅដែលពួកគេប្រើជាភាសាវៀតណាមប្រចាំថ្ងៃ» គ្រូបង្រៀនរូបនេះបានចែករំលែក។

មូលហេតុដែលយុវជន
ភាសាអង់គ្លេសត្រូវបានគេពេញចិត្តក្នុងករណីខ្លះ។

និន្នាការគួរឱ្យកត់សម្គាល់មួយគឺថា យុវជនជាច្រើននៃជំនាន់ Z និង Alpha ចូលចិត្តប្រើភាសាអង់គ្លេសជាជាងភាសាវៀតណាម នៅពេលចែករំលែកបទពិសោធន៍ និងអារម្មណ៍ផ្ទាល់ខ្លួន នេះបើយោងតាមអ្នកស្រី To Thi Hoan ដែលធ្វើការនៅសាលា Delta Global School ( ហាណូយ )។ ការពិតនេះផ្ទុយនឹងការសិក្សាជាច្រើននៅបស្ចិមលោក ជាកន្លែងដែលមនុស្សមានអារម្មណ៍ស្រួលបំផុតក្នុងការបង្ហាញខ្លួនឯងជាភាសាកំណើតរបស់ពួកគេ។

ថ្លែងនៅក្នុងសន្និសីទអន្តរជាតិស្តីពីសុខភាព និងសុវត្ថិភាពសាលារៀនកាលពីខែតុលា អ្នកស្រី Hoan បានពន្យល់ថា និន្នាការដែលបានរៀបរាប់ខាងលើអាចបណ្តាលមកពីហេតុផលជាច្រើន។ ទីមួយ វាក្យសព្ទសម្រាប់បង្ហាញអារម្មណ៍ជាភាសាវៀតណាមអាចមិនសម្បូរបែបដូចភាសាអង់គ្លេសទេ។ ទីពីរ ការចងចាំអវិជ្ជមានជាច្រើនត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងបរិស្ថានដែលភាសាវៀតណាមត្រូវបាននិយាយ ខណៈពេលដែលការប្រើប្រាស់ភាសាអង់គ្លេសគឺនៅពេលដែលពួកគេមានអារម្មណ៍ថាត្រូវបានគោរព និងទទួលស្គាល់ ដូចជានៅពេលនិយាយក្រោមការចាប់អារម្មណ៍ជាដើម។ ការធំឡើង និងសិក្សាក្នុងបរិយាកាសពីរភាសាក៏ជាកត្តារួមចំណែកមួយផងដែរ នេះបើយោងតាមអ្នកស្រី Hoan។

យោងតាមការស្រាវជ្រាវរបស់លោក Nguyen Thanh Ly (សាកលវិទ្យាល័យ Hanoi Metropolitan) ដែលបានបោះពុម្ពផ្សាយនៅក្នុងទិនានុប្បវត្តិ Science ក្នុងឆ្នាំ 2022 មានវិធីទូទៅចំនួនបួនដែលយុវវ័យប្រើប្រាស់ពាក្យស្លោកតាមអ៊ីនធឺណិត។ ទាំងនេះគឺ៖ រចនាប័ទ្មសាមញ្ញ (ដូចជា "buồn" ក្លាយជា "bùn", "không" ក្លាយជា "0"); រចនាប័ទ្មបង្កើតដោយខ្លួនឯង ("vãi" មានន័យថាគួរឱ្យខ្លាច "hic" មានន័យថាសោកសៅ); រចនាប័ទ្មនៃការនិយាយតាមរបៀបអនុលោមតាម ឬប្រើ "សទិសន័យថ្មី" ("ngon lành cành đào", "cạn lời"); និងរចនាប័ទ្មនៃការបញ្ចូលពាក្យអង់គ្លេស ("g9" មានន័យថារាត្រីសួស្តី "គ្មានតុ" មានន័យថាគ្មានការពិភាក្សា; "lemỏn" មានន័យថាក្រអឺតក្រទម)។

អ្នកនិពន្ធបានបញ្ជាក់បន្ថែមទៀតថា ក្នុងចំណោមសិស្ស ៨១៦ នាក់ដែលត្រូវបានស្ទង់មតិ ជាង ៩៦% បានប្រើប្រាស់ពាក្យស្លោកអ៊ីនធឺណិតនៅពេលនិយាយនៅលើបណ្តាញសង្គម វេទិកាផ្ញើសារ។ល។ ហើយតិចជាង ៥% បានប្រើប្រាស់វានៅក្នុងកិច្ចការថ្នាក់រៀន។

នាគ​ត្បូង

យោងតាមលោកស្រី ភឿង ដាយ ឪពុកម្តាយជាច្រើនមើលស្រាលបញ្ហាដែលកូនៗរបស់ពួកគេប្រើពាក្យវៀតណាមដែលបង្ខូចទ្រង់ទ្រាយ ឬមិនធ្លាប់ស្គាល់ ដោយគិតថាវាជារឿងសប្បាយ និង «មិនមែនជារឿងធំដុំអ្វីទេ»។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ឪពុកម្តាយត្រូវធ្វើការជាមួយសាលារៀនក្នុង ការអប់រំ កូនៗរបស់ពួកគេ ដោយចាប់ផ្តើមពីការនិយាយប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេ និងធានាថាប្រយោគរបស់ពួកគេត្រឹមត្រូវតាមវេយ្យាករណ៍។ នៅទីបំផុត ទម្លាប់នៃការប្រើប្រាស់ពាក្យមិនត្រឹមត្រូវនៅពេលនិយាយនឹងប៉ះពាល់ដល់សមត្ថភាពរបស់ពួកគេក្នុងការសរសេរប្រយោគ កថាខណ្ឌ និងអត្ថបទ។

ជាពិសេស អ្នកស្រី ភឿង ដៃ បានទទួលស្គាល់ថា សិស្សជាច្រើនឥឡូវនេះធ្វើខុសអក្ខរាវិរុទ្ធ ហើយមិនអាចបែងចែករវាងពាក្យវៀតណាមសុទ្ធសាធ និងពាក្យ «ខ្ចី» បានទេ។ សិស្សជាច្រើនមិនប្រើវាក្យសព្ទបានត្រឹមត្រូវទេ ជាពិសេសនៅពេលសរសេរប្រយោគ កថាខណ្ឌ និងអត្ថបទ។ គ្រូបង្រៀនរូបនេះបាននិយាយថា «សិស្សមួយចំនួនមិនអាចបែងចែកពេលណាត្រូវប្រើពាក្យ «ស្ងាត់» និងពេលណាត្រូវប្រើពាក្យ «សន្តិភាព» បានទេ។ អ្នកខ្លះថែមទាំងប្រើពាក្យស្លោករបស់យុវវ័យនៅក្នុងអត្ថបទរបស់ពួកគេទៀតផង»។

សិស្ស​បឋមសិក្សា​នៅ​ក្រុង​ហូជីមិញ​ក្នុង​ពិធីបុណ្យ "ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​ជនជាតិ​វៀតណាម" ឆ្នាំ ២០២៤។

រូបថត៖ ធុយ ហាំង

«ខ្ញុំបានកត់សម្គាល់ឃើញថា សមត្ថភាពរបស់សិស្សជាច្រើនក្នុងការបញ្ចេញមតិរបស់ពួកគេនៅក្នុងប្រយោគ និងអត្ថបទកំពុងធ្លាក់ចុះ ពីព្រោះឥឡូវនេះមនុស្សជាច្រើនមើលតែវីដេអូខ្លីៗប៉ុណ្ណោះ។ វាមិនអាចប្រកែកបានទេថា សិស្សសម័យនេះមានភាពវៃឆ្លាត និងមានប្រាជ្ញាវាងវៃ។ ពួកគេអាចឆ្លើយសំណួរណាមួយដែលខ្ញុំសួរបានយ៉ាងរហ័ស។ វាមានអារម្មណ៍ថាពួកគេដឹងច្រើន ប៉ុន្តែពួកគេមិនយល់អ្វីៗស៊ីជម្រៅនោះទេ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកសុំឱ្យពួកគេបញ្ចេញអារម្មណ៍ និងអារម្មណ៍របស់ពួកគេនៅក្នុងប្រយោគ និងកថាខណ្ឌឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងមានប្រសិទ្ធភាព វាក្លាយជាការលំបាកខ្លាំងណាស់» អ្នកស្រី ភឿង ដៃ បាននិយាយ។

«នោះហើយជាមូលហេតុដែលសព្វថ្ងៃនេះយើងឃើញយុវជនជាច្រើនធ្វើការទាមទារ - បញ្ជាឱ្យឪពុកម្តាយ និងមនុស្សពេញវ័យរបស់ពួកគេធ្វើរឿងនេះ ឬរឿងនោះ ប៉ុន្តែពួកគេមិនដឹងពីរបៀបបញ្ចុះបញ្ចូលមនុស្សពេញវ័យដោយគំនិត ដោយប្រយោគដ៏ឧឡារិក ឬដោយពាក្យពេចន៍ច្បាស់លាស់នោះទេ។ សមត្ថភាពក្នុងការបង្ហាញពីខ្លួនឯង និងអារម្មណ៍របស់ពួកគេតាមរយៈភាសាដ៏ស្រស់ស្អាតក្លាយជាការលំបាក។ ជាពិសេសនៅពេលឈរនៅចំពោះមុខហ្វូងមនុស្ស ការបង្ហាញអ្វីមួយ ការផ្សំពាក្យសម្ដី និងភាសាកាយវិការគឺកាន់តែពិបាកសម្រាប់សិស្សជាច្រើននាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ» អ្នកស្រី ភួង ដៃ បានចែករំលែកបន្ថែមទៀត។

ប្រភព៖ https://thanhnien.vn/noi-lo-tieng-viet-meo-mo-lech-chuan-185251103231434981.htm