ຄຣິສມາສຢູ່ດ່າລາດເກົ່າ: ບົດເພງສວດດັງກ້ອງໃນຄືນທີ່ໜາວເຢັນ.

ໃນອະດີດ, ເມືອງດ່າລາດມີວັດທະນະທຳກາໂຕລິກເປັນທີ່ເຄົາລົບນັບຖືຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ, ບຸນຄຣິສມາສໃນອະດີດບໍ່ພຽງແຕ່ຖືກຈຳກັດຢູ່ໃນພື້ນທີ່ຊຸມຊົນຂອງສາສະໜາດຽວເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນລະດູການແຫ່ງຄວາມສຸກ ແລະ ຄວາມສັກສິດທີ່ແຜ່ລາມໄປທົ່ວພູມສັນຖານ, ຫົວໃຈຂອງນັກທ່ອງທ່ຽວ ແລະ ຜູ້ຢູ່ອາໄສໂດຍທົ່ວໄປ.

ຄຣິສມາສຄັ້ງທຳອິດຂອງຂ້ອຍຢູ່ໂບດ Rooster.

ຮູບຖ່າຍຂອງໂບດ Nicolas Bari (ເຊິ່ງເອີ້ນກັນວ່າໂບດໄກ່, ຕໍ່ມາແມ່ນວິຫານດາລາດ) ທີ່ຖ່າຍໃນວັນຄຣິສມາສໃນປີ 1932 ສາມາດຖືວ່າເປັນຮູບຖ່າຍທີ່ເກົ່າແກ່ທີ່ສຸດຂອງລະດູການຄຣິສມາສຂອງເມືອງດາລາດທີ່ເກັບຮັກສາໄວ້ໃນບ່ອນເກັບມ້ຽນ. ຮູບຖ່າຍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າວິຫານດາລາດຢູ່ໃນໄລຍະທຳອິດຂອງການກໍ່ສ້າງ (ເດືອນກໍລະກົດ 1931 - ມີນາ 1932), ປະກອບດ້ວຍສະຖານທີ່ສັກສິດ, ປະຕູທາງເຂົ້າ, ແລະທາງຍ່າງຂ້າງສອງຂ້າງ. ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງວິຫານບໍ່ໄດ້ສຳເລັດຈົນກ່ວາປີ 1942, ເຊິ່ງສົ່ງຜົນໃຫ້ສະຖາປັດຕະຍະກຳທີ່ພວກເຮົາເຫັນໃນປະຈຸບັນ.

ຄຣິສມາສທີ່ວິຫານດາລາດໃນປີ 1932

ເອກະສານ

ໃນຮູບຖ່າຍ, ປະຕູທາງເຂົ້າຂອງໂບດໄດ້ຖືກຕົກແຕ່ງຢ່າງງ່າຍດາຍດ້ວຍຄຳວ່າ "Noel," ໂຄມໄຟຮູບດາວແຂວນຢູ່ທີ່ທາງເຂົ້າ, ແລະທຸງທຸງກະຈາຍອອກໄປທຸກທິດທາງຈາກຈຸດສູງຢູ່ທາງໜ້າປະຕູຫຼັກ... ສ້າງບັນຍາກາດງານບຸນທີ່ມີຄວາມສຸກ, ອ່ອນໂຍນ, ແລະສະຫງົບ. ຕົ້ນສົນໃນບໍລິເວນວິຫານດາລາດ, ເຊິ່ງປະຈຸບັນເປັນວັດຖຸບູຮານ, ມີຄວາມສູງປານກາງໃນປີ 1932, ສູງເຖິງລະດັບຫຼັງຄາຂອງສອງປີກຂອງໂບດທີ່ສ້າງຂຶ້ນໃໝ່, ສ້າງພູມສັນຖານທີ່ກົມກຽວກັນ. ຈາກເດີ່ນນ້ອຍໆຂອງໂບດໄປຫາຖະໜົນທາງໜ້າ, ສາມາດເຫັນຝູງຊົນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍທີ່ມີຄວາມສຸກຂອງຊາວໂບດທີ່ເຂົ້າຮ່ວມພິທີຄຣິສມາສ. ຄົນເຮົາສາມາດຮັບຮູ້ຊາວຕາເວັນຕົກທີ່ໃສ່ໝວກ "ສະມາຊິກສະພາ" - ໝວກກັນກະທົບສີຂາວຊະນິດໜຶ່ງທີ່ພົບເຫັນທົ່ວໄປໃນສະໄໝອານານິຄົມຝຣັ່ງ - ຄົນຫວຽດນາມໃນຊຸດອ່າວຫວີດແບບດັ້ງເດີມ, ພະສົງ, ແລະ, ເບິ່ງຄືວ່າຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນສົນ, ກຸ່ມຊາວໂບດທ້ອງຖິ່ນ. ໃນຮູບຖ່າຍ, ເດີ່ນໂບດໃນວັນຄຣິສມາສແມ່ນສັນຍາລັກທີ່ໜ້າສົນໃຈທີ່ສຸດຂອງການພົບປະ, ການຢູ່ຮ່ວມກັນ, ແລະ ຄວາມກົມກຽວຂອງປະເພນີທາງວັດທະນະທຳທີ່ໄດ້ສ້າງຄຸນຄ່າຂອງດາລາດຕັ້ງແຕ່ສະໄໝຕົ້ນໆ.

"ແຫຼ່ງຄວາມຮັກທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ"

ອົງປະກອບນີ້ໄດ້ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນຕື່ມອີກໃນບັນຍາກາດວັນຄຣິດສະມາດໃນທົດສະວັດຕໍ່ມາ, ປະມານຊຸມປີ 1950 ແລະ 1960. ໜັງສືພິມປະຈຳອາທິດ Da Lat ຂອງພະແນກຂໍ້ມູນຂ່າວສານ (ນຳພາໂດຍທ່ານ Pham Gia Triep, ໂດຍມີທ່ານ Ho Thuong Hien ຮັບຜິດຊອບເນື້ອໃນ), ຈັດພິມຕັ້ງແຕ່ປີ 1957 ຫາ 1964, ຈະອອກສະບັບພິເສດວັນຄຣິດສະມາດພ້ອມດ້ວຍໜ້າປົກທີ່ມີຮູບແຕ້ມທີ່ສວຍງາມຂອງສະຖານທີ່ເກີດຂອງເມືອງເບັດເລເຮັມ - ບ່ອນທີ່ພຣະເຢຊູປະສູດ. ສະບັບວັນຄຣິດສະມາດມັກຈະມີບົດຄວາມຫຼາຍຢ່າງທີ່ສະທ້ອນເຖິງກິດຈະກຳທາງວັດທະນະທຳ ແລະ ວຽກງານການກຸສົນໃນໂບດຕ່າງໆທົ່ວເມືອງ, ໂດຍສະເພາະໃນເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ ແລະ ໃນບັນດາຊຸມຊົນຊົນເຜົ່າສ່ວນນ້ອຍທີ່ດ້ອຍໂອກາດ.

ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງສາມາດເລືອກແບບສຸ່ມຈາກວາລະສານ Da Lat ສະບັບພິເສດວັນຄຣິດສະມາດໃນປີ 1957, ເຊິ່ງມີບົດຄວາມ ທີ່ມີຊື່ວ່າ "Da Lat ແລະວັນຄຣິດສະມາດ 1957 " ໂດຍ Thien Nhan. ບົດຄວາມດັ່ງກ່າວໄດ້ອະທິບາຍເຖິງບັນຍາກາດວັນຄຣິດສະມາດໃນປີນັ້ນ, ເຊິ່ງຜູ້ຂຽນໄດ້ອະທິບາຍວ່າ "ມີຊີວິດຊີວາກວ່າປີກ່ອນໆ." ຜູ້ຂຽນໄດ້ຂຽນວ່າ: "ໃນຕອນກາງຄືນ, ເພື່ອລະນຶກເຖິງການປະສູດຂອງພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດ, ໂບດທັງໝົດໃນເມືອງ Da Lat ໄດ້ຈັດພິທີທີ່ສັກສິດຫຼາຍກວ່າປີກ່ອນໆ. ໂດຍສະເພາະ, ໂບດ Dankia ໃນເຂດ 5 ໄດ້ເຕົ້າໂຮມຊາວ Montagnard 1,618 ຄົນຈາກເຂດ Blao, Dran, ແລະ Lam Vien ເພື່ອສະເຫຼີມສະຫຼອງຕາມຮີດຄອງປະເພນີຂອງ Montagnard ດ້ວຍຄວາມສຸກແລະຄຶກຄື້ນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມພິທີອະທິຖານທີ່ສັກສິດເພື່ອສະເຫຼີມສະຫຼອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕະຫຼອດຄືນຂອງວັນທີ 24 ທັນວາ ຈົນຮອດຕອນເຊົ້າຂອງວັນທີ 25 ທັນວາ 1957."

ໃນບົດຂຽນ "ຄືນຄຣິສມາສໃນເມືອງດາລາດ" ໂດຍ Van Son, ເຊິ່ງຈັດພິມໃນສະບັບດຽວກັນ, ມີຄຳອະທິບາຍທີ່ລຽບງ່າຍແຕ່ມີເນື້ອເພງ, ເລິກຊຶ້ງ ແລະ ລະອຽດອ່ອນກ່ຽວກັບຄືນຄຣິສມາສໃນເມືອງດາລາດເກົ່າ: "ໃນຕອນບ່າຍ, ເມື່ອຕາເວັນຕົກດິນຈາງລົງ, ຫຼັງຄາໂບດໄດ້ຖືກສ່ອງແສງດ້ວຍໄຟໄຟຟ້າທີ່ມີສີສັນສົດໃສນັບບໍ່ຖ້ວນ, ເຫຼື້ອມດ້ວຍດອກໄມ້ທຽນໄຂສີຂາວຫຼາຍພັນດອກ. ໃນໄລຍະໄກໆ, ສຽງລະຄັງດັງກ້ອງ, ແລະ ຈາກທຸກທິດທາງ, ຝູງຊົນໄດ້ຫຼັ່ງໄຫຼມາທີ່ໂບດ. ເດັກນ້ອຍນຸ່ງເສື້ອຜ້າໃໝ່ຂອງເຂົາເຈົ້າ. ໃບໜ້າຂອງທຸກຄົນສະແດງຄວາມປິຕິຍິນດີ ແລະ ຄວາມຕື່ນເຕັ້ນໃນການຕ້ອນຮັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຜູ້ຄົນຟັງຢູ່ໃນຄວາມງຽບສະຫງົບ ໃນຂະນະທີ່ສຽງລະຄັງຈາງລົງສູ່ອາກາດ ແລະ ເຂົ້າໄປໃນຫົວໃຈຂອງມະນຸດຊາດ. ຄືນນີ້, ອາກາດເຕັມໄປດ້ວຍກິ່ນຫອມ ແລະ ສີສັນ; ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ປະສູດ, ແລະ ດວງດາວຕ່າງໆໄດ້ປະດັບປະດາໄປທົ່ວທຸກທິດທາງ. ປະຕູໂບດໄດ້ເປີດກວ້າງເພື່ອຕ້ອນຮັບຜູ້ທີ່ມີສັດທາຈາກທຸກຝ່າຍ. ຜູ້ຄົນຄຸເຂົ່າລົງທີ່ຕີນຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ອະທິຖານຂໍຄວາມເມດຕາອັນບໍ່ມີຂອບເຂດຂອງພຣະອົງ. ແຫຼ່ງຄວາມເມດຕາທີ່ບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດ."

ໜຶ່ງປີຫຼັງຈາກບັນທຶກເຫຼົ່ານັ້ນ, ໃນເຮືອນຫຼັງໜຶ່ງທີ່ຕັ້ງຢູ່ເຄິ່ງທາງຂຶ້ນເນີນພູທີ່ນຳໄປສູ່ວິຫານດາລາດ, ເດັກຊາຍອາຍຸ 14 ປີໄດ້ຢືນເບິ່ງຮູບຮ່າງໃນຊຸດສີຂາວໃນຕອນບ່າຍວັນຄຣິສມາສທີ່ມີໝອກປົກຄຸມ, ຈິດວິນຍານຂອງລາວໄດ້ຫຼົງໄຫຼໄປໃນທຳນອງທີ່ອ່ອນໂຍນຂອງເພງ " Silent Night ." ຄວາມຊົງຈຳກ່ຽວກັບຄວາມງາມອັນສັກສິດຂອງຄືນຄຣິສມາສທີ່ໜາວເຢັນແລະປຽກຊຸ່ມນັ້ນໄດ້ບິນໄປ, ເປັນແຮງບັນດານໃຈໃຫ້ກັບເພງ "Sad Christmas Carol " - ເພງທີ່ເຄິ່ງສະຕະວັດຕໍ່ມາຍັງຄົງດັງກ້ອງຢູ່ໃນບ້ານກາໂຕລິກໃນທຸກໆວັນຄຣິສມາສເປັນ "ເພງຫົວຂໍ້ວັນຄຣິສມາສ." ເດັກຊາຍອາຍຸ 14 ປີຄົນນັ້ນບໍ່ແມ່ນໃຜອື່ນນອກຈາກນັກປະພັນເພງ Nguyen Vu. ເລື່ອງຄວາມຮັກທີ່ໂສກເສົ້າໄດ້ຖືກຖັກທໍເຂົ້າໄປໃນເພງຂອງລາວ, ໃນບັນຍາກາດກາງຄືນທີ່ໜາວເຢັນທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງດາລາດ: " ໃນຄືນທີ່ໜາວເຢັນ, ເພງສວດຂອງພຣະເຈົ້າດັງກ້ອງ / ຮ້ອງຢ່າງອ່ອນໂຍນຕາມປະໂຫຍກ 'Silent Night '" ຫຼື " ດວງດາວທີ່ກະພິບຕາເຮັດໃຫ້ຕາແລະປາກຂອງເຈົ້າສວຍງາມຍິ່ງຂຶ້ນ / ຊຸດສີຂາວຂອງເຈົ້າປິວຄືກັບປີກຂອງນາງຟ້າ ."

ບັນຍາກາດຂອງເມືອງດ່າລາດໃນຄືນວັນຄຣິສມາດໄດ້ສຳຜັດຈິດວິນຍານທີ່ອ່ອນໄຫວຂອງນັກດົນຕີ, ຮັກສາໄວ້ໃນບົດເພງຮັກທີ່ສັກສິດ, ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫຼົງໄຫຼ ແລະ ບໍລິສຸດ.

ສິລະປິນ ດິ່ງ ເກື່ອງ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ໃຊ້ເວລາວັນຄຣິດສະມາດທີ່ມະຫັດສະຈັນກັບໝູ່ເພື່ອນສະໜິດໃນເມືອງດາລາດໃນກາງຊຸມປີ 1960, ໄດ້ບັນທຶກບົດກະວີທີ່ສວຍງາມເຫຼົ່ານີ້, ຄືກັບການສະທ້ອນໃນໝອກ: "ເດືອນທັນວາແມ່ນໂສກເສົ້າສະເໝີ / ຂ້ອຍຈື່ໄດ້ວ່າຄ່ຳຄືນວັນຄຣິດສະມາດກັບຖະໜົນຫົນທາງເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ຄົນ / ໄປໂບດ, ຄູ່ຮັກໜຸ່ມສາວຢູ່ນຳກັນ / ບິນຢູ່ໃນພື້ນທີ່ສີຂຽວຂອງຮູບແຕ້ມ Chagall / ດ້ວຍດອກກຸຫຼາບສີຂາວ ແລະ ຂີ້ຜຶ້ງຫຼາຍດອກ."

ຜ່ານຄວາມຊົງຈຳຂອງຊາວເມືອງ ແລະ ນັກທ່ອງທ່ຽວ, ສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້ວ່າ ດ່າລາດ ໃນອະດີດແມ່ນເມືອງທີ່ຜູ້ຄົນດຳລົງຊີວິດຢ່າງຊ້າໆ, ມ່ວນຊື່ນກັບລະດູການຄຣິສມາສທີ່ດີເລີດ.

ແຫຼ່ງຂໍ້ມູນ: https://thanhnien.vn/noel-da-lat-xua-bai-thanh-ca-vang-trong-dem-lanh-1851535082.htm