Podróż „Małego Księcia” w „Zajeździe Agarwood”

Opowiadanie Saint-Exupéry'ego „Mały Książę” toczy się równolegle z podróżą głównego bohatera filmu „Quán Kỳ Nam”, odsłaniając w ten sposób losy i życie pełne zakrętów i zwrotów akcji, a także oferując piękny, nostalgiczny obraz Sajgonu lat 80.

W filmie czuć silny nostalgiczny nastrój. (Zdjęcie: Galaxy Studio)

Podróż Małego Księcia

Jak powiedział reżyser Leon Quang Le, postać tłumacza Khanga jest niczym Mały Książę, który zgłębia życie w starym kompleksie apartamentowców, do którego przeprowadził się pod „patronatem” swojego potężnego wuja, niczym odkrywanie planety, a każda osoba, którą spotyka, ma misję, czy to lis, czy róża…

Khang (Liên Bỉnh Phát), młody tłumacz, z pomocą anonimowego wuja, podejmuje pracę w prestiżowym wydawnictwie, którego zadaniem jest ponowne przetłumaczenie „Małego Księcia” Saint-Exupéry’ego, po słynnym już przekładzie poety Bùi Giánga. Khang przeprowadza się do starego budynku mieszkalnego, miejsca wypełnionego licznymi „aparatami napędzanymi siłą ludzkich mięśni”, gdzie panuje podejrzliwość i niepokój o tożsamość i okoliczności drugiej osoby, ale gdy zachodzi taka potrzeba, stają się sobie niezwykle bliscy i serdeczni.

Khang i Ky Nam w filmie.

Pod Khangiem mieszka Ky Nam (Do Thi Hai Yen), kobieta niegdyś słynąca z umiejętności prowadzenia domu, która nawet napisała w gazecie specjalny felieton o prowadzeniu domu. Jednak z powodu wydarzeń osobistych wycofała się z życia publicznego i obecnie co miesiąc zapewnia mieszkańcom kompleksu catering.

Tran The Manh całkiem dobrze odegrał rolę Su.

Kỳ Namowi pomaga Su (Trần Thế Mạnh), inteligentny i wrażliwy chłopiec rasy mieszanej. Su jest często prześladowany przez inne dzieci w bloku z powodu swojego odmiennego wyglądu. Wbrew swojej surowej i ponurej powierzchowności, Su okazuje się być romantycznym, emocjonalnym, pilnym i dociekliwym chłopcem, ale z trudem pokonuje barierę bycia sierotą i trudną sytuację rodziny swojego adopcyjnego wujka.

Stary budynek mieszkalny jest domem dla innych ludzi, z których każdy ma swój własny los i własne wybory życiowe. Pan Hao (Le Van Than), starszy mężczyzna mieszkający obok Khanga, zarabia na życie praktykując tradycyjną medycynę, ukrywając swoje głębokie smutki w płytach winylowych – przedmiotach, których „nikt by nie kupił, nikt by nie wziął za darmo”, ale które przynoszą mu drobne radości każdego dnia.

Państwo Bang, liderzy sąsiedztwa, z trudem godzą sąsiedzkie relacje z surowymi zasadami panującymi w okolicy. Luyen (Ngo Hong Ngoc), dziewczyna z sąsiedztwa, skrycie kocha Khanga, ale w głębi duszy skrywa zazdrość i intrygi. Poprzez różne wydarzenia zaczyna rozumieć i doceniać prawdziwą wartość słowa „przepraszam”…

Lien Binh Phat gra rolę młodego tłumacza.

Życie toczyło się dalej, a Khang, niczym Mały Książę, stopniowo poznawał planetę. Z każdym dniem rozumiał coraz więcej o otaczających go ludziach, a także coraz lepiej rozumiał samego siebie. Książka „Mały Książę”, którą musiał przetłumaczyć, wydawała się nie tylko książką, ale podróżą ku „zrozumieniu siebie i innych”, ponieważ jego sąsiedzi przyczynili się do lepszego zrozumienia książki.

„Mały Książę”, jak powiedział reżyser Leon Quang Le, to „książka do poduszki”, ściśle związana z dzieciństwem wielu pokoleń w jego rodzinie. Chciał przenieść tę książkę do filmu jako doświadczenie, filozofię życia z minionej epoki.

Piękny i poetycki Sajgon w filmie.

Dwa elementy, które składają się na piękno filmu „Quán Kỳ Nam”, oprócz fabuły i aktorów, to efekty wizualne i muzyka . To rzadki, jeśli nie jedyny, wietnamski film z 2025 roku, który został nakręcony w całości na taśmie 35 mm. Dzięki temu film zachowuje głębokie piękno i silny sentymentalny klimat dzięki lekko starzejącemu się, złocistemu tonowi.

Stare uliczki z żółtymi światłami w filmie.

Reżyser Leon Quang Le przyznał, że wiedział, iż wybór filmu 35 mm stanowił wyzwanie, jednak tylko film mógł spełnić jego wymagania wizualne i przedstawić stary Sajgon z jego poetyckimi zakątkami i codziennymi scenami.

Rekwizyty wykorzystane w filmie zostały starannie dobrane.

Reżyser Leon Quang Le bardzo skrupulatnie dobierał przedmioty z lat 90., od koszyków, garnków, gramofonów, po kostiumy. Powiedział, że jego matka była źródłem inspiracji i inspiracją do filmu. „Moja matka ubierała się jak pani Ky Nam: czarne jedwabne spodnie, bluzka zapinana na guziki ze stójką i para drewnianych chodaków na wysokich obcasach” – wspominał.

Najbardziej imponującym aspektem filmu jest pojawienie się poety Bui Gianga. Reżyser Leon Quang Le powiedział, że aktor grający Bui Gianga jest również jego bliskim przyjacielem, który rozumie i wie, jak on przedstawiłby tę postać. Dlatego, mimo że jego wygląd nie był do końca idealny, zdecydował się na tę rolę właśnie z tego powodu.

Do Thi Hai Yen gra rolę kobiety, której spotkał tragiczny los.

Muzykę do filmu skomponował muzyk Ton That An. W utworze wykorzystano głównie instrumenty strunowe, z głębokimi tonami wiolonczeli, melodyjnymi dźwiękami skrzypiec, a okazjonalnie szarpaną, pełną duszy akordami gitary… Oprócz muzyki, oryginalne wykonania starych utworów granych z gramofonu stanowią również zapadający w pamięć element filmu.

„Quán Kỳ Nam” ma powolny i nieco melancholijny rytm, ale nigdy nie nudzi. Wręcz przeciwnie, są momenty, gdy pominięcie jednej klatki może pozostawić widzów w oszołomieniu, gdy zobaczą kolejną, bo nie zdążyli nadrobić zaległości.

Odtworzenie sceny ślubu z lat 90. w filmie. Ngo Hong Ngoc gra Luyen (stojącą po prawej stronie).

Nie sposób nie wspomnieć o dwójce głównych aktorów, Lien Binh Phat i Do Thi Hai Yen. Obaj od dawna nie grali w filmach fabularnych i w tym roku powrócili w serii filmów. Obaj aktorzy emanują niezwykle kinową urodą, a Do Thi Hai Yen szczególnie dobrze pasuje do roli kobiety z Północy, skrywającej wiele smutków.

W filmie pojawia się także kilka zupełnie nowych twarzy, które robią duże wrażenie na widzach, jak na przykład aktorka cải lương Lý Kiều Hạnh w roli pani Bằng, żony przywódcy sąsiedztwa; doświadczony aktor Lê Văn Thân jako pan Hạo, sąsiad Khanga; Ngô Hồng Ngọc jako Luyến, dziewczyna, która potajemnie lubi Khanga; a zwłaszcza Trần Thế Mạnh jako Su.

Film „Restauracja Kỳ Nam”, jak powiedział reżyser Leon Quang Lê, jest jak danie, które ekipa filmowa podaje widzom. Dla większości osób może być trudne do zjedzenia, może nie każdemu przypadnie do gustu, ale cała ekipa starała się jak najlepiej „ugotować” je tak pysznie, jak to tylko możliwe, z całą szczerością i dbałością o szczegóły.

Film „The Agarwood Inn” miał swoją światową premierę kinową na kilku międzynarodowych festiwalach filmowych, m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto (TIFF) 2025 w kategorii Prezentacji Specjalnych, był wyświetlany w sekcji A Window on Asian Cinema na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Busan (BIFF) 2025, w kategorii Prezentacji Specjalnych na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Bangkoku, a także został wybrany do udziału w konkursie na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym na Hawajach (HIFF) 2025.

LINH KHANH

Źródło: https://nhandan.vn/hanh-trinh-cua-hoang-tu-be-trong-quan-ky-nam-post927136.html