Czego jeszcze brakuje wietnamskiemu kinu, jeśli chce mieć „wietnamskiego Doraemona”?

Latem 2026 roku tysiące rodzin znów zgromadzi się w kinach, aby obejrzeć uwielbiany film animowany Doraemon: Nobita i podwodny zamek.

Latem 2026 roku tysiące rodzin tłumnie zgromadziły się w kinach, aby obejrzeć animowany film „Doraemon: Nobita i podwodny zamek” . Zaledwie kilka dni po premierze film szybko przekroczył 100 miliardów VND przychodów w Wietnamie, stając się pierwszym filmem międzynarodowym, który osiągnął ten kamień milowy w 2026 roku. To również drugi rok z rzędu, w którym marka „Doraemon” zdominowała letnie wyniki kasowe, po sukcesie filmu „Doraemon: Nobita i przygoda w świecie w książce obrazkowej”, który w 2025 roku osiągnął 100 miliardów VND.

Doraemon: Nobita i Zamek Pod Morzem. Zdjęcie: Producent

Te wymowne statystyki pokazują, że dzieci nigdy nie odwróciły się od kin. Jednak pomimo dominacji międzynarodowych marek animowanych, kino wietnamskie wciąż zmaga się z długotrwałą luką: brakiem filmów specjalnie dla dzieci.

Młodzi widzowie nadal chodzą do kina, ale gdzie są wietnamskie filmy dla dzieci?

Rok 2025 jest uważany za przełomowy dla wietnamskiego kina. Całkowite przychody rynkowe sięgają około 5600 miliardów VND, sprzedano ponad 70 milionów biletów, a filmy wietnamskie stanowią ponad 60% udziału w rynku. Stale pojawiają się filmy o wysokich dochodach, skala produkcji rośnie, a widzowie stopniowo zaczynają preferować filmy krajowe. Jednak pomimo tych optymistycznych prognoz, filmy dla dzieci pozostają stosunkowo mało popularnym segmentem.

Patrząc na ostatnie kalendarze premier, łatwo zauważyć, że w box office dominują horrory, komedie, dramaty psychologiczne i filmy skierowane do dorosłych. Tymczasem liczba wietnamskich filmów rzeczywiście skierowanych do dzieci pozostaje w każdym roku znikoma.

Doraemon: Nobita i Zamek Pod Morzem. Zdjęcie: Producent

W rozmowie z gazetą Dan Viet , Trinh Lam Tung, zasłużony artysta, reżyser i malarz, uważa, że ​​jednym z ważnych powodów jest to, jak rynek postrzega młodą publiczność. Twierdzi, że dzieci w Wietnamie są często postrzegane jako drugorzędna lub bierna grupa odbiorców. Tymczasem w wielu rozwiniętych branżach filmowych jest to grupa docelowa, która otrzymuje strategiczne inwestycje w celu kształtowania nawyków związanych z filmem i wspierania przyszłych pokoleń widzów.

W rzeczywistości tworzenie filmów dla dzieci nigdy nie było łatwym zadaniem. Film dla dzieci musi nie tylko przemawiać do najmłodszych, ale także być na tyle przekonujący, by przekonać rodziców do zakupu biletów. Oznacza to, że wymagania dotyczące scenariusza, scenografii, efektów specjalnych, dźwięku i wrażeń emocjonalnych są znacznie bardziej rygorystyczne. Według Trinh Lam Tung, filmy dla dzieci również mają trudności z osiągnięciem tak szerokiego zasięgu jak horrory czy gatunki dla dorosłych, a koszty inwestycji są zazwyczaj znacznie wyższe.

Aby stworzyć „wietnamskiego Doraemona”, potrzebujemy nastawienia całego przemysłu.

Choć można by twierdzić, że dzieci nie są już zainteresowane kinami, rynek dowodzi czegoś innego. Ciągły sukces zagranicznych filmów animowanych pokazuje, że popyt na rozrywkę wśród młodej widowni pozostaje bardzo wysoki. Bardziej skłaniające do refleksji pytanie brzmi: czy to właśnie publiczność jest prawdziwym powodem, dla którego dzieci są skłonne płacić za oglądanie zagranicznych filmów?

Według reżysera Trinha Lam Tunga, wietnamskiemu kinu brakuje nie tylko technologii czy kapitału inwestycyjnego, ale także nastawienia na długofalowy rozwój. Uważa on, że animację i filmy dla dzieci należy postrzegać jako autentyczny przemysł kulturalny, a nie jedynie odizolowane projekty.

Doraemon: Nobita i Zamek Pod Morzem. Zdjęcie: Producent

To również obawa, którą wielokrotnie wyrażał artysta Pham Ngoc Tuan, od lat zajmujący się wietnamską animacją. Według niego, wietnamska animacja nie rozwinęła się jeszcze w pełnoprawny przemysł, ponieważ brakuje jej zrównoważonego ekosystemu postaci i marek. Największą wartością animacji są nie tylko przychody z biletów, ale także jej zdolność do tworzenia własności intelektualnej (IP), którą można rozszerzyć na komiksy, gry, zabawki, edukację i wiele innych dziedzin kultury.

To właśnie fundamentalna różnica między wietnamską animacją a wiodącymi światowymi branżami rozrywkowymi. Sukces Doraemona nie opiera się wyłącznie na filmie. Za tą marką stoją dekady zsynchronizowanego rozwoju – od mangi, anime, telewizji, po filmy i produkty komercyjne – tworząc dziecięce wspomnienia dla wielu pokoleń widzów. Tymczasem wietnamskie kino często wywiera presję na każdy film, aby odniósł natychmiastowy sukces od premiery.

Artysta Pham Ngoc Tuan również wyraził kiedyś obawy o przyszłość wietnamskiej animacji, argumentując, że wielu młodych ludzi ma umiejętności, entuzjazm i pasję, ale trudno im pozostać w zawodzie na dłuższą metę, jeśli branża nie jest wystarczająco silna, aby tworzyć możliwości zrównoważonego rozwoju.

Warto zauważyć, że Wietnamowi nie brakuje kreatywnego materiału. Posiadamy skarbnicę historii, legend, baśni, folkloru i niezliczonych opowieści, które poruszają życie dzieci. Według reżysera Trinha Lam Tunga, wietnamskie filmy muszą opowiadać historie, których nie potrafią zrobić filmy zagraniczne – historie głęboko zakorzenione w wietnamskiej kulturze, odzwierciedlające życie, dusze i emocje wietnamskich dzieci.

Można powiedzieć, że kino wietnamskie nie zaniedbało całkowicie młodej widowni. Jest jednak oczywiste, że ta grupa demograficzna nie otrzymała inwestycji adekwatnych do jej roli i potencjału.

Ostatecznie przemysł filmowy, który chce rozwijać się w sposób zrównoważony, nie może skupiać się wyłącznie na zdobywaniu obecnej widowni, lecz musi również dbać o publiczność jutra.

Source: https://danviet.vn/muon-co-doraemon-viet-nam-dien-anh-viet-con-thieu-dieu-gi-d1431230.html