Każde zaskoczenie w życiu, po namyśle, czasami wynika z głębokiej, tajemniczej więzi. Mój stary kolega, Tran Minh, wieloletni przyjaciel, jest fotoreporterem. Ale co ważniejsze, dla mnie, Tran Minh jest pieśniarzem ludowym z plemienia Quan Ho. A jego najlepszym wykonaniem, tym, które wzrusza mnie do łez, jest „Living in the Forest”. Ze wszystkich pieśni ludowych z plemienia Quan Ho, ta jest moją ulubioną, ze względu na przejmujący smutek i wciąż żywe poczucie ludzkiej egzystencji, małej i kruchej jak hiacynt wodny unoszący się na powierzchni wody, jak łódź bez steru pośród wzburzonych fal głębokiej rzeki…
Chcąc napisać coś o pieśniach ludowych Quan Ho, ponownie posłuchałem wielu starych piosenek i przypomniałem sobie pana Tran Minha. Trzy lata temu przedwcześnie porzucił on śpiew ludowy Quan Ho i zmarł. Ci z nas, którzy słuchali jego śpiewu, od czasu do czasu wspominają go nie tylko jako kolegę, ale jako prawdziwego artystę Quan Ho.
Zamyśliłem się, przypominając sobie pełne życia spotkania literackie z tamtych dni, w których często uczestniczyli poeci Do Trung Lai i Nguyen Thanh Phong, malarz Phan Cam Thuong i inni... każdy chciał usłyszeć śpiew Tran Minha.
Tran Minh, pochodzący z Bac Giang , to łagodny, melancholijny mężczyzna, nawiązujący do starych pieśni ludowych Quan Ho, o dobrym sercu, darzący przyjaciół wielką miłością. Śpiewa pięknie i namiętnie, prowadząc beztroskie, wędrowne życie. Potrafi śpiewać wieloma „głosami”, ale najbardziej urzekająca jest jego piosenka „Living in the Forest” – stara pieśń ludowa Quan Ho o „niskim” głosie, o tej samej melodii co „Living in the Boat” i „Living in the Ferry”.
W przeszłości śpiewacy i śpiewaczki często komponowali pieśni z odpowiedziami podczas występów wokalnych Quan Ho, na przykład „Sitting Leaning Against the Peach Blossom Window” i „Sitting Leaning Against the Boat's Edge”. Być może wszystkie trzy pieśni Quan Ho, „Living in the Forest”, „Living in the Boat” i „Living in the Ferry”, powstały w oparciu o ten styl z odpowiedziami wśród śpiewaków i śpiewaczek. Być może istnieje również inna pieśń, tworząca dwie pary po cztery pieśni, o której nie wiem.
Pieśni ludowe Quan Ho to serdeczne wyrazy, echa głębi ludzkości, kształtowane przez długi czas i głęboko zakorzenione w ludowym życiu duchowym, które rozwinęły się w wiele oryginalnych wiosek Quan Ho w regionie kulturowym Kinh Bac, dawniej w Bac Ninh i Bac Giang. Ponadto, niektóre melodie Quan Ho dotarły również do Hanoi , Hung Yen, Lang Son i innych miejsc, podążając za głębokim strumieniem emocji, tak że każdy, kto zetknie się z melodią, pragnie pielęgnować ją głęboko w sercu.
Pamiętam, jak kiedyś pan Tran Minh zorganizował wycieczkę dla naszej grupy, w której byli poeci Do Trung Lai, Chu Hong Tien, Truong Xuan Thien i wielu innych przyjaciół, do wioski Diem, gdzie znajduje się Świątynia Królowej Matki Thuy, założycielki ludowego śpiewu Quan Ho. Tego dnia rodzina rzemieślników z wioski Diem powitała nas występem tradycyjnych ludowych pieśni Quan Ho, po którym odbyła się uczta z charakterystyczną zupą z kraba i ciasteczek ryżowych – tradycyjnym daniem Quan Ho podawanym gościom.
Tego dnia pan Tran Minh zaśpiewał wiele piosenek z artystami ludowymi Quan Ho, ale jak zawsze, wszyscy byli najbardziej wzruszeni, gdy zaśpiewał „Życie w lesie”. Utwór ma melancholijny i wzruszający tekst o losie kobiety, która zbłądziła w życiu, wędrując samotnie, by wychować dziecko w odległym, gęstym lesie i górzystym terenie.
Za każdym razem, gdy natrafiam na starą pieśń ludową Quan Ho, mam zwyczaj najpierw sprawdzić tekst, żeby go przeczytać i zrozumieć. „Życie w lesie” to wyraz czyjejś niedoli:
„Mieszkaliśmy w lesie przez trzy lub cztery lata.”
Ptaki ćwierkają, małpy wyją, radość miesza się z niepokojem.
Przypadkowo stanąłem na krawędzi łodzi.
Do głębokiej rzeki nie da się dosięgnąć krótkim kijem.
Wieczorem wieje delikatny wietrzyk.
Stado białych jaskółek krąży nad górami.
Pewnej mroźnej, zimowej nocy małpka wciąż się kręci, prosząc, aby uśpić jej dziecko.
Wielokrotnie próbowałem znaleźć pochodzenie piosenki „Living in the Forest”, ale znalazłem tylko tekst, samą piosenkę i nagrania. Pamiętam, jak pan Tran Minh kilkakrotnie powtarzał, że piosenka „Living in the Forest” pochodzi z Bac Giang, a nie z Bac Ninh . Podejrzewam, że pochodzi z Bac Giang i z miłości do ojczyzny przypisał ją swojemu rodzinnemu miastu. Ale może mieć rację, ponieważ pieśni ludowe Quan Ho były pierwotnie pieśniami ludowymi regionu Kinh Bac, obejmującego dzisiejsze Bac Ninh i Bac Giang. Wsie Quan Ho istnieją zarówno w Bac Giang, jak i Bac Ninh, a także w kilku sąsiednich prowincjach. Statystyki z 2016 roku wykazały, że na liście zabytków chronionych w całym kraju znajduje się 67 wiosek Quan Ho, w tym 23 w prowincji Bac Giang (najwięcej w dystrykcie Viet Yen, gdzie jest ich 19) i 44 w prowincji Bac Ninh.
Ale najciekawsze, co usłyszałem, szukając genezy utworu „Living in the Forest”, to fakt, że usłyszałem dwa utwory z tą samą melodią. Właściwie nie potrafiłem stwierdzić, który był pierwszy, a który stanowił kontrwersję. A oto tekst utworu „Living in the Boat”:
„Mieszkaliśmy na łódce przez trzy lub cztery lata.”
Głęboka rzeka opływa rozległy obszar nadrzeczny.
Woda płynie dwoma strumieniami.
Niebo jest tak mistrzowskie w tkaniu skomplikowanych nici losu.
Złożoność splecionych wątków miłości
Dobrzy ludzie często zdradzają swoje zaufanie.
Rzeka jest głęboka i ma niezliczone, burzliwe fale.
Biała jaskółka leci do raju.
„Pamiętając o sobie i tęskniąc za sobą, spotkamy się ponownie w życiu pozagrobowym – nasze przeznaczenie splata się jak bambus i kwiaty śliwy”.
Wiersze wiersza „Życie na łodzi” opisują również życie tych, którzy dryfują i błąkają się:
„Mieszkaliśmy na łódce przez trzy lub cztery lata.”
Dryfujesz bez celu po wodzie. Dokąd zmierzasz?
Woda ma głęboki, przejrzysty, błękitny kolor.
"Fale rozbijają się o most, drażniąc i szydząc..."
Czytałem wiersze, słuchałem piosenek raz po raz, pewnej wiosennej nocy, która wydawała się tak zimna jak zimowa, wyobrażając sobie głęboki smutek w oczach młodych mężczyzn i kobiet, śpiewających aż do świtu, nie chcących odejść, w te odległe zimowe noce na mroźnej Północy…
„Żyjąc wiecznie, wiecznie w lesie, przez trzy, cztery, pięć lat / Żyjąc wiecznie, wiecznie w lesie, w tym miejscu w lesie / Ptaki ćwierkają, małpy śpiewają, na wpół szczęśliwy, na wpół smutny, na wpół zmartwiony, moja noga się poślizgnęła, moja noga upadła, wszedłem do rzeki… / Rzeka jest głęboka, wędka krótka, trudno ją znaleźć, ale wiatr wieje łagodnie wieczorem…”
A potem odpowiedź: „Życie w łodzi” wypowiedziano z żałobną skargą:
„…Och, ty, jesteś takim dobrym człowiekiem, jak mogłeś być tak bezduszny, och ...
Niektórzy uważają, że pieśni ludowe Quan Ho powstały w XI wieku, inni w XVII. Tak czy inaczej, oba okresy są bardzo odległe od naszych czasów, dlatego uważa się je za starożytne pieśni ludowe. Podobnie, jeśli chodzi o pieśń „Living in the Forest”, mój przyjaciel Tran Minh, choć upierał się, że pochodzi ona z Bac Giang, a nie z Bac Ninh, jak sądzę, to, czy pochodzi z Bac Giang, czy z Bac Ninh, nie ma aż takiego znaczenia. „Living in the Forest” – piękna pieśń ze skarbnicy starożytnych pieśni ludowych Quan Ho – wystarczy.
Nie pochodzę z regionu Quan Ho, ale zawsze czułem głęboką sympatię i uznanie dla tych melodii, tak pełnych znaczenia i emocji. To szczere wyrazy niezliczonych emocji, zrodzone z pokoleń ludzi połączonych głęboką więzią międzyludzką. W milczeniu zgromadzili swoją własną, unikalną mądrość i esencję, wtapiając ją w bogatą tkankę kultury ludowej, tworząc charakterystyczne „słowo, maniery i styl życia” ludu Quan Ho. To dziedzictwo, mimo wieków przemian, pozostaje przejmujące i głęboko poruszające, urzekając nas, przywołując wspomnienia i budując uczucie…
Źródło
Komentarz (0)