Chwila ciszy pośród głośnej muzyki.

(NLĐO) - Nie wiem, kiedy to się zaczęło, ale czekanie, aż każda kropla kawy spłynie, stało się dla mnie nieodzownym rytuałem przed rozpoczęciem nowego dnia.

Dziś rano miasto tętniło życiem jak zawsze. Na moim biurku, na smukłym laptopie, wyświetlały się dziesiątki kart przeglądarki i nieustanny strumień powiadomień o wiadomościach. Ale tuż obok tej eleganckiej, nowoczesnej elewacji stał zupełnie niepasujący do otoczenia „element”: stary, zmatowiały aluminiowy filtr do kawy.

Czekanie, aż każda kropla kawy spłynie, stało się dla mnie nieodłącznym rytuałem przed rozpoczęciem dnia pełnego pogoni za terminami.

Nie wiem, kiedy to się zaczęło, ale czekanie, aż każda kropla kawy spłynie, stało się dla mnie nieodzownym rytuałem przed rozpoczęciem dnia pełnego pogoni za terminami.

Spójrz, każda kropla, gęsta i ciemnobrązowa, powoli opada na dno szklanki. Robi to tak powoli, że czasami mnie to niecierpliwi, ale to właśnie ta powolność odciąga mnie od niewidzialnych wirów sieci 5G czy niekończących się spotkań online.

Jednak w dzisiejszych czasach, kiedy wszystko można zrobić jednym dotknięciem, ludzie dziwnie pragną czegoś oryginalnego. Bywają chwile, gdy jestem tak pochłonięty pisaniem, że zapominam o rzeczywistości, tylko po to, by obudzić się nagle, gdy bogaty, lekko gorzki aromat kawy uderza mnie w nozdrza i uświadamiam sobie, że wciąż tu jestem, tu i teraz.

Filiżanka kawy to nie tylko napój, który pomaga nie zasnąć; to jak cenna chwila wytchnienia w przytłaczającej symfonii życia.

Być może istota wietnamskiej kawy leży w cierpliwości.

Z perspektywy czasu technologia może zmienić sposób, w jaki pracujemy, przekształcając biuro w cokolwiek – od kawiarni na chodniku po mały pokój w rogu. Ale bez względu na to, jak inteligentna stanie się sztuczna inteligencja i jak szybkie będą maszyny, nigdy nie zastąpią one uczucia ciepła ceramicznego kubka rozpływającego się w dłoni ani subtelnego, gorzkawego, a zarazem słodkiego posmaku pozostającego na języku.

Być może istota wietnamskiej kawy tkwi właśnie w tej cierpliwości. W burzliwym roku 2026 wciąż wierzę, że nawet jeśli świat będzie rządził się algorytmami, ludzie zawsze będą wracać do tych znanych, gorzkich kropli, by odnaleźć w sobie prawdę, spokój i pełnię życia.

W roku 2026, pomimo wielu zmian, ludzie będą zawsze powracać do znanych, gorzkich doświadczeń, by odkryć, że nadal są sobą, spokojni i pełni witalności.

(Zgłoszenie do konkursu „Impresje na temat wietnamskiej kawy i herbaty” 2026, będącego częścią 4. edycji programu „Świętujemy wietnamską kawę i herbatę” organizowanego przez gazetę Nguoi Lao Dong).

Źródło: https://nld.com.vn/not-lang-giua-ban-nhac-on-ao-196260324103521751.htm