พ่อของฉันยุ่งอยู่กับงานที่ออฟฟิศตลอดเวลา บางครั้งฉันก็รู้สึกไม่พอใจที่เขาหมกมุ่นอยู่กับงานจนไม่มีเวลาอยู่กับฉัน เมื่อฉันโตขึ้น ฉันก็เข้าใจว่าการทำงานล่วงเวลาและชั่วโมงทำงานที่ยาวนานเหล่านั้น ล้วนเพื่อเลี้ยงดูฉันและครอบครัวเล็กๆ ของเรา เพื่อให้เรามีชีวิตที่ดีและมีความสุข เพราะเขายุ่งอยู่กับงานและไม่มีเวลาอยู่กับครอบครัว จึงมีกำแพงกั้นระหว่างฉันกับพ่อเสมอ ระยะห่างที่ยากจะอธิบายเป็นคำพูด ฉันคิดเสมอว่าเขาไม่รักฉันและไม่เห็นคุณค่าในความพยายามของฉัน แต่ฉันคิดผิด…
ฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพ่อคอยเฝ้ามองความพยายามของฉันและภาคภูมิใจในตัวฉันเสมอ วันหนึ่ง ฉันได้ยินบทสนทนาระหว่างเขากับเพื่อนๆ ซึ่งเขาพูดถึงความสำเร็จของฉันอย่างออกรส ความสำเร็จเหล่านั้นไม่ได้พิเศษอะไรมากมาย แต่จากแววตาและน้ำเสียงของเขา ฉันสัมผัสได้ถึงความภาคภูมิใจและความชื่นชมที่เขามีต่อลูกสาวของเขา ตอนนั้นเองที่ฉันเข้าใจและรู้สึกถึงความรักของพ่อที่มีต่อฉันอย่างแท้จริง
ตั้งแต่เด็กจนโต ฉันไม่เคยพูดว่า "หนูรักพ่อ" ไม่เคยแสดงความรู้สึก ไม่เคยกล้าสบตาและพูดคุยกับพ่ออย่างเป็นธรรมชาติเลย พ่อกับฉันไม่เคยนั่งคุยกันถึงปัญหาในชีวิตเลยสักครั้ง ครั้งหนึ่ง ฉันเคยระบายความในใจให้แม่ฟัง และแม่บอกให้ฉันพยายามเปิดใจและทำความเข้าใจพ่อให้ดีขึ้น
ช่วงนี้ฉันสังเกตเห็นว่าพ่อไอถี่มาก และทุกครั้งที่ฉันมองหน้าท่าน ฉันก็รู้สึกสะเทือนใจจนน้ำตาไหล ริ้วรอยบนใบหน้าท่านปรากฏขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ และผมของท่านก็หงอกขึ้นมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร ฉันสงสัยว่าฉันประมาทเกินไปหรือเปล่า และฉันได้ตอบแทนความเสียสละที่ท่านทำเพื่อฉันอย่างคุ้มค่าแล้วหรือยัง
ฉันจะพูดว่า "ฉันรักพ่อ" ก่อนที่จะสายเกินไป...
โต กุ้ยเอ็น
ที่มา: https://baocamau.vn/bao-lau-roi-ban-chua-noi-con-thuong-cha--a48237.html










การแสดงความคิดเห็น (0)