บ่ายวันหนึ่งในฤดูร้อน เราไปเยี่ยมหมู่บ้านจุงตัม ตำบลเถืองบังลา ในบ้านหลังเล็กๆ ของเธอที่ตั้งอยู่ท่ามกลางเนินเขา ฮาอันห์ทูยังคงรู้สึกประหลาดใจเมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่รู้ว่าตัวเองสอบเข้าได้คะแนนสูงสุด
ด้วยรอยยิ้มสดใสและดวงตาเป็นประกายด้วยความสุข ธูเล่าว่า “ฉันคิดว่าคะแนนของฉันเพียงพอที่จะเข้าเรียนได้ แต่ฉันไม่คิดว่าจะได้ 9.25 ในวิชาภาษาอังกฤษ 9 ในวิชาคณิตศาสตร์ และ 8.25 ในวิชาวรรณคดี และได้เป็นนักเรียนที่ได้คะแนนสูงสุดด้วยซ้ำ ตอนที่พ่อโทรมาบอกผลสอบ ฉันร้องไห้โฮ วิ่งไปหาแม่ มือยังสั่นอยู่เลย”
ฮา อานห์ ทู เป็นนักเรียนโรงเรียนประถมและมัธยมเถืองบางลา ตลอดเก้าปีที่ผ่านมา เธอได้รับตำแหน่งนักเรียนดีเด่นอย่างสม่ำเสมอ ทำผลงานได้ดีเยี่ยมในทุกวิชา โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิชาวรรณคดี ในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 เธอได้รับรางวัลที่หนึ่งในการประกวดวรรณคดีระดับอำเภอสำหรับนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษ และในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 เธอยังคงได้รับรางวัลชมเชยในวิชาเดียวกันในระดับอำเภอ
ในจดหมายระบุว่า สำหรับเธอแล้ว วรรณกรรมไม่ใช่แค่เพียงวิชาเรียน แต่ยังเป็นแหล่งบำรุงเลี้ยงจิตวิญญาณ ช่วยให้เธอเข้าใจชีวิต ผู้คน และสังคมได้ดียิ่งขึ้น
ฉันชอบอ่านวรรณกรรม บทกวี และหนังสือพิมพ์ การอ่านอย่างกว้างขวางช่วยให้ฉันขยายความรู้ พัฒนาการแสดงออก และขยายมุมมองของฉัน เมื่อเรียนวรรณกรรม ฉันมักถามตัวเองว่า "ทำไม" และ "ฉันจะทำอย่างไรถ้าฉันเป็นตัวละครนั้น" ฉันไม่ได้เรียนพิเศษเพราะบ้านของฉันอยู่ไกลจากศูนย์กลางเขตเก่า ดังนั้นฉันจึงเรียนเฉพาะในชั้นเรียนตามหลักสูตรของโรงเรียนเท่านั้น ในชั้นเรียน ฉันตั้งใจฟังครูบรรยาย ทบทวนเนื้อหาที่บ้าน และทำการบ้านทั้งหมดให้เสร็จ ในตอนเย็น ฉันอ่านหนังสือประมาณหนึ่งชั่วโมงก่อนพักผ่อน ในตอนเช้า ฉันตื่นนอนเวลา 4:30 น. เพื่ออ่านหนังสือ เพราะสมองของฉันปลอดโปร่งและฉันสามารถซึมซับข้อมูลได้อย่างรวดเร็วในเวลานั้น
ธูเล่าถึงเคล็ดลับการเรียนของเธอเพิ่มเติมว่า เธอแบ่งแผนการเรียนออกเป็นแต่ละวิชา สำหรับวิชาคณิตศาสตร์ เธอฝึกทำโจทย์หลายประเภท และจดบันทึกประเภทของโจทย์ที่เธอมักทำผิดเพื่อหลีกเลี่ยงการทำซ้ำ สำหรับวิชาภาษาอังกฤษ เธอจัดเวลาเพื่อท่องจำคำศัพท์ ฝึกฟัง และใช้โอกาสต่างๆ ในการฝึกสื่อสารกับครู โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ธูมักหาเวลาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับครูและเพื่อนๆ เพื่อเพิ่มพูนความรู้ เธอเชื่อว่าการแบ่งปันและการฟังจะช่วยให้เธอเข้าใจประเด็นต่างๆ ได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น จดจำได้นานขึ้น และได้รับความรู้ทางสังคมที่กว้างขึ้น ทำให้เธอมีความมั่นใจมากขึ้นในการสอบ
นอกจากจะเป็นนักเรียนที่ดีแล้ว เธอยังเป็นลูกสาวที่ดี คอยช่วยพ่อแม่ทำงานบ้านอย่างขยันขันแข็ง ครอบครัวของเธอมีน้องสาวสองคน และเนื่องจากน้องสาวคนเล็กยังเล็กอยู่ ทูจึงคอยเตือนตัวเองให้มีความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้นและช่วยพ่อแม่ทำงานเล็กๆ น้อยๆ เช่น ล้างจาน กวาดบ้าน และซักผ้า…
นายดัง อัญ ฟอง ผู้อำนวยการโรงเรียนประถมและมัธยมเถืองบางลา กล่าวว่า "อัญ ถู เป็นนักเรียนที่มีพฤติกรรมดี มีระเบียบวินัย คิดเร็ว และตั้งใจเรียนในห้องเรียนเสมอ สิ่งที่มีค่าที่สุดเกี่ยวกับเธอคือบุคลิกที่อ่อนน้อมถ่อมตน เธอแบ่งปันความรู้กับเพื่อนๆ เสมอ ถามคำถามเมื่อไม่เข้าใจ และไม่กลัวที่จะแสดงความคิดเห็น ในการสอบเข้าชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ปีนี้ ถูได้คะแนนสูงสุดของโรงเรียนประจำชาติพันธุ์ประจำจังหวัด นี่คือความสำเร็จที่เธอสมควรได้รับจากการเรียนอย่างขยันขันแข็งตลอดหลายปีที่ผ่านมา"
เมื่อถูกถามถึงแผนการในอนาคต ธูยิ้ม ดวงตาของเธอเปล่งประกายด้วยความหวัง: "ฉันฝันอยากเป็นครูสอนวรรณคดี ฉันอยากสอนเด็กๆ ในบ้านเกิด เพื่อให้พวกเขาเข้าใจวรรณคดี รักวรรณคดี และมีความเห็นอกเห็นใจผู้อื่นมากขึ้น"
สำหรับฮาอันห์ทู การเป็นนักเรียนที่ดีไม่ได้หมายถึงแค่การได้เกรดสูงๆ เท่านั้น แต่ยังหมายถึงการมีเป้าหมาย ความฝัน และการรู้จักใช้ชีวิตอย่างเหมาะสมด้วย
"ฉันคิดว่าการประสบความสำเร็จทางด้านวิชาการโดยปราศจากความเห็นอกเห็นใจนั้นไร้ความหมาย เมื่อฉันโตขึ้น ฉันอยากจะช่วยเหลือเด็กนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์ในพื้นที่ภูเขา เหมือนอย่างที่ครูของฉันได้ช่วยเหลือฉันในตอนนี้"
ในหมู่บ้านเถืองบังลา ฮาอันห์ทู นักเรียนชนกลุ่มน้อยเผ่าไตผู้มีความฝันเรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจ สร้างแรงบันดาลใจ ความมุ่งมั่น และศรัทธาให้แก่เยาวชนรุ่นต่อไปในพื้นที่สูง
ขณะออกจากตำบลเถืองบางลา บนถนนคดเคี้ยวภายใต้แสงแดดเที่ยงวัน เรายังคงจดจำภาพของฮาอานห์ทูได้อย่างชัดเจน – นักเรียนที่ได้คะแนนสูงสุด ดวงตาสดใส เสียงอ่อนโยน และความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะเป็นครูประจำหมู่บ้าน ความสำเร็จในวันนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น แต่เราเชื่อว่าในเส้นทางข้างหน้า ทูจะยังคงมุ่งมั่นและประสบความสำเร็จต่อไป
ที่มา: https://baolaocai.vn/bong-hoa-tay-o-thuong-bang-la-post648595.html
การแสดงความคิดเห็น (0)