อากาศแห้งแล้งในเดือนเมษายนและพฤษภาคมค่อยๆ เปลี่ยนไปเป็นฝนโคลนในเดือนกันยายน และความหนาวเย็นยะเยือกของเดือนธันวาคมก็ใกล้เข้ามา ในยามค่ำคืน ท่ามกลางเสียงปีกกระพือของค้างคาวที่กำลังหาผลไม้สุก ก็มีเสียงมะพร้าวแห้งร่วงหล่นตามลมในสวน แม่ของฉันมักจะบอกว่าใครจะเป็นคนไปเก็บมะพร้าวเพื่อนำมาทำน้ำมันสำหรับเทศกาลตรุษจีน ฉันไม่รู้ว่าแม่นอนหลับไปกี่ชั่วโมงในตอนกลางคืน แต่ไม่ว่าแม่จะพูดอะไร ฉันก็จะเก็บมะพร้าวได้จำนวนเท่ากับที่แม่บอกในเช้าวันรุ่งขึ้นเสมอ
วัยเด็กของฉันเต็มไปด้วยความสุขเรียบง่ายเช่นนี้
หลังจากคืนที่ลมแรงผ่านไป มะพร้าวแห้งที่มุมบ้านก็เพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ บางลูกร่วงตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม นอนอยู่ข้างในลึกๆ และเมื่อแม่เก็บออกมา พวกมันก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียว พ่อเอาไปปลูก และสวนก็หนาแน่นขึ้นตามแบบฉบับสวนผสมผสาน คือปลูกต้นไม้เท่าที่จะหาได้ เติมเต็มพื้นที่ว่างทุกแห่ง ในเช้าวันที่สิบเอ็ดที่อากาศหนาวเย็น แม่จะบอกให้พี่น้องนำมะพร้าวออกมาที่ลานบ้าน พ่อจะตัดลงมาหนึ่งลูก แล้วพวกเราก็จะแบ่งเนื้อมะพร้าวกัน แม่จะใช้แผ่นเหล็ก corrugated ที่มีรูเล็กๆ จำนวนมากบดเนื้อมะพร้าวแต่ละชิ้นเพื่อคั้นน้ำมะพร้าว เมื่อพวกเราเจอมะพร้าวที่ร่วงนานกว่านั้น มีเนื้อสีขาวบริสุทธิ์ หวาน และฉ่ำน้ำ พี่น้องก็จะตื่นเต้นกันใหญ่
จากนั้นแม่ของฉันก็เทกะทิทั้งหมดลงในหม้อทองแดงใบใหญ่ โดยใช้ช้อนที่เพิ่งปอกเปลือกเสร็จจุดไฟและเคี่ยวน้ำมัน เมื่อเปลือกมะพร้าวไหม้หมดและเนื้อมะพร้าวเริ่มแดงก่ำด้วยถ่าน น้ำมันก็เริ่มเดือดปุดๆ กลิ่นหอมอบอวลไปทั่ว แม่ของฉันคนอยู่ตลอดเวลาเพื่อป้องกันไม่ให้ก้นหม้อไหม้ และคอยดูว่าน้ำมันที่ลอยขึ้นมาบนผิวน้ำนั้นมีสีเหลืองอำพันที่สวยงาม ไม่ซีดหรือเข้มเกินไป แม่ตักน้ำมันออกและเทใส่ขวดขนาดต่างๆ จนได้ความข้นที่พอดีและสีเหลืองอ่อน หลังจากกรองน้ำมันทั้งหมดแล้ว แม่ก็เติมกากน้ำตาลเล็กน้อยลงในส่วนผสมมะพร้าวเพื่อทำ "ลูกอมมะพร้าว" ซึ่งอร่อยมาก จนถึงตอนนี้ เมื่อนึกถึงภาพที่สงบสุขนั้น ฉันก็รู้สึกราวกับว่ารสชาติในวัยเด็กยังคงติดอยู่ที่ลิ้นของฉัน
ขวดน้ำมันปาล์มที่ปิดผนึกอย่างแน่นหนาด้วยใบกล้วยแห้ง จะแข็งตัวกลายเป็นขี้ผึ้งสีขาวในวันรุ่งขึ้นท่ามกลางความหนาวเย็นจัด แม่ของฉันเก็บรักษาพวกมันไว้ในตู้ครัวอย่างระมัดระวังราวกับสมบัติ และเธอมักจะแยกขวดหนึ่งไว้ให้หญิงชราข้างบ้านเสมอ หญิงชราไม่ได้ใช้น้ำมันนั้นในการปรุงอาหาร แต่ใช้ทาผมที่หงอกเพราะลมและน้ำค้างแข็ง!
ทุกครั้งที่แม่หุงข้าว ท่านจะวางขวดน้ำมันมะพร้าวไว้ใกล้เตา เมื่อข้าวเดือดล้นหม้อ ท่านก็จะโยนขวดลงไปในขี้เถ้า และขี้ผึ้งในขวดก็จะละลายไปเพราะความร้อน น้ำมันมะพร้าวเมื่อได้รับความร้อนแล้วจะมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว ดังนั้นทุกบ่าย ขณะที่ควันจากเตาลอยข้ามหลังคามุงจาก พร้อมกับกลิ่นหอมอบอวลราวกับสัญญาณให้กลับบ้านมากินข้าวเย็น พวกเราเด็กเลี้ยงวัวก็จะตะโกนเรียกกันเพื่อต้อนวัวกลับบ้าน
ผ่านฤดูกาลนับไม่ถ้วน ทั้งแดด ฝน น้ำค้างแข็ง และน้ำค้าง เวลาที่เราต้องจากบ้านก็มาถึง ที่ซึ่งมะพร้าวแห้งในมุมสวนยังคงร่วงหล่นไปตามสายลมอย่างเงียบๆ เวลาผ่านไปราวกับสายลมที่พัดผ่านไปอย่างรวดเร็ว และในที่สุด ไหล่ของพ่อและแม่ก็ผอมลงราวกับควันไฟ เหลือเพียงมะพร้าวแห้งที่งอกงามเขียวขจีอีกครั้งโดยไม่มีใครเก็บเกี่ยว เมื่อมีการสร้างถนนชนบทสายใหม่ เรายินดีที่จะบริจาคที่ดินในสวนจำนวนเท่าใดก็ได้ แต่เราต้องตัดต้นมะพร้าวเก่าทิ้งไป เราเต็มไปด้วยความทรงจำที่แสนเศร้า แม้ว่าเรารู้ว่าไม่มีอะไรคงอยู่ตลอดไป แต่บางสิ่งบางอย่างที่กลายเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำในวัยเด็กของเรานั้นยากที่จะลืม และบางครั้ง เมื่อกลับบ้านเก่ากับพ่อและแม่ในยามค่ำคืน เรายังคงได้ยินเสียงมะพร้าวแห้งร่วงหล่นไปตามสายลมอยู่เลย...
[โฆษณา_2]
ลิงก์แหล่งที่มา
การแสดงความคิดเห็น (0)