แม่เล่าว่า พ่อแม่แต่งงานกันหลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัยได้ไม่นาน พวกท่านคิดว่าภายในหนึ่งหรือสองปีหลังแต่งงาน ครอบครัวเล็กๆ ของพวกท่านก็จะเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอันแสนสุขของลูกๆ แต่เวลาผ่านไปอย่างเงียบๆ และแม่ก็ยังไม่ได้รับข่าวดีใดๆ เลย ในตอนนั้น เมื่อใดก็ตามที่มีคนแนะนำสิ่งดีๆ เกี่ยวกับการตั้งครรภ์และการคลอดบุตร พ่อก็จะพยายามอย่างเต็มที่ที่จะหาและนำสิ่งนั้นกลับมาให้แม่ ความพยายามและความรักอันยิ่งใหญ่นั้นในที่สุดก็ประสบผลสำเร็จ เมื่อพวกท่านรู้ว่าแม่ตั้งครรภ์ พ่อก็ยิ่งซาบซึ้งใจมากกว่าแม่เสียอีก และนับจากนั้นเป็นต้นมา พ่อแทบจะไม่ยอมให้แม่ทำอะไรเลยในบ้าน ตั้งแต่ทำอาหารไปจนถึงซักผ้า พ่อจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง พ่อแบกรับความยากลำบากทั้งหมด โดยหวังเพียงว่าแม่และลูกจะปลอดภัยและแข็งแรง
วันที่ฉันเกิด พ่อร้องไห้ – แต่เป็นน้ำตาแห่งความสุขล้นเหลือ เด็กน้อยตัวแดงๆ นอนอยู่บนอกแม่ ขณะที่พ่อยิ้มอย่างสดใส อุ้มฉันราวกับเป็นปาฏิหาริย์ ฉันเชื่อว่ารอยยิ้มของพ่อในวันนั้นเป็นหนึ่งในรอยยิ้มที่สวยที่สุดในโลก เพราะแม่ผ่าคลอดและยังไม่มีน้ำนม พ่อจึงเป็นคนแรกที่อุ้มฉัน ให้ฉันได้ดื่มนมหยดแรก เมื่อฉันออกจากโรงพยาบาล ไม่ใช่แม่หรือยาย แต่เป็นพ่อที่อาบน้ำให้ฉันเป็นคนแรก ภาพของพ่อที่สูงและดูเงอะงะเล็กน้อย แต่ใจเย็นและอ่อนโยน คอยดูแลฉันทุกย่างก้าว ยังคงอยู่ในโทรศัพท์ของแม่ บางครั้งแม่ก็เอามาให้ฉันดู ฉันคงไม่มีวันลืมช่วงเวลาเหล่านั้นไปตลอดชีวิต
วันแล้ววันเล่า ฉันเติบโตขึ้นท่ามกลางความรักของแม่ ยาย และพ่อ ในขณะที่แม่และยายดูแลเรื่องอาหาร การนอนหลับ และสอนมารยาทและกิริยามารยาทให้ฉันอย่างพิถีพิถัน พ่อของฉันคือคนที่พาฉันสำรวจ โลก ที่เต็มไปด้วยสีสัน ท่านพาฉันไปเล่นว่าว อธิบายว่าทำไมว่าวถึงบินได้ ทำไมนกถึงสร้างรังบนกิ่งไม้สูง และวิธีวิ่งเร็วโดยไม่ล้ม ขอบคุณบทเรียนง่ายๆ เหล่านั้น ฉันจึงได้ที่สามในการแข่งขันวิ่งครั้งแรกของโรงเรียน ทุกย่างก้าวที่ฉันเดินในวันนั้นสะท้อนคำพูดของพ่อว่า "อย่ากลัว จงก้าวต่อไปข้างหน้าและวิ่งด้วยหัวใจทั้งหมด" ท่านไม่เพียงแต่สอนฉันให้เดินอย่างมั่นคงเท่านั้น แต่ยังเตรียมรากฐานที่มั่นคงให้กับชีวิตของฉันอย่างเงียบๆ ผ่านความรักและสิ่งเรียบง่ายแต่ล้ำค่า
หลายคนมักชื่นชมฝีมือการทำอาหารของแม่และยาย แต่สำหรับฉันแล้ว ฝีมือการทำอาหารของพ่อมีรสชาติพิเศษที่หาอะไรมาทดแทนไม่ได้ ช่วงหนึ่ง แม้ว่าพ่อจะทำงานไกลบ้านและไม่ค่อยมีโอกาสกลับมา แต่ถ้าพ่อรู้ว่าฉันชอบอะไร พ่อก็จะทำสิ่งนั้นให้ฉันเสมอเมื่อมีโอกาส เพราะฉันคุ้นเคยกับรสชาติของอาหารเหล่านั้นมาก เช่น เค้กกล้วย เค้กมันเทศ และแพนเค้กแสนอร่อย... ที่ทำด้วยมือของพ่อ ฉันจึงไม่ค่อยสนใจขนมที่ซื้อจากร้านอีกต่อไป ฉันเพียงแต่รอคอยวันที่พ่อกลับบ้าน เพื่อจะได้อยู่กับพ่อ สูดดมกลิ่นหอม และเพลิดเพลินกับอาหารอร่อยๆ ท่ามกลางเสียงหัวเราะอบอุ่นของครอบครัวเรา
มีสิ่งหนึ่งที่ผมมักพูดกับคุณทางโทรศัพท์เสมอ แต่ไม่ว่าจะพูดกี่ครั้งก็ไม่เคยพอ นั่นก็คือ ผมรักคุณมากครับพ่อ! ผมขอให้คุณพ่อและครอบครัวของเราทุกคนมีสุขภาพแข็งแรงและปลอดภัยเสมอ การได้เป็นลูกของคุณคือความภาคภูมิใจ โชคดี และความสุขที่สุดในชีวิตของผม!
สวัสดีค่ะ ท่านผู้ชมที่รัก! ซีซั่นที่ 4 ในธีม "คุณพ่อ" จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 27 ธันวาคม 2567 ผ่านทางแพลตฟอร์มสื่อและโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลทั้งสี่ของสถานีวิทยุโทรทัศน์และหนังสือพิมพ์ จังหวัดบิ่ญเฟือก (BPTV) โดยสัญญาว่าจะนำเสนอคุณค่าอันงดงามของความรักอันศักดิ์สิทธิ์และสวยงามของพ่อสู่สาธารณชน |
ที่มา: https://baobinhphuoc.com.vn/news/19/172636/hanh-phuc-khi-la-con-cua-bo







การแสดงความคิดเห็น (0)