ไฟไม่รอสัญญาณเตือนล่วงหน้า

การป้องกันอัคคีภัยไม่ใช่ความรับผิดชอบของหน่วยงานเฉพาะทางเท่านั้น แต่เป็นความรับผิดชอบร่วมกัน เริ่มต้นจากการตระหนักรู้ของทุกครอบครัว ทุกโรงงาน และทุกสถานประกอบการธุรกิจ ในความเป็นจริง แม้เพียงความประมาทหรือความไม่ระมัดระวังเพียงชั่วขณะก็อาจนำไปสู่ผลร้ายแรงได้ จึงควรทราบว่า อัคคีภัยหลายครั้งสามารถป้องกันได้หากทุกคนตระหนักถึงความสำคัญของการป้องกันอัคคีภัยตั้งแต่เนิ่นๆ

ภาพเหตุการณ์เพลิงไหม้ร้านทองและเงินกว็อกฮุง ตำบลโชโมย เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2568

ในช่วงหกเดือนแรกของปีนี้ จังหวัด ไทเหงียน ประสบเหตุเพลิงไหม้ 58 ครั้ง ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 3 ราย และทรัพย์สินเสียหายประมาณ 3.2 พันล้านดอง โดยที่น่าสังเกตคือ เหตุเพลิงไหม้มากกว่าครึ่งเกิดจากความผิดปกติของระบบและอุปกรณ์ไฟฟ้า รวมถึงความประมาทในการใช้เปลวไฟและแหล่งความร้อน

เหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งร้ายแรงสองครั้งล่าสุดในตำบลโชราและโชมอย จังหวัดไทเหงียน เป็นตัวอย่างให้เห็นได้ชัดเจน ในตำบลโชรา เกิดเหตุไฟไหม้รุนแรงในพื้นที่ธุรกิจและสำนักงานของบริษัท บาเบ อินเวสต์เมนต์ เทรด แอนด์ เซอร์วิส จำกัด (มหาชน) ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 1 ราย บาดเจ็บ 1 ราย และทรัพย์สินเสียหายประมาณ 2.5 พันล้านดง พื้นที่ดังกล่าวส่วนใหญ่เป็นที่เก็บเครื่องใช้ในครัวเรือน เครื่องใช้ไฟฟ้า และเสื้อผ้า

เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม เกิดเหตุเพลิงไหม้ร้านขายทองและเครื่องเงินในตำบลโชโมย เจ้าหน้าที่ได้ช่วยเหลือผู้ที่ติดอยู่ภายในออกมาได้ 3 คนอย่างรวดเร็ว ที่น่าสังเกตคือ ต้นเพลิงมาจากชั้นหนึ่ง ซึ่งมีวัสดุไวไฟและสิ่งของพลาสติกจำนวนมาก ทำให้เกิดควันและไอพิษจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์เหล่านี้มีจุดร่วมเดียวกันคือ เพลิงไหม้ไม่ได้เกิดจากสาเหตุที่ "ผิดปกติ" แต่เกิดจากการขาดมาตรการป้องกันอัคคีภัยเชิงรุก ซึ่งเป็นสิ่งที่สามารถหลีกเลี่ยงได้

คำถามคือ เราพูดคุยกันมากมายเกี่ยวกับการป้องกันและดับเพลิง แต่ทำไมเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์จึงยังคงเกิดขึ้นอยู่เรื่อยๆ? คำตอบส่วนใหญ่อยู่ที่ความตระหนักรู้และพฤติกรรม แม้ว่าหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะใช้มาตรการที่เข้มงวดมากมาย ตั้งแต่การรณรงค์สร้างความตระหนักรู้แก่ประชาชน การตรวจสอบ ไปจนถึงคำแนะนำทางเทคนิค แต่ในหลายๆ ที่ ผู้คนยังคงคิดว่าการป้องกันอัคคีภัยเป็นความรับผิดชอบของคนอื่น

หลายครัวเรือนมีถังดับเพลิงแขวนไว้ แต่ไม่เคยลองใช้เลย สถานประกอบการผลิตและธุรกิจจำนวนมากมีทางออกฉุกเฉิน แต่ทางออกเหล่านั้นมักถูกบดบัง สายไฟพันกัน เตาแก๊สตั้งอยู่ใกล้กับวัสดุไวไฟ หรือประตูถูกล็อคขณะนอนหลับโดยไม่มีทางออกสำรอง หากการตระหนักถึงความปลอดภัยจากอัคคีภัยยังคงเป็นเพียงแค่คำขวัญ ก็จะเป็นเรื่องยากที่จะป้องกันผลที่ตามมาเมื่อเกิดไฟไหม้ขึ้นอย่างกะทันหัน

ในความเป็นจริง แม้ว่าหน่วยงานภาครัฐจะดำเนินมาตรการต่างๆ มากมาย แต่หากประชาชนยังคงเพิกเฉย การป้องกันอัคคีภัยที่มีประสิทธิภาพตามที่ต้องการก็จะเป็นไปได้ยาก การป้องกันอัคคีภัยไม่สามารถเป็นการตอบสนองหลังจากเกิดเหตุแล้วเท่านั้น แต่ต้องเริ่มต้นจากนิสัยเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวัน เช่น การถอดปลั๊กอุปกรณ์ไฟฟ้าหลังใช้งาน การตรวจสอบสายไฟ การจัดเส้นทางหนีไฟ และการเตือนสมาชิกในครอบครัวเกี่ยวกับทักษะการหนีไฟ

เมื่อแต่ละบุคคลริเริ่มลงมือทำในวิธีง่ายๆ เช่นนี้ การป้องกันอัคคีภัยจะไม่ใช่สิ่งที่ต้องมีการเตือนจากภายนอกอีกต่อไป แต่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตที่ปลอดภัยและมีความรับผิดชอบอย่างเป็นธรรมชาติ

ที่มา: https://baothainguyen.vn/xa-hoi/202507/hoa-hoan-khong-cho-canh-bao-9fa38f6/